All Chapters of กรุ่นกลิ่นสิเน่หา NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 7: Chapter 31 - Chapter 40

เห็นแก้มของเฮเลนมีโคลนเปื้อนติดอยู่ ชุดก็เลอะสกปรก ดิรัสยายิ้มกว้างก่อนจะส่งเสียงหัวเราะดังออกมาด้วยความขบขัน"ฮ่า...ยูหน้ามอมเปื้อนโคลนแน่ะเลน"ดิรัสยาชี้มือไปยังร่างเปื้อนของเฮเลน เฮเลนมองดูคนที่กำลังหัวเราะหล่อนอยู่ ใบหน้าสะสวยนั้น บัดนี้เต็มไปด้วยโคลน ผมยุ่งเหยิงมีเศษใบไม้ติดอยู่ทั้งหัว เสื้อผ้าเปียกและเต็มไปด้วยโคลนตั้งแต่หัวจรดเท้า เฮเลนยิ้มขำออกมา ลูกสาวเศรษฐีเนื้อตัวเปื้อนสกปรกยังสามารถหัวเราะสนุกได้ขนาดนี้ เจ้าหล่อนหลุดโลกมาจากไหนนะ"คุณดิวก็ดูไม่ได้เลยค่ะตอนนี้ อุ๊ย โทรศัพท์ดังแน่ะค่ะ"เฮเลนเอ่ยขึ้น เห็นโทรศัพท์ของดิรัสยาตกอยู่กับพื้นจึงรีบหยิบขึ้นมาส่งให้ ดิรัสยารับ เห็นเป็นลีย์ สาวน้อยชักสีหน้าบึ้งทันที"เราอยู่ไหน"เสียงเรียบเอ่ยถามมาตามสาย"ถามทำไม พี่ลีย์อยู่ไหนล่ะ มาสนใจเค้าทำไม"หล่อนทำเสียงงอน ขยับตัวลุกขึ้นอย่างขลุกขลักทุลักทุเล มือหนึ่งอุ้มกระต่ายน้อยที่ตอนนี้ตัวสั่นงันงกด้วยทั้งความกลัวและทั้งความเย็นจากฝน"อย่ามายอกย้อน พี่มารับที่หน้าตึก ไม่เห็นเรา ตอนนี้อยู่ไหน"เขาเอ่ยน้ำเสียงเข้มดุ ดิรัสยาทำตาลุกวาบด้วยความดีใจทันที เขายังอยู่ ไม่ได้ไปลอนดอน"ดิวอยู่ในสวนสาธา

"ไม่เป็นไร ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวน้องดิวตั้งให้มันเองก็ได้ จะเอาชื่อที่ทำให้น้องดิวเรียกแล้วหายคิดถึงพี่ลีย์""หายคิดถึง...ก็แปลว่าไม่คิดถึงน่ะสิ"เขาแกล้งล้อเพื่อไม่ให้หล่อนดูเศร้าเกินไป ยกนาฬิกาขึ้นดู เครื่องขึ้นตอนห้าทุ่ม ตอนนี้เวลาหนึ่งทุ่มครึ่ง"เหรอ...อืม...งั้นก็เอาชื่อที่ยิ่งเรียกก็ยิ่งคิดถึง...แต่...มันไม่ดีแน่" หล่อนทำท่าคิด"ทำไม""เพราะยิ่งคิดถึง น้องดิวก็จะต้องยิ่งเศร้า พอเศร้า เค้าก็จะกินข้าวไม่อร่อย พาลทำอะไรไม่สนุกและอาจจร้องไห้คิดถึงพี่ลีย์ด้วย"เด็กน้อยเอ่ย ส่งสายตาประจบปนอ้อน ทำให้ลีย์หัวเราะออกมาเบาๆ"พอเลย ไม่ต้องมาประจบพี่ ไอ้หุ้นตัวนั้นกลับมาแล้วเราค่อยคุยกัน"เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงรู้ทัน เห็นเจ้าหล่อนทำตาโตวาววับด้วยความดีใจวูบหนึ่งก่อนจะรีบปรับท่าทางให้สงบเรียบร้อยดังเดิม"พี่ลีย์ก็... เห็นเค้าเป็นคนงกไปได้... งั้นเค้าจะเตรียมข้อมูลเอาไว้ก็แล้วกัน ตอนพี่ลีย์กลับมาจะได้ไม่เสียเวลา...เนอะ"หล่อนเอ่ยยื่นหน้ามาหอมแก้มเขาแล้วยิ้มหน้าบานอย่างไม่อาจเก็บเอาไว้ได้"พี่ต้องไปแล้วล่ะ"เขาเอ่ยออกมาแล้วเดินไปยังประตู ดึงเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำที่แขวนอยู่ตรงที่แขวนข้างประตูมาสว

