ข้ามมาเป็นชายาตัวประกอบของพระเอก のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

เพราะวันนี้เป็นวันที่วังหลวงจัดงานเลี้ยงต้อนรับฉลองชัยชนะให้กับกองทัพของฉีอ๋องและท่านแม่ทัพหยางชิน ที่จัดการข้าศึกได้ทั้งเหนือใต้ ทางเหนือล้วนเป็นผลงานของท่านแม่ทัพหยางชินอย่างไม่อาจปฏิเสธได้ และทางใต้คือผลงานของฉีอ๋องที่เข้าปราบกองโจรกลุ่มใหญ่ที่สร้างปัญหามายาวนานได้สำเร็จหนิงอันถูกปลุกให้ตื่นเร็วขึ้นกว่าปกติ ก่อนจะมีนางข้าหลวงมาคอยช่วยดูแลการแต่งกายของหญิงสาว เนื่องด้วยวันนี้จำเป็นจะต้องพิถีพิถันมากเป็นพิเศษ แต่เพราะหนิงอันไม่ชอบการโบกแป้งที่หนาเตอะทำให้นางปฏิเสธออกไปก่อนจะลงมือจัดการมันด้วยตนเอง และให้พวกนางเพียงช่วยทำผมและแต่งตัวก็พอ หนิงอันเลือกสวมชุดสีม่วงถูกหยิบขึ้นมาสวม ก่อนเครื่องประดับสีเดียวกันจะถูกนำมาจัดไว้บนศีรษะของหญิงสาว ไม่มากไม่น้อยจนเกินงามแต่เพราะใบหน้านี้ทำให้หญิงสาวดูงดงามแปลกตาไปอีกแบบหนิงอันจำจดจากเนื้อเรื่องได้ว่าในวันนี้เยว่ชิงนั้นเลือกสวมชุดสีชมพูกลีบบัวทำให้ยิ่งขับความงามของใบหน้าหญิงสาวให้มากขึ้นไปอีก และในเนื้อเรื่องหนิงอันก็เลือกสวมชุดสีชมพูกลีบบัวเช่นเดียวกัน ในยามที่ทั้งคู่บังเอิญพบกันบริเวณทางเข้าทำให้เยว่ชิงดูโดดเด่นยิ่งขึ้นหากเปรียบเทียบกับพระชาย

"อย่าน้อยใจไปเลย อย่างไรสำหรับข้าท่านก็ยังงดงามที่สุด" เสียงของเขาทั้งแผ่วเบาและอ่อนโยน ทำให้หนิงอันอดที่จะเงยหน้าแล้วหันไปมองใบหน้าของเขาไม่ได้ เพียงเพราะอยากจะเห็นว่าในยามที่เขาเอ่ยวาจาเช่นนี้ สีหน้าของเขาจะเป็นเช่นไร ก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายยังมีสีหน้าเรียบเฉยราวกับสิ่งที่เอ่ยกับนางเมื่อครู่นี้เป็นเพียงฝัน หากแต่เมื่อหันไปมองใบหูกลับพบว่ามันมีสีแดงเรื่อเหมือนกับกำลังจะสุก หนิงอันอดรู้สึกขบขันไม่ได้แต่ทำได้เพียงเบือนหน้าหนีเพราะไม่ต้องการให้เขารู้ว่านางรู้สึกดีขึ้นมากกับคำพูดปลอบโยนเมื่อครู่นี้"น้องหญิงไม่สบายหรือ" ฉีอ๋องที่หลังจากสนทนากับพี่ชายจึงได้เดินมานั่งลงยังที่นั่งของตนเอง ก่อนจะพบว่าหนิงอันมีใบหน้าที่แดงเรื่อราวกับจับไข้

ภายในงานวุ่นวายมากยิ่งขึ้น หลังจากการบุกโจมตีของเหล่าซานจอมโจรผู้ร้ายกาจที่เฟยฉีคิดว่าปราบเขาได้สำเร็จ หลังจากประมือกันในครั้งสุดท้ายเหล่าซานตกลงจากหน้าผาสูงชัน เฟยฉีให้คนของเขาค้นหาศพของอีกฝ่ายแต่กว่าจะพบก็ใช้เวลานานจนกระทั่งศพที่เจอแทบดูไม่ออกแล้วว่าเป็นผู้ใดหากแต่ดูจากเสื้อผ้าแล้วนั้นเป็นเหล่าซานไม่ผิดแน่สุดท้ายชายหนุ่มก็ถูกอีกฝ่ายตลบหลังแกล้งทำเป็นตายก่อนจะบุกมาเพื่อเอาคืน กองโจรของเหล่าซานนับว่าเป็นกองโจรทางใต้ที่ร้ายกาจที่สุดตัวเขาและลูกน้องล้วนมีวรยุทธ์สูงส่งที่คนธรรมดาหรือทหารปลายแถวยากที่จะรับมือได้ แม้แต่เฟยฉีเองที่เคยประมือกับอีกฝ่ายก็ยังเคยพลาดพลั้งบาดเจ็บสาหัสมาแล้วหลายครั้งในอดีตเหล่าซานหาใช่โจร

หนิงอันจมอยู่กับตัวเองมาหลายชั่วยาม นางคิดว่าจะอยู่เฉยต่อไปไม่ได้แล้วและควรหาทางออกให้กับตนเอง หนึ่งคือ นางจะกลับไปเป็นอย่างเดิมไม่ได้แล้ว ในยุคนี้แม้สตรีหย่าร้างจะได้รับการยอมรับบ้างหากแต่ก็โดนดูถูกแต่นั่นเป็นสิ่งที่นางยอมรับได้ แต่สำหรับสตรีที่ถูกโจรจับตัวไปส่วนใหญ่เมื่อกลับไปยังตระกูลมักจะมีจุดจบที่ไม่ดีเท่าไหร่ ซึ่งนางก็มั่นใจว่าสำหรับมารดาและพี่ชายอย่างไรก็ไม่ใช่ปัญหาหากแต่ไม่ใช่สำหรับเหล่าตาเฒ่าคนในตระกูลเหล่านั้นอย่างแน่นอนสอง นางต้องการหย่าหรือทำอย่างไรก็ได้ให้ออกจากชีวิตของตัวละครหลักไปเสีย เพื่อไปมีชีวิตเป็นของตัวเองและสาม เรื่องนี้ย่อมมีเบื้องหลังเบื้องลึก ตัวละครเหล่าซานนี้ แท้จริงแล้วเป็นคนดีไม่น้อย หากแต่ถูกกล่าวหาใส่ร้ายทำให้ต้องหนีหัวซุกหัวซุนจนไปพร้อมกับทหารและองครักษ์ของเขา ก่อนจะตั้งหลักได้ทางทิศใต้ของแคว้นฉางอัน พื้นที่ที่เข้าครอบครองก็ล้วนเป็นดินแดนแห้งแล้ง ผู้คนยากไร้ หากแต่เขาก็เข้าไปเปลี่ยนแปลงให้ชาวบ้านกินดีอยู่ดีกว่าที่เคยไม่น้อย ฮ่องเต้เฟยหลงไม่ต้องการให้อีกฝ่ายได้หน้าจึงคิดกำจัดเขาให้สิ้นซาก เพราะล่วงรู้ถึงความลับที่เหล่าซานต้องการแบ่งแยกดินแดนทางใต้ออก

ในคืนนั้นทั้งหนิงอันและเยว่ชิงถูกวางยาสลบด้วยควันก่อนจะถูกจับยัดเข้ารถม้าไปส่งกลับจวน เมื่อทั้งคู่ตื่นมาอีกครั้งก็พบว่ารถม้าถูกจอดทิ้งไว้ใกล้กับกำแพงจวนอ๋องแล้ว ข่าวลือเรื่องการหายตัวไปของทั้งคู่ยังถูกปิดเอาไว้เป็นอย่างดีที่สุด เพราะการหายตัวไปพึ่งผ่านไปเพียงหนึ่งวัน แม้ว่าทหารองครักษ์จะถูกสั่งการให้ตามหาตัวของสตรีทั้งสองหากแต่ก็ทำไปเพียงไม่จริงจังนัก ยกเว้นแม่ทัพหยางชินที่นำองครักษ์และทหารคนสนิทออกนอกประตูเมืองไปตั้งแต่คืนนั้นแล้วก็ยังไม่กลับมาเรื่องการกลับมาของเยว่ชิงและหนิงอันรับรู้ไปถึงเฟยหลงฮ่องเต้ ก่อนที่อีกฝ่ายจะสั่งให้มัวหมัวอาวุโสเร่งเดินทางมาที่จวน ก่อนที่สตรีทั้งสองจะถูกตรวจสอบอย่างละเอียดและผลที่ออกมาก็ทำให้ทุกฝ่ายรู้สึกวางใจ หากแต่ไม่ใช่กับหนิงอันในตอนนี้นางยังหาข้ออ้างอื่นมิได้และยังไม่รู้ว่าจะต้องทำเช่นไรอีกฝ่ายจึงจะยินยอมหย่าขา