All Chapters of Mr. Pogi is my Boss Daddy!: Chapter 211 - Chapter 220

Luna's POVNakatayo ako sa gilid ng covered court habang pinagmamasdan ang mga classmates kong nagtatawanan sa gitna ng bleachers. Hawak ko ang aking DSLR camera at dahan-dahang pinipindot ang shutter button para kunan sila ng candid shots. Sa screen ng camera, mukha kaming isang masayang grupo ng mga juniors. Pero sa totoong buhay, nararamdaman ko ang malaking distansya na naghihiwalay sa akin sa kanila."Luna! Halika rito!" sigaw ni Ashley, ang vice president ng aming class, habang kumakaway sa akin nang may napakalapad na ngiti. "Nauuhaw ka ba? Binilhan ka namin ng iced matcha latte mula sa coffee shop sa labas!"Pilit akong ngumiti habang naglalakad patungo sa pwesto nila. "Salamat, Ashley. Pero nag-abala ka pa. May tumbler naman akong dala.""Naku, ano ka ba! It's no trouble at all!" mabilis na sagot niya habang iniaabot sa akin ang mamahaling inumin. "Saka sabi ng mommy ko, super bait daw ng family niyo noong huling charity gala. Pwede rin b

Luna's POV"Ate, simple lang ang tanong ko. Bakit limang beses mo nang inayos 'yung kwelyo ng shirt mo sa harap ng salamin?"Napatigil ako sa pag-aayos ng aking polo blouse at mabilis na lumingon sa pintuan ng aking kwarto. Nakasandal doon ang labindalawang taong gulang kong kapatid na si Liam. Hawak niya ang kaniyang handheld gaming console habang may nakalolokong ngiti sa kaniyang mukha."Liam, ilang beses ko bang sasabihin sa iyo na matutong kumatok bago pumasok?" iritableng tanong ko sabay kuha ng suklay sa ibabaw ng dresser. "Saka wala akong inaayos. Chine-check ko lang kung maayos ang damit ko para sa internship orientation ko ngayong hapon."Dahan-dahang pumasok si Liam sa kwarto ko at lumapit sa study table. Naglakad-lakad siya sa paligid habang nakatingin sa akin nang may pagdududa." Intern orientation lang ba talaga, Ate?" pang-aasar niya habang itinataas ang kaniyang mga kilay. "Or baka naman pupunta doon 'yung sinasabi ni Kuy

Luna's POVMabilis kong isinabit ang strap ng aking camera sa aking leeg habang binabagtas ang ikalawang palapag ng Fine Arts building. Hindi ko alam kung bakit ako nagmamadaling sumunod sa lalaking iyon, pero bago pa man ako makapag-isip nang maayos, nahanap ko na lang ang sarili ko sa labas ng malaking photography studio ng unibersidad.Bukas ang pinto ng studio at maliwanag ang mga ilaw sa loob. Nakatayo doon ang lalaking nakita ko sa cafeteria kanina. Nakataas ang mga manggas ng kaniyang simpleng grey shirt habang nagse-set up siya ng mga malalaking lighting equipment at softboxes.Mula sa mga kilos niya, halatang kabisado niya ang bawat sulok ng studio. Mabilis at malinis ang bawat galaw ng kaniyang mga kamay. Walang halong pag-aalinlangan."Kailangan mo ba ng tulong diyan sa reflector panel, Kael?" tanong ng isang lalaking estudyante na katatapos lang mag-set up ng tripod sa tabi.Lumingon ang lalaki na Kael pala ang pangalan. Humin

Luna's POV"Kael, hintayin mo muna ako!" sigaw ko habang patakbong binabagtas ang ikalawang palapag ng Fine Arts building.Kahapon pa matapos ang aming shoot sa Binondo, pero kailangan pa naming pumunta sa faculty office para isumite ang raw files sa aming professor. Bitbit ko ang dalawang malalaking hard drive habang hawak din ang aking tote bag.Napatigil si Kael sa paglalakad at lumingon sa akin. "Masyado kang mabagal maglakad. Pwede namang ibigay sa akin 'yung isang hard drive para hindi ka mahirapan diyan.""Kaya ko 'to," hingal kong sagot habang iniaayos ang hawak ko. "Ayoko lang na sabihin mo na naman na wala akong ginagawa."Natawa nang mahina si Kael at iiling-iling na bumaba ng hagdan patungo sa lobby. Habang naglalakad kami palabas ng building, napansin kong may dalawang lalaking nakasuit na nakatayo sa tabi ng main entrance. Nakasuot sila ng earpiece at pormal na pormal ang tayo.Si Kuya Marcos at ang bagong assistant

Luna's POV"Luna, libre ka ba ngayong Sabado? May magandang art installation sa Pinto Art Museum sa Antipolo. Naisip ko lang na baka gusto mong pumunta kasama ko."Napatigil ako sa pag-aayos ng aking camera lenses sa malaking wooden table ng Fine Arts studio. Tumingin ako sa lalaking nakatayo sa tabi ko. Si Julian, isang third year architecture student na paboritong photographer din ng student council. Gwapo, matangkad, at laging maayos magsalita. Ilang linggo na rin siyang madalas magdala ng kape para sa akin at laging naghahanap ng dahilan para makipag-usap.Bago ako makasagot, narinig ko ang malakas na kalabog ng isang metal light stand sa kabilang dulo ng studio.Si Kael. Nag-aayos siya ng mga kable sa gilid, pero ang kaniyang mga mata ay nakatitig sa aming dalawa ni Julian. Napakasama ng kaniyang tingin, na parang may nagawang napakalaking kasalanan ang taong nakatayo sa tabi ko." May problema ba doon, Vance?" tanong ni Julian haban