All Chapters of ทะลุมิติมาขายตัว: Chapter 141 - Chapter 150

“อ๊ะ อ๊าๆ เสียว น้ำจะแตก น้ำจะแตกแล้วเจ้าค่ะ” ถิงถิงครางอู้อี้ หอบกระเส่า กลีบสาวอวบอูมคายน้ำหวานจนแฉะ“ข้าน้อยปวด ค ทนไม่ไหวแล้ว ขอปี้ ห เลยนะขอรับ” ร่างกำยำขึ้นคร่อม สองมือคลึงเคล้นเต้างามแล้วค่อยๆ ดันลำเนื้ออวบยาวเข้าไปในรู ห แสนหวานเยิ้ม“อูย... อ๊าาา... อ๊าาา... เสียว ห” ร่างบางครางซี้ด ปิดตาแน่นไม่กล้ามองตอนที่หัวบากบานเหมือนดอกเห็ดสีชมพูกำลังซุยหาทางสอดใส่เข้าไป ขอทานสกปรกค่อยๆ ดันหัวบานๆ เข้าไป กลีบแบะอ้าตามขนาดลำ กลีบ ห อูมปลิ้นสวบบ...“ซี้ดด...”“จะเด้าแล้วนะขอรับ ข้าน้อยใส่ ค เข้าไปแล้ว... ขยับขากว้างอีกนิด”“ขอร้องข้าสิเจ้าคะ”“คุณหนู ข้าน้อยอยากปี้ ห ได้โปรด ให้ ค ของข้าน้อยกระแทก ห นะขอรับ”“อา...”ร่างกำยำเป่าปากซี้ดซ้าดและร้องครางหนักๆ ออกมาเพราะรูแฉะๆ ตอดแน่นมาก เขาค่อยๆ บดจนกระทั่งลำเนื้อแข็งชันจมหายลงไปในรู ห มิดด้าม จากนั้นก็เริ่มเย่อช้าๆ กลีบเนื้อปลิ้นเข้าปลิ้นออกดูน่าสงสาร ทั้งคู่ครางกระเส่าลั่นป่าไผ่ อวัยวะเสียบติดเชื่อมต่อร่าง ซอยถี่ๆตับๆๆๆๆๆๆ“อ๊าาา!! อ๊าาา!! อ๊าาา!!”ตับๆๆๆๆๆๆๆ“อ๊าๆๆๆ ปี้ ห แรงๆ เลยเจ้าค่ะ เอาอีก” นางรู้สึกราวกับว่าร่างกายของนางถูกสร้างมาเ

รุ่งเช้าของวันถัดมา จางถิงถิง ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจสงบได้ ภาพและสัมผัสที่เร่าร้อนยังคงวนเวียนอยู่ในความทรงจำ นางรู้ดีว่าไม่อาจทนอยู่เฉยได้อีกต่อไป หลังจากมื้อเช้า ถิงถิงจึงรีบเข้าไปในเรือนของมารดา"ท่านแม่เจ้าคะ" ถิงถิงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานและออดอ้อน "ข้ายังเลือกผ้าไหมที่ถูกใจไม่ได้เลยเจ้าค่ะ ข้าอยากได้ผ้าไหมสีชมพูอ่อนสำหรับตัดชุดใหม่ ท่านแม่ให้ข้าออกไปตลาดอีกครั้งได้หรือไม่เจ้าคะ"“ก็ดีเหมือนกัน เมื่อวานนี้แม่สื่อรายงานว่าลูกเดินหนีคุณชายหลี่ เจ้าไม่ชอบเขาหรือลูก”“ข้า... จู่ๆ คุณชายเขากอดจูบข้า ข้าตกใจเจ้าค่ะ”“โธ่เอ้ย เรื่องแค่นี้เอง คราวหน้าเจ้าอย่าเดินหนีเช่นนั้นอีก” ฮูหยินจางหวังว่าการออกไปสูดอากาศภายนอกจะช่วยให้ถิงถิงกลับมาสนใจเรื่องการแต่งงานกับคุณชายหลี่อีกครั้ง นางจึงยอมอนุญาตอย่างง่ายดาย "ไปเถิด ไปเลือกผ้าไหมที่สวยที่สุดมาตัดชุดให้สมกับเป็นธิดาตระกูลจาง"ถิงถิงรีบโค้งคำนับมารดาและเดินออกมาอย่างรวดเร็ว โดยมีเสี่ยวฮวาเดินตามมาด้วยสีหน้ากังวล ทันทีที่พ้นประตูจวน ถิงถิงก็เร่งฝีเท้าไปยังทิศทางที่ตรงกันข้ามกับร้านขายผ้าไหม"คุณหนูเจ้าคะ! เราจะไปที่ใดกันเจ้าคะ? ร้า

