Semua Bab The Billionaire's Personal Slave: Bab 131 - Bab 140

Rhenan POV Lumuwas ako ng Maynila dahil may mahalaga akong aasikasuhin. May meeting ako kasama ang ilang miyembro ng Seven Pillars, kaya kailangan kong personal na pumunta. Matagal na rin mula nang dumalo ako sa isang malaking pagpupulong ng organisasyon, kaya ayokong ipagpabukas pa ang ilang bagay na kailangan naming pag-usapan. Naiwan muna si Alexandra sa bahay dahil may inaasikaso pa sila ni Aaliyah. May school requirements ang anak namin at kailangan daw siyang tulungan ng Mommy niya. Bago ako umalis, hinalikan ko pa si Alexandra sa noo. "Mag-ingat ka." "Siyempre." "Text mo ako kapag nakarating ka na." Tumango ako. "At ikaw din. Huwag mong kalimutang kumain." Napangiti siya. "Yes, husband." Napangiti rin ako bago tuluyang umalis. Matapos ang meeting ay hindi ko agad pinauwi ang sarili ko. Naalala ko si Champ. Matagal ko na rin siyang hindi nakikita nang personal nitong mga nakaraang araw dahil abala siya sa paghahanda para sa college. Naisip kong da

Rhenfield POVKinabukasan, maaga akong pumasok sa school.Mas pinili kong dumating bago pa dumating ang karamihan sa mga estudyante. Mas tahimik kasi kapag ganoon, at mas gusto kong nasa library kaysa makipagsabayan sa hallway.Habang naglalakad ako papunta sa classroom, napansin ko ang isang pamilyar na babae na dumaan sa harapan ko.Si Loisa.Kaibigan siya ni Ryan, ang isa sa mga madalas mang-bully sa akin.Napatingin ako sa kanya nang hindi ko namamalayan.Maganda si Loisa.Simple lang siya manamit at hindi mahilig magpabida. Mahaba ang buhok niya at palaging may mahinang ngiti sa labi. Hindi ko rin siya kailanman nakitang sumali sa pang-iinsulto sa akin.Sa totoo lang...Mabait siya.At iyon ang problema.Dahil kahit anong pilit kong itago, gusto ko siya.Sobra.Pero pinili kong lagyan ng pader ang pagitan namin.Hindi dahil may ginawa siyang masama sa akin.Kundi dahil kaibigan niya si Ryan.At ayokong madamay siya sa problema ko.Ayokong dumating ang araw na malaman ng mga kaibi

Rhenan POV Naiwan akong nakatingin sa hagdan. Napabuntong-hininga ako. "Alam ko, Champ." Mahina kong bulong. "Hindi mo pa kailangang sabihin." "Pero kapag dumating ang araw na magsabi ka..." "...handa akong makinig." Lumapit si Alexandra at marahang hinawakan ang balikat ko. "You're doing the right thing." Tumingin ako sa kanya. "Umaasa lang ako." "Na hindi pa malala." Tumango siya. "At kung sakaling malala na..." Mahigpit kong hinawakan ang kamay niya. "...hindi niya haharapin iyon mag-isa." Sa loob-loob ko, unti-unti kong isinantabi ang lahat ng bagay na minsan kong naging pagkakakilanlan. Ang pagiging makapangyarihan. Ang pangalan ko sa Seven Pillars. Ang reputasyon kong kinatatakutan ng marami. Sa sandaling iyon, hindi ako isang taong kinatatakutan ng organisasyon. Hindi ako isang negosyante. Hindi ako ang lalaking tinatawag nilang blacklist. Isa lang akong ama. At ang tanging gusto ko ay malaman kung ano ang nagpapabigat sa puso n

Alexandra POV Pagdating namin sa bahay ay hindi ko na muna pinag-usapan kay Rhenan ang nangyari sa school. Hindi dahil gusto kong itago sa kanya. Gusto ko lang bigyan muna ng pagkakataon si Aaliyah na siya mismo ang magsabi sa Daddy niya. Alam kong hindi naman magagalit si Rhenan, pero kilala ko ang asawa ko. Kapag tungkol sa mga anak namin, minsan sobra siyang protective. Pagpasok namin sa bahay ay agad na tumakbo si Aaliyah papunta sa kanyang kuwarto. "Mommy!" "Hmm?" "May kailangan tayong bilhin." "Ano?" "Mga gamit para sa project ko." Napangiti ako. "Ah, oo nga." "Kailangan natin ng tela?" "Yes." "Thread?" "Yes." "Needle?" "Yes." Napabuntong-hininga siya. "Marami pala." Natawa ako. "Welcome to your new challenge." "Mommy!" Nagtawanan kami. "Okay." "Sasamahan kita mamili." Maya-maya ay dumating si Rhenan. Pagpasok pa lang niya ay agad niyang tinanggal ang coat at inilapag sa sofa. "Where are my girls?" "Nandito!" Sigaw ni Aaliyah. Tumakbo siya papunt

Rhenfield POVPagkatapos ng presentation namin, pakiramdam ko ay gumaan nang kaunti ang dibdib ko.Hindi dahil sigurado akong mananalo kami.Hindi rin dahil gusto kong patunayan kay Ryan at sa iba pa na kaya ko.Kundi dahil sa unang pagkakataon, tumayo ako sa harap ng maraming tao at nagsalita nang hindi iniisip kung ano ang sasabihin nila tungkol sa akin.Nang matapos ang presentation, agad akong lumabas ng room.At unang nakita ko sina Mommy at Daddy.Nandoon din si Loisa."Congratulations!"Masayang bati niya.Ngumiti ako."Thank you.""Ang galing mo.""Kinabahan ako.""Hindi halata."Napangiti ako."Really?"Tumango siya."Very confident ka."Sa gilid ay tahimik na nakatingin si Daddy.Nang magtama ang mga mata namin ay bahagya siyang ngumiti.Alam kong may gusto siyang sabihin.Pero hindi niya sinabi.Sa halip ay lumapit siya at tinapik ang balikat ko."Good job, Champ."Simple lang.Pero sapat na iyon para maramdaman kong proud siya sa akin."Thanks, Dad."Pag-uwi namin ay nagka