หก

## มุมมองของวิลเลียม (William’s POV)

เราเพิ่งมีอะไรกันครั้งแรก และแม่ง... โคตรเสียวเป็นบ้า! ผมไม่ใช่พวกไร้เดียงสาหรอกนะ ผมเสียซิงไปตั้งแต่สองปีก่อนกับอดีตครูสอนเศรษฐศาสตร์แล้ว

การเย็ดกับหล่อนที่บ้านโดยอ้างเรื่องติวหนังสือฟรีตอนนั้นมันก็ไม่ได้แย่อะไรหรอก

แต่ผมไม่ได้ชอบหล่อนนี่นา

คนที่ผมรักและทะนุถนอมมาตลอดคือน้องสาวต่างสายเลือดสุดที่รักของผมต่างหาก แต่จะให้ผมเดินทื่อๆ เข้าไปหาคิทเทนแล้วบอกว่า ‘คิทเทน พี่รักเธอนะ มาเอากันเถอะ’ มันก็คงไม่ใช่ ผมกลัวเธอจะมองว่าผมเป็นไอ้สารเลว แต่ วันนี้ผมเพิ่งรู้ว่าเธอก็รักผมเหมือนกัน แถมเธอยังยอมมอบซิงให้ผมด้วย เพราะงั้นผมจะดูแลเธอให้ดีกว่าเดิม

สายตาของผมจะไม่เหลียวมองใครอีกเลย

ตอนนี้เธอนอนระทวยอยู่ในอ้อมแขนของผม สภาพหมดเรี่ยวแรงจากการปรนเปรออันยอดเยี่ยมของผม และผมก็สะใจชะมัดที่ตอนนี้เธอตกเป็นของผมโดยสมบูรณ์แล้ว

ผมแทบอดใจรอโอกาสทองครั้งต่อไปที่จะได้กระแทกท่อนเอ็นเข้าไปในหีแฉะๆ ของเธออีกรอบไม่ไหว และผมมั่นใจว่าครั้งหน้าผมจะทำได้เด็ดกว่าวันนี้แน่

เอาเข้าจริง ผมเองก็เพลียจากกิจกรรมเข้าจังหวะทั้งหมดนั่นเหมือนกัน นี่เป็นครั้งแรกในรอบสองปีเลยที่ผมได้สัมผัสความเสียวซ่านจนสมองโล่งจากการร่วมเพศที่ลืมไม่ลงขนาดนี้

ผมจุมพิตที่หน้าผากของเธอเบาๆ ก่อนจะปิดตาลงด้วยความเหนื่อยล้าแล้วเข้าสู่ห้วงนิทรา

---

หลายชั่วโมงต่อมา

ผมลืมตาตื่นขึ้นเพราะเสียงทุบประตูเสียงดัง ผม賸มองเวลา

“เชี่ยแล้ว!” ผมเกือบจะอุทานลั่น แต่โชคดีที่ตะครุบปากตัวเองไว้ทัน

ผมหันไปทางขวา เห็นน้องสาวต่างสายเลือดยังคงหลับปุ๋ยอยู่ “วิลเลียม อยู่ในนั้นหรือเปล่าลูก?” เสียงของแม่เลี้ยงดังมาจากนอกห้อง

“อยู่ครับแม่!” ผมตะโกนตอบกลับไป

คิทเทนขยับตัวตื่นและลืมตาขึ้นในจังหวะนั้นพอดี

“เห็นน้องสาวเราบ้างไหม? ยัยหนูไม่ได้อยู่ในห้อง แม่โทรหาเป็นครึ่งชั่วโมงแล้วก็ไม่ติด” แม่เลี้ยงพูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

“เอ่อ... คือ... ผมไม่เห็นเลยครับ บางทีเธออาจจะออกไปหาเพื่อนล่ะมั้ง แล้วแบตโทรศัพท์ก็น่าจะหมดด้วย”

“น้ำเสียงแกฟังดูแปลกๆ นะลูก เป็นอะไรหรือเปล่า?” เธอถามด้วยความกังวล

“ผมสบายดีครับแม่ แค่... แม่ไปทำธุระของแม่เถอะ เดี๋ยวผมตามออกไป ขอเล่นเกมนี้ให้จบก่อน”

“ก็ได้ แต่รีบออกมาช่วยแม่ตามหาน้องละกัน” สิ้นเสียงนั้น ผมได้ยินเสียงเธอเดินจากไปจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ตอนนี้คิทเทนตื่นเต็มตาแล้วและมีท่าทางเลิกลั่ก เธอเหลือบมองเวลาแล้วอุทานออกมา

