Mag-log inSCARLET’S POVAng marangyang ballroom ng Manila Shangri-La ay naging sentro ng kapangyarihan at salapi ngayong umaga. Mula sa bintana ng sasakyan, natanaw ko ang magkakasunod na paghinto ng mga pinakabagong modelo ng luxury cars—mula sa mga maiitim na Mercedes-Benz hanggang sa mga makikintab na Rolls-Royce. Ang bawat bumababang pasahero ay mga pamilyar na mukha sa balita: mga bilyonaryong negosyante, matataas na opisyal ng gobyerno, at mga international investor mula sa iba't ibang panig ng Asya at Europa.Pagpasok ko sa loob, ang bulong ng marangyang musika at ang kinang ng mga naglalakihang chandelier ay sumalubong sa akin. Sa gitna ng malawak na bulwagan, naroon ang mga miyembro ng Morris Group—sina Julian, Damian, at si Lucas Finch na abala sa pakikipagkamay sa mga nanunungkulan sa gobyerno. Hindi kalayuan sa kanila ay nakatayo si Alejandro, na pormal na nakikipag-usap sa ilang foreign delegates.Ngunit sa gitna ng lahat, ang aking mga mata ay awtomatikong napako sa natatanging p
SCARLET'S POVMaagang-maaga pa lamang ay ramdam ko na ang kakaibang enerhiya sa mga pasilyo ng Valdemar Medical Center. Habang naglalakad ako patungo sa aking laboratoryo, hindi ko maiwasang marinig ang bulungan at tila bubuyog na usapan ng mga doktor at consultant sa gilid ng nurse station. Ang lahat ay nakatitig sa kani-kanilang mga tablet at cellphone, tila ba may isang malaking event na pinaguusapan. "Narinig niyo na ba? Opisyal nang binuksan ng pamahalaan ang bidding para sa National AI Healthcare Project," seryosong pahayag ng isang senior surgeon habang may hawak na kape."Oo! Sabi ng asawa kong nasa commerce department, ito na ang pinakamalaking event sa kasaysayan ng healthcare technology sa bansa," sagot naman ng isang resident physician. "Lahat ng bigating korporasyon—mula sa Morris Group hanggang sa mga dayuhang mamumuhunan sa Asya—ay magpapatayan para lang makuha ang monopolyo nito."Bahagya akong napangiti at ipinagpatuloy ang aking paglakad. Isang malaking sunog ang un
DRAVEN’S POV"Mr. Morris, ito ang pinakasariwang ulat mula sa Department of Health. Opisyal na nilang binuksan ang bidding para sa National AI Healthcare Project," seryosong pahayag ng aking head secretary habang inilalapag ang isang makapal na folder sa aking mesa.Hinalikan ng sikat ng araw ang mga salamin ng aking opisina sa tuktok ng Morris Tower. Tiningnan ko ang mga dokumento. Ang proyektong ito ay nagkakahalaga ng bilyon-bilyong piso. Hindi lang ito usapin ng pera; ang sinumang kumpanya na makakakuha nito ay hahawak ng monopolyo sa teknolohiyang medikal sa buong bansa para sa susunod na dalawang dekada."Lahat ng malalaking kumpanya sa bansa, maging ang mga dayuhang mamumuhunan mula sa Asya, ay naghahanda na para sa confidential bidding na ito," pagpapatuloy ng secretary. "Ngunit ayon sa ating mga insider, may isang malaking pader. Upang pumasa sa pinakamataas na pamantayan ng gobyerno, kailangan ng isang kumpanya ang lisensya ng AstraMedAI software."Napakunot ang aking noo. A
SCARLET'S POVTahimik kong inayos ang aking sarili bago magtungo sa Morris Mansion. Marahil ito na ang huling family dinner na pupuntahan ko bilang Mrs. Morris. Habang papalapit ako sa Morris Mansion, isang tanong ang biglang sumagi sa isip ko. Hindi ko na maalala kung kailan ako tumigil sa pag-asang balang araw, magiging tunay akong bahagi ng pamilyang ito. Marahil noong gabing pinili ni Draven na ipagtanggol si Jana sa harap ng napakaraming tao. O marahil, matagal pa bago ang gabing iyon. Sa bawat hakbang ko papasok sa Morris Mansion, pakiramdam ko ay unti-unti kong iniiwan ang dating Scarlet—ang babaeng handang isakripisyo ang lahat para sa lalaking hindi man lang marunong suklian ang kahit anong pag-ibig na kaya kong ibigay. Mahigpit kong hinawakan ang maliit kong handbag bago tuluyang pumasok sa grand dining hall.Naroon na silang lahat. Ang pamilyang pitong taon kong pinagsamahan ay hindi kailanman itinuring na tunay na miyembro ng pamilya. Bukod tangi lang, ang isang tao ang
SCARLET’S POV"Manager, pakiusap, kunin mo ang security footage ng koridor na ito at i-broadcast mo 'yan sa projector sa harap ng lahat ng bisita ngayon din."Ang bawat salita ko ay mariing umalingawngaw sa koridor. Sa tindi ng kumpiyansa ng aking boses, tuluyang nataranta si Jana Thorne. Kitang-kita ko ang biglaang pamumutla ng kanyang mukha at ang panginginig ng kanyang mga daliri. Alam niya—na kapag lumabas ang totoong kuha ng CCTV, ang buong high society ay makakasaksi sa garapalang pagsisinungaling at pag-arte.Nanginginig ang mga labi na lumingon si Jana kay Draven; ang kanyang mga mata ay nagsusumamo at humihingi ng agarang saklolo.At ang walang-kwentang lalaking asawa ko? Tumingin siya sa akin nang may napakalamig na awtoridad. Walang anomang emosyon ang kanyang mukha nang bitawan niya ang linyang tila ba pumutol sa aking karapatan:"Hanggang dito na lang, Scarlet."Humakbang si Draven patungo sa gitna, ginagamit ang kanyang dambuhalang kapangyarihan bilang pinuno ng Morris C
SCARLET’S POV"Cross-cupped toast!""Kiss! Kiss! Kiss!"Gatong na gatong ang mga elitistang bisita sa loob ng entertainment hall ng The Highlands Mountain Resort. Ang hiyawan ng high society ay tila musika sa tenga ni Jana Thorne, habang si Draven naman ay kaswal na umiwas sa pamamagitan ng pag-angat ng kanyang baso at malamig na nagsabi: "Si Lucas ang bida ngayong gabi; huwag ninyong ilipat ang atensyon sa amin."Alam ng lahat sa elite circle na may asawa na si Draven Morris, ngunit para sa bulok na mundong ito, normal lang sa mga makapangyarihang lalaki ang may magandang "female confidante" o kabit na laging bitbit sa tabi. Dahil hindi ko na masikmura ang nakakadiring kahayupan ng paligid, ininom ko ang huling patak ng champagne sa aking baso at mabilis na naglakad palabas.Ngunit bago pa man ako makarating sa elevator, narinig ko ang mabilis na lagutok ng high heels sa aking likuran."Scarlet, sandali lang!"Hinarap ko si Jana. Sa ilalim ng maliwanag na ilaw ng koridor, agad kong n
Tinaasan ko ng kilay si Ethan. Tinitigan ko siya mula ulo hanggang paa, na tila ba isang maliit at nakakaawang insekto lang ang nasa harap ko.Akala ba ng batang ito na mananahimik na lang ako at iiyak sa sulok, gaya ng dati? Akala ba niya na papanoorin ko na lang silang tapakan ang pagkatao ko dah
SCARLET POVNagsimula na akong mag-impake ng lahat ng personal kong gamit. Matapos ang pitong taon ng pagganap bilang isang masunurin at mayamang asawa sa mansyong ito, napatawa na lang ako nang mapait nang mapagtanto na dalawang maleta lang ang gusto kong itira sa akin. Ang lahat ng karangyaan sa
CHAPTER 5 SCARLET POVDahan-dahang bumaba ang kanyang mga labi mula sa aking dibdib, patungo sa aking tiyan, hanggang sa marating niyon ang aking puson. Ang bawat dampi ng kanyang mainit na balat sa akin ay tila nag-iiwan ng apoy na unti-unting tumutupok sa aking natitirang katinuan.Palihim akong
SCARLET POVFlashbackKatatapos lang ng marangyang seremonya ng kasal namin ni Draven. Nakaupo ako sa gilid ng malawak na kama, suot pa rin ang aking puting belo habang hinihintay ang pag-akyat ni Draven mula sa pakikipag-inuman sa baba. Ang puso ko ay punong-puno ng kaba. Iniisip ko na sa likod n





![Beyond Betrayal: Marry His Brother [Filipino]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

