Todos os capítulos de ระหว่างที่เราหายไป: Capítulo 41 - Capítulo 44

44 Capítulos

บทที่ 41: ตัวเลขหกหลัก และรอยร้าวในพื้นที่ปลอดภัย

หนึ่งเดือนผ่านไป นับตั้งแต่วันที่รินโยนป้ายชื่อตัวแทนประกันชีวิตทิ้งลงแอ่งน้ำข้างทางบรรยากาศในออฟฟิศขนาดกลางของเอเจนซี่โกลบอลวิชัน (ทีมสี่ทิศ) เปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัด จากที่เคยมืดหม่นและอวลไปด้วยกลิ่นของความสิ้นหวัง บัดนี้มันเต็มไปด้วยพลังงานของการมีชีวิตรอด เสียงแป้นพิมพ์ดังระรัวสลับกับเสียงโทรศัพท์ที่ดังไม่ขาดสาย ที่โต๊ะทำงานมุมห้อง รินในชุดเสื้อยืดคอกลมสีขาวและกางเกงยีนส์ทะมัดทะแมง ปราศจากสูทอึดอัดและรองเท้าส้นสูง กำลังคุยโทรศัพท์ประสานงานกับซัปพลายเออร์ด้วยน้ำเสียงที่สดใสและ ‘เป็นธรรมชาติ’ “พี่คะ ขอคิวไฟสตูดิโอสองตัววันพฤหัสบดีนี้นะคะ... ใช่ค่ะ โลเคชันเดิมเลย ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะพี่” รินวางสายแล้วหันไปไฮไฟฟ์กับเตยที่เดินถือแฟ้มเอกสารผ่านมา อดีตเซลส์ขายประกันผู้แตกสลาย ได้รับโอกาสใหม่ในฐานะ ‘โปรเจกต์ โคออร์ดิเนเตอร์’ (Project Coordinator) ของทีม เธอไม่ต้องท่องสคริปต์หลอกขายความกลัวให้ใครอีกต่อไป หน้าที่ของเธอคือการจัดการตารางงานอันวุ่นวายของออฟฟิศให้เข้ารูปเข้ารอย ซึ่งทักษะการรับมือกับความกดดันจากงานเก่า ทำให้รินจัดการทุกอย่างได้อย่างไร้ที่ติ โปรเจกต์ CSR สิบห้าล้านบาทของ
Ler mais

บทที่ 42: การล่มสลายของศรัทธา

“น้องครับ... ขยับกระป๋องเครื่องดื่มให้หันโลโก้รับแสงไฟ LED อีกนิดนึงได้ไหมครับ? แล้วตอนที่พูดว่า ‘เหนื่อยจนอยากจะยอมแพ้’ ช่วยเอื้อมมือไปจับกระป๋องไว้หลวมๆ ด้วยนะ ฟีลลิ่งแบบต้องการพลังงานน่ะครับ”เสียงสั่งการของผู้กำกับโฆษณาจากฝั่งลูกค้า ดังทะลุความเงียบในสตูดิโอเช่าขนาดกะทัดรัด ไฟสปอตไลต์สองตัวถูกเปิดสว่างจ้า ลบเลือนเงามืดและบรรยากาศความหม่นหมองที่เป็นเอกลักษณ์ของเพจ ‘ระหว่างที่เราหายไป’ จนหมดสิ้น บนเก้าอี้สตูลกลางเฟรมภาพ คือ ‘เอก’ พนักงานขับรถส่งอาหาร (Rider) วัยสี่สิบปี ที่เพิ่งถูกรถชนจนขาหักแต่บริษัทแอปพลิเคชันปฏิเสธการเยียวยา เขาคือ ‘คนพังๆ’ เคสที่ห้า ที่ทีมสี่ทิศคัดเลือกมาแต่ความแตกต่างก็คือ... วันนี้เอกไม่ได้นั่งอยู่ในมุมมืดเพื่อระบายความอัดอั้นอย่างโดดเดี่ยว เขาถูกจับมานั่งจัดแสง แต่งหน้ากลบความโทรม และมีกระป๋องเครื่องดื่มชูกำลังสีแดงสด ตั้งตระหง่านอยู่บนโต๊ะตัวเล็กข้างๆ บิวที่ยืนอยู่หลังกล้อง DSLR ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขามองภาพในจอมอนิเตอร์แล้วรู้สึกสะอิดสะเอียนอย่างบอกไม่ถูก แสงมันสวย คมชัด ระดับงานโปรดักชันเฮาส์... แต่มันโคตรจะ ‘ตอแหล’ “ต้น... กูว่าให้พี่เอกเขาจับกระป๋องตอน
Ler mais

บทที่ 43: คำสารภาพ

สี่ทุ่มสี่สิบห้านาที... เสียงฝนยังคงตกกระทบหลังคาสังกะสีของหอพักเก่าๆ ย่านชานเมือง ปลายกำลังนั่งเหม่อมองหน้าจอแล็ปท็อปที่เปิดค้างไว้ หน้าจอแสดงผลหน้าเพจ ‘ระหว่างที่เราหายไป’ ที่เต็มไปด้วยคอมเมนต์ก่นด่า เขาไม่ได้กดลบ ไม่ได้ตอบโต้ เพียงแค่นั่งอ่านตัวอักษรที่กรีดแทงเหล่านั้นด้วยความรู้สึกว่างเปล่า เพจที่เขาสร้างมากับมือ... กำลังจะตายลงเพราะความโลภ **ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...**เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ปลายขมวดคิ้ว เขาไม่ได้สั่งอาหารเดลิเวอรี และเวลานี้ก็ไม่น่าจะมีใครมาหา ก็อปปี้ไรเตอร์หนุ่มลุกขึ้นไปบิดลูกบิดประตู เมื่อบานประตูเปิดออก ปลายก็ต้องชะงัก คนที่ยืนอยู่หน้าห้อง ไม่ใช่ CEO มาดเนี้ยบในชุดสูทราคาแพง แต่เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่เปียกปอนไปด้วยละอองฝน เสื้อยืดสีดำยับย่น ผมเผ้าชี้ฟู ไหล่ที่เคยตั้งตรงอย่างคนมีความมั่นใจ บัดนี้ห่อตกลงมาอย่างคนหมดสภาพ ในมือซ้ายของต้น หิ้วถุงพลาสติกจากร้านสะดวกซื้อ ภายในมีเบียร์สี่กระป๋อง กับลูกชิ้นปิ้งเหี่ยวๆ สองสามไม้ ไม่มีใครพูดอะไรออกมา ปลายมองหน้าเพื่อนรักที่ยืนตาแดงก่ำอยู่หน้าประตู สายตาของต้นไม่ได้มีความหยิ่งผยอง หรืออีโก้ของผู้บริหารหลงเหลืออยู่เล
Ler mais

บทที่ 44: การโต้กลับของคนพัง และเขี้ยวเล็บของหมาป่า

เช้าวันจันทร์ที่บรรยากาศอึมครึม... ภายในออฟฟิศของเอเจนซี่สี่ทิศ ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมราวกับสุสาน แพรนั่งกุมขมับอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ บนโต๊ะมีซองจดหมายตราประทับจากสำนักงานกฎหมายส่งตรงมาจากแบรนด์เครื่องดื่มชูกำลัง เนื้อหาข้างในระบุชัดเจนถึงการยกเลิกสัญญาและเรียกร้องค่าเสียหายจากการผิดเงื่อนไขการประชาสัมพันธ์ เป็นจำนวนเงิน 15,000,000 บาท ต้นนั่งพิงกำแพงอยู่บนพื้น ใบหน้าของเขามีร่องรอยความเหนื่อยล้าจากการไม่ได้นอนมาสองคืนติด รินและเตยนั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟาด้วยความเครียด ส่วนบิวเอาแต่นั่งหมุนเลนส์กล้องไปมาอย่างไร้จุดหมายมีเพียงปลายที่ยืนกอดอกพิงกรอบหน้าต่าง สายตาทอดมองลงไปยังการจราจรที่ติดขัดเบื้องล่าง “สิบห้าล้าน...” แพรพึมพำเสียงแหบแห้ง “ต่อให้เราขายออฟฟิศนี้ ขายกล้องทุกตัว เอารถไปเข้าไฟแนนซ์... เราก็หาเงินมาคืนเขาก้อนเดียวไม่ทันหรอก... พวกเขาขีดเส้นตายให้เราโอนเงินภายในเจ็ดวัน ไม่งั้นจะส่งเรื่องฟ้องศาล”“กูเป็นคนเซ็นสัญญาเอง” ต้นลุกขึ้นยืนช้าๆ “กูจะรับผิดชอบเรื่องนี้เอง แพร... เตรียมเอกสารทำเรื่องถอดชื่อออกจากกรรมการบริษัทซะ กูจะยอมประกาศล้มละลายคนเดียว”“พูดเหี้ยอะไรต้น!” แพรตบโต๊
Ler mais
ANTERIOR
12345
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status