“เรานอนกันไปนานขนาดนี้เลยเหรอ” เธอซิบกระซิบพลันลุกขึ้นนั่งบนเตียง ผ้าห่มที่เคยคลุมแตงโมคู่โตของเธอเลื่อนหลุดออก เผยให้เห็นเต้านมเต่งตึงคู่นั้นอีกครั้ง ผมรู้สึกอยากจะเข้าไปดูดดึงมันชะมัดเพราะมันล่อตาล่อใจเหลือเกิน แต่ครั้งนี้ผมยอมปล่อยให้เหตุผลอยู่เหนืออารมณ์

ผมลงจากเตียงแล้วช่วยพยุงเธอขึ้นมา ผมเห็นขาเธอยังสั่นพั่บๆ ซึ่งเป็นหลักฐานชั้นดีว่าเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนผมซัดเธอหนักหน่วงแค่ไหน ผมหลุดหัวเราะคิกคักจนเธอทำหน้ามุ่ย

“หัวเราะอะไรเล่า? เพราะพี่นั่นแหละ!” เธอพูดด้วยสายตาไม่พอใจก่อนจะหันหลังกลับไปกอดอกส่งเสียงฮึดฮัด เอวบางๆ กับก้นงอนงามอวบอิ่มของเธอทำให้อาวุธของผมแข็งปั๋งขึ้นมาอีกรอบ

“โอเคๆ พี่ผิดเองคร้าบ แต่คำถามคือ แล้วเราไม่เสียวกับการปรนเปรอของพี่เหรอ?” ผมสวมกอดเธอจากข้างหลังพลันบดเบียดความแข็งขืนเข้ากับร่องตูดของเธอ

“พี่... อย่ามาอ่อยฉันนะ วิลเลียม” เธอปราม แต่ผมรู้ดีว่าเธอเองก็เหมือนผม—เธออยากให้ผมเย็ดเธอ ใจจะขาด น่าเสียดายที่เรายังจัดกันอีกรอบตอนนี้ไม่ได้ แม่เลี้ยงอยู่แถวนี้ และเราไม่อยากให้เธอมาจับได้ตอนที่กำลังซอยกันยับเหมือนโลกจะแตกแน่ๆ

“วิลเลียม” เธอผละออกจากอ้อมกอดของผมแล้วหันกลับมาสบตา “ถ้าพรุ่งนี้มีเวลา ฉันจะมาหาพี่เพื่อสนุกกันหน่อยนะ”

“แล้วถ้าแม่จู่ๆ อยู่บ้านทั้งวันล่ะ?” ผมถาม

“งั้นเราก็รอจนกว่าแม่จะไม่อยู่ ต่อให้ต้องรอเป็นวันๆ ก็เถอะ ฉันอยากให้เรามีเวลาหาความสุขด้วยกันเต็มที่ ไม่ใช่แค่แบบควิกกี้นี่นา” เธอพูดพร้อมรอยยิ้ม

จากนั้นผมก็มองดูเธอสวมเสื้อผ้าแล้วหันกลับมาเผชิญหน้ากับผมอีกครั้ง

เธอเดินเข้ามาใกล้แล้วเขย่งเท้าขึ้นจูบผม ในขณะที่มือขวาของเธอจับและรูดคลึงลำลึงค์ของผมไปด้วย

“ของพี่แข็งเป๊กขนาดนี้ ฉันคงทนเห็นพี่ทรมานไม่ได้หรอก” เธอพูดด้วยน้ำเสียงกระสันอยาก ก่อนจะคุกเข่าลงไป อม ควย ของผมทันที

“เบาๆ หน่อย” ผมเตือนสติเธอเมื่อเสียงดูดซวบซาบเริ่มดังเกินไป ผมไม่อยากให้แม่ของเธอมาได้ยินเสียงชวนคิดลึกจากห้องของผม

เธอไม่สนใจคำเตือนและยังคงเดินหน้าต่อ ไม่นานนัก ความคิดที่จะห้ามปรามก็ปลิวหายไปจากหัวของผม เมื่อความเสียวซ่านต้อนรับผมด้วยอ้อมแขนที่เปิดกว้าง

ผมใช้มือซ้ายขยำผมของเธอไว้พลันเอามืออีกข้างอุดปากตัวเองเพื่อกั้นเสียงครางไม่ให้เล็ดลอดออกไป เธอยังคงมอบความสุขให้ผมไม่หยุด จนถึงจุดหนึ่งผมเริ่มทนไม่ไหวจนต้องกระเด้าสวนเข้าปากเธอรัวๆ ด้วยความเงี่ยนกระหาย

