All Chapters of กรุ่นกลิ่นสิเน่หา NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 7: Chapter 11 - Chapter 20

​เมื่อลิฟต์เปิดออกก็พากันเดินไปยังออฟฟิศใหญ่ของลีย์มอยล์ มอร์แกน เลขาวัยยี่สิบสี่ปีของลีย์ก็ทำตาโตเมื่อเห็นว่าใครเดินตามหลังบอสใหญ่เข้ามา ดิรัสยาส่งสายตาเข้มไปให้คู่หูต่างวัยทันทีแต่ก็ยังไม่พูดอะไรจนกระทั่งมอยล์ทักทายลีย์เสร็จเมื่อร่างสูงเปิดประตูลับหายเข้าไปในห้องทำงาน ดิรัสยาก็เดินฉับไปหามอยล์ทันที"เห็นจูนบอกว่ามีความมันส์เกิดขึ้นแถวนี้ แต่ไหงดิวไม่ได้ข่าวอะไรเลยฮึ! ยูหายไปไหนตั้งสามวันไม่ยอมโทรแจ้งข่าวน่ะ"เจ้านายคนเล็กเอ่ยเสียงเข้มถามเบาๆ เหลือบสายตามองไปยังประตูเพราะเกรงเจ้านายใหญ่จะเดินกลับออกมา มอยล์สะดุ้งยิ้มเจื่อนให้ดิรัสยาแล้วทำท่าป้องปากกระซิบ"มอยล์ไม่จะบาย บอสไม่ได้บอกเหรอคะว่าหลังจากวันที่นางแบบนั่นวิ่งปรู๊ดหายไปน่ะ มอยล์ก็ลาเปื่อยทันที เพิ่งมาทำงานได้เมื่อวานนี้เองค่ะ ดูเหมือนช่วงนี้ดวงเราจะพุ่งแนวดิ่งเหมือนดัชนีดาวน์โจนส์"มอยล์เอ่ยเสียงอ่อย ทำให้ดิรัสยาเปลี่ยนสีหน้าเป็นห่วงทันที"อ้าวเหรอ ดิวไม่รู้นี่นา แล้วเป็นอะไรล่ะ"หล่อนเอ่ยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย เห็นมอยล์ทำหน้าเมื่อย"เฮ้อ... จะเป็นอะไรละคะ มันเป็นเรื่องของเวรกรรมที่คุณดิวชอบเล่าให้มอยล์ฟังนั่่นแหละค่ะ ก็วันน

"สวัสดีครับมิสโรบินสัน"ลีย์เอ่ยทักชื่อสกุลพร้อมกับเดินไปยื่นมือให้จับตามมารยาทสากล"สวัสดีค่ะคุณลีย์ ฉัน เดริก้า โรบินสัน ดีใจที่ได้มีโอกาสพบคุณเสียที ลูกน้องคุณทำให้ฉันงงจนไม่แน่ใจค่ะ เลยต้องขอพบบอสใหญ่แบบนี้เพื่อความมั่นใจก่อนจะลงทุน"เดริก้าเอ่ย สายตามองลีย์อย่างพึงพอใจ หล่อนมีโอกาสเข้าชมแฟชั่นโชว์ชุดที่ลีย์เดินแบบเมื่อไม่นานมานี้ ภาพของเขาติดอยู่ในความทรงจำไม่อาจลบเลือนได้ หล่อนเพิ่งเรียนจบกลับมาจากอิตาลี พบว่าบิดากำลังสนใจอยากให้แม็คเคนซี่ดูแลเรื่องการลงทุนด้านหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ให้ เดริก้าจึงรีบศึกษาสถานการณ์ทันทีเพื่อที่จะได้มาพบเขาเป็นการส่วนตัวแบบนี้ เขาเหมือนชายในฝัน ผู้หญิงสวยฐานะร่ำรวยและการศึกษาสูงจบด็อกเตอร์อย่างเดริก้านั้น หาผู้ชายที่คู่ควรได้ยากยิ่ง เมื่อมาเห็นลีย์ เดริก้าก็มั่นใจและหมายตาเอาไว้ทันทีว่าเขาคืออนาคตพ่อของลูกหล่อนอย่างแน่นอน"เชิญนั่งก่อนครับ มีปัญหาติดขัดตรงไหน ผมยินดีอธิบายให้คุณได้"ลีย์นั่งลงบนเก้าอี้หัวโต๊ะ เดริก้ามานั่งฝั่งขวามือของเขา ดิรัสยานั่งลงฝั่งซ้าย เดริก้าเหลือบสายตามองคนที่เข้าใจว่าเป็นเลขาหรือผู้ช่วยส่วนตัวของลีย์ หน้าตายังเด็กมาก แต่สา

