All Chapters of My Billionaire Daddy Wants Mommy Back (SPG): Chapter 11 - Chapter 20

108 Chapters

KHENDRA 11: Ang Pagkikitang Muli

Dumating ako sa Club House Manila nang alas-nuwebe ng gabi. Tama ang narinig mo, huli ako nang dalawang oras sa usapan namin.Sinadya ko talaga iyon. Sa totoo lang, ang iniisip ko habang nakasakay sa sasakyan, pagdating ko sa restaurant ay nakaalis na siya. Umaasa ako na napagod siya sa kakahintay at sumuko na, para hindi ko na kailangang harapin pa ang nakaraan.Ngunit nagkamali ako. Pagpasok na pagpasok ko pa lang sa pinto ng marangyang restaurant, agad ko na siyang nakita. Nakaupo siya sa isang sulok, nakatitig sa kawalan at tila malalim ang iniisip. Bakas sa kanyang mukha ang pagod, pero nang makita niya ako, biglang nabuhayan ang kanyang mga mata. Tumayo siya agad at sinalubong ako nang may malapad na ngiti."Halika na, hindi pa ako nag-o-order ng pagkain," malambing niyang sabi sa akin. Ang boses niya ay puno ng pananabik, tila ba isang taong matagal na nagutom at ngayon lang muling makakakain.Hinawakan niya ang aking siko upang alalayan ako. Dahil isang sikat at pormal na fine

KHENDRA 12: Wag mo ng Ungkatin ang nakaraan

"Gusto lang naman kitang makita, Khendra," bulong niya. Halos hindi na lumabas ang boses niya sa kanyang lalamunan dahil sa tindi ng emosyong pumipigil dito. "Gusto ko lang malaman kung masaya ka na ba. Kung kumusta ka sa mga nakalipas na taon..""Masaya ako kapag hindi mo ako ginugulo," sagot ko nang walang pag-aalinlangan. Ang bawat salita ko ay parang kutsilyong dahan-dahang sumasaksak sa kanya, ngunit nanatili akong walang pakiramdam. Ang puso ko, na dati ay tanging sa kanya lang tumitibok, ngayon ay kasing-lamig na ng yelo na natutunaw sa aming mga baso.Napatitig siya sa akin, at nakita ko ang dahan-dahang pagpatak ng luha mula sa kanyang mga mata. Agad niya itong pinunasan gamit ang nanginginig niyang palad, na tila nahihiya na makita ko siyang mahina."Buti ka pa.. masaya na.. Buti ka pa, mukhang nakalimot ka na nang tuluyan, habang ako.. Ako ay naiwan pa rin sa nakaraan.." Mapait siyang ngumiti, isang ngiti na mas masakit pang tingnan kaysa sa pag-iyak.Ramdam ko ang bigat ng

KHENDRA 13: Nasaksak si Nathaniel

Mabilis ang naging paghakbang ko palabas ng Club House Manila. Ang malamig na hangin sa labas ng restaurant ay pumasok sa aking suit, ngunit hindi nito mapapantayan ang lamig na nararamdaman ko sa aking puso. Gusto ko nang umalis. Gusto ko nang takasan ang lalaking nagpaiyak sa akin noon, ang lalaking sumira sa pangarap ng aming pamilya. Naglalakad na ako noon sa madilim na bahagi ng parking area, hawak ang susi ng aking sasakyan, nang biglang may bumasag sa katahimikan ng gabi."Khendra!"Malakas at humihingal na tawag sa akin ni Nathaniel. Bakas sa boses niya ang takot at pagmamadali, tila ba may kung anong masamang mangyayari kung hindi niya ako maabutan."What?!" inis kong sigaw sabay lingon sa kanya. Napapikit ako sa asar. Akala ko ba ay malinaw na ang sinabi ko sa loob? Akala ko ba ay naintindihan niya na ayoko na siyang makita?Subalit bago ko pa man maituloy ang sasabihin kong pagsusungit, laking gulat ko nang bigla siyang sumugod sa akin at niyakap ako nang napakahigpit. Pin

KHENDRA 14: Fair and Equal

"Ma'am, base po sa aming imbestigasyon at sa mga kuha ng CCTV na inyong isinumite, mukhang ordinaryong holdupper lang po ang lalaking iyon. Nagkataon lang po na nakita niya ang asawa ninyo sa madilim na bahagi ng parking lot, kaya siya naglabas ng patalim," kaswal na sabi ng pulis sa akin habang nagsusulat sa kanyang logbook.Napakunot ang noo ko. Sa loob-loob ko, malaki ang duda ko sa naging mabilis na konklusyon ng mga awtoridad tungkol sa pakay ng lalaking iyon. Mukhang hindi naman kasi siya simpleng holdupper. Kung pagnanakaw ang pakay niya, bakit wala siyang kinuha kahit ano? At base na rin sa takbo ng mga pangyayari sa CCTV, kitang-kita na parang ako talaga ang kanina pa niya inaabangan sa dilim.Ganito ba talaga kapangit ang sistema rito sa Pilipinas? Hindi ba marunong mag-imbestiga at mag-check nang maayos ang mga pulis dito? Konting tingin lang sa video, tapos na ang kaso? Gusto ko sanang magreklamo at sumigaw, ngunit pinigilan ko ang aking sarili. Baka naman kasi praning lan

KHENDRA 15: Si Lovely Aragon

"Nasaan si... Khendra?" mahinang tanong ni Nathaniel habang pilit na iminumulat ang kanyang mga mata. Masakit pa rin ang kanyang katawan mula sa operasyon, ngunit ang pangalan ko agad ang hinahanap ng kanyang mga labi."Walang Khendra dito, baby," agad na sumagot ang babaeng matangkad. Ngumiti siya nang pilit kay Nathaniel, saka siya lumingon sa akin at patagong sumenyas gamit ang kanyang kamay, na para bang pinapaalis na ako sa loob ng silid.Akala naman niya ay takot ako sa kanya. Bakit ko siya susundin? Huh! Mas lalo ko lang siyang iinisin ngayon para makita niya kung sino ang kinakalaban niya."Nathaniel..." nakangiti kong tawag sa kanya habang dahan-dahan akong naglalakad papalapit sa gilid ng kanyang kama. "Kanina pa ako rito sa tabi mo. Ayaw kasi akong palapitin ng babaeng ito sa'yo, dahil hindi niyo daw ako ka-level." Ngumisi ako nang nakakaasar at tiningnan ko nang diretso ang babaeng katabi niya na ngayon ay namumutla na dahil sa matinding galit."Ano?" mahina at paos na tan

KHENDRA 16: Wala kang Pakialam kung sino ako

"Ang kapal ng mukha mo!" bulyaw sa akin ni Lovely habang hawak ang kanyang namumulang pulso. Umalingawngaw ang boses niya sa loob ng tahimik na fire exit ng ospital. "Sino ka ba para saktan ako?! Sino ka?!"Halos daklutin na niya ang aking mukha dahil sa labis na inis at gigil. Ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa galit, at ang kanyang pormal na ayos bilang isang sikat na modelo ay tuluyan nang nasira dahil sa kanyang pagwawala. Ngunit sa halip na matakot, mas lalo lang akong natawa sa loob-loob ko. Para sa akin, napakasarap asarin ng isang taong lalong napipikon sa tuwing hindi mo pinapakitaan ng takot.Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa na may kasamang mapang-asar na ngiti. Inayos ko muna ang aking sarili bago sumagot sa kanya nang napakahinahon ngunit napakatapang."Ako? Hindi mo na kailangang malaman pa kung sino ako, Lovely. Kagaya ng sinabi ko sa'yo kanina sa loob ng kuwarto ni Nathaniel, hindi ka worth it paglaanan ng oras at pagpakilalanan. Sa totoo lang, tama ka naman

KHENDRA 17: Sisirain ko ang maganda mong mukha!

Sa kabilang elevator ako sumakay para iwasan ang ingay, ngunit nagkakamali ako kung akala kong matatahimik na ako. Akala kasi ng Lovely na ito, magpapatalo ako sa kanya nang ganoon na lang. Hindi na lang siya nanahimik sa fire exit matapos kong masampal, talagang hinabol pa niya ako gamit ang hagdanan. Galit na galit siya dahil sa pagkapahiya.Bago pa tuluyang bumukas ang pinto ng elevator, narinig ko na ang pabalang niyang sigaw sa koridor."Huwag mo akong tinatalikuran, Khendra! Hindi pa tayo tapos!" galit na galit na bulyaw ni Lovely, habang hinarangan niya ang labasan. "Akala mo ba kung sino ka? Isang hamak na ex ka lang naman na nakikisawsaw sa buhay ni Nathaniel ngayon!"Tiningnan ko siya nang diretso sa mata, walang bahid ng takot. "Kaysa naman sa'yo, Lovely. Kasalukuyang girlfriend ka nga, pero ang pangalan ko pa rin ang hinahanap ng bibig ng lalaki mo habang nag-aagaw-buhay siya. Sino ngayon ang hamak sa ating dalawa?""Punyeta ka!" namula sa galit ang kanyang mukha sa aking

KHENDRA 18: Ang Kambal

Pagkarating na pagkarating ko sa bahay, tila ba nabawasan ng kaunti ang bigat sa aking dibdib nang bumukas ang pinto. Hindi ko pa man tuluyang nailalagay ang aking bag sa ibabaw ng maliit na lamesa sa may pinto, agad na akong sinalubong ng aking mga anak. Ang kanilang presensya ang nag-iisang natitirang lakas ko sa mundong ito."Mommy! You're home! I missed you so much!" Masaya at napakalambing na bati ni Kiran sa akin. Patakbo siyang lumapit at agad na yumakap sa aking mga binti. Pagkatapos ay tumingala siya sa akin, kumikislap ang mga mata. "Where's my gift, Mommy? You promised me last time, right?""You're acting like a little kid, Kiran. Still asking for a gift every time she comes home. So annoying," malamig na saway ni Kirsi sa kanyang kakambal. Nakaupo si Kirsi sa sofa, hindi man lang tumayo para salubungin ako. Ang kanyang boses ay patag, walang emosyon, at parang isang matandang walang pakialam sa paligid."But I am still a kid! I'm only six, Kirsi!" ngumuso ang anak kong lal

KHENDRA 19: Alas laban kay Lovely

Kailangan kong puntahan si Nathaniel. Kahit anong tigas ng aking puso at kahit anong galit ko sa kanya dahil sa mga sugat ng nakaraan, hindi ko pa rin matatanggihan ang katotohanan na sinalo niya ang saksak na para sa akin. Sisilipin ko lang siya nang mabilis. Gusto ko lang makitang ligtas siya para kahit papaano, hindi naman ako kainin ng aking sariling konsensiya habang nabubuhay.Ngunit pagdating ko sa tapat ng kanyang silid sa pribadong bahagi ng ospital, bigla akong nagulat. May dalawang malalaking guwardiya na nakatayo sa mismong pintuan!Parang napaka-VIP naman ata ng lalakeng ito ngayon. Kung makapaglagay ng pribadong guard sa labas ay parang may isang sindikato o mamamatay-tao na nagtatangka sa kanyang buhay sa loob ng ospital. Lalong sumakit ang ulo ko sa nakita ko.Agad akong hinarangan ng dalawang bantay nang tangkain kong hawakan ang pinto."Ma'am, sino po sila? Bawal pong pumasok ang walang pahintulot," seryosong tanong ng isa sa akin."Bakit? Sino ba kayo para harangan

KHENDRA 20: Galitin ang kaaway

"Hindi ka makapasok sa loob, no?" mayabang at mapang-asar na sabi sa akin ni Lovely Aragon habang dahan-dahans siyang humahalukipkip sa aking harap. "Kawawa ka naman. Kahit anong iyak mo rito, hinding-hindi kita papayagang makita si Nathaniel.""Ako? Iiyak ako?" natatawa kong tanong sa kanya, habang unti-unting napapalitan ng ngisi ang aking mukha. "Bakit naman ako iiyak? Alam mo, Lovely, isaksak mo sa baga mo si Nathaniel. Sayo na siya, saksakan mo pa ng ribbon kung gusto mo. Wala naman na akong pakialam sa lalaking iyan.""Talaga ba?" naiiling at mapang-uyam niyang sagot, habang tinitingnan ako mula ulo hanggang paa. "Kung talagang wala kang pakialam sa kanya, bakit ka naririto ngayon sa tapat ng silid niya? Bakit hindi ka na lang umuwi at asikasuhin ang buhay mo?"Inilapit ko ang aking mukha sa kanya, sapat lang para maramdaman niya ang lamig ng aking presensya. "Siyempre, iniligtas niya ako sa parking lot. At dahil may utang na loob ako kahit paano, kailangan ko siyang silipin upa

1 2 3 4 5 6

...

SCAN CODE TO READ ON APP