All Chapters of สาวเนิร์ดย้อนเวลา กลับมาเป็นดาวมหาลัย ยุค 90: Chapter 161 - Chapter 170

สายลมหนาวเหน็บแห่งฤดูเหมันต์พัดกรรโชกผ่านช่องทางเดินของอาคารเรียนคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยปักกิ่ง หอบเอาเศษใบไม้แห้งและเกล็ดหิมะบางเบาให้ปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ ท่ามกลางฝูงชนของเหล่านักศึกษาที่กำลังเร่งรีบเดินสวนทางกันไปมาเพื่อหลบหนีความเยือกเย็นของอากาศภายนอก ถงฮั่นสยงยืนล้วงกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ตหนังนำเข้าของตนเอง สายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวของเขายังคงจับจ้องมองตามแผ่นหลังบอบบางของโม่หย่าถิงที่เพิ่งก้าวเดินห่างออกไป รอยยิ้มมุมปากของชายหนุ่มหยักลึกขึ้นเมื่อสมองอันเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมของเขาประมวลผลการกระทำของหญิงสาวเมื่อครู่นี้สำหรับถงฮั่นสยง การที่โม่หย่าถิงเดินหนีไปไม่ได้หมายความว่าเธอปฏิเสธความช่วยเหลือจากเขาอย่างสิ้นเชิง ทว่าในสายตาของบุรุษผู้เย่อหยิ่งและหลงตัวเองอย่างเขา ท่าทีหลีกหนีนั้นคือปฏิกิริยาตอบสนองของเด็กสาวที่กำลังพ่ายแพ้ต่อความจริงอันโหดร้ายของโลกธุรกิจ ทิฐิที่เธอพยายามแบกรับเอาไว้อย่างหนักอึ้งกำลังทำให้เธอสับสนและหวาดกลัว เขาเชื่อมั่นอย่างสนิทใจว่า พญาหงส์ที่เคยเชิดหน้าชูตาและไม่เคยก้มหัวให้ใคร บัดนี้กำลังดิ้นรนอยู่ในตาข่ายแห่งความสิ้นหวัง และนั่นคือ โอกาสทอง ที่เข

สายลมเหนืออันเกรี้ยวกราดแห่งฤดูเหมันต์ในมหานครปักกิ่งยังคงพัดกรรโชกอย่างบ้าคลั่ง หอบเอาเกล็ดหิมะสีขาวโพลนและเศษฝุ่นผงให้ปลิวว่อนไปทั่วทุกอณูของอากาศที่หนาวเหน็บจนเสียดแทงทะลุถึงกระดูกดำ ทว่าความเยือกเย็นเหล่านั้นกลับไม่อาจแทรกซึมผ่านเข้ามาทำลายความร้อนรุ่มแห่งความทะเยอทะยานที่ลุกโชนอยู่ภายในจิตใจของโม่หย่าถิงได้เลยแม้แต่น้อย ร่างบอบบางในชุดเสื้อโค้ตผ้าขนสัตว์สีเข้มก้าวลงจากรถยนต์รับจ้างที่มาจอดเทียบหน้าอาคารสำนักงานของบริษัทซิงเฉินเอนเตอร์เทนเมนต์ ฝีเท้าของหญิงสาวที่ย่ำลงบนพื้นคอนกรีตนั้นช่างมั่นคง หนักแน่น และเปี่ยมไปด้วยจังหวะแห่งผู้ชนะที่เพิ่งคว้าชัยจากการปั่นหัวศัตรูในสมรภูมิรบแห่งจิตวิทยามาได้อย่างงดงามเมื่อสองมือเรียวบางผลักบานประตูไม้เนื้อแข็งของบริษัทให้เปิดออก กลิ่นอายของความอบอุ่นจากเครื่องทำความร้อนที่กระจายตัวอยู่ภายในห้องโถงก็ลอยมาปะทะกับใบหน้าที่เย็นเฉียบของเธอ โม่หย่าถิงก้าวเดินเข้ามาภายในอาณาจักรที่เธอเป็นผู้สร้างสรรค์ขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรง ทิ้งคราบความอ่อนแอและร่องรอยของความหวาดกลัวที่เพิ่งแสร้งแสดงออกต่อหน้าถงฮั่นสยงเอาไว้เบื้องหลังอย่างหมดจด เธอถอดเสื้อโค้ตต

อาคารที่ทำการของสถานีโทรทัศน์มังกรทองตั้งตระหง่านอย่างโอ่อ่าอยู่ใจกลางย่านธุรกิจที่เจริญที่สุดของมหานครปักกิ่ง โครงสร้างตึกสูงสิบห้าชั้นที่ประดับประดาด้วยกระจกเงาสะท้อนแสงแดดอันริบหรี่ของฤดูเหมันต์ บ่งบอกถึงความมั่งคั่งและอำนาจที่ผูกขาดสื่อบันเทิงของประเทศมาอย่างยาวนาน ท่ามกลางความหนาวเหน็บที่พัดกรรโชกจนผู้คนบนทางเท้าต้องห่อไหล่และก้มหน้าเดิน รถยนต์ซีดานหรูหรานำเข้าจากยุโรปสีดำขลับแล่นเข้ามาจอดเทียบที่หน้าประตูทางเข้าหลักอย่างรวดเร็วและเย่อหยิ่ง พนักงานต้อนรับในชุดเครื่องแบบสีแดงสดรีบวิ่งฝ่าลมหนาวเข้ามาเปิดประตูรถด้วยความนอบน้อม ถงฮั่นสยงก้าวลงจากเบาะหนังแท้ด้วยท่วงท่าที่เปี่ยมไปด้วยความโอหัง ชายหนุ่มจัดระเบียบปกเสื้อแจ็กเก็ตหนังของตนเองเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าสำราญบัดนี้เต็มไปด้วยความฮึกเหิมและหยิ่งทะนง ราวกับแม่ทัพที่เพิ่งคว้าชัยชนะจากสมรภูมิรบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดมาได้ชายหนุ่มก้าวเดินผ่านประตูบานเลื่อนกระจกอัตโนมัติเข้าไปภายในโถงล็อบบี้ที่ปูด้วยหินอ่อนนำเข้าสีขาวสะอาดตา พนักงานทุกคนที่เดินสวนทางต่างหยุดชะงักและค้อมศีรษะทำความเคารพทายาทเพียงคนเดียวของ

บรรยากาศภายในโรงถ่ายทำชั่วคราวของบริษัทซิงเฉินเอนเตอร์เทนเมนต์ในยามนี้ คุกรุ่นไปด้วยกระแสแห่งความตื่นเต้นและพลังงานอันพลุ่งพล่านของเหล่าทีมงานเบื้องหลัง เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบ เสียงตะโกนประสานงาน และเสียงกระแทกของกล่องเหล็กบรรจุอุปกรณ์ราคาแพงดังก้องสะท้อนไปตามผนังปูนเปลือยของโกดังเก่า ทรัพยากรอันล้ำค่าที่ถูกลำเลียงมาจากคลังของสถานีโทรทัศน์มังกรทองบัดนี้ได้ถูกจัดวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ท่ามกลางความโกลาหลอันเปี่ยมด้วยความหวังนั้น ถงฮั่นสยงยืนตระหง่านอยู่กลางลานกว้าง ใบหน้าหล่อเหลาแฝงแววเจ้าสำราญของเขาบัดนี้ถูกเคลือบฉาบด้วยความภาคภูมิใจและหลงระเริงจนถึงขีดสุด คำชื่นชมหวานหยดย้อยและแววตาเทิดทูนบูชาที่โม่หย่าถิงเพิ่งหยิบยื่นให้เมื่อครู่ เปรียบเสมือนสุราเลิศรสที่มอมเมาจิตวิญญาณอันเย่อหยิ่งของเขาให้ล่องลอยอยู่บนปุยเมฆแห่งความสำเร็จจอมปลอมชายหนุ่มเริ่มขยับกายก้าวเดินไปรอบๆ พื้นที่ถ่ายทำด้วยท่วงท่าที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาไม่ได้วางตัวเป็นเพียงรุ่นพี่มหาวิทยาลัยที่แวะมาเยี่ยมเยียนอีกต่อไป ทว่าเขากลับเริ่มทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ สองมือหนาสอดล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ตหนังราค

เช้าตรู่ของวันอันเป็นมงคลในฤดูเหมันต์ มหานครปักกิ่งแห่งปีพุทธศักราชสองพันสามร้อยสามสิบหกยังคงถูกห่มคลุมด้วยม่านหมอกสีเทาและลมหนาวที่พัดกรรโชกแรง เกล็ดหิมะบางเบาโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าอย่างอ้อยอิ่ง เกาะพราวอยู่บนหลังคาสังกะสีของโกดังเก่าบริเวณชานเมืองซึ่งบัดนี้ได้ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นสตูดิโอถ่ายทำชั่วคราวของบริษัทซิงเฉินเอนเตอร์เทนเมนต์ ทว่าความเยือกเย็นของสภาพอากาศภายนอกกลับไม่อาจแทรกซึมเข้าไปดับไฟแห่งความมุ่งมั่นที่กำลังลุกโชนอยู่ในจิตใจของเหล่าทีมงานเบื้องหลังทุกคนได้เลยแม้แต่น้อย บริเวณลานกว้างหน้าโกดัง โต๊ะบวงสรวงขนาดใหญ่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างประณีตบรรจง ผ้าปูโต๊ะสีแดงสดสะบัดพลิ้วไปตามแรงลม บนโต๊ะเต็มไปด้วยเครื่องเซ่นไหว้ครบครัน ทั้งหัวหมูต้มสุกที่ถูกประดับด้วยกระดาษสีแดง ไก่ต้ม ผลไม้มงคลเก้าอย่าง ขนมหวาน และถ้วยน้ำชาที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบ กลิ่นธูปและควันเทียนลอยคละคลุ้งผสานกับไอเย็น สร้างบรรยากาศที่ทั้งศักดิ์สิทธิ์และเปี่ยมไปด้วยมนต์ขลังของการเริ่มต้นประวัติศาสตร์หน้าใหม่โม่หย่าถิงก้าวเดินออกมาจากกลุ่มทีมงาน ร่างบอบบางของหญิงสาวได้รับการแต่งกายอย่างเรียบหรูและเป็นทางการ