All Chapters of Maid ng Gwapong CEO: Chapter 1 - Chapter 10

23 Chapters

CHAPTER 1( FIRST TIME IN MANILA)

Arabella POV. Nagulat ako nang magising dahil sa marahang pagsundot ni Mama gamit ang kanyang paa.“Ara, gumising ka na! Mamayang hapon na ang flight mo papuntang Manila, hindi ba?” sigaw niya.Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata at napangiwi dahil sa antok na bumabalot pa rin sa akin.“Mamasukan ka lang bilang kasambahay sa Manila, kung makatulog ka naman akala mo wala kang lakad. Baka mauna pang magising ang magiging amo mo kaysa sa'yo,” dagdag pa niya.“Mama naman!” reklamo ko habang inuunat ang aking katawan.Tuluyan akong bumangon mula sa higaan.“Maligo ka na. Maya-maya lang ay darating na ang tita mo,” saad niya bago lumabas ng aking silid.“Opo, Ma,” sagot ko.Nang maisara niya ang pinto, napabuntong-hininga ako.Tumayo ako at nagtungo sa banyo upang maligo. Kagabi pa lamang ay nakapag-impake na ako ng aking mga gamit. Maayos nang nakalagay ang aking mga damit sa lumang maletang dadalhin ko sa aking pag-alis. Ilang oras na lamang at tuluyan ko nang iiwan ang Mindanao.

Chapter 2

Nakakalula ang bahay ng bago kong boss. Ang laki nito. Habang papasok kami sa loob ay palinga-linga ako sa paligid. Sobrang ganda ng loob. Pagdating namin sa sala ng bahay ay may isang gwapong lalaki roon na nakaupo. Nakatutok siya sa kanyang laptop habang may ginagawa rito. Ng maka rating kami sa harap nya ay biglang nagsalita yong driver nya. "Sir Ethan, andito na po sila," saad nang driver niya. Saka niya lang kami tiningnan dalawa. "Manang Rose, alam ba ng pamangkin mo ang mga rules ko sa bahay ko? Since siya lang ang mag-iisang katulong ko rito." Ma-habang saad niya kay Tita. "Opo, Sir. Okay na po!" nakangiting saad ni Manang Rose. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa bago nagsalita. "What is your name?" tanong nito sa akin. "Hmm... Arabella po," nakangiti kong saad kay Sir Ethan. "Okay. Manang Rose, dito na po kayo matulog para may kasama ang pamangkin mo sa unang gabi niya rito sa bahay ko." Saka niya kinuha ang laptop niya at umakyat na sa taas. "Opo, Sir," saad

Chapter 3

Nang matapos mag-ayos ng kanyang mga gamit si Tita, nagpaalam na s'yang umalis. Sabay kaming lumabas ng kwarto at nakita namin ang driver na nag-hihintay na sa sala."George, pahatid si Manang Rose sa bahay," utos ni Sir Ethan sa kanyang driver."Opo, Sir," ma-galang na sagot nito.Kinuha ni George ang mga gamit ni Tita bago sila lumabas ng bahay.Pag-katapos ay humarap sa akin si Tita."Arabella, tandaan mo ang mga bilin ko, ha? Mag-iingat ka rito."Nangilid ang mga luha ko, ngunit pinigilan ko ang sarili ko.Ayokong isipin ng kumag na 'to na iyakin ako."Opo, Tita," sagot ko habang pilit na ngumingiti.Nagpaalam din siya kay Sir Ethan."Aalis na po ako, Sir. Maraming salamat po."Nginitian lamang siya ni Sir Ethan bilang tugon.Marunong din pala siyang ngumiti, bulong ko sa sarili ko."Anong tinitingin-tingin mo riyan?" tanong niya sa akin na may diin sa bawat salita.Nagulat ako at agad na umiwas ng tingin."Ah... e-wala po, Sir," sagot ko habang pilit na nakangiti."Ipagluto mo ng

Chapter 4

Pumasok ka. Bukas 'yan."Iyon lamang ang sabi ni Sir Ethan mula sa loob ng study room. Dahan-dahan akong pumasok at inilapag ang tasa ng kape sa kanyang mesa. Abala siya sa pagbabasa ng ilang dokumento kaya hindi ko na siya ginambala pa.Pagkatapos ay tahimik akong lumabas ng silid at isinara ang pinto.Bumaba na ako papunta sa kusina upang tapusin ang mga natitira kong gawain. Gusto ko nang makapagpahinga kaya agad kong sinimulan ang paghuhugas ng mga pinggan at paglilinis ng kusina. Isinuot ko muli ang aking earpods at nagpatugtog ng musika habang nagtatrabaho. Hindi ko rin napigilang sumayaw-sayaw habang naghuhugas ng mga plato at nagliligpit ng mga gamit.Paminsan-minsan pa nga ay napapakanta ako nang mahina habang masayang ginagawa ang aking trabaho. Nang matapos ako sa lahat ng gawain, napabuntong-hininga ako nang maluwag. "Sa wakas, tapos na rin."Agad akong nagtungo sa aking kuwarto. Pagkapasok ay kumuha ako ng malinis na damit at dumiretso sa banyo.Matapos maligo, nagsuot ak

Chapter 5

Ngayong araw ang balik ng kumag na iyon.Tapos na ang tatlong araw kong buhay-prinsesa sa bahay niya. Sa loob ng tatlong araw ay napakatahimik ng buhay ko. Walang masungit na boss na bigla-biglang may iuutos at wala ring magrereklamo sa bawat kilos ko.Hay, sana laging ganito na lang.Nakahiga ako sa sofa habang nagpapahinga. Katatapos ko lang maglinis ng buong bahay nang biglang tumunog ang aking cellphone.Kinuha ko iyon at nakita ang mensahe mula kay Sir Ethan."Magluto ka ng sinigang na baboy mamayang hapunan." Napasimangot agad ako.Ma-high blood ka sana kakakain ng baboy.Siyempre, sa isip ko lang iyon sinabi.Dahil hapon na rin naman, agad kong inilabas ang karne mula sa refrigerator at ibinabad muna ito upang lumambot.Pagkatapos ay inayos ko ang kusina at inihanda ang lahat ng sangkap na gagamitin ko sa pagluluto ng sinigang.Habang isa-isang hinuhugasan ang mga gulay, hindi ko maiwasang magreklamo sa isip ko.Ito na naman ang mga nakakapagod na araw ko.Kapag kasama ko talag

Chapter 6

Bandang ala-una ng madaling-araw nang magising ako.Hindi ko alam kung bakit bigla akong nagising, ngunit agad kong naramdaman na naiihi pala ako.Dahan-dahan akong bumangon at nagtungo sa banyo. Matapos umihi ay hindi na ako agad nakabalik sa pagtulog. Dahil wala rin naman akong magawa, naisipan kong sumilip sa sala upang tingnan kung may gising pa. Tahimik akong lumabas ng kuwarto at marahang naglakad palabas. Ngunit pagdating ko sa sala ay agad akong natigilan. "Abay, ang baliw na boss..." bulong ko. Nakadapa si Sir Ethan sa sahig. Mukhang sobra ang nainom nito dahil ni hindi man lang nakarating sa kanyang kuwarto. Napakamot ako sa ulo habang nakatingin sa kanya. Teka... ano'ng gagawin ko? Tutulungan ko ba 'to? Napasimangot ako. Baka kapag nagising, sungitan na naman ako. Tiningnan ko muli ang kanyang nakadapang katawan. Pero kung pababayaan ko naman siya rito, baka sumakit ang likod niya pagdating ng umaga. Napabuntong-hininga ako. Sarap talaga sipain. Kung hindi ko lang

CHAPTER 7

Nang matapos ako sa hardin ay bumalik ako sa kusina upang magsaing.Habang hinuhugasan ang bigas, nag-isip ako kung ano ang iluluto para sa tanghalian. Maya-maya ay naisipan kong magluto na lamang ng tinolang manok.Kumuha ako ng manok mula sa refrigerator at inihanda ang mga gulay na ilalagay ko rito. Matapos maihanda ang lahat ng sangkap, nagsimula na akong magluto.Habang abala ako sa kusina ay biglang tumunog ang aking cellphone.Agad ko itong kinuha at tiningnan.Mensahe pala mula kay Sir Ethan."Paglutuan mo ako ng may sabaw. Pakidala sa kuwarto ko kapag tapos na."Napangiti ako.Buti na lang at tinola ang naisip kong lutuin.Pagkatapos maluto ang pagkain ay inilagay ko ito sa isang tray at dinala sa itaas.Pagdating ko sa harap ng kanyang kuwarto ay ilang beses muna akong kumatok."Sir?"Ngunit walang sumagot.Muli akong kumatok.Tahimik pa rin.Dahan-dahan kong binuksan ang pinto at pumasok upang ilapag ang pagkain sa mesa.Nang mailapag ko na ang tray, nagpa linga-linga Mona

CHAPTER 8

"Ba't parang nakakita ka ng multo? Naistorbo pa yata kita sa pagchi-chill mo?"Bahagyang nakataas ang isang kilay ni Sir Ethan habang nakatingin sa akin."A-ah... hindi po, Sir," mabilis kong sagot.Agad akong ngumiti kahit medyo kinakabahan pa rin dahil sa pagkagulat ko.Ngunit nang makaiwas ang tingin niya, hindi ko napigilang magbulong."Sino ba naman kasi ang hindi magugulat? Bigla ka na lang susulpot tapos bubuksan ang pinto."Akala ko ay hindi niya maririnig ang sinabi ko.Ngunit tila napakatalas yata ng pandinig ng lalaking iyon."May sinasabi ka?"Agad akong napatuwid ng tayo."Ah... wala po, Sir."Tumango lamang siya ngunit hindi pa rin inaalis ang tingin sa akin.Nang makalayo siya nang kaunti, muli akong nagbulong sa sarili."Gwapo sana..."Napahinto ako sandali."Kaso sobrang pinaglihi sa sama ng loob."Napailing ako habang pinipigilan ang sariling matawa.Kung may medalya lang para sa kasungitan, sigurado akong isa si Sir Ethan sa mga mananalo.Ngunit siyempre, sa isip ko

CHAPTER 9

Tiningnan niya ako nang matalim bago muling nagsalita. "Ano? Ayaw mo ng isang daang libo?" Tahimik akong napalunok, Tama siya. Kailangan ko ang pera.Malapit na ang pasukan ng mga kapatid ko at malaking tulong ang halagang iyon para sa kanilang pag-aaral. Bukod pa roon, matagal ko nang pangarap na mapaayos ang bahay namin sa probinsya.Ilang sandali akong natahimik habang nag-iisip. Pagkatapos ay muli ko siyang tiningnan. "Magpapanggap lang naman, 'di ba?" paniniguro ko. "Wala nang iba." Bahagya siyang tumango."Oo." Pagkatapos ay sumandal siya sa kanyang upuan. "Mukhang ikaw pa nga ang lugi rito." Madiin ang pagkakasabi niya noon. Napakunot-noo ako. Hindi nga talaga normal ang boss ko. Sino ba namang magbabayad ng isang daang libo para lang may magpanggap na girlfriend? Ngunit sa huli ay wala na rin akong nakitang dahilan para tumanggi."Okay po." Sandali siyang tumingin sa'kin bago muling nagsalita. "Lumabas ka na. Ano pa'ng hinihintay mo?" Bigla siyang nagsalita nang may kalakasan

CHAPTER 10

Bago matapos ang pag-aayos sa akin ay bumalik na si Sir Ethan. May dala siyang pagkain at dalawang paper bag. Tahimik niya iyong inilapag sa bakanteng upuan sa tabi ko. Hindi pa naman tapos ang mga staff sa pag-aayos sa akin. Hindi pa nga nila nasisimulan ang makeup ko."Kumain ka muna." Malamig na naman ang tono ng boses niya, katulad ng nakasanayan ko. "Okay po." Agad namang huminto ang mga staff sa ginagawa nila upang makakain muna ako. Tahimik akong kumain habang paminsan-minsan ay sumusulyap kay Sir Ethan.Naupo lamang siya sa sofa sa loob ng parlor, abala sa pag-scroll sa kanyang cellphone. Ni hindi man lang siya tumitingin sa direksyon ko. Parang laging may kaaway ang taong 'to. Napailing na lamang ako at ipinagpatuloy ang pagkain.Pagkatapos kong kumain ay agad ding ipinagpatuloy ng mga staff ang pag-aayos sa akin. Maya-maya ay sinimulan na nila ang aking makeup. Hindi naman makapal ang inilagay nila. Light makeup lamang na bagay sa mukha ko. Habang tumatagal ay lalo akong nap

1 2 3

SCAN CODE TO READ ON APP