“พี่ ผมจะไม่เล่นพนันอีกแล้วจริง ๆ!” หลินจื่อหาวบอก: “ผมรู้ตัวแล้วว่าทำผิด!” หลินซีอินเก็บสัญญากู้เงินลงไป แล้วเอ่ยขึ้นว่า: “แกจะทำงานพาร์ตไทม์ไปด้วย อ่านหนังสือเตรียมสอบไปด้วยก็ได้นะ” หลินอี้หมิงท้วงขึ้น: “หร่วนหร่วน ทำแบบนั้นมันจะเหนื่อยเกินไปนะลูก...” ลู่เสวี่ยเหมยก็เสริมขึ้นมาว่า: “นั่นสิ ตอนนี้ให้จื่อหาวทุ่มเทเวลาให้กับการเตรียมสอบอย่างเต็มที่ไปเลยดีกว่า ไว้เขาสอบติดข้าราชการขึ้นมาได้จริง ๆ มันก็เป็นผลดีกับตัวลูกเองด้วยนะ” หลินซีอินจ้องมองหลินจื่อหาว: “ถ้าอย่างนั้นเราตกลงกันที่เวลาหนึ่งปี ตกลงไหม?” หลินจื่อหาวรีบพยักหน้ารัว ๆ: “ตกลงครับ!” พอเดินออกจากบ้านตระกูลหลินลงมาถึงชั้นล่าง หลินซีอินก็เงยหน้าขึ้นมองกลับไป ทั้งที่เป็นบ้านของตัวเองแท้ ๆ แต่ไม่รู้ทำไม วินาทีนี้เธอกลับรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนคนนอก ส่วนหลินจื่อหาวที่ได้รับการปกป้องอยู่ใต้ปีกของพ่อแม่ต่างหาก ถึงจะเป็นลูกรักของพวกเขาจริง ๆ หลินซีอินมุ่งหน้ากลับมหาวิทยาลัยทันที ช่วงหลายวันที่ผ่านมา เธอไม่เคยทิ้งงานที่จี้หมิงถังมอบหมายให้เลยสักนิดแม้จะลางานแล้ว แต่ตอนที่อยู่โรงพยาบาล นอกเหนือจากเวลาที่ต้องดูแลเผ
Read more
LOGIN