"ทำไมแก้มเค้าถึงตูมแบบนั้น ตาเค้าไม่ได้โตขนาดนั้นมั้ง... ทำไมพี่ลีย์วาดปากเค้าเจ่อ"หล่อนวิจารณ์รูปของตัวเอง ลีย์วางปากกาที่กำลังเซ็นงานลง"ไม่มีสายตามองงานศิลปะขนาดนี้ก็ไม่ต้องวิจารณ์"เขาเอ่ย หล่อนหันมามองทำปากจู๋ใส่"เค้ามองเป็น อย่างคุณแม่ออกจะสวย คุณพ่อก็หล่อ เจฟิโอก็หน้าร้ายได้เหมือนจริงมาก คุณปู่ก็ดูดี คุณย่าก็งดงาม ครอบครัวอาแซมอาโซวก็ดูสมาร์ตเก๋ไก๋กันทุกคน แต่ทำไมพี่ลีย์วาดเค้าหน้าเหมือนลิงปวดอึแบบนั้นล่ะ"เจ้าหล่อนเปรียบเทียบเสียจนลีย์ต้องแสร้งยกมือขึ้นถูจมูกเพื่อไม่ให้ยิ้มออกมา"ก็หน้าเราเป็นแบบนั้น จะให้ออกมายังไงหือ" เขาแกล้งกล่าว หล่อนทำหน้ามุ่ย"จริงน่ะ?""จริง" เขาทำเสียงยืนยัน ดิรัสยาทำหน้าง้ำ"ไม่ต้องเลย... เค้ารู้ตัวหรอกน่ะว่าสวย... ไม่ได้ปัญญาอ่อนขนาดนั้น แต่มันคงเป็นสายตาพี่ลีย์เองที่มองว่าเค้าไม่สวยน่ะ สรุปว่าพี่ลีย์วาดรูปเค้าใหม่นะ นี่แขกไปใครมาก็คิดว่าเราขี้เหร่หมด เอาแบบสวยๆ เค้าจะนั่งเป็นแบบให้เอง"เจ้าหล่อนเอ่ยน้ำเสียงจริงจัง ลีย์แสร้งจ้องมองรูปแล้วทำท่าครุ่นคิด"รูปนี้เหมือนเราที่สุดแล้วล่ะ ไม่เชื่อก็ลองเอากระจกขึ้นมาส่องดูตอนนี้สิ"เขาเอ่ยท้า ดิรัสยาจึงค้อ

