Lahat ng Kabanata ng My Billionaire Daddy Wants Mommy Back (SPG): Kabanata 51 - Kabanata 60

Nanigas ako sa aking kinatatayuan habang nakatitig sa may pintuan. Sa ilalim ng maliwanag na ilaw ng sala, nakatayo ang babaeng nagmamay-ari ng larawang kani-kanina lang ay niyayakap ko sa dilim.Si Khendra.Hindi ako makapaniwala. Kinusot ko ang aking mga mata, iniisip na baka dala lang ito ng alak at ng labis kong pagka-baliw sa lungkot, ngunit hindi siya nawala. Nakatayo siya roon, suot ang kanyang simpleng damit, hawak ang isang maliit na bag. Ang kanyang magagandang mata na kanina sa coffee shop ay puno ng lamig, ngayon ay bakas ang isang hindi maipaliwanag na emosyon habang nakatitig sa aking basang mukha."K-Khendra...?" Halos mapiat ang aking boses.Hindi siya sumagot agad. Dahan-dahan siyang naglakad lapit sa akin. Ang bawat hakbang niya ay tila musika sa aking binging mundo. Nang marating niya ang tapat ko, tiningnan niya ang aking mga matang namumugto sa pag-iyak."Nalaman ko ang ginawa mo sa bahay nina Lovely," mahina niyang saad. "Tinawagan ako ng imbestigador mo. Sinabi

Kagaya ng inaasahan ko, hindi lumipas ang umagang iyon nang tahimik. Habang nakaupo ako sa aking malaking silya sa loob ng aking opisina sa Remo Group, naririnig ko na ang ingay, sigawan, at kalabog ng mga paa sa labas ng aking pinto. Hindi na nagawang harangin ng aking sekretarya ang marahas na pagpasok ng pamilya Aragon. Para silang mga bagyong pilit pumapasok sa isang bansa na hindi naman dapat nilang daanan.Bumukas ang pinto at unang pumasok si Tito Samuel. Ang kanyang mukha ay pulang-pula sa tindi ng galit, ang mga ugat sa kanyang leeg ay tila puputok na. Kasunod niya ang kanyang asawa—ang ina ni Lovely—na walang tigil sa pag-iyak habang may hawak na panyo. At sa huli, si Lovely, na hindi na ang maamong anghel kagabi ang hitsura, kundi isang babaeng nagngangalit ang mga mata sa poot."Nathaniel!" Bulyaw ni Tito Samuel habang pabalabag na itinutuon ang kanyang dalawang palad sa ibabaw ng aking mesa. "Ano itong ginawa mo?! Bakit pinasara ng bangko ang mga account namin? At bakit m

POV: KhendraMaganda ang gising ko ngayong araw. Sa unang pagkakataon matapos ang pitong mahabang taon, naramdaman ko ang tunay na kapayapaan sa aking dibdib. Malinis na ang Builders, ang kumpanyang binuo ng aking ama. At higit sa lahat, tuluyan nang nabigyan ng katarungan ang lahat ng pagnanakaw at panlolokong ginawa sa amin.Nabalitaan ko na lamang kay Papa na naging mabilis at marahas ang pagkilos ni Nathaniel. Sa loob lamang ng isang gabi, ginamit niya ang kanyang buong kapangyarihan upang bawiin ang lahat ng mayroon ang pamilya Aragon. Ngayon, kasama na nina Samuel at Lovely sa loob ng malamig na kulungan ang mga tiwaling opisyal na kasabwat nila sa Builders. Tapos na ang kanilang maliligayang araw.Dahil sa magaan kong pakiramdam, nagpasya kami ng matalik kong kaibigan na si Drevin na ipasyal sa mall ang aking mga anak."Kiran, Kirsi, huwag kayong masyadong mabilis maglakad," paalala ko sa aking kambal habang nakangiti.Hawak ni Drevin ang maliliit na kamay nina Kiran at Kirsi h

Matapos ang munting asaran, nag-umpisa na nga kaming kumain nang sabay-sabay. Napuno ng init at saya ang aming lamesa, isang tagpo na kung titingnan ng sinumang dumadaan o ng ibang mga kostumer sa buffet restaurant, ay iisipin nilang kami ay isang perpekto, buo, at huwarang mag-anak. Si Drevin, na may matikas na tindig, malapad na balikat, at maaliwalas ngunit napakalaking mukha, ay mukhang-mukha talagang isang mapagmahal na ama habang inaasikaso ang kambal."Kiran, dahan-dahan sa pagbaba ng baso, baka matapon ang juice mo," malambing ngunit may awtoridad na paalala ni Drevin sabay abot ng tissue upang punasan ang kaunting sarsa sa gilid ng labi ni Kiran."Opo, Daddy Drevin!" sagot ng anak ko bago sