Chapter 3

Nang matapos mag-ayos ng kanyang mga gamit si Tita, nagpaalam na s'yang umalis. Sabay kaming lumabas ng kwarto at nakita namin ang driver na nag-hihintay na sa sala.

"George, pahatid si Manang Rose sa bahay," utos ni Sir Ethan sa kanyang driver.

"Opo, Sir," ma-galang na sagot nito.

Kinuha ni George ang mga gamit ni Tita bago sila lumabas ng bahay.

Pag-katapos ay humarap sa akin si Tita.

"Arabella, tandaan mo ang mga bilin ko, ha? Mag-iingat ka rito."

Nangilid ang mga luha ko, ngunit pinigilan ko ang sarili ko.

Ayokong isipin ng kumag na 'to na iyakin ako.

"Opo, Tita," sagot ko habang pilit na ngumingiti.

Nagpaalam din siya kay Sir Ethan.

"Aalis na po ako, Sir. Maraming salamat po."

Nginitian lamang siya ni Sir Ethan bilang tugon.

Marunong din pala siyang ngumiti, bulong ko sa sarili ko.

"Anong tinitingin-tingin mo riyan?" tanong niya sa akin na may diin sa bawat salita.

Nagulat ako at agad na umiwas ng tingin.

"Ah... e-wala po, Sir," sagot ko habang pilit na nakangiti.

"Ipagluto mo nga ako ng pork adobo. 'Yan ang gusto kong kainin. At isa pa, imi-message ko sa'yo ang mga gusto kong ulam. Huwag kang magluluto ng kahit ano na hindi ko nire-request. Kapag ginawa mo 'yon, ipapaubos ko sa'yo lahat."

Bahagya siyang tumigil bago muling nagsalita.

"At magluto ka lang ng sapat para sa ating dalawa."

Pagkatapos noon ay umupo siya sa sofa at abalang nag-cellphone.

Grabe. Napakasungit talaga.

"Opo, Sir," maikli kong sagot.

Agad akong umalis doon bago pa may masabi akong ikapapahamak ko.

Muntik ko nang makalimutan na boss ko pala siya.

Habang naglalakad papunta sa kusina, napanguso ako.

Maghintay ka lang, Sir Ethan. Balang araw, bibigay ka rin sa alindog ko.

Napailing ako sa sarili kong iniisip at agad na nagsimulang maghanda ng lulutuin.

Inihanda ko ang mga sangkap para sa pork adobo. Hinugasan ko muna ang karne bago ito hiwain at ihanda ang mga rekado. Pagkatapos ay minarinate ko ang karne dahil maaga pa naman at may oras pa bago kumain si Sir Ethan.

Mga dalawampung minuto ko ring ibinabad ang karne upang mas sumarap ang lasa nito. Ngunit bago ang lahat, nagsaing muna ako para sabay na ring maluto ang kanin.

Isinuot ko ang aking earpods at nagpatugtog ng paborito kong mga kanta habang nagluluto. Paminsan-minsan ay napapakanta pa ako habang abala sa paghahanda ng pagkain.

Nakasanayan ko na ring maglinis habang nagluluto kaya malinis at maayos ang kusina habang ginagawa ko ang lahat.

Sa sobrang pagkaabala ko sa pagkanta at pagluluto, hindi ko namalayang may pumasok na pala sa kusina. Kung hindi pa nito binuksan ang refrigerator, malamang ay hindi ko siya mapapansin.

Napalingon ako nang marinig ang tunog ng pagbukas ng refrigerator at bahagya akong nagulat nang makita kung sino ang naroon.

"Ano'ng ginagawa mo?"

Napalingon ako sa boses ni Sir Ethan. Agad kong tinanggal ang earpods na nakasuksok sa tenga ko bago sumagot.

"Nagluluto po at naglilinis, Sir," sagot ko.

Pinandilatan niya ako ng mata.

"At paki hinaan naman ang boses mo. Rinig hanggang sa kuwarto ko. Hindi ka naman masyadong magaling kumanta."

Lahat ng salitang binitawan niya ay may diin.

"Okay po, Sir. Pasensya na po."

Pagkasabi noon ay tumalikod na siya at muling umalis.

Pagkaalis niya, napasimangot ako.

Talagang sarap niyang batuhin ng sandok.

Kunwari ay ibinato ko ang hawak kong sandok sa direksyon niya, ngunit hindi ko rin itinuloy.

Baka bukas nasa Mindanao na agad ako kapag ginawa ko 'yon.

Napailing na lamang ako at ipinagpatuloy ang aking mga gawain.

Makalipas ang ilang sandali ay natapos din ang pagluluto ko. Kumuha ako ng kutsara at bahagyang tinikman ang adobo.

"Mmm... ang sarap."

Napangiti ako nang malasahan ang luto ko. Malambot ang karne at sakto lang ang timpla ng sabaw.

Inihanda ko na ang kanin, ulam, at maging ang tubig sa hapag-kainan. Nang maayos na ang lahat, nagtungo ako sa kuwarto ni Sir Ethan.

Marahan akong kumatok sa pinto.

"Sir, kumain na po kayo."

Pagkatapos kong sabihin iyon ay bumaba na ako pabalik sa kusina. Hindi nagtagal ay sumunod din s'ya.

"Ahm, Sir. Lilinisin ko lang po ang sala. Tawagin n'yo na lang po ako kung may iuutos pa kayo."

Bahagya lamang siyang tumango bilang tugon.

Hindi man lang niya ako inaya na kumain.

Mabilaukan ka sana.

Agad kong pinigilan ang sarili kong matawa sa naisip ko at nagtungo na sa sala upang simulan ang paglilinis.

Isinuot ko muli ang aking earpods bago ipinagpatuloy ang paglilinis ng sala.

Habang nagwawalis at nagmamop, napasilip ako sa labas ng bahay. Agad na napunta ang tingin ko sa mga bulaklak sa hardin.

Naku, kawawa naman kayo. Bukas aayusin ko kayo, nakangiti kong sabi sa sarili ko.

Nagpatuloy ako sa pagmamop nang bigla akong may maramdamang tumapik sa aking likuran.

Dahil dalawa lang naman kaming naroon sa bahay, alam ko na agad kung sino iyon.

"Kumain ka na pagkatapos mong maglinis diyan."

Iyon lamang ang sinabi ni Sir Ethan bago muling umakyat sa kanyang kuwarto.

Napangiti ako nang bahagya.

May puso rin pala s'ya.

Pagkatapos kong maglinis ay nagtungo na ako sa kusina.

Napatingin ako sa mangkok na pinaglagyan ko ng adobo at halos mapangiti nang malaki.

Ubos na ubos ang laman nito.

Wow. Ang sarap ko talagang magluto.

Kinuha ko ang kanyang pinagkainan bago naghanda ng sarili kong plato. Naupo ako at nagsimulang kumain.

Habang kumakain ay biglang tumunog ang aking cellphone. May tumatawag sa Messenger.

Agad kong sinagot ang video call at bumungad ang pamilyar na mukha ni Mama.

"O, Ara. Kumusta naman ka diha?" tanong niya.

"Okay lang po, Ma," nakangiti kong sagot.

"Kumakain po ako ngayon. Kain po tayo."

Mas lalo akong napangiti habang nakikita ang aking pamilya sa kabilang screen. Kahit malayo ako sa kanila, pakiramdam ko ay kasama ko pa rin sila sa bawat sandali.

Bigla namang may sumingit sa usapan namin.

"Hoy, Ate! Wa pa ko kabalos nimo!" galit na sabi ni Lian mula sa kabilang screen.

Napatawa ako sa kanyang reaksyon.

"Sunod na ang balos mo, after five years," natatawa kong sagot.

Mas lalo siyang nagsimangot kaya lalo akong natawa.

Ngunit natigil ang tawanan namin nang may dumungaw sa pintuan ng kusina.

Si Sir Ethan.

"Pagtimpla mo ako ng kape pagkatapos mo riyan. Pakihatid sa study room ko."

Iyon lamang ang sinabi niya bago tumalikod at umalis.

"Ma, hunahon sa nako akong trabaho. Tawag ko unya," sabi ko kay Mama.

"Sige, anak. Mag-ingat ka riyan."

Ngumiti ako bago tuluyang ibaba ang tawag.

Tinapos ko ang pagkain ko at inilagay muna sa lababo ang aking pinagkainan.

Mamaya na ako maghuhugas ng mga plato.

Agad akong nagtimpla ng kape para kay Sir Ethan. Sinunod ko ang itinuro sa akin ni Tita upang masigurong tama ang timpla nito.

Pag-katapos ay inilagay ko 'yon sa isang tray at dinala papunta sa study room ng boss ko.

Pagdating sa harap ng pinto, marahan muna akong kumatok.

"Sir, nandito na po ang kape n'yo," sabi ko habang hawak ang tray.

Tahimik akong naghintay ng kanyang tugon bago pumasok sa loob.