جميع فصول : الفصل -الفصل 180

แสงอุษาเบิกฟ้าทอประกายสีทองอ่อนสาดส่องลอดผ่านม่านแพรโปร่งบางของศาลาชมจันทร์ หยาดน้ำค้างบนใบบัวสะท้อนแสงวิบวับดุจอัญมณีเม็ดงาม สายลมวสันต์พัดเอากลิ่นหอมของดอกท้อที่ร่วงหล่นลงบนผิวน้ำเข้ามาปะปนกับไอรัญจวนอันแสนหวานที่ยังคงลอยอวลอยู่ภายใน ร่องรอยแห่งพายุอารมณ์และบทระบำอันเร่าร้อนเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาสงบลงเหลือเพียงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านจากเรือนร่างสี่สายที่ยังคงตระกองกอดกันอยู่บนฟูกหนานุ่มใต้ผ้าห่มไหมผืนใหญ่ ฉู่เยว่หลีขยับเปลือกตาขึ้นอย่างเชื่องช้า แพขนตางอนยาวกะพริบรับแสงสว่าง ความเมื่อยขบแล่นริ้วไปทั่วสรรพางค์กายดุจถูกราชรถบดทับ ทว่าเมื่อนัยน์ตากลมโตสุกสกาวหลุบมองวงแขนแกร่งที่โอบรัดเรือนร่างของตนไว้จากทุกทิศทาง ริมฝีปากอวบอิ่มก็อดไม่ได้ที่จะแย้มยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน แผ่นหลังบอบบางแนบชิดอยู่กับแผงอกกว้างของ อินซือหานผู้ซึ่งหลับใหลทว่ายังคงกอดรัดเอวคอดกิ่วไว้แน่น ท่อนแขนเรียวถูกลิ่นอวิ๋นเจิงกอบกุมไว้แนบแก้มสากของเขาอย่างทนุถนอม ในขณะที่เรียวขาขาวผ่องกลับถูกหรงจิ่งเยวียนพาดทับไว้ประดุจปราการเหล็กกล้ามิให้ผู้ใดหลบหนีไปได้ &ldquo

สิ้นสุดคำประกาศิตอันหาญกล้ากลางโถงรับประทานอาหาร กงล้อแห่งโชคชะตาของแคว้นต้าฉู่ก็ถูกขับเคลื่อนด้วยความเร็วที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในหน้าประวัติศาสตร์ แผนการเส้นทางสายไหมเสบียงที่ถูกกลั่นกรองจากสติปัญญาของสตรีเพียงนางเดียวกำลังจะถูกแปรเปลี่ยนเป็นรูปธรรมด้วยน้ำมือของสามบุรุษผู้กุมอำนาจล้นฟ้า สามวันให้หลังในช่วงยามเหม่า ณ ลานกว้างหน้าจวนเสบียงหลวง สายลมวสันต์พัดโชยนำพากลิ่นหอมของดอกท้อที่ปลิดปลิวมาตามสายลม ทว่ากลับมิอาจกลบกลิ่นอายแห่งความฮึกเหิมที่แผ่ซ่านไปทั่วอาณาบริเวณ ขบวนเกวียนสินค้าหลายร้อยเล่มบรรทุกธัญพืช ผ้าไหม และเกลือสมุทรจนพูนเพียบจอดเรียงรายสุดลูกหูลูกตา ธงสัญลักษณ์หอซิงหยวนกับพยัคฆ์เหยียบเมฆาโบกสะบัดเคียงคู่กันอย่างองอาจ ขนาบข้างด้วยกองทหารม้าเกราะเหล็กนับหมื่นนายที่ยืนตั้งแถวอย่างเป็นระเบียบ แต่แฝงไปด้วยรังสีสังหารที่พร้อมจะปะทุ บนขั้นบันไดหินอ่อนหน้าประตูจวน ร่างบอบบางในอาภรณ์แพรต่วนสีน้ำเงินเข้มขลิบเงินประทับยืนอย่างสง่างาม ฉู่เยว่หลีทอดสายตามองความยิ่งใหญ่เบื้องหน้าด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความภา

ยามซื่อ กลิ่นหมึกหอมกรุ่นและกำยานลอยอวลอยู่ภายในห้องหนังสือใหญ่แห่งจวนเสบียงหลวง แสงตะวันสาดส่องผ่านบานหน้าต่างไม้ฉลุลายตกกระทบลงบนกระดาษเซวียนจื่อเนื้อดีที่ถูกกางแผ่หลาอยู่บนโต๊ะเตียนหง บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงพู่กันหยกตวัดลากเส้นอักษรอย่างพลิ้วไหว ร่างโปร่งในอาภรณ์สีขาวกำลังจดจ่ออยู่กับการร่างตัวบทกฎหมาย ลิ่นอวิ๋นเจิงขยับข้อมือด้วยท่วงท่าแช่มช้อยสง่างาม นัยน์ตาดอกท้อที่มักจะเยียบเย็น บัดนี้แฝงไปด้วยความมุ่งมั่นและเฉียบขาด เบื้องหน้าของกุนซือหนุ่ม ร่างบอบบางในชุดกระโปรงแพรต่วนสีน้ำเงินเข้มขลิบดิ้นเงินประทับนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน ฉู่เยว่หลีทอดสายตามองตัวอักษรที่ถูกเรียงร้อยอย่างเป็นระเบียบด้วยความพึงพอใจ ปลายนิ้วเรียวขาวเคาะลงบนพนักวางแขนเบา ๆ เป็นจังหวะ “ฎีกาปฏิรูปภาษีการค้า และกฎหมายต่อต้านการกักตุนสินค้าทุกตัวอักษรล้วนรัดกุมไร้ช่องโหว่ ท่านหญิง” บัณฑิตหน้าขาววางพู่กันลง ก่อนจะเลื่อนม้วนกระดาษส่งให้นารีรูปงามอย่างนุ่มนวล “ศาลต้าหลี่ได้ระบุโทษทัณฑ์ข

แสงตะวันเบิกฟ้าสาดส่องทาบทับหลังคากระเบื้องเคลือบสีเหลืองทองแห่งพระตำหนักไท่เหอ สะท้อนประกายเจิดจ้าดุจจำลองสรวงสวรรค์ลงมาไว้บนดิน ทว่าบรรยากาศภายในท้องพระโรงอันโอ่อ่ากลับตึงเครียดจนแทบจะบีบคั้นหยาดเหงื่อของเหล่าขุนนางให้หยดลงบนพื้นศิลาหยก กึ่งกลางโถงกว้าง ร่างชราของเฉินกั๋วกงคุกเข่าหมอบกราบอยู่แทบเบื้องพระยุคลบาท ขุนนางเฒ่าชูม้วนผ้าแพรสีขาวที่เขียนตัวอักษรด้วยโลหิตสีแดงฉานขึ้นเหนือศีรษะ ใบหน้าเหี่ยวย่นแสร้งบีบน้ำตาแห่งความจงรักภักดีออกมาอย่างแนบเนียน โดยมีพรรคพวกขุนนางเก่าแก่อีกกว่าสามสิบชีวิตคุกเข่าอยู่เบื้องหลัง “ฝ่าบาท! กระหม่อมขอใช้เลือดในกายเขียนฎีกาฉบับนี้เพื่อเปิดโปงความมักใหญ่ใฝ่สูงของจวนเสบียงหลวงพ่ะย่ะค่ะ!” เสียงแหบพร่าของพยัคฆ์เฒ่าดังกังวานไปทั่วสภา “พวกมันบังอาจตั้งกองกำลังทหารม้านับหมื่นที่ชายแดนอุดร ซ้ำยังผูกขาดการค้ากับแคว้นเป่ยเยี่ยน กอบโกยความมั่งคั่งเข้าคลังส่วนตัว การกระทำเช่นนี้ถือเป็นการซ่องสุมกำลังพลหวังก่อกบฏล้มล้างราชบัลลังก์อย่างชัดแจ้ง!” ฮ่องเต้ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกร พ

แสงตะวันยามสายอาบไล้แผ่นศิลาหยกหน้าพระตำหนักไท่เหอสะท้อนประกายเจิดจ้าท้าทายสายลมวสันต์ที่พัดผ่าน บานประตูไม้สลักลายมังกรถูกปิดลงเบื้องหลัง ทิ้งความวุ่นวายและคาวเลือดแห่งการเชือดเฉือนทางการเมืองไว้ภายในโถงพระราชวัง บัดนี้ราชสำนักต้าฉู่ได้ถูกชำระล้างจนสะอาดหมดจด ไร้ซึ่งเสี้ยนหนามที่คอยทิ่มตำ ขบวนของผู้ชนะก้าวเดินลงจากบันไดหินอ่อนอย่างสง่าผ่าเผย ร่างบอบบางในอาภรณ์ขุนนางหญิงขั้นสูงสุดสีน้ำเงินเข้มปักดิ้นทอง เดินนำหน้าด้วยท่วงท่าที่เปี่ยมไปด้วยบารมี ฉู่เยว่หลีแย้มยิ้มบางเบา นัยน์ตากลมโตสุกสกาวทอดมองขบวนราชรถที่จอดเทียบรอรับอยู่เบื้องหน้า เบื้องหลังสตรีโฉมสะคราญคือเงาทะมึนของบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามที่เดินตามมา รังสีอำนาจที่แผ่ซ่านจากคนทั้งสี่กดข่มจนเหล่าทหารองครักษ์ราชตระกูลที่ยืนเฝ้าเวรยามอยู่สองข้างทางต้องคุกเข่าก้มหน้าหลบสายตาด้วยความยำเกรง “สีหน้าของไอ้สุนัขเฒ่าเฉินตอนที่ถูกถอดหมวกขุนนางช่างน่าขันสิ้นดี!” หรงจิ่งเยวียนแค่นเสียงหัวเราะทุ้มต่ำทำลายความเงียบ เทพสงครามในชุดขุนนางบู๊สีดำทะมึนก้า