"ใครคิดว่าเขาเป็นลูกน้องกันเล่า! น้องดิวแค่เป็นห่วงเขา เพราะพี่ลีย์เขาไม่ใช่เจฟิโอ เขาอาจถูกคนเอาเปรียบได้ น้องดิวไม่ต้องการเห็นเขาถูกรังแก หรือรู้ไม่ทันคนโดยเฉพาะพวกผู้หญิงที่หวังตะครุบเขา น้องดิวไม่อยากได้พี่สะใภ้ที่ไม่ถูกใจ!"เจ้าหล่อนเผยสิ่งที่กวนใจออกมายาวเหยียด หล่อนเป็นลูกสาวของสเตฟาน แม็คเคนซี่ ความคิดอ่านและความในใจจึงเปิดเผยออกมาอย่างไม่มีกักเก็บสเตฟานร้องอ้ออยู่ในใจ ลูกสาวติดพี่ชายคนนี้แจ ความที่ลีย์เติบโตมากับเจฟิโอ ทำให้เห็นความแตกต่างในบุคลิกอย่างชัดเจน ดิรัสยามีนิสัยขี้สงสารและชอบเห็นใจคนที่หล่อนคิดว่าเป็นรองกว่า ดังนั้นตลอดเวลาที่เติบใหญ่ ดิรัสยาจะเข้าข้างลีย์มากกว่าพี่ชายแท้ๆ ของตัวเอง ใครทำอะไรพี่ลีย์ของหล่อนล่ะเป็นเรื่องไปหมด"พูดอย่างนี้ก็เหมือนดูถูกพี่ชายของเราน่ะสิ ลีย์เขาไม่ใช่ไก่อ่อนให้ใครต้อนง่ายๆ น้องดิวควรให้พี่เขาได้แสดงศักยภาพตรงนี้บ้าง ไม่ใช่ทำตัวปกป้องพี่เขาจนเกินไป ไม่คิดบ้างเหรอว่าพี่ชายเราเขาอาจจะอึดอัด เลยทำตัวเงียบไปน่ะ"สเตฟานแกล้งแหย่ให้ลูกได้คิด เห็นใบหน้าเล็กอ้าปากหวอฟัง เหมือนเพิ่งเคยได้ยินสิ่งที่เขาเพิ่งกล่าวออกไปเป็นครั้งแรก"จริงเหรอ...น้อง

ทำให้สเตฟานเงยขึ้นสบตากับภรรยา วีรตารู้ว่าผู้เป็นพ่อเองนั้นคิดถึงลูกสาวคนโปรดมากแค่ไหน เพราะเจ้าตัวเล็กช่างอ้อน ฉอเลาะออเซาะ น่ารักน่าชังมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แขนล่ำโอบไปรอบไหล่บางของลูกสาว ปรับสีหน้าให้ขึงขัง"นั่นไง พ่อเคยพูดผิดเสียเมื่อไหร่ล่ะ บอกให้เรียนอยู่ที่เวกัสเราก็ไม่เชื่อ จะไปเรียนบอสตันให้ได้ สมน้ำหน้าอย่างเดียวเท่านั้นแหละในเคสนี้ พ่อเตือนไว้แล้วว่าน้องดิวจะต้องคิดถึงพ่อสุดแสนทรมาน เชื่อยังคราวนี้"คนเป็นพ่อเอ่ย น้ำเสียงสมน้ำหน้าลูก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผู้เป็นลูกได้เชื้อหลงตัวเองมาจากใคร"อีกไม่นานน้องดิวก็จบแล้วน่า คุณพ่อมีคุณแม่ดูแลอยู่แล้ว ทุกคนมีคนดูแล ยกเว้นพี่ลีย์ น้องดิวเลยต้องไปเรียนที่โน่นไงคะ""เขาขอร้องมางั้นเรอะ"ต่อปากต่อคำกับลูกเหมือนอยู่วัยเดียวกัน วีรตามองแล้วต้องหันหน้าไปยิ้มกับสวนดอกไม้ หล่อนไม่เคยคิดว่าสเตฟานจะยอมปล่อยดิรัสยาออกจากอ้อมอกไปเรียนถึงบอสตัน เพราะเขาหวงลูกสาวคนเดียวคนนี้มาก แต่คงเป็นเพราะไปอยู่กับครอบครัวของแซมกับโซเฟีย และมีลีย์คอยดูแลเป็นหูเป็นตาให้จึงยอม บวกกับได้วางแผนว่าจะให้ดิรัสยาครอบครองอาณาจักรธุรกิจสาขาบอสตัน จึงจำต้องยอมให้ลูกไปอยู่ไกลห

หล่อนจึงอยู่เที่ยวและพักผ่อนที่ลาสเวกัสต่อหนึ่งสัปดาห์ จากนั้นก็บินกลับตอนเย็นวันศุกร์ดิรัสยาเรียนรู้ที่จะหักห้ามใจตัวเองไม่ให้โทรไปรบกวนลีย์ในช่วงนี้ คุณพ่อพูดว่า คนที่จะยิ่งใหญ่ได้นั้น ต้องรู้จักควบคุมอารมณ์และมีอำนาจเหนือใจตัวเอง ดิรัสยาเป็นลูกพ่อกับแม่ นั่นก็หมายความว่า หล่อนทำได้ง่ายๆ สบายมาก!แต่... นี่ก็ตั้งอาทิตย์หนึ่งแล้วนะ... ลองกดโทรสักรอบคงจะไม่เป็นไรหรอกมั้ง ดิรัสยาทำท่าครุ่นคิดอยู่นาทีหนึ่งแล้วก็กดไปทันที แต่ปรากฏว่าสัญญาณไม่ว่าง ดิรัสยาจึงยักไหล่ ได้โทรแล้วก็พอใจละ คงไม่ว่างตามเคยดิรัสยารักเจ้าลีเจนซี่มาก มันเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ชอบเบบี้แครอทเป็นพิเศษเหมือนบันนี่ส่วนใหญ่ วันนี้วันเสาร์ หล่อนขับรถพามันกินลมชมวิว พาไปบ้านของเฮเลน ขับรถพาเฮเลนไปเยี่ยมแม่ที่โฮมแคร์ ทีแรกเฮเลนปฏิเสธแต่ก็เถียงสู้ดิรัสยาไม่ได้จึงต้องยอมปล่อยให้หล่อนไปส่ง จากนั้นก็พากันไปซื้อของใช้จำเป็น ดิรัสยากลับถึงบ้านเวลาหกโมงเย็น หล่อนจอดรถในโรงเก็บรถเสร็จก็หิ้วกรงที่ใส่เจ้าลีเจนซี่ลงมาร่างบางวิ่งเร็วขึ้นบันไดจากชั้นล่างสู่ชั้นสอง"ให้ช้านดูแลเธอ รักเธอได้มั้ย ให้ช้านเป็นเพื่อนเธอ เมื่อเธอเหงาชัยยยยย...