All Chapters of MY TINY MATCHMAKERS: Chapter 101 - Chapter 110

RAFAEL'S POV "President Villarreal." boses ni Claire iyon, kausap niya ito sa cellphone. Nasa parking area na kami ng supermarket habang inilalagay ng mga staff ang lahat ng pinamili namin sa trunk ng sasakyan. "Your 5:00 PM meeting with the investors has been moved to tomorrow morning." Tumango ako kahit hindi niya ako nakikita. "Good." Nagpaalam na rin siya kaagad. Samantalang ako, napatitig ako sa tatlong taong nasa harapan ko. Si Bea, masayang yakap ang isang malaking teddy bear na hindi ko naman matandaang inilagay sa grocery cart. Si Brix, abala sa pagbabasa ng instructions ng bagong educational puzzle na pilit ding isinama sa pinamili. At si Winona, nakakunot-noo habang isa-isang chine-check ang resibo. Napangiti ako. "Sir." Napatingin ako sa kanya. "Hindi naman kasama sa grocery list ang teddy bear." Napakamot ako sa batok. "Really? It somehow ended up in the cart." Napailing siya. "At itong puzzle?" Nagkunwari akong nag-iisip. "I think.

RAFAEL'S POV Monday. Isa na namang abalang umaga ang bumungad sa Villarreal Holdings. Pagpasok ko pa lamang sa executive floor ay sunod-sunod na ang bumati sa akin. "Good morning, Sir." "Morning, President." Tumango lang ako bilang tugon habang diretsong naglakad patungo sa opisina. Sa loob ng conference room ay naghihintay na sina Winona, Claire, at ang ilang department heads. Ngayon ang opisyal na kick-off ng production para sa CSR Project. Ang proyektong matagal naming pinaghandaan. At ang proyektong gusto kong maging simbolo ng Villarreal Holdings. Hindi lang bilang isang malaking kumpanya kundi bilang kumpanyang may malasakit. "Good morning, everyone." Sabay-sabay silang tumayo. "Good morning, Sir." Naupo ako sa pinakadulong upuan. "Let's begin." Tumayo si Winona at binuksan ang presentation. "As of today, Diamond Educational Supplier has already secured the raw materials for the school kits." Lumipat ang susunod na slide. "The first batch of product

RAFAEL'S POV Tahimik ang buong conference room. Naroon sina Claire, ang Finance Director, Head ng Legal Department, Internal Audit Manager, at IT Supervisor. Walang sinuman ang nagsasalita habang isa-isang inilalatag sa mesa ang lahat ng dokumentong may kaugnayan sa Diamond Educational Supplier. Napatingin ako sa kontratang nasa harapan ko. Hanggang ngayon, hindi ko pa rin matanggap na may pirma ko iyon. "I want a complete timeline." Mahinahon kong utos. "From the moment the contract was drafted until it reached Finance." Tumango ang Internal Audit Manager. "Yes, Sir." Tumayo si Claire at binuksan ang projector. "The draft contract was prepared by Ms. Winona Sanchez." Lumabas sa screen ang unang file. "It was reviewed by Legal." Sunod na slide. "After Legal's approval, the final copy was printed and personally brought by Ms. Sanchez to your office." Tumango ako. "I remember. I signed it in front of her." sagot ko. "Lahat ng pages, sir?" Tanong ng Legal Head. Tumango ak

EVA'S POV Hindi ko kailangang magsalita nang direkta. Sa isang malaking kumpanya. Mas mabilis kumalat ang tsismis kaysa sa opisyal na memorandum. Tahimik akong naglalakad papunta sa pantry nang marinig ko ang usapan ng ilang empleyado mula sa Accounting Department. "Narinig mo ba?" "May problema raw sa CSR Project." "Oo nga. Pero confidential daw." Kunwari'y wala akong interes habang nagtitimpla ng kape pagkaraan ng ilang segundo, saka ako nagsalita. "Confidential?" Napalingon sila sa akin. "Ah... Ms. Eva." Ngumiti lang ako. "Huwag na kayong magtanong." Mahina kong sabi na para bang may alam ako ngunit ayaw kong magsalita. "Basta... Sana maayos agad." Nagkatinginan silang tatlo. "Ano pong nangyari?" Napailing ako. "I shouldn't be the one telling you." Kinuha ko ang tasa ng kape pagkatapos ay nagkunwari akong may nasabing hindi dapat. "Sayang lang. Magaling pa naman si Ms. Sanchez." Tahimik akong lumabas ng pantry. Hindi ko na kailangang magsabi

WINONA'S POVTahimik ang biyahe namin pauwi. Nakaupo ako sa passenger seat habang tahimik na pinagmamasdan ang mga sasakyang dumaraan sa labas ng bintana. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ng Investigation Team. Parang kahit anong pilit kong alalahanin. Wala talaga akong maalala. Hindi ko alam kung sino ang may dahilan para gawin iyon o mas lalong hindi ko maintindihan kung bakit ako, at anong kasalanan ko para gawin iyon sa akin.Napabuntong-hininga ako.Hindi ko namalayang napatingin na pala sa akin si Rafael. Sandali siyang nanahimik bago nagsalita."You're unusually quiet."Napalingon ako sa kanya. Nasa manibela pa rin ang isang kamay niya habang ang isa nama'y nakapatong sa gear shift. Kahit nakatutok ang mga mata niya sa kalsada, ramdam kong napapansin niya ang bawat kilos ko."I'm okay." sagot ko.Hindi siya agad nagsalita. Alam kong hindi siya naniniwala."You're still thinking about the investigation."Hindi iyon tanong. Isa iyong katiyakan. Napabuntong-hininga