تسجيل الدخولHustiya.
Kabanata 59Alex's POVNapahagulhol ako nang nakita ko si Azrael na pumasok sa kwarto ni Aiden dito sa ospital. Kararating niya lang at kagigising lang din ni Aiden. "Azrael," tawag ko sa kanya. Hindi ko na napigilan ang pag-iyak ko. "Salamat sa pagdating mo. Kailangan ka namin ngayon."Mabilis niya akong niyakap. "I'm here, Alex. Sorry kung natagalan ako. Hindi ko alam na ganito pala kalala ang nangyari.""Daddy," mahinang tawag ni Aiden. Nakapikit-pikit pa ang mga mata niya. Halatang mahina pa siya at pagod na pagod pa.Kumalas si Azrael sa pagyakap sa akin at lumapit sa anak namin. "Son, how are you? May masakit ba? Masakit ba ang katawan mo?" sunod-sunod niyang tanong. Niyakap niya rin ang anak namin. "I'm okay, Dad," sabi ni Aiden. Mahina ang boses niya. Pero ngumiti siya. "Masakit lang po ang ulo ko. Pero okay lang." Bumaba ang tingin ni Aiden sa akin. "They bullied Mommy, Dad. ‘Yung mga pulis. Sinabihan nila si Mommy na delusional siya. Sinabihan nila si Mommy na wala kang as
Kabanata 58Alex's POVHinawakan ko ang malamig na kamay ni Aiden. Sobrang lamig. Parang yelo. Hindi ko alam kung dahil ba sa aircon ng ospital o dahil sa kung ano pa. Pero hindi ko gusto ang pakiramdam na ito. Hindi ko gusto na ganito ang anak ko."Aiden." Tawag ko sa kanya. Mahina. Parang natatakot akong sumagot siya. Pero mas natatakot akong hindi siya sumagot.Hindi siya sumagot."Baby… Wake up. Mommy is here." Hinaplos ko ang pisngi niya. "Please, Aiden. Nag-aalala ako sa iyo."Wala pa ring reaksyon.Nakita ko ang dugo sa damit niya. Tuluyan akong napaiyak. "Please… Huwag mo akong iwan. Hindi ko kakayanin kung mawala ka. Ikaw lang ang meron ako bago dumating si Daddy mo."Niyakap ko ang walang malay kong anak habang patuloy ang pagpatak ng mga luha ko. Paulit-ulit kong sinasabi sa kanya na mahal ko siya. Paulit-ulit kong sinasabi na hindi ko siya iiwan.Maya-maya'y dumating ang mga pulis. Tatlo sila. Nakasuot ng uniporme. May dalang notebook at ballpen. Tumingin sila sa akin. Tu
Kabanata 57Alex's POVTahimik ang hapunan namin ngayong gabi. Hindi gaya ng dati na puno ng kwentuhan at tawanan. May kakaiba sa hangin. May mabigat sa dibdib ko. Hindi ko alam kung bakit, pero parang may masamang mangyayari.“Wife, mawawala ako ng ilang linggo dahil may business trip ako sa Indonesia,” sabi ni Azrael habang kumakain kami ng hapunan. Hindi niya ako tinitignan. Nakatuon ang atensyon niya sa pagkain sa harapan niya.Nag-angat ako ng tingin bago sinubo ang pagkain. “Ayos lang. Mag-ingat ka lang doon.” Pilit akong ngumiti. Hindi ko gustong ipakita na nalulungkot ako. Hindi ko gustong ipakita na natatakot akong mawala siya kahit ilang linggo lang.Bumaling siya sa anak naming si Aiden na abala sa pagkain ng ice cream. “Son, bantayan mo si Mommy habang nasa abroad ako. Kapag may nanakit kay Mommy, inform me agad. Okay?”“Yes, Dad. I will protect Mommy!” masiglang sagot ni Aiden kahit na punong-puno ang bibig niya. “Promise! Walang mananakit kay Mommy habang wala ka.”“Goo
Kabanata 56 Alex's POV Pagkapasok ko pa lang sa elevator ng Laurent Holdings, alam ko nang may iba sa hangin. Hindi ko maintindihan kung bakit, pero ramdam ko ang pagbabago. Parang lahat ng tao sa paligid ko ay may kanya-kanyang ngiti na hindi ko maintindihan. May mga nakatingin sa akin na may halong paghanga, may iba namang parang natutuwa na makita ako. Hindi ako sanay sa ganitong atensyon. Nang magbukas ang p***o ng elevator sa floor ng mga architects, hindi na ako nagtaka kung bakit. Bawat taong lumalabas at pumapasok sa elevator ay pinag-uusapan si Susan. Hindi ko maiwasang marinig ang mga bulungan nila. "Alam mo ba, simula kaninang umaga, naglilinis na siya. Hindi siya pinayagang umupo kahit isang segundo," sabi ng isang babae na nakasuot ng black blazer. Nakatingin siya sa cellphone niya habang nagkukuwento sa kasama niya. "Seryoso? Si Susan na architect? Ang may-ari ng Mendez Group?" tanong ng isa pa, halatang hindi makapaniwala. "Oo. Sinabi mismo ni Sir Azrael. Hindi na