สายตาของนางเลื่อนลงไปยังส่วนที่สำคัญที่สุดของบุรุษเพศ แท่งหยกลำเขื่องของเจ้าขอทานนั้นใหญ่โต ชี้โด่ แถมยังสั่นหงึกๆ มีเส้นเลือดปูดโปนพาดไปตามท่อนดุ้น มันทั้งน่าหลงใหลและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน ช่างเป็นสิ่งที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากความอ่อนโยนและเรียบร้อยที่นางเคยถูกสอนมาดวงตาของถิงถิงเบิกกว้างด้วยความตื่นตาตื่นใจ ไม่รู้สึกรังเกียจแม้แต่น้อย แต่กลับรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่รุนแรงจนไม่อาจต้านทานได้ ถิงถิงเข้าไปสำรวจใกล้ชิดและเอ่ยซักถามเขาอย่างไร้เดียงสา“ทำไมมันถึงกระตุกเมื่อข้าสัมผัส”“อา... คุณหนู มันกระตุกเพราะข้าเจ็บ มันแข็งจนปวดเลยขอรับ”อาเหยามองดวงตาใสซื่อของถิงถิง เขารู้สึกว่าความเมตตาของนางคือสิ่งเดียวที่สามารถเยียวยาความกระหายได้“แล้วข้าจะช่วยท่านบรรดาปวดได้อย่างไร ท่านต้องการน้ำรักของข้าอีกหรือไม่”"คุณหนู..." เสียงของเขาแหบพร่า "โปรดอนุญาตให้ข้าสอด ค แข็งๆ นี้เข้าใน ห ของท่าน ข้าอยากให้ ห ของคุณหนูโอบกอด ค ของข้าเอาไว้"“โอบกอดเพียงอย่างเดียวหรือ”“โอบกอดแล้วเย่อกัน เราต่างตอกใส่กัน จนกว่าน้ำรักกับน้ำกามของข้าจะแตกพุ่งออกมาผสมผสานกัน คุณหนู... หากท่านเมตตาจริง ข้าขอเพียงให้ท่านช่

พวกขอทานกลัดมันนับสิบพยักพเยิด ก่อนจะพากันไปรุมล้อมเสี่ยวฮวา แต่นางเป็นสาวใช้ฉลาด นางรีบหนีไปทันทีจึงรอด ไม่โดนรุมโทรมร่างกำยำขยับถี่ๆ กลีบสาวบวมเบ่งแทบปริ โหนกเนินตุงปลิ้น ความเสียวแผ่ซ่านกระจายไปทั่วทั้งร่างกายอย่างรวดเร็ว“งึ ... งื้ออ อ๊าๆ มีคนรุมดู ห โดนปี้เต็มไปหมดเลย อ๊า... อ๊า... เสียว เสียวน้ำจะแตก”ท่อนเอ็นร้อนๆ เคลื่อนเข้าออก ร่างกำยำขย่มจนน้ำกระฉอก กลีบกายสาวตอดรัดอย่างหนัก เขาส่งเสียงครวญครางดังกระหึ่ม“ซี้ดด อา... อ๊า... อู้ววว จะแตกแล้ว ค ของข้าน้ำแตกใส่ ห คุณหนูสี่” เขาทั้งบดทั้งคลึง อัดกระแทกไม่บันยะบันยังจนสองเต้ากระเด้งกระดอนพรวดดด... พรวดดด... พรวดดดด...ท่อนเอ็นกระตุกหงึกๆ ในรูเสียว ถิงถิงครางระงม รับรู้ถึงน้ำกามร้อนๆ ที่อัดฉีดเข้ามาเต็มรู ห เขาชักเอ็นออกมาให้นางดูดเลียทำความสะอาด ท่อนเอ็นร้อนจดจ่อแทบริมฝีปากแดงระเรื่อ เมื่อนางแตะริมฝีปากนุ่มๆ ตรงส่วนยอดแข็งชันเบาๆ แล้วตวัดลิ้นเลีย อาเหยาก็เด้าลึงค์ ปลดปล่อยความกระหายไม่ยั้งอ่อก... อ่อก...“อา... เก่งมาก เก่ง เลียตามใจชอบได้เลย ข้าจะแตกใส่ปากให้เอง อยากได้น้ำ ค มั้ยขอรับ”“เจ้าค่ะ ข้าชอบน้ำ ค แตกใส่ปาก” ร่างบาง

หลังจากกลับมาจากศาลเจ้าเก่า ถิงถิงก็ขังตัวเองอยู่ในห้อง นางไม่ยอมพูดคุยกับใคร แม้แต่เสี่ยวฮวาผู้เป็นสาวใช้คนสนิทก็ไม่กล้าเอ่ยความสุขที่ได้รับจากขอทานผู้นั้นรุนแรงและหอมหวาน แต่ความจริงที่บิดามารดาได้ย้ำเตือนก็หนักอึ้งไม่แพ้กัน คำว่า "รักนวลสงวนตัว" และ "อย่าให้มีเรื่องเสื่อมเสีย" ดังก้องอยู่ในหูของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่านางเป็นธิดาตระกูลจาง เป็นความหวังของบิดามารดา นางไม่สามารถปล่อยให้ความปรารถนาส่วนตัวทำลายเกียรติยศของตระกูลได้ในที่สุด ถิงถิงก็ตัดสินใจ วันรุ่งขึ้น นางเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่ด้วยสีหน้าสงบและเด็ดเดี่ยว ท่านจางและฮูหยินจางมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ"ท่านพ่อ ท่านแม่เจ้าคะ" ถิงถิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง "ข้าตัดสินใจแล้วเจ้าค่ะ""เจ้าตัดสินใจเรื่องใดหรือถิงถิง" ท่านจางถาม"เรื่องการสู่ขอจากคุณชายหลี่เจ้าค่ะ" ถิงถิงตอบ "ข้า... ข้ายินดีที่จะรับคำสู่ขอจากคุณชายหลี่เจ้าค่ะ"ฮูหยินจางถึงกับหลั่งน้ำตาด้วยความดีใจ นางรีบเดินเข้ามาโอบกอดบุตรสาว"โอ้ ลูกรักของแม่! แม่รู้ว่าลูกจะต้องคิดได้! คุณชายหลี่เป็นบุตรชายของขุนนางใหญ่ มีทรัพย์สมบัติมากมาย และรูปงาม เขาคู่ควรกับลูกที่สุดแล้ว"