All Chapters of หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน: Chapter 271 - Chapter 280

จู่ ๆ กู้ชิงชิงก็กระตุกแขนเสื้อเฮ่อจือโจว แสร้งทำทีพูดว่า “อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ ยังไงคุณถังเธอก็ไม่ได้พูดอะไรผิด อย่าให้ฉันทำให้...”“หุบปากไปเลย! เสแสร้งแบบนี้ไม่รู้สึกสะอิดสะเอียนบ้างหรือไง?!” ฉันตวาดใส่เธออย่างหมดความอดทนทว่าในวินาทีต่อมา เฮ่อจือโจวกลับกระชากคอเสื้อฉันอย่างแรง แล้วดันตัวฉันไปกระแทกกับผนังเขาจ้องฉันด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย “ฉันสั่งให้หุบปาก ทำไมถึงไม่รู้จักฟังกันบ้าง”“งั้นคุณก็สั่งให้เธอหุบปากสิ เธอเป็นคนเริ่มก่อนแท้ ๆ ทำไมคุณถึงเอาแต่สั่งให้ฉันหุบปาก”ไม่รู้ว่าทำไม ในวินาทีนั้นความน้อยเนื้อต่ำใจมันถึงได้พุ่งทะยานจนถึงขีดสุดแม้แต่น้ำเสียงก็ยังปนสะอื้นแต่ฉันไม่อยากเป็นแบบนี้เลย ไม่อยากแสดงความอ่อนแอให้เฮ่อจือโจวเห็นความอ่อนแอแบบนี้ไม่เคยเรียกความสงสารจากเขาได้ มีแต่จะถูกเขาเยาะเย้ยกลับมาเขาจ้องฉันเขม็ง แววตาดุดันนั้นพลันมีร่องรอยของความซับซ้อนที่ฉันไม่อาจเข้าใจพาดผ่านแน่นอนว่าฉันก็ไม่อยากจะเข้าใจด้วยตอนนี้อะไรก็ตามที่เกี่ยวกับเขากับกู้ชิงชิง ฉันล้วนรังเกียจเข้าไส้ฉันพยายามอย่างหนักที่จะสะกดกลั้นความน้อยเนื้อต่ำใจและความขมขื่นไว้ ตอกกลับเขาเสียงเย็น “เ

แต่เขากลับก้าวพรวดเดียวเข้ามา ฝ่ามือใหญ่ทาบยันบานประตูไว้อย่างอุกอาจพนักงานเดลิเวอรีมองเขาแวบหนึ่ง สลับกับมองฉัน แล้วรีบวิ่งแจ้นหนีไปมือของเฮ่อจือโจวยังคงค้ำบานประตูไว้ เขาหลุบตามองฉัน แววตาเย็นชายิ่งกว่าอากาศในฤดูใบไม้ร่วงเสียอีกฉันแค่นหัวเราะด้วยความโมโห ในใจเต็มไปด้วยความขมขื่นเขายังอาละวาดใส่ฉันที่โรงพยาบาลไม่พอหรือไง ถึงได้ตามมาถึงห้องเช่าเนี่ยดีนะที่ฉันแค่เถียงกู้ชิงชิงไปสองประโยค ถ้าฉันทำอะไรยัยนั่นขึ้นมาจริง ๆ เขาจะไม่บีบคอฉันตายเลยหรือไงฉันพยายามปัดเป่าความเศร้าและความน้อยใจที่ไม่ควรมีทิ้งไปก่อนจะตวัดเสียงเย็นชาใส่เขา “หลีกไป ฉันจะปิดประตู!”ทว่านอกจากชายหนุ่มจะไม่หลบแล้ว เขายังออกแรงผลักบานประตูของฉันเปิดออกอย่างถือดีฉันต้องถอยไปหลายก้าว ถลึงตามองเขาอย่างเดือดดาล “คุณจะทำอะไรอีก”เฮ่อจือโจวหันไปปิดประตู ก่อนจะมองหน้าฉันเงียบ ๆบุหรี่ในมือเขายังไม่ดับ ควันสีเทาลอยคละคลุ้งไปทั่วห้องฉันขมวดคิ้ว ความรังเกียจและต่อต้านแล่นปลาบเข้ามาในใจฉันกำหมัดแน่นแนบลำตัว อดตวาดใส่เขาไม่ได้ “ไสหัวออกไปนะ!”สีหน้าของเฮ่อจือโจวเย็นเยียบลงเขาก้าวเข้ามาหาฉันทีละก้าวกลิ่นบ

เงินห้าแสนนี้ คงเป็นค่าตอบแทนที่ฉันนอนกับเขาสินะฉันเหยียดยิ้มเยาะตัวเองการที่ผู้ชายคนนั้นโอนเงินมาให้ในเวลานี้ ก็แค่อยากจะหยามเกียรติฉันเท่านั้นเพราะเมื่อกี้ฉันบอกว่าสะอิดสะเอียนสัมผัสของเขา เขาถึงได้ตั้งใจโอนเงินมาเพื่อตอกย้ำให้ฉันรู้ตัว ว่าฉันมันก็แค่ผู้หญิงหน้าเงินที่ยอมขายเรือนร่างเพื่อแลกกับเงินฉันเอนพิงพนักโซฟาพลางหัวเราะเยาะตัวเอง แต่น้ำตากลับไหลออกมาอย่างไม่อาจควบคุมเหอะ เฮ่อจือโจวคุณรอไปเถอะ รอให้ฉันเก็บเงินได้มากพอ และคิดหาวิธีหนีไปได้เสียก่อนฉันจะต้องหนีไปให้ไกลแสนไกล จะไม่ยอมทนรับการหยามเกียรติจากคุณอีกต่อไปวันรุ่งขึ้น ฉันตื่นแต่เช้าไปทำงานอากาศเริ่มเย็นลงแล้วจริง ๆตอนออกจากห้อง ฉันสวมเสื้อโค้ตตัวบางทับอีกชั้นช่วงนี้ฉันผอมลงมากจริง ๆ เสื้อผ้าตัวเดิมล้วนหลวมโพรกไปหมดฉันจงใจหาหมอนอิงใบเล็กมายัดไว้ในเสื้อ ดีมาก ดูไม่ออกเลยสักนิดทำแบบนี้ ต่อให้ถึงเวลาที่ท้องโตขึ้นมาจริง ๆ ก็คงไม่ชัดเจนเท่าไหร่แต่ถ้าหากจำเป็นต้องร่วมรักกับเฮ่อจือโจวล่ะก็ ยามไร้เสื้อผ้าปกปิด เขามองปราดเดียวก็คงออกอยู่ดีอารมณ์ดี ๆ พลันมลายหายไป ฉันโยนหมอนอิงทิ้งบนโซฟาด้วยความหงุดหงิด

เฮ่อจือโจวอารมณ์แปรปรวน พฤติกรรมแปลกประหลาด ยากจะรับประกันว่าถ้าเขาเกิดบันดาลโทสะขึ้นมาจะไม่ไล่เสี่ยวจางออกแน่นอนว่าพวกเธอจะถูกไล่ออกหรือไม่ มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเงินของฉันแม้แต่แดงเดียวแต่ฉันกำลังจะเป็นแม่ของเด็กสองคน ถึงฉันจะไม่สงสารเสี่ยวจาง แต่ฉันก็อดสงสารลูกทั้งสองคนของเธอไม่ได้อยู่ดีก็ไม่เห็นมีอะไร ก็แค่ส่งรายงาน ไม่ได้ให้บุกน้ำลุยไฟสักหน่อยเมื่อไปยืนอยู่หน้าประตูห้องประธาน ฉันก็เคาะประตู“เข้ามา!”น้ำเสียงไร้ซึ่งความอบอุ่นใด ๆ ดังลอดออกมา ฉันเม้มปากแล้วผลักประตูเข้าไปเฮ่อจือโจวกำลังพิงพนักเก้าอี้สูบบุหรี่สีหน้าของเขาเคร่งขรึม ใบหน้าแฝงความหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด ราวกับกำลังกลัดกลุ้มเรื่องอะไรอยู่ตอนเห็นฉัน เขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่นัยน์ตาสีเข้มจะค่อย ๆ หรี่ลงฉันหลุบตาลง เอ่ยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “ฉันเอารายงานมาส่ง”เฮ่อจือโจวไม่ตอบรับ เพียงแค่จ้องหน้าฉันเขม็งมิน่าล่ะถึงไม่มีใครกล้าเข้ามา เฮ่อจือโจวในตอนนี้แผ่รังสีอำมหิตไปทั้งตัวดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนที่ไม่ควรไปมีเรื่องด้วยฉันรีบก้าวเข้าไปหา วางรายงานลงบนโต๊ะของเขาอย่างนอบน้อม แล้วหันหลังเตรียมเดินออ

“ก็ต้องแน่นอนอยู่แล้ว ถึงกู้ชิงชิงจะเป็นแค่เลขาตัวเล็ก ๆ แต่ประธานเฮ่อกลับให้สิทธิพิเศษกับเธอมากกว่าหัวหน้าทีมเลขาซะอีกแถมตอนที่กู้ชิงชิงเข้าห้องประธานก็ไม่ต้องรายงาน ไม่ต้องเคาะประตูเลยด้วยที่น่าอิจฉาสุด ๆ ก็คือ ประธานเฮ่อดีกับเธอมากจริง ๆ มีอยู่ครั้งหนึ่งเธอพักผ่อนอยู่ในห้องประธาน จู่ ๆ ก็บ่นว่าอยากกินขนมร้านหนึ่ง ประธานเฮ่อถึงกัออกไปต่อคิวซื้อให้เป็นชั่วโมงเลยนะ”“เธอรู้ได้ยังไงว่าเขาไปยืนต่อคิวเป็นชั่วโมง” ฉันถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่คิดว่าเฮ่อจือโจวจะเป็นคนมีความอดทนขนาดนั้นแต่แน่นอนว่าถ้าเขารักกู้ชิงชิงสุดหัวใจจริง ๆ มันก็อาจจะต่างออกไปเสี่ยวจางชะงักไปเล็กน้อย ก่อนตอบ “พวกเขาลือกันน่ะสิ ใคร ๆ ก็พูดกันแบบนั้น แถมพวกเขายังเดากันว่าประธานเฮ่อกับกู้ชิงชิงใกล้จะมีข่าวดีเร็ว ๆ นี้ด้วยนะเพราะงั้นเธอเห็นไหมล่ะ พวกนั้นประจบกู้ชิงชิงกันขนาดไหน เพราะพวกเขาปักใจเชื่อไปแล้วว่า ต่อไปภรรยาประธานบริษัทนี้ก็คือกู้ชิงชิงนั่นแหละ”ฉันเม้มปาก ไม่ได้พูดอะไรข่าวลือมักมีมูลความจริงเสมอในเมื่อใคร ๆ ก็พูดกันแบบนี้ ก็เป็นไปได้ว่าเวลาอยู่ที่บริษัทเฮ่อจือโจวคงจะเอาใจใส่ดูแลกู้ชิงชิงอย่างดีจร