Kabanata 55 Azrael's POV Katatapos lang ng meeting nang makita ko si Susan sa labas ng conference room. Nakaharang siya sa daan, namumutla, at halatang nanginginig ang mga kamay. Sa likuran niya, nakikiusap ang mga mata ng kanyang mga magulang. Pero wala na akong pakialam. “Azrael, please,” simula niya, halos pabulong. “Huwag mo namang idamay ang buong pamilya ko dahil lang sa ginawa ko kay Alex. Nagkamali ako—oo, nagkamali ako. Pero hindi naman kailangang sirain mo ang tatlumpung taon naming pinaghirapan dahil sa isang pagkakamali.” Narinig ko ang pagbulong ng ilang empleyado sa paligid. Nakatingin sila sa amin—ang ilan ay nagkukubli sa likod ng mga partition, ang iba nama’y nakatayo na lamang at nakamasid. Ramdam ko ang bigat ng kanilang atensyon, pero hindi iyon nakaapekto sa desisyon ko. Huminto ako. Sinuklian ko siya ng malamig na tingin. “Susan,” mahinahon kong sabi, pero puno ng babala ang bawat salita. “Isang beses lang kita babalaan. Lumayo ka sa akin.” Pero imbis na um
Kabanata 54 Azrael's POV "Dad, what happened to Mommy?" Napalingon ako kay Aiden nang marinig ko ang inosente niyang tanong. Kakatayo lang niya sa tabi ng kama at nakatingin siya kay Alex na mahimbing pa ring natutulog. Nakayakap pa si Alex sa kumot at halatang pagod na pagod. Napangiti ako. Lumapit ako kay Aiden at marahang ginulo ang buhok niya. "She's just tired," sabi ko. "Napagod si Mommy kagabi." Tumaas ang kilay niya. "Why?" Bahagya akong natawa. "Because we're trying to give you a baby sister." Nanlaki ang mga mata niya. "Really?" Tumango ako. "Really." Bigla siyang napatalon sa sobrang tuwa. "I'm going to be a Kuya?" "Hopefully." Nagpalakpak siya habang paikot-ikot sa loob ng kuwarto. "Yay! I'm going to have a baby sister!" Lumapit siya sa akin at mahigpit akong niyakap. "Daddy!" "Hmm?" "Don't hurt Mommy, okay?" Napangiti ako. "I won't, son." "Promise?" "I promise." Humawak siya sa kamay ko. "I'll help you." Natawa ako. "Help me with what?" "Para ma
Kabanata 30Alex's POVPagod na pagod ang buong katawan ko nang nagising ako kinabukasan dahil sa magdamag na sex kasama si Azrael.Hindi ko alam kung ilang beses kaming nagtatalik kagabi. Nawalan na ako ng bilang. Ang alam ko lang, hindi na ako makagalaw nang maayos. Masakit ang mga binti ko. Masa
Kabanata 5Alex’s POV“Mommy, how's the interview?” tanong agad ng anak ko pagkatapos ko siyang sunduin sa school niya.Ngumiti ako habang inaayos ang buhok niya.“I'm hired!” masayang sabi ko kay Aiden.Mabilis niya akong niyakap. “Congratulations, Mommy! You're the best architect!”Napangiti ako
Kabanata 2Alex's POVPagpasok pa lang namin sa isang kwarto, agad inangkin ng estranghero ang labi ko kasabay ng pagbaba niya sa zipper ng dress ko. Pinatalikod niya ako at hinalikan ang leeg ko habang ang mga kamay niya ay naglalakbay sa iba't ibang parte ng katawan ko. "So what's your name?" t
Kabanata 1Alex’s POV“Nasaan na ba si Marco?” tanong ng mommy ni Marco habang palinga-linga sa entrance ng ballroom.Mabilis akong napatingin sa paligid dahil wala rin akong maisagot. Kanina pa late si Marco.“Baka traffic lang, tita,” pilit kong sagot kahit ako mismo kinakabahan na.Napatingin ak