หลังจากกระแทกปากเธออยู่พักใหญ่ ผมก็ยังไม่แตก

ผมชักแกนกายออกจากปากเธอ เธอจึงจูงมือผมไปที่เตียงแล้วคลานเข่าโก้งโค้งให้ผม ผมเลิกกระโปรงเธอขึ้นจนเห็นกางเกงในอีกครั้ง ก่อนจะใช้นิ้วเขี่ยมันหลบไปด้านข้างในขณะที่เธอแยกขาออกกว้างขึ้นเพื่อให้ผมเห็น แคมหี ที่มีน้ำเยิ้มไหลชุ่ม

ด้วยความกระหาย ผมก้มลงไปเลียน้ำเสียวของเธอจนหมดและจบด้วยการถอดกางเกงในของเธอออก ซึ่งเธอก็ไม่ได้ขัดขืน ผมเดาว่าเธอเองก็อยากโดนอีกรอบเหมือนกันนั่นแหละ

ตอนนี้ไม่มีอะไรมาขวางกั้นร่องหีแสนอร่อยของเธอจากสายตาของผมได้อีก ผมดึงสะโพกเธอเข้ามาใกล้แล้วก้มลงขย้ำเลียหีเธออย่างหิวโซ ราวกับกลัวว่าบ่อน้ำหวานนี้จะหายวับไปโดยไม่บอกกล่าว

คราวนี้เป็นตาของเธอที่ต้องใช้มือทั้งสองข้างอุดปากตัวเองไว้แน่นเพื่อไม่ให้เสียงครางเล็ดลอดออกมา แต่ท่าทางบิดเร่าซ่านเสียวของเธอมันฟ้องว่าเธอฟินขนาดไหน

“เรามาถึงขั้นนี้แล้ว จัดอีกสักยกก็คงไม่เสียหายอะไรใช่ไหม?” ผมเสนอ

“แล้วพี่จะรออะไรล่ะ ไอ้บ้าเอ้ย” เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงกระสันและเต็มไปด้วยความอิดหนาระอาใจ

ผมหยัดตัวขึ้นยืนพลันลูบไล้บั้นท้ายเธอด้วยความเสน่หาอยู่ครู่หนึ่ง

“เย็ดฉันเถอะนะพี่ชาย ได้โปรด” เธออ้อนวอนด้วยเสียงกระซิบ

“อย่าเพิ่งใจร้อนสิคะ” ผมบอกพลันใช้ท่อนเอ็นเขี่ยถูไปมากับความแฉะชื้นของเธอ

“วิลเลียม ได้โปรดเถอะ” เธอขอร้องอีกครั้ง และผมก็กระแทกพรวดเข้าไปจนมิดลำ เธอเอามืออุดปากตัวเองไว้อีกรอบ ร่างกายของเธอโยกคลอนไปข้างหน้าตามแรงกระแทกกระทั้นที่ผมซอยเข้าใส่ร่องเสียวของเธออย่างหิวกระหาย

ผมไม่ได้ทำเร็วเกินไป เพราะไม่อยากให้เธอครางดังจนล่อให้แม่ของเธอเดินมาที่นี่

หลายนาทีต่อมา เราทั้งคู่ก็เสร็จสมอารมณ์หมายกระตุกตอดปล่อยน้ำรักออกมาพร้อมๆ กันบนเตียง ผมผละตัวออกมาก่อนหลังจากที่เธอเลียแท่งเอ็นของผมจนสะอาดเอี่ยม

ผมก้มลงไปช่วยทำความสะอาดร่องซอกข้างล่างของเธอด้วยลิ้นของผมเช่นกันพลันกลืนน้ำหวานนั่นลงคอไป

“เลียม... แล้วฉันจะออกไปจากห้องนี้ยังไงล่ะทีนี้?” เธอถามผมด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ขาทั้งสองข้างสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่

ผมหัวเราะหึๆ ในลำคอก่อนจะช่วยพยุงเธอลงจากเตียง

เธอไม่แม้แต่จะหยิบกางเกงในของตัวเองกลับไปด้วยซ้ำ

แต่กลับยื่นมันมาให้ผม “เก็บไว้เป็นของดูต่างหน้านะคะ สุดที่รัก”

เธอยิ้มให้ผมก่อนจะเดินไปที่ประตูหลังจากจัดแจงเสื้อผ้าเข้าที่เข้าทางเรียบร้อยแล้ว

ผมหยิบลูกกุญแจออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วเปิดประตูให้เธอ เธอกวาดสายตามองไปตามทางเดินเมื่อเห็นว่าทางสะดวก ผมจึงเร่งให้เธอรีบวิ่งกลับห้องของตัวเองไป

ฉันเชื่อว่าเธอจะสามารถหาข้อแก้ตัวอะไรก็ได้เพื่ออธิบายเรื่องที่เธอหายไปตลอดเวลาที่ผ่านมาให้แม่ฟัง