All Chapters of MY TINY MATCHMAKERS: Chapter 91 - Chapter 100

WINONA'S POV Kanina pa umalis si Rafael pero hindi ko maintindihan kung bakit may bahagi ko na hinahanap-hanap ko ang presensya niya. Napabuntong hininga ako, pinagpatuloy ko ang pagliligpit ko ng pinagkainan namin, katatapos lang namin kumain ng tanghalian. Pagkatapos kong maghugas ng pinggan ay narinig ko ang pagtunog ng cellphone ko. Nakita kong tumatawag si Mr. Santos, ang General Manager ng Diamond Educational Supplier. "Hello, Sir?" "Good afternoon, Ms. Sanchez. Sorry for disturbing your weekend." "It's okay, Sir." "The contract for the bulk orders is ready. We finalized everything earlier than expected." Napangiti ako. "That's great." "We only need President Villarreal's signature so we can immediately start production. Production can begin by Monday if everything is approved today." Tumango ako kahit hindi niya nakikita. "I'll bring it to the office." sabi ko. "Thank you, Ms. Sanchez." Pagkababa ko ng tawag ay napatingin ako sa orasan. Alas-dose y

WINONA'S POV Marahan kong inilapag sa coffee table ang isang tray na may mangkok ng mainit na arroz caldo, isang baso ng tubig, gamot, at thermometer. Tahimik pa ring nakapikit si Rafael. Lumapit ako sa gilid ng kama at marahang hinaplos ang balikat niya. "Sir Rafael..." Bahagya siyang napamulat. Halatang mabigat pa rin ang pakiramdam niya. "Winona?" Ngumiti ako. "I cooked something for you." Napaupo siya ngunit agad ding napahawak sa noo. Mukhang nahihilo pa rin siya. "Easy..." Sabi ko habang inalalayan siyang sumandal sa headboard. "Don't force yourself." "Sorry..." sabi niya. "I didn't know I'd end up like this." Napailing ako. "I told you yesterday. Nabasa kayo ng ulan. You should've changed your clothes immediately." Ngumiti lang siya. "I underestimated the rain." Napabuntong-hininga ako. "Clearly." Kinuha ko ang thermometer. "Open your mouth." utos ko. Bahagya siyang natawa. "You're ordering your CEO around?" Tinaasan ko siya ng kilay. "

RAFAEL'S POV Unti-unti akong nagmulat ng mga mata. Pakiramdam ko ay mas magaan na ang katawan ko kumpara kanina. Humupa na rin ang matinding sakit ng ulo ko ngunit may kakaiba akong naramdaman. May mainit na bagay na nakasandal sa dibdib ko. Napakunot-noo ako. Dahan-dahan kong ibinaba ang tingin at halos mapatigil ang paghinga ko nang makita ko si Winona. Mahimbing siyang natutulog sa ibabaw ng dibdib ko. Ang isang braso ko ay nakapulupot sa kanyang baywang, habang ang isa ko namang kamay ay mahigpit na nakahawak sa kamay niya. Magkahawak pa rin kami. Bahagya akong napangiti. Mukhang... kahit tulog ako, ayaw ko siyang pakawalan. Hindi ko alam kung paano nangyari iyon. Marahil noong mataas pa ang lagnat ko o baka ayaw lang talaga ng isip ko na umalis siya sa tabi ko. Tahimik kong pinagmasdan ang mukha niya. Payapang-payapa siyang natutulog. May ilang hibla ng buhok na nakatabing sa kanyang mukha. Marahan kong itinaas ang kamay ko at maingat na isinuklay paatras ang mga iyon gam

WINONA'S POV Hindi ko pa rin alam kung paano ako napapayag ni Rafael na maglagi pa roon. Kanina lang ay balak ko nang umuwi agad matapos niyang pirmahan ang kontrata para sa Diamond Educational Supplier. Pero ngayon, nasa Presidential Suite pa rin kami at naghihintay ng dinner. "I ordered enough for everyone." Sabi ni Rafael habang ibinababa ang cellphone. Nilibot ko ang tingin sa napakalawak na suite. Tahimik roon, napakalinis at napakaayos pero ngayon hindi na ito mukhang malungkot na lugar dahil sa presensya ng kambal. Si Bea ay paikot-ikot sa sala habang sinusubukang habulin ang robot vacuum samantalang si Brix naman ay seryosong sinusuri ang coffee machine. "Daddy CEO." Tawag nito. "Can I disassemble this?" Natapik ko ang noo ko. "Brix!" Mabilis kong saway. "Hindi iyan laruan." Natawa si Rafael. "I appreciate that you asked first but no. Let's keep my coffee machine alive." Napakamot na lang sa ulo si Brix. "Okay." Makalipas ang ilang minuto. Tumunog ang doorbell. "

RAFAEL'S POVMonday.Eksaktong alas-otso pa lang ng umaga ay buhay na muli ang buong Villarreal Holdings. Mabilis ang kilos ng mga empleyado. May mga papasok sa conference rooms. May mga nagmamadaling magdala ng reports. May mga abalang sumasagot ng tawag.Samantalang ako, tahimik na nakatanaw sa glass window ng opisina. Hindi ko namalayang napapangiti ako."Kailan pa ako naging ganito ka-excited pumasok?" kausap ko sa sarili.Napailing ako. Trabaho lang naman ang naghihintay sa akin o baka hindi lang trabaho.Maya-maya ay may kumatok sa pinto."Come in."Pumasok si Claire dala ang tablet niya."Good morning, Sir.""Good morning."Iniabot niya ang schedule ko."Diamond Educational Supplier has already started the production of the school supplies."Tumango ako."Good. They're ahead of schedule.""Yes, Sir.""Mr. Santos also sent photos from their warehouse."Iniabot niya ang tablet. Sunod-sunod ang litrato. Libo-libong school bags. Mga notebooks. School uniforms. Mga kahon na nakahile