All Chapters of Falling for My Ex-husband Again: Chapter 61 - Chapter 70

NEAH’S POVTiningnan ko ang anak kong mahimbing ng natutulog sa tabi ko. Tipid na lang akong ngumiti. Hindi ko alam kung tama ba ang ginagawa ko. Ang itago siya sa kaniyang ama. Ginagawa ko lang naman ito para protektahan siya. Ayaw kong masaktan siya ng dahil sa tunay niyang ama. Magkakaroon na ng sariling pamilya si Dave oras na ikinasal na sila ni Cassandra.Alam ko ring hindi matatanggap ni Victoria ang anak namin ni Dave. Ayaw na ayaw niya sa akin kaya siguradong aayawan niya rin ang anak ko. Gusto ko lang siyang ilayo sa mga taong posibleng masaktan ang damdamin niya. Mahal na mahal ko ang anak ko at ayaw kong makita siyang nasasaktan. Hindi pa niya naiintindihan ngayon pero balang araw, sasabihin ko rin sa kaniya ang totoo kapag namulat na siya rito sa mundo.Hinila ko na ang kumot saka ko kinumutan ang anak ko at nahiga na rin sa tabi niya. Niyakap ko siya at hinalikan sa noo. Mabuti na ring iniiwasan namin ni Dave ang isa’t isa. Mukhang nagising na rin siya sa katotohanang, h

NEAH’S POVIsang linggo? Bakit naman ganun katagal? Ano bang ipapagawa nila sa amin? Hindi naman talaga okay sa akin na magtagal kami dun ng isang linggo. Pinapakita ko lang kay Dave na hindi ako naaapektuhan na siya ang makakasama ko ng ganun katagal.Iniisip ko ang anak ko. Hindi ko na naman siya makakasama ng isang linggo. Ngayon lang naman ako nagkaroon ng mga business trip. Palagi lang akong nasa loob ng office ng small business ko.Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko. Kakayanin ko ba talagang malayo ng isang linggo sa anak ko? Paano kung maextend pa yung isang linggo na yun? Si Cassandra na ang nagsabi na posibleng maextend pa ang pagstay namin dun.Tatlong araw nga lang akong nalayo sa kaniya dahil natrap kami ni Dave sa Hamptons parang mababaliw na ako. Pwede ko kaya siyang isama?“Syempre hindi. Business trip yun tapos isasama mo ang anak mo?” Panenermon ko sa sarili ko. Napasubsob na lang ako sa lamesa ko. Hindi ko magawang makapagconcentrate sa paggawa ng ba

NEAH’S POVKahit na nagising na si Kaiden hindi pa rin siya umalis kay Dave. Nakasakay na kami ng eroplano. Kaming dalawa ni Claire ang magkatabi habang ang nasa harapan namin ay si Dave at Kaiden. Tuwang-tuwang tinitingnan ni Kaiden ang tanawin sa ibaba. Nakaalalay naman sa kaniya si Dave. Ngayon ko na lang ulit nakitang nakangiti si Dave.Kung hindi namatay ang panganay naming anak, magiging mabuting ama ba siya rito? Kung hindi ako umalis noon, ganiyan kaya sila ka-close ng anak namin?“Lumulutang po ba tayo sa ulap?” kuryosong tanong ng anak ko dahil nasa maulap kaming bahagi.Tumingin na lang din ako sa labas dahil pansin kong kanina pa rin ako nakatingin kay Dave. Ang daming tumatakbo sa isip ko, kung hindi kaya ako umalis noon, ano kayang buhay mayroon kami ngayon? Hindi ako sigurado kung magkakaroon ba kami ng tahimik at magandang buhay. Siguradong hindi ko maaabot ang mayroon ako ngayon kung hindi ako umalis sa kaniya.Blessing in disguise na rin ang paghihiwalay naming dalaw

DAVE’S POVHindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko sa anak ni Neah. Isang beses ko pa lang siyang nakakausap pero para bang ang lalim na ng connection naming dalawa. Tuwang-tuwa akong makasama siya. Dahil sa presensya niya pakiramdam ko para akong isang ama. Kasalanan ko na hindi ko nabigyan ng pagkakataon ang sarili ko na maging isang ama sa anak namin ni Neah. Pinabayaan ko silang dalawa. Kung hindi ko lang inuna ang trabaho ko at nagfocus ako sa pag-aalaga kay Neah baka sakaling nabuhay ang anak namin.Wala na akong ginagawa pero hindi ko siya iniwan dito sa mansion ng mga de Valois. Nakaupo ako sa sofa habang siya ay nasa lamesa at nakafocus sa ginagawa niya.Bukas ay irereview ko ang kontrata at pagkatapos nun wala na akong gagawin. Sasamahan ko na lang siya dito. Habang busy siya sa ginagawa niya, nakafocus naman ako sa ipad ko. Binabasa ko ang lahat ng mga email na nareceive ko.Matapos ang maghapon na ito ay lumabas na rin kami ng kwarto. Pareho pa kaming chineck para masigu

NEAH’S POVNagpatuloy ang trabaho ko sa mansion ng mga de Valois. Sinasamahan ako ni Dave kahit na wala na siyang gagawin. Nakaupo lang siya sa sofa habang nakaharap sa laptop niya. Nagfocus ako sa ginagawa ko dahil gusto kong matapos ng maaga. Inaasahan ko namang posibleng mag-extend pa kami rito pero ayaw kong magtagal pa rito. Baka tuluyan nang lumabas sa dibdib ko ang puso ko.Kapag nakikita ko sa gilid ng mga mata ko na nakatitig siya sa akin, hindi na ako makapag-isip ng maayos. Para bang nabablangko na ang utak ko. Nakakalimutan ko tuloy kung ano bang dapat kong gawin. Nang makaramdam ako ng ngalay sa ginagawa ko ay sumandal na muna ako sa upuan. Tiningnan ko si Dave at nakatingin na naman siya sa akin. Every time nakikita kong nakatingin siya sa akin, nagwawala talaga ang puso ko.Nang bumukas ang pintuan ay napatingin kami dun. Pumasok ang limang katulong na may dalang food tray. Dalawa lang kami dito pero napakaraming pagkain ang inihahain sa amin. Hindi naman namin nauubos