LOGINWINONA'S POVTahimik kaming nagkatitigan matapos ang tawanan namin tungkol sa natapong wine. Unti-unting nawala ang ngiti sa labi ni Rafael.May kakaibang lalim sa mga mata niya. Hindi na iyon ang mapaglarong titig niya kanina, mas seryoso na ngayon, mas mainit.Marahan niyang hinawakan ang kamay kong may suot na singsing."I still can't believe you're wearing it."Napangiti ako."I still can't believe you gave it to me.""I've waited a long time to find the right woman."Tila may humaplos na mainit sa loob ng dibdib ko."And you found her?" birong tanong ko. Tumango siya."She's standing right in front of me."Hindi ko napigilang mapangiti."You know how to make a woman speechless." sabi ko. "Good."Bahagya siyang yumuko."Because I have something else to say.""What?" Nawala na ang ngiti ko at seryosong nakatitig na rin sa mga mata niya. "I love you." mariin niyang sabi habang matiim ang mga titig niya. Muli niyang hinawakan ang pisngi ko. Masuyo niyang hinaplos iyon. "I love
WINONA'S POV Ilang minuto kaming nanatiling magkatabi sa sofa. Tahimik lang. Parang pareho naming gustong namnamin ang sandaling iyon. Habang nakasandal ako sa balikat niya napatingin ako sa singsing na nakasuot sa daliri ko. The diamond caught the soft light from the lamp. Hindi ko pa rin lubos maisip na engaged na ako, at kay Rafael. Sa lalaking ilang buwan lamang ang nakalipas ay akala ko'y isang malamig at untouchable na CEO. Ngayon, siya ang lalaking nangakong makakasama ko habambuhay. Bigla ay tumayo ako. "Wait here." Napatingin siya sa akin. "Where are you going?" "Wine." Ngumiti siya pagkuwa't tumayo rin. "I'll get the glass." Napailing ako. "I can do it." But he was already walking toward the kitchen. I followed him. Kinuha ko ang wine bottle mula sa cabinet samantalng kumuha siya ng baso. Pagkatapos ay bumalik kami sa sala. Binuksan ko ang bote at nagsalin sa dalawang baso. Iniabot ko ang isa kay Rafael bago ako naupo sa tabi niya. "Cheers?
WINONA'S POV Hindi ko maalis ang tingin ko kay Rafael. Something about the way he was looking at me, l parang may mahalaga siyang sabihin. "Something you want to give me?" ulit kong tanong. Tumango siya. "Yes." Dahan-dahan siyang tumayo. Napakunot-noo ako. "Rafael?" Sa halip na sumagot, inilabas niya ang isang maliit na velvet box mula sa loob ng coat niya. Nanlaki ang mga mata ko. Hindi ako bulag para hindi makita kung ano ang laman niyon. "Nona..." Humakbang siya palapit sa akin. "I know tonight isn't perfect. There's a rumor spreading about us. People are talking. Some of them are saying things that aren't even close to the truth." Napahigpit ang hawak ko sa gilid ng coat niya. "But there's one thing I'm completely sure about." Lumuhod siya sa harap ko. Natutop ko naman ang bibig ko, pinipigilang ilabas ang emosyon na gustong kumawala. "Rafael..." Binuksan niya ang maliit na kahon. Isang eleganteng diamond ring ang bumungad sa akin. Simple but bea
WINONA'S POVQuarter to twelve na ng gabi. Tahimik na ang buong condo. Mahimbing nang natutulog sina Brix at Bea sa kabilang kwarto, habang ako naman ay nakatayo sa kusina, hawak ang isang baso ng wine. Hindi ko alam kung bakit pero kahit anong gawin ko, hindi ako dalawin ng antok.Muli kong sinilip ang cellphone ko. Pagbukas ko ng business website, bumungad na naman sa akin ang blind item. Mas dumami na ang comments. Nabasa ko pa ang iba roon."Obviously, she's using him.""Single mother dating a billionaire CEO? Classic gold-digger story.""Maybe she seduced him to get promoted."Napahigpit ang hawak ko sa cellphone pero may iba rin namang komento na hindi negatibo. "Don't judge someone you don't know.""Maybe they're actually in love.""Being a single mother doesn't mean she's after someone's money.""If the CEO is with her willingly, what's the problem?"At may ilan pang nagsabing baka naman totoong nagmamahalan kami pero kahit may mga taong kumakampi, mas madaling maalala ang ma