"มีอะไรคุยกันพรุ่งนี้เช้า ก่อนพี่ไปทำงาน เราไปเรียนนี่" เขาเอ่ย"ก็ไปเรียนน่ะสิถึงอยากคุยด้วย""ว่า..." เขาถามสั้นๆ เห็นยายเด็กดื้อทำหน้าหงิกใส่"ช่วงนี้ดิวมีทำรีเสิร์ชเป็นงานกลุ่ม อาจจะค้างหอเพื่อน" หญิงสาวเอ่ยบอก ลีย์ขมวดคิ้ว"ทำไมต้องค้าง" เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ยกแขนขึ้นกอดอกจ้องมองหล่อนอย่างจับผิด"ก็ทำงานดึก อาจกลับไม่ทัน" เสียงเล็กตอบ"ให้คนรถไปรับได้" เขาโต้ตอบ ดิรัสยาทำหน้าขัดใจ"โอย...พี่ลีย์น่ะ...เค้าบอกตรงๆ ก็ได้ว่าอยากจะเปลี่ยนบรรยากาศไปนอนเล่นกับเพื่อนบ้างอะไรบ้าง มันจะเป็นไรฮึ ใครๆ เขาก็ทำกันบางครั้ง เพื่อนก็เป็นผู้หญิง อพาร์ตเม้นต์ใหญ่ ระบบซิคิวริตี้ดีเยี่ยม ไม่มีอะไรต้องห่วงสักกะติ๊ดเดียว"หล่อนเอ่ยบอก"แล้วจัสมินไปด้วยหรือเปล่า" ลีย์เอ่ยถาม"จัสมินยังไม่ได้ตัดสินใจ ให้เค้าเป็นหน่วยกล้าตายมาถามพี่ก่อนไง ถ้าพี่ลีย์อนุญาตจัสมินก็ไปด้วย"ดิรัสยาเอ่ยบอก วางแผนกับพวกเพื่อนๆ ว่าจะไปแคมปิ้งกันเย็นวันศุกร์ที่จะถึงนี้ แล้วกลับวันอาทิตย์ แต่ถ้าขืนหล่อนบอกว่าไปแคมปิ้งคงจะเป็นชาติหน้าตอนบ่ายๆ อาจจะได้ไป"เอารูปเพื่อนมาให้ดูก่อนพร้อมกับที่อยู่ พี่จะไปดูว่าปลอดภัยหรือเปล่า" เขาเอ่ย

ส่วนบัตรเครดิตของตัวเองนั้นถูกตัดสิทธิ์ไปนานแล้ว โดมนั้นรับผิดชอบเรื่องรถและน้ำมัน และเดียริน่านั้นช็อปอาหารและของกินอื่นๆ มาเพียบ"ไม่มีปัญหาค่ะ ห้องอาหารอยู่ถัดจากห้องนี้ ฝั่งซ้ายมือ มาใช้บริการได้นะคะ เปิดตั้งแต่หกโมงเช้าถึงเที่ยงคืน ออฟฟิศเปิดตลอดค่ะ มีจักรยานให้เช่า พายเรือ ตกปลา เดินป่าและอีกมากมาย ตามโบชัวร์นี้เลยค่ะ เดี๋ยวจะให้เจ้าหน้าที่ของเราพาไปยังจุดที่ตั้งของคาบินนะคะ"ประชาสัมพันธ์กล่าวแนะนำพร้อมกับยื่นโบชัวร์ให้"ขอบคุณมากค่ะ"ดิรัสยากล่าว ทุกคนลงจากออฟฟิศเดินกลับไปขึ้นรถ เห็นร้านอาหารที่อยู่ติดกับออฟฟิศนั้นมีลูกค้ามาใช้บริการพอสมควร ต่อมาเจ้าหน้าที่ก็ขี่จักรยานนำหน้ารถยนต์ของโดม พาไปยังคาบินไม้น่ารักหลังหนึ่ง"เอากระเป๋าสัมภาระไปไว้ในคาบินกันก่อนทุกคน แล้วค่อยตั้งเต็นท์กัน"ดิรัสยาเอ่ย แล้วกระโดดลงจากรถ เปิดประตูหลังดึงกระเป๋าของตัวเองออกมา เดินลิ่วไปยังคาบิน ใช้กุญแจที่เจ้าหน้าที่ให้ไว้เปิดมันออกภายในนั้นมีชุดรับแขกไม้ปูด้วยเบาะกำมะหยี่สีแดง ถัดไปเป็นเตียงสองชั้น ด้านหลังเป็นพื้นที่ครัวเล็กๆ มีซิงก์ให้ล้างจานชามได้ และก็เป็นห้องน้ำขนาดพอใช้ได้ ดีกว่าไปใช้ห้องน้ำรวม แ