All Chapters of ตำหนักแสงจันทร์: Chapter 11 - Chapter 16

ในยามนี้คนร้ายตัวจริงได้ทำการวางยาพิษครั้งใหม่ทำให้ชาวเมืองกลุ่มหนึ่งถูกพิษและกลายเป็นโรคระบาดอีกครั้ง โดยครั้งนี้มีส่วนผสมของพิษค่อนข้างรุนแรงกว่าทุกครั้ง นอกจากท้องเสียท้องร่วง เป็นผดผื่นมีไข้ ซ้ำยังติดกันง่ายกว่าเดิม ทางการได้รีบเร่งแยกคนไข้ที่ป่วยหนักและป่วยระยะแรกออกจากกัน เพื่อสังเกตถึงความเปลี่ยนแปลง ในยามนี้ทุกคนในเมืองต่างเดือดร้อนกันโดยถ้วนหน้า เพียงไม่นานก็มีข่าวลือเกิดขึ้นทันที นั่นคือ ดวงชะตาเป็นปฏิปักษ์ขององค์หญิงซินเยว่เล่อที่ออกมาอาศัยอยู่นอกวัง ซึ่งก็เป็นที่รู้กันดีอยู่แล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่ประชาชนมิรู้คือ การที่หญิงสาวอาศัยอยู่ที่เมืองจี๋หนานของพวกเขา การเกิดโรคระบาดในครั้งนี้จึงทำให้มีคนจำนวนไม่น้อยที่เอาแต่กล่าวโทษหญิงสาว ว่าแท้จริงแล้วเป็นเพราะนาง! มู่หนิงเฉิงที่ได้ยินข่าวลือเช่นนั้นก็เกิดอารมณ์โมโหสั่งให้องครักษ์ตามหาต้นตอของข่าวลือมาให้จงได้ พร้อมทั้งยังลงโทษอย่างหนักสำหรับคนที่จงใจปล่อยข่าวลืออันเป็นเท็จ ทำให้องค์หญิงซินเยว่เล่อต้องเสื่อมเสีย!ความวุ่นวายภายในเมืองจี๋หนาน ถูกส่งต่อเรื่องราวผ่านนกพิราบสื่อสารไปยังผู้

หลังจากที่คนร้ายชุดดำออกไปจากห้อง เยว่เล่อก็ค่อยๆ ลุกขึ้นมาก่อนจะเดินไปส่องดูความเคลื่อนไหวภายนอก ที่ช่องหน้าต่างที่แง้มเปิดอยู่ ด้านนอกมีคนเฝ้าประตูอยู่ถึงหกคน แต่นั่นมิใช่ปัญหาใหญ่อันใดสิ่งที่นางจำเป็นต้องทำคือ จับตัวคนร้ายกลุ่มนี้ให้ได้แบบตัวเป็นๆ ว่าแต่ว่าคนร้ายที่อุ้มนางเข้ามาเมื่อกี้นี้ เหตุใดจึงมีน้ำเสียงที่คุ้นหูยิ่งนัก ทั้งยังไม่มีไอสังหารแตกต่างจากนักฆ่าทั่วไป รวมถึงคำพูดที่ชายผู้นั้นกล่าวกับนางราวกับว่ารู้จักนางอย่างไรอย่างนั้น!เจ้าเป็นผู้ใดกันแน่!เวลาผ่านไปกว่าชั่วยามบุรุษตัวสูงผู้นั้นก็เข้ามาพร้อมกับถาดอาหาร ซินเยว่เล่อแกล้งนอนหลับอยู่บนเตียง จนกระทั่งได้ยินเสียงกระแอมไอของอีกฝ่าย "อะแฮ่ม ไม่ทราบว่าองค์หญิงจะทรงหลับไปถึงเมื่อใดกันพ่ะย่ะค่ะ"ซินเยว่เล่อที่ได้ยินเสียงชายหนุ่มกล่าวเสียดสีจึงทำทีเป็นพึ่งรู้สึกตัว ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาแล้วลุกขึ้นนั่งบนเตียง แต่เมื่อเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายหญิงสาวก็ต้องตกใจเป็นอย่างยิ่ง"นี่... นี่ท่านเองงั้นหรือ!" "ยินดียิ่งนักที่องค์หญิงทรงจดจำกระหม่อมได้""เป็นท่านที่ชอบย่องเบา

ณ จวนตระกูลเมิ่ง"นายหญิงเจ้าคะ นายหญิง! เกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ""อันใดกัน เหตุใดต้องเสียงดัง""นายท่านเจ้าค่ะ!""เกิดอันใดขึ้น!""เอ่อ... คือ นายท่านพาสตรีเข้ามาที่จวนเจ้าค่ะ""หึ อนุคนใหม่เช่นนั้นหรือ""คิดว่าน่าจะเป็นเช่นนั้นเจ้าค่ะ""หึ บุรุษผู้นั้นกล้านำอนุเข้าจวนมาเพื่อหยามข้าอีกแล้วงั้นหรือ""นายหญิง จะให้บ่าว...""รอให้ผ่านไปสักระยะแล้วค่อยจัดการตามเดิม""เจ้าค่ะ""เจ้าไปได้แล้ว""เจ้าค่ะ"พรึ่บ!!!"คารวะนายหญิง!""เกิดอันใดขึ้น""คนของเราถูกท่านแม่ทัพมู่หนิงเฉิงจับตัวได้ขอรับ ข้าน้อยมิรู้ว่าพวกมันให้การสารภาพหรือไม่ แต่หลังจากที่ทุกคนถูกฆ่าก่อนจะเสียบประจานที่กำแพงเมือง ทางนั้นก็มิได้มีการเคลื่อนไหวแต่อย่างใดขอรับ""หึ ถ้าเช่นนั้น ก็แปลว่าคนเหล่านั้นคงจะยังมิรู้ว่าผู้ใดเป็นผู้บงการ""อาจจะเป็นเช่นนั้นขอรับ""ยังวางใจไม่ได้เด็ดขาด เจ้าจงจัดการปิดปากพวกมันให้หมด อย่าให้สาวมาถึงตัวข้าได้เป็นอันขาด""ขอรับนายหญิง"...ตำ