RAFAEL'S POV Alas-onse na ng gabi. Tahimik ang rooftop bar ni Maximus. Sa labas ng VIP room, makikita ang buong skyline ng Makati na kumikislap sa ilalim ng madilim na kalangitan. Pero sa loob, mas tahimik, mas pribado, walang reporters, walang investors, walang business associates. Tanging ang Elite Seven. Nasa isang malaking sofa si Sage, habang nakaupo naman si Felip sa kabilang side. Si Rowan ay tahimik na nakasandal sa bar counter. Si Maximus naman ay nakaupo sa armchair habang hawak ang baso ng whiskey. Si Helios ay abala sa cellphone. Si Caelus naman ay tahimik na umiinom. At ako, tahimik na nakatingin sa baso ng wine sa kamay ko. Hindi ko kailangang tumingin sa kanila para malaman kung ano ang iniisip nila. Alam kong may pag-uusapan kami hanggang sa unang nagsalita si Maximus. "So..." I looked at him. "Are we going to pretend the rumor doesn't exist?" Napabuntong-hininga ako. "No." Sage leaned forward. "Then let's start with the obvious question." "Who
WINONA'S POVTahimik ang buong opisina ko. Nakatitig ako sa laptop, pero ilang oras na akong hindi nakakapagbasa ng kahit isang linya. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang blind item. Ang litrato, ang mga bulungan at ang mga matang kanina pa nakasunod sa akin.Pinilit kong huminga nang malalim.I could handle this. I had handled worse things before. Pero hindi ko maitatanggi, mas masakit pala kapag ang pangalan ng taong mahal mo ang nadadamay kasama ng pangalan mo.Biglang bumukas ang pinto. Napatingala ako. Nagulat ako ng makita ko si Rafael. Agad akong napatuwid sa pagkakaupo."Rafael?"Tahimik siyang pumasok at isinara ang pinto. Wala siyang dalang folder. Wala ring laptop at sa unang tingin ko sa kanya, alam kong galing siya sa isang mabigat na meeting."Are you okay?" may pag aalala sa mukha niya. Napangiti ako nang bahagya, nag message na rin siya kanina sa akin at kinamusta niya ako. Mukhang hindi rin siya mapakali. "I'm fine." sagot ko.Hindi siya sumagot.Sa halip, matag
Winona’s POV Limang taon ang lumipas.... “Brix, Bea, hold your suitcase. We’re going home now,” nakangiting sabi ko habang inaayos ang sunglasses ko. Sabay namang tumango ang dalawang bata, parang mga mini adults na sanay na sa airport chaos kahit apat na taong gulang pa lang sila. “Mommy,
Winona's POV Hindi ko alam kung anong masamang espiritu ang sumapi sa akin. Basta ang alam ko lang, sa sumunod na segundo ay nakakapit na ang dalawang kamay ko sa leeg ng lalaki habang tuluyan kaming nilalamon ng isang mainit at mapanganib na halik. Mabuti na lamang at hindi siya umiwas. Hind
Winona's POV Muli kong pinagmasdan ang lalaki. Nakatayo siya ilang hakbang mula sa akin habang nakasandal sa railing ng rooftop, nakatingala sa madilim na langit ng Maynila. May hawak siyang wine glass sa isang kamay habang ang isa naman ay nasa bulsa ng slacks niya. Parang kanina pa siya dito sa
Winona's POV Pagkatapos naming kumain, dumiretso kami sa condominium ko. Dating pagmamay-ari iyon ng boss ko sa Singapore. Noong mag-end ang contract ko sa kumpanya nila, ibinigay niya iyon sa akin bilang bonus. Hanggang ngayon nga, hindi pa rin ako makapaniwala na nagkaroon ako ng ganitong kla







