"เป็นไงบ้างวะไอ้หมอยุทธ โอ๊ย! พวกมันยอมกลับไปไหม?" ทันทีที่หมอยุทธเพื่อนของผมตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมเดินกลับเข้ามาที่ห้องฉุกเฉิน ผมก็รีบถามมันด้วยความอยากรู้ แต่เพราะคอที่เจ็บทำให้ผมค่อนข้างที่จะพูดได้ลำบาก"พวกมันก็ยอมแหละ แต่กูว่ายังไงมึงก็ไม่รอดมันแน่ๆ เลยวะ ไอ้หมู" หมอยุทธพูดจบ ก็เดินไปสั่งพยาบาลให้เตรียมห้องคนไข้พิเศษให้ผมเรียบร้อย ก่อนจะเดินกลับมาหาผมที่เตียงอีกครั้ง"เออ แค่นี้กูก็ขอบใจมึงมากล่ะ คิดว่าอีกไม่นานจ่าวิทย์ก็คงจะมารับกูเองแหละ" ผมอาศัยจังหวะช่วงที่หมอยุทธคุยกับพวกมันข้างนอกโทรหาจ่าวิทย์แล้วส่งโลเคชั่นเพื่อให้มารับ"เดี๋ยวสิไอ้หมู! มึงช่วยบอกกูหน่อยดิวะว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แล้วทำไมอยู่ๆ มึงถึงถูกพวกมันทำกับมึงได้ขนาดนี้" หมอยุทธถามผมด้วยความเป็นห่วง แต่ผมเองก็ไม่รู้จะเริ่มเล่าต้นสายปลายเหตุยังไง แต่ถึงผมไม่เล่ามันก็รู้อยู่แล้วว่าผมไม่ได้มาโรงพยาบาลเพราะเรื่องแพ้กุ้งอย่างเดียวเท่านั้น"เรื่องมันยาววะเพื่อน" ผมพูดได้แค่นั้นก็เงียบ แต่หมอยุทธก็รู้จักนิสัยผมดีว่าถ้าไม่อยากจะพูดอะไรต่อให้ต้องง้างปากผมก็จะไม่พูด หมอยุทธก็เลยได้แต่พยักหน้าเข้าใจ“งั้นถ้ามึงอยากจะเล่า กูก็
Read More
Se connecter
