All Chapters of The Ex I Could Never Forget: Chapter 111 - Chapter 120

Hindi na nag-aksaya pa ng oras si Dylan.Pagkalabas niya ng presinto ay agad siyang sumakay sa kanyang sasakyan.Mariin ang pagkakahawak niya sa manibela.Hindi niya namalayang napapadiin na pala ang kanyang mga daliri.Paulit-ulit na naglalaro sa isip niya ang sinabi ng investigator.“Mrs. Celeste Montenegro.”Hindi iyon pagkakamali.Hindi rin tsismis.May mga dokumento.May mga pirma.May mga bank records.May mga litrato.Lahat ng ebidensya ay iisa ang tinuturo.Ang sarili niyang ina.“Why, Mom…”Mahina niyang bulong habang binabaybay ang daan patungo sa Montenegro Mansion.“Why would you do this?”⸻Huminto ang itim niyang sedan sa harap ng napakalaking bakal na gate.Agad siyang pinagbuksan ng guwardiya.“Good afternoon, Sir Dylan.”Hindi siya sumagot.Dere-diretso siyang nagmaneho papasok.Napansin ng mga kasambahay ang ekspresyon niya.Hindi ito ang Dylan na palangiting umuuwi noon.Ngayon ay bakas sa mukha nito ang galit at pagkadismaya.“Nasaan si Mom?”Tanong niya sa head bu

Pagbukas pa lang ng pinto ng condo, sinalubong agad si Dylan ng isang maliit na batang halos tumalon sa kanya.“Daddy!”Napangiti siya at agad na sinalo si Oliver bago pa ito tuluyang makadapa sa sobrang excitement.“Whoa, easy there, buddy.”“Akala ko late ka na naman!”“Traffic lang.”Hinaplos niya ang buhok ng bata bago iniabot ang dala niyang paper bag.“Pero may pasalubong ako.”Nanlaki ang mga mata ni Oliver.“Popcorn!”“And…”May isa pa siyang inilabas.Dalawang malaking bag ng potato chips.Isang kahon ng pizza.At tatlong bote ng paboritong fruit juice ni Oliver.Napahiyaw ang bata.“MOVIE NIGHT!”Napalingon si Leila mula sa kusina.Napailing siya habang natatawa.“Dylan, ano ’yan? Parang may birthday.”Lumapit ang binata at bahagyang nagkibit-balikat.“Wala naman.”“Naisip ko lang… matagal na tayong hindi nakakapag-relax.”Napatingin si Leila sa mga bitbit nito.“Ang dami nito.”“Family movie nights require snacks.”Hindi niya napansin ang salitang ginamit ni Dylan.Pero si

Kung may isang taong sobrang saya matapos ang movie night noong nakaraang gabi… Hindi iyon si Dylan. Hindi rin si Leila. Kundi si Oliver. Sa murang edad nito, pakiramdam niya ay isa na siyang professional matchmaker. Habang kumakain ng almusal, palihim niyang pinagmasdan sina Leila at Dylan. Napangiti siya nang makitang hindi pa rin makatingin nang diretso ang mommy niya. Samantalang si Dylan naman ay paminsan-minsang napapangiti na parang may naaalala. “Success!” bulong ni Oliver sa sarili. Pagpasok ni Dylan sa opisina, hindi pa rin mawala sa isip ng bata ang eksena kagabi. “Mommy…” “Hmm?” “Masarap ba ang balikat ni Daddy?” Halos mabulunan si Leila sa iniinom niyang kape. “O-Oliver!” “Bakit?” “Inask ko lang.” Napailing si Aling Rosa habang pinipigilan ang tawa. “Naku, apo.” “Kapag narinig ka ng daddy mo, baka ikaw ang papatulugin sa balikat niya.” “Yey!” Mas lalo pang natuwa si Oliver. Napahawak na lang sa noo si Leila. ⸻ Pagsapit ng hapon… Nauna nang umuwi si

Matapos ang gabing iyon, matagal bago nakatulog si Leila.Nakahiga siya sa kama, nakatitig sa kisame habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mga nangyari sa sala—ang tawa ni Oliver, ang kalokohan ng bata, ang biglang paghawak ni Dylan sa kamay niya, at higit sa lahat, ang mga salitang binitiwan nito nang seryoso at walang halong biro. You’re beautiful. Hanggang ngayon, parang naririnig pa rin niya ang boses nito. Hindi iyon malakas. Hindi iyon dramatiko. Pero mas tumimo iyon sa puso niya kaysa sa kahit anong matamis na salita na narinig niya noon.Ilang beses niyang ipinikit ang mga mata, pilit na pinapakalma ang sarili. Wala iyon. Isa lang iyong sandali. Isang laro lang na pinilit ni Oliver. Isang pagkakataong napasama siya sa isang eksenang hindi naman dapat niya pinapansin nang ganoon kalalim. Pero kahit anong sabihin niya sa sarili, hindi niya maikaila ang katotohanan na may kung anong gumalaw sa loob niya nang haplusin ng tingin ni Dylan ang mukha niya na para bang siya

Matapos ang masayang grocery trip noong Sabado ng hapon, punong-puno ng mga paper bag ang shopping cart nila.“Mommy, bili natin ’yung dinosaur nuggets next time ha?” masayang sabi ni Oliver habang itinutulak ang maliit na cart..“May chicken nuggets pa tayo sa freezer.”“Pero mas masarap ’yung dinosaur.”“Tingin mo lang mas masarap dahil dinosaur.”“Hindi ah. Mas heroic.”Napatawa si Dylan.“I agree with Oliver.”Kumunot ang noo ni Leila.“Ikaw pa talaga ang kakampi.”“Siyempre. Men’s alliance.”Nag-high five pa ang dalawa.“Yey!”Napailing na lang si Leila habang natatawa.“Dalawa talaga kayong makukulit.”Paglabas nila ng supermarket, madilim na ang kalangitan.Napansin ni Dylan ang makakapal na ulap.“Parang uulan.”Kasasabi pa lamang niya…Biglang kumislap ang langit.Kasunod noon ang malakas na kulog.At ilang segundo lang ang lumipas…Bumuhos ang malakas na ulan.“Mommy!”Napayakap si Oliver sa braso ni Leila.“Ang lakas!”Mabilis na binuksan ni Dylan ang trunk ng sasakyan.“Di