All Chapters of หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน: Chapter 331 - Chapter 340

ที่นี่คือใจกลางเมือง ถึงอากาศจะหนาวขนาดนี้ แต่บนท้องถนนยังคงคึกคักฉันนั่งอยู่บนเก้าอี้เอนริมหน้าต่าง ค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับลูกค้าที่จะไปพบในคืนนี้พูดไปก็แปลก เฮ่อจือโจวให้ฉันตามเขามาทำงานต่างเมือง แต่กลับไม่บอกแม้กระทั่งเนื้อหาเบื้องต้นของโปรเจกต์ส่วนชื่อของลูกค้านั้น ฉันก็เพิ่งจะรู้จากลู่ฉางเจ๋อเมื่อกี้นี้เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าที่เขาให้ฉันตามมาด้วยมันมีความหมายอะไรเพื่อมาสร้างความรำคาญใจให้เขางั้นเหรอฉันคิดไปเรื่อยเปื่อย พลางกดเปิดหน้าค้นหาในโทรศัพท์ แล้วพิมพ์ชื่อลูกค้ารายนั้นลงไปลูกค้ารายนั้นชื่อว่าฮั่วหลิง ได้ยินมาว่าเขาเป็นผู้มีอิทธิพลใหญ่โตในเมืองอวิ๋นแห่งนี้ข้อมูลที่ฉันหาได้มีไม่มากนัก ส่วนใหญ่ก็เป็นข่าวฉาวเรื่องชู้สาวทั้งนั้นดูจากตรงนี้ ก็เห็นได้ชัดว่าเขาชอบผู้หญิงสวยจริง ๆ นั่นแหละแต่พอดูจากรูปถ่าย ผู้ชายคนนี้ก็หน้าตาหล่อเหลาไม่เบา เพียงแต่ลักษณะหน้าตาแฝงไปด้วยความดุร้ายและชั่วร้ายอยู่หลายส่วนมิน่าล่ะ ลู่ฉางเจ๋อถึงได้รับมือไม่ไหว ผู้ชายคนนี้มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนที่ควรจะไปแหยมด้วยเพียงแต่ว่าในเมื่อเฮ่อจือโจวกับลู่ฉางเจ๋อไม่คิดจะใช้ผู้หญิงไปหาผลปร

ลู่ฉางเจ๋อหันหน้ามาส่งยิ้มให้ฉัน “จือโจวบอกน่ะสิ ก็ตอนที่พวกคุณแต่งงานกัน จือโจวทำตัวเหมือนภรรยาขี้ระแวง เอาแต่วิ่งมาหาผมเพื่อดื่มเหล้าย้อมใจ เขาบอกว่าคุณชอบหนีไปบาร์ บอกว่าคุณรักสนุก บอกว่าใจคุณลอยไปอยู่ข้างนอกหมด ไม่เหลืออยู่ที่บ้านเลยสักนิด”ฉัน: ...“เขาคงนินทาฉันต่อหน้าคุณไว้ไม่น้อยเลยใช่ไหม”“แหะ ๆ ก็ไม่เท่าไหร่หรอก”คอของลู่ฉางเจ๋อแทบจะบิดไป 360 องศาอยู่แล้ว เขาว่า “กลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่ในบาร์นั่นรุนแรงกว่ากลิ่นบุหรี่ที่เราสูบกันข้างนอกตั้งเยอะ คุณทนกลิ่นในบาร์ได้ แต่ทำไมถึงทนกลิ่นบุหรี่ของเราไม่ได้ล่ะ หรือว่าเสี่ยวอันหรานจะเกลียดเราซะแล้ว”ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความพูดไม่ออก ลู่ฉางเจ๋อนี่ช่างสรรหาเรื่องมาพูดจริง ๆเมื่อพิจารณาจากการที่เขาเล่าทุกเรื่องให้เฮ่อจือโจวฟัง ดังนั้นเรื่องที่ตั้งท้อง ฉันจึงไม่กล้าแพร่งพรายออกไปเลยแม้แต่น้อยฉันพูดเรียบ ๆ “ตอนนี้ฉันไม่ชอบกลิ่นพวกนั้นแล้ว คุณดูสิ ตอนนี้ฉันเคยไปบาร์บ้างไหม”“โอ้...”ลู่ฉางเจ๋อพยักหน้า “ผมยังนึกว่าคุณท้อง แล้วจือโจวไม่ได้บอกผมเสียอีก”ฉันชะงักไปนิดหนึ่ง เอ่ยกับเขาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “จินตนาการล้ำเลิศจริง ๆ”“

พูดถึงเฮ่ออี้เฉินนั่น จะเอาอะไรมาเทียบกับจือโจวได้ ไม่รู้ว่าตอนนั้นคุณไปถูกใจหมอนั่นได้ยังไง”ลู่ฉางเจ๋อพูดถึงตรงนี้ ก็ยังปรายตามองฉันอย่างเหยียดหยามสุดขีดฉันอ้าปากกำลังจะพูด จู่ ๆ หน้าประตูก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาฉันรีบลุกขึ้น ก็เห็นว่าเป็นเฮ่อจือโจวกับกู้ชิงชิงเดินตามกันเข้ามาฉันโล่งอกเล็กน้อย นึกว่าเป็นฮั่วหลิงเสียอีกฉันสบตาเฮ่อจือโจวโดยไม่ได้ตั้งใจหัวใจของฉันกระตุกไปเล็กน้อย รีบเบือนสายตาไปทางอื่นทันทีสีหน้าของผู้ชายคนนั้นยังคงเย็นชา ความเยียบเย็นในแววตายังไม่ลดลงฉันเม้มริมฝีปาก รู้สึกหงุดหงิดใจอยู่ไม่น้อยขืนเป็นแบบนี้ต่อไป รอจนกลับเมืองเจียง ชีวิตฉันก็คงไม่ราบรื่นเหมือนกัน“คุณถังคะ...”ขณะกำลังคิดอยู่ จู่ ๆ กู้ชิงชิงก็ขยับเข้ามาใกล้ ดึงมือฉันไปอย่างสนิทสนมฉันชักมือออกด้วยความรังเกียจ แล้วขยับไปนั่งฝั่งลู่ฉางเจ๋อเห็นผู้หญิงคนนี้แล้วรำคาญ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เดี๋ยวเธอมาทำตัวน่ารำคาญใส่ ฉันนั่งให้ไกลหน่อยดีกว่ารอยยิ้มของกู้ชิงชิงแข็งค้างไป เธอบอกกับฉันอย่างน้อยใจ “คุณถังเกลียดฉันเหรอคะ ฉันอุตส่าห์คิดว่าเราสองคนมานั่งด้วยกัน เดี๋ยวจะได้คอยดูแลกันด้วย”ฉันเห

ฮั่วหลิงยกมือขึ้นพลางหัวเราะ “ล้อเล่น ๆ ประธานเฮ่ออย่าจริงจังนักเลยแต่วันนี้พวกเรามาคุยธุรกิจกัน ประธานเฮ่อพาอดีตภรรยามาด้วยหมายความว่ายังไงคนที่ไม่รู้เรื่อง คงนึกว่าประธานเฮ่อคิดจะเอาอดีตภรรยามาติดสินบนผมซะอีก”ไม่รอให้เฮ่อจือโจวเอ่ยปาก ฉันก็พูดเรียบ ๆ “ประธานฮั่วเข้าใจผิดแล้วค่ะ ถึงฉันจะเป็นอดีตภรรยาของประธานเฮ่อของเรา แต่ตอนนี้ก็เป็นเลขาของเขาด้วย”“เลขาเหรอ” ฮั่วหลิงเลิกคิ้ว ยิ้มด้วยความสนใจเต็มเปี่ยม “เป็นทั้งอดีตภรรยา เป็นทั้งเลขา หึ น่าสนใจดีนี่”“ดังนั้นในฐานะเลขา การที่ฉันมาร่วมงานเลี้ยงกับประธานเฮ่อสักงาน ก็คงไม่แปลกอะไรใช่ไหมคะ”ฮั่วหลิงหัวเราะ “ไม่แปลก แน่นอนว่าไม่แปลก ถ้าคุณถังไม่มา งานเลี้ยงนี้ก็คงไม่น่าสนใจจริง ๆ”ฮั่วหลิงพูดไป พลางจ้องมองฉันด้วยแววตาลึกล้ำเขามองฉัน ถึงแม้จะไม่โจ่งแจ้งเหมือนตอนที่มองกู้ชิงชิง แต่ก็ทำให้คนรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้างฉันหลุบตาลง ลุกขึ้นไปรินเหล้าให้เขาด้วยตัวเอง “ชื่อเสียงของประธานฮั่ว ฉันเคยได้ยินมาตั้งนานแล้ว วันนี้ได้พบ สมคำร่ำลือจริง ๆ ค่ะ”“หืม คุณเคยได้ยินชื่อเสียงของผมด้วยเหรอ”ฮั่วหลิงเอียงคอ มองฉันด้วยความสนใจใคร่รู้ “งั

ฉันมองเฮ่อจือโจวแวบหนึ่งอย่างแนบเนียนผู้ชายคนนั้นกลับเพียงแค่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย สีหน้าเรียบเฉยหึ!ใจของฉันพลันเกิดความรู้สึกเย้ยหยันตัวเองขึ้นมากู้ชิงชิงพูดจาเหลวไหลขนาดนั้นแล้ว เขากลับไม่โกรธเลยสักนิดทั้งที่รู้ว่าความร่วมมือครั้งนี้สำคัญมาก เขากลับยังตามใจกู้ชิงชิงขนาดนี้ที่น่าขำก็คือ ฉันยังอุตส่าห์กังวลเรื่องความร่วมมือครั้งนี้แทนเขา กลัวว่าความร่วมมือครั้งนี้จะพังทลายช่างน่าขำสิ้นดี!จู่ ๆ ฮั่วหลิงก็กระแทกแก้วเหล้าลงบนโต๊ะอย่างแรง ชัดเจนมากว่ากำลังโกรธกู้ชิงชิงใช้น้ำเสียงตำหนิพูดกับฉันทันที “แหม เสี่ยวถัง ดูเธอสิ แค่ดื่มให้ประธานฮั่วสักแก้ว ไม่ได้ให้เธอไปนอนกับประธานฮั่วสักหน่อย เธอต้องทำขนาดนี้ด้วยเหรอเธอคงไม่ได้จงใจทำแบบนี้ เพื่อให้ความร่วมมือของพี่จือโจวพังหรอกนะ”พอกู้ชิงชิงพูดแบบนี้ ลู่ฉางเจ๋อก็จ้องมองฉันด้วยสีหน้าหวาดระแวงเช่นกันส่วนเฮ่อจือโจวกลับเอาแต่ยิ้มบาง ๆ ราวกับเป็นคนนอกอยู่ตลอดเวลาโมโหชะมัดเลย!กู้ชิงชิงดื่มเหล้าไม่ได้ แล้วฉันดื่มได้งั้นเหรอกู้ชิงชิงถูกบังคับให้ดื่มเหล้า เฮ่อจือโจวคนนั้นก็รีบออกหน้าแก้สถานการณ์ให้เธอทันทีพอตอนนี้ฉันถูกบังค