Dumating ako sa Club House Manila nang alas-nuwebe ng gabi. Tama ang narinig mo, huli ako nang dalawang oras sa usapan namin.Sinadya ko talaga iyon. Sa totoo lang, ang iniisip ko habang nakasakay sa sasakyan, pagdating ko sa restaurant ay nakaalis na siya. Umaasa ako na napagod siya sa kakahintay at sumuko na, para hindi ko na kailangang harapin pa ang nakaraan.Ngunit nagkamali ako. Pagpasok na pagpasok ko pa lang sa pinto ng marangyang restaurant, agad ko na siyang nakita. Nakaupo siya sa isang sulok, nakatitig sa kawalan at tila malalim ang iniisip. Bakas sa kanyang mukha ang pagod, pero nang makita niya ako, biglang nabuhayan ang kanyang mga mata. Tumayo siya agad at sinalubong ako nang may malapad na ngiti."Halika na, hindi pa ako nag-o-order ng pagkain," malambing niyang sabi sa akin. Ang boses niya ay puno ng pananabik, tila ba isang taong matagal na nagutom at ngayon lang muling makakakain.Hinawakan niya ang aking siko upang alalayan ako. Dahil isang sikat at pormal na fine
Última atualização : 2026-06-16
FAZER LOGIN
