LOGINShare
บทที่ 48: ตอนจบของกัปตันเจคอบ
publish date:
2026-11-03 18:24:15
Latest chapter
ระหว่างที่เราหายไป บทที่ 48: ตอนจบของกัปตันเจคอบ
หกเดือนผ่านไป... สายฝนแห่งฤดูมรสุมผ่านพ้นไปแล้ว ท้องฟ้ากรุงเทพมหานครในเดือนพฤศจิกายนโปร่งใสและมีลมเย็นพัดเอื่อย บรรยากาศของเมืองหลวงยังคงเร่งรีบ ทุนนิยมยังคงหมุนกงล้อของมันไปอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แต่สำหรับฟันเฟืองบางตัว... พวกเขาได้ค้นพบจังหวะการหมุนของตัวเองแล้ว ที่ออฟฟิศ ‘สี่ทิศ ครีเอทีฟ เอเจนซี่’“ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ค่ะคุณลูกค้า ทางเราคงไม่สามารถรับทำแคมเปญโฆษณายาลดน้ำหนักตัวนี้ได้ค่ะ... ใช่ค่ะ ถึงจะมี อย. แต่ก๊อปปี้ที่บรีฟมาให้เคลมว่า ‘ผอมทันใจในสามวัน’ มันเกินจริงไป และอาจสร้างค่านิยมที่ผิดให้วัยรุ่นได้ค่ะ...”รินในชุดกางเกงสแล็กและเสื้อเชิ้ตคอจีนสีเอิร์ธโทน นั่งหลังตรง คุยโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงที่สุภาพแต่น้ำเสียงหนักแน่นอย่างมืออาชีพ “ค่ะ เข้าใจค่ะว่าบัดเจ็ตสิบล้าน... แต่ทางเรามีนโยบายชัดเจนเรื่องความโปร่งใสของคอนเทนต์ค่ะ ต้องขออภัยจริงๆ นะคะ ขอบคุณที่นึกถึงสี่ทิศค่ะ สวัสดีค่ะ”รินวางสายโทรศัพท์ ก่อนจะหันมาส่งยิ้มบางๆ ให้กับต้นและแพรที่นั่งฟังอยู่เงียบๆ ที่โต๊ะประชุม “ปฏิเสธเงินสิบล้านไปอีกเจ้าแล้วนะพี่ต้น” รินหัวเราะเบาๆ “เดือนนี้เราปฏิเสธงานสายเทา สายโอเวอร์เคลมไปสี่งาน
ระหว่างที่เราหายไป บทที่ 47: งานเลี้ยงส่งบนดิน และการเติบโตใต้ดิน
ป้าย ‘CLOSED’ ถูกพลิกแขวนไว้ที่ประตูกระจกหน้าร้านกาแฟของโอมตั้งแต่หกโมงเย็น บรรยากาศภายในร้านไม่ได้เงียบเหงา แต่กลับอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ กลิ่นเนื้อย่างจากเตาปิกนิกที่โอมอุตส่าห์ไปยืมร้านข้างๆ มาตั้งไว้กลางร้าน และกลิ่นคราฟต์เบียร์ผสมกับกาแฟคั่วเข้ม นี่คืองานเลี้ยงฉลองที่แปลกประหลาดที่สุด... เพราะมันคืองานฉลองให้กับความสำเร็จของการ ‘รอดตาย’ และการ ‘แยกทาง’ ข่าวการช่วยชีวิตลูกเพจบนดาดฟ้าตึกร้างเมื่อสัปดาห์ก่อน ทำให้เพจ ‘ระหว่างที่เราหายไป’ กลายเป็นปรากฏการณ์ทางสังคม หน้าหนังสือพิมพ์และสำนักข่าวออนไลน์ต่างพากันตั้งคำถามถึงความกดดันของคนวัยทำงาน และยกย่องแอดมินเพจนิรนามกลุ่มนี้ แต่สำหรับกลุ่มสี่ทิศและทีมงาน... พวกเขาไม่ได้ต้องการเป็นฮีโร่ พวกเขาแค่อยากกลับมานั่งจิบเบียร์เย็นๆ ในฐานะคนธรรมดาที่ยังมีลมหายใจ ต้นในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนสบายๆ ลุกขึ้นยืน เขาหยิบขวดเบียร์เปล่ามาเคาะกับแก้วใสเพื่อขอเสียง “เอาล่ะทุกคน... ในฐานะที่กูเป็นคนที่สร้างปัญหาหนักที่สุดจนเกือบพาพวกเราไปนอนคุก” ต้นหัวเราะแห้งๆ โดยมีแพรส่งสายตาค้อนให้วงใหญ่ “กูขอเป็นคนเปิดประเด็นเลยแล้วกัน”ทุกคนในวงปิ้งย่างวางตะเกี
ระหว่างที่เราหายไป บทที่ 46: ข้อความสุดท้าย และการไถ่บาปของกัปตัน
หลายวันผ่านไปนับตั้งแต่คืนที่เตยค้นพบความลับในสมุดโน้ตปกดำ ความสัมพันธ์ในออฟฟิศสี่ทิศไม่ได้อึดอัดขึ้น แต่มันกลับมีความเข้าอกเข้าใจที่ลึกซึ้งโอบอุ้มพวกเขาไว้ ปลายไม่ได้กลับไปทำตัวร่าเริง หรือทำตัวแข็งกร้าวเพื่อกลบเกลื่อนความอ่อนแออีกแล้ว เขายอมรับสถานะการเป็น 'คนพังๆ' ของตัวเองอย่างสมบูรณ์ และนั่นทำให้เขากลับมาเขียนก๊อปปี้งานโฆษณา (บนดิน) ให้กับบริษัทได้อย่างไหลลื่นอีกครั้ง คืนวันศุกร์... เวลาห้าทุ่มสี่สิบห้านาที ฝนเพิ่งหยุดตก ถนนพระรามเก้าเปียกชื้นและสะท้อนแสงไฟจากท้ายรถยนต์ที่ติดหนึบ ต้น แพร บิว ปลาย และเตย เพิ่งกลับมาถึงออฟฟิศหลังจากออกไปกินหมูกระทะฉลองปิดงบโปรเจกต์ของเดือนนี้ได้สำเร็จ “เดี๋ยวกูเช็กอินบ็อกซ์เพจแป๊บนะ แล้วค่อยแยกย้ายกันกลับ” ปลายเดินไปทรุดตัวลงหน้าแท็บเล็ตส่วนกลาง เลื่อนปลดล็อกหน้าจอ แชตส่วนใหญ่เป็นข้อความระบายความเหนื่อยล้าจากงาน ซึ่งรินและเตยช่วยกันตอบไปบ้างแล้วในช่วงหัวค่ำ แต่มีข้อความหนึ่งเพิ่งเด้งขึ้นมาเมื่อสามนาทีที่แล้ว จากแอคเคานต์ที่ไม่มีรูปโปรไฟล์ ชื่อว่า **‘Moonlight_Tears’**ปลายกดเข้าไปอ่าน และเพียงแค่ประโยคแรกที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ... เลือดในกายของชา
ระหว่างที่เราหายไป บทที่ 45: บันทึกของนักบินหนีตาย และกาแล็กซีที่สูญหาย
สองสัปดาห์หลังจากผ่านพ้นวิกฤตสิบห้าล้านบาท... ออฟฟิศสี่ทิศกลับมาดำเนินชีวิตตามปกติ แผนงานต่างๆ ถูกจัดระเบียบใหม่ภายใต้การดูแลของริน เพจ ‘ระหว่างที่เราหายไป’ ยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างเงียบเชียบ แอดมินทั้งสี่คนผลัดเปลี่ยนเวรกันตอบข้อความและรับฟังปัญหาของลูกเพจเหมือนเช่นเคย เวลาห้าทุ่มครึ่ง... สมาชิกคนอื่นๆ กลับไปหมดแล้ว เหลือเพียงปลายที่นอนฟุบหลับอยู่หน้าโต๊ะทำงานคอมพิวเตอร์ และเตยที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดเรียงแฟ้มเอกสารและทำความสะอาดออฟฟิศ เตยเดินถือไม้ขนไก่ปัดฝุ่นมาจนถึงโต๊ะของปลาย เธอเห็นก็อปปี้ไรเตอร์รุ่นพี่นอนหลับสนิท ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ ใต้ตาของปลายคล้ำลึกจากการอดนอนติดต่อกันหลายคืน ขณะที่เตยกำลังจะเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มผืนบางมาคลุมไหล่ให้ปลาย ศอกของเธอก็เผลอไปปัดโดน ‘สมุดโน้ตปกหนังสีดำ’ ที่วางหมิ่นเหม่ยอยู่ขอบโต๊ะ จนมันร่วงหล่นลงพื้นสมุดโน้ตตกลงบนพื้นพรม กระดาษด้านในเปิดกางออก เตยรีบก้มลงไปเก็บ เธอตั้งใจจะพับปิดมันเพื่อวางคืนที่เดิม แต่สายตากลับสะดุดเข้ากับลายมือไก่เขี่ยของปลายที่เขียนด้วยหมึกสีดำ มันคือพล็อตนิยายไซไฟที่โอมเคยเล่าให้ฟังว่าปลายแต่งค้างไว้มาหลายปี ด้วยความ
ระหว่างที่เราหายไป บทที่ 44: การโต้กลับของคนพัง และเขี้ยวเล็บของหมาป่า
เช้าวันจันทร์ที่บรรยากาศอึมครึม... ภายในออฟฟิศของเอเจนซี่สี่ทิศ ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมราวกับสุสาน แพรนั่งกุมขมับอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ บนโต๊ะมีซองจดหมายตราประทับจากสำนักงานกฎหมายส่งตรงมาจากแบรนด์เครื่องดื่มชูกำลัง เนื้อหาข้างในระบุชัดเจนถึงการยกเลิกสัญญาและเรียกร้องค่าเสียหายจากการผิดเงื่อนไขการประชาสัมพันธ์ เป็นจำนวนเงิน 15,000,000 บาท ต้นนั่งพิงกำแพงอยู่บนพื้น ใบหน้าของเขามีร่องรอยความเหนื่อยล้าจากการไม่ได้นอนมาสองคืนติด รินและเตยนั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟาด้วยความเครียด ส่วนบิวเอาแต่นั่งหมุนเลนส์กล้องไปมาอย่างไร้จุดหมายมีเพียงปลายที่ยืนกอดอกพิงกรอบหน้าต่าง สายตาทอดมองลงไปยังการจราจรที่ติดขัดเบื้องล่าง “สิบห้าล้าน...” แพรพึมพำเสียงแหบแห้ง “ต่อให้เราขายออฟฟิศนี้ ขายกล้องทุกตัว เอารถไปเข้าไฟแนนซ์... เราก็หาเงินมาคืนเขาก้อนเดียวไม่ทันหรอก... พวกเขาขีดเส้นตายให้เราโอนเงินภายในเจ็ดวัน ไม่งั้นจะส่งเรื่องฟ้องศาล”“กูเป็นคนเซ็นสัญญาเอง” ต้นลุกขึ้นยืนช้าๆ “กูจะรับผิดชอบเรื่องนี้เอง แพร... เตรียมเอกสารทำเรื่องถอดชื่อออกจากกรรมการบริษัทซะ กูจะยอมประกาศล้มละลายคนเดียว”“พูดเหี้ยอะไรต้น!” แพรตบโต๊
ระหว่างที่เราหายไป บทที่ 43: คำสารภาพ
สี่ทุ่มสี่สิบห้านาที... เสียงฝนยังคงตกกระทบหลังคาสังกะสีของหอพักเก่าๆ ย่านชานเมือง ปลายกำลังนั่งเหม่อมองหน้าจอแล็ปท็อปที่เปิดค้างไว้ หน้าจอแสดงผลหน้าเพจ ‘ระหว่างที่เราหายไป’ ที่เต็มไปด้วยคอมเมนต์ก่นด่า เขาไม่ได้กดลบ ไม่ได้ตอบโต้ เพียงแค่นั่งอ่านตัวอักษรที่กรีดแทงเหล่านั้นด้วยความรู้สึกว่างเปล่า เพจที่เขาสร้างมากับมือ... กำลังจะตายลงเพราะความโลภ **ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...**เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ปลายขมวดคิ้ว เขาไม่ได้สั่งอาหารเดลิเวอรี และเวลานี้ก็ไม่น่าจะมีใครมาหา ก็อปปี้ไรเตอร์หนุ่มลุกขึ้นไปบิดลูกบิดประตู เมื่อบานประตูเปิดออก ปลายก็ต้องชะงัก คนที่ยืนอยู่หน้าห้อง ไม่ใช่ CEO มาดเนี้ยบในชุดสูทราคาแพง แต่เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่เปียกปอนไปด้วยละอองฝน เสื้อยืดสีดำยับย่น ผมเผ้าชี้ฟู ไหล่ที่เคยตั้งตรงอย่างคนมีความมั่นใจ บัดนี้ห่อตกลงมาอย่างคนหมดสภาพ ในมือซ้ายของต้น หิ้วถุงพลาสติกจากร้านสะดวกซื้อ ภายในมีเบียร์สี่กระป๋อง กับลูกชิ้นปิ้งเหี่ยวๆ สองสามไม้ ไม่มีใครพูดอะไรออกมา ปลายมองหน้าเพื่อนรักที่ยืนตาแดงก่ำอยู่หน้าประตู สายตาของต้นไม่ได้มีความหยิ่งผยอง หรืออีโก้ของผู้บริหารหลงเหลืออยู่เล
ระหว่างที่เราหายไป บทที่ 8: รสชาติของความพ่ายแพ้ และเมล็ดพันธุ์แห่งคินสึงิ
กาแฟอเมริกาโน่เย็นในแก้วทรงสูงละลายจนรสชาติจืดชืดไม่ต่างอะไรกับน้ำเปล่าบรรยากาศในล็อบบี้เลาจน์ของโรงแรมห้าดาวยังคงคลาคล่ำไปด้วยนักธุรกิจที่จับกลุ่มคุยกันด้วยเสียงกระซิบกระซาบ ทว่าที่มุมกั้นความเป็นส่วนตัวมุมหนึ่ง กลุ่ม ‘สี่ทิศ’ นั่งจมจ่อมอยู่บนโซฟาตัวหนาอย่างเงียบงัน เวลาผ่านไปกว่าสามชั่วโมงแล้วนั
ระหว่างที่เราหายไป บทที่ 7: สมรภูมิร้อยล้านและสูทที่ไร้รอยยับ
โถงทางเดินชั้น 50 ของโรงแรมหรูระดับห้าดาวใจกลางย่านเพลินจิต ถูกเนรมิตให้กลายเป็นสมรภูมิเงียบสงัดสำหรับบริษัทเอเจนซี่โฆษณาระดับท็อปของประเทศ พรมทอหนานุ่มสีแดงเบอร์กันดีดูดซับเสียงฝีเท้าจนหมด บรรยากาศเย็นเยียบและอบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟคั่วเข้มผสมกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพง กลุ่ม ‘สี่ทิศ’ นั่งเรียงกันอยู่บนโซ
ระหว่างที่เราหายไป บทที่ 6: ศิลปะการหลบหนีและสตอรี่บอร์ดของคนบาป
ตีสี่สี่สิบห้านาที ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครยังคงมืดสนิท มีเพียงแสงไฟกะพริบจากยอดเสาสัญญาณบนตึกระฟ้าที่ยืนยันว่าเมืองนี้ไม่เคยหลับใหล ห้องวอร์รูมบนชั้น 42 ของเอเจนซี่เงียบสงัดจนได้ยินเสียงฮัมเบาๆ ของเครื่องปรับอากาศและเสียงลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ แพรนอนขดตัวอยู่บนโซฟาหนังตัวยาวโดยมีเสื้อสูทขอ
ระหว่างที่เราหายไป บทที่ 5: ยอดภูเขาน้ำแข็งและตัวเลขที่ติดลบ
เสียงฝนตกกระทบกระจกหน้ารถยุโรปสีดำขลับดังประสานกับเสียงที่ปัดน้ำฝนซึ่งทำงานเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ภายในห้องโดยสารที่เก็บเสียงได้อย่างสมบูรณ์แบบ แอร์คอนดิชันเนอร์ปรับอุณหภูมิไว้ที่ 22 องศาเซลเซียส น้ำหอมปรับอากาศกลิ่นไม้หอมซีดาร์วูดให้ความรู้สึกหรูหราและเงียบสงบ แต่มันไม่อาจดับความร้อนรุ่มในใจของผู้หญิง
You May Also Like
BANDIT ILLICIT โคตรเลว
naennarm 7.7K viewsคนขับรถกับสองคุณหนูนางฟ้า
เงาดาวตก2.8K viewsหัวใจรัตติกาล
[ นางอาย ]1.6K viewsเจ็ดกรรมกร
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ8.2K viewsนิยายชุด แอบซ่อนรัก
วรรณอร5.5K viewsเส้นทางเชื่อมใจ
Bosskerr922 viewsสสาร Matter
MIROTIC MOMENT/EROTIC MOMENT/Prypradhana1.3K viewsเพื่อเธอ
ดับบิวซี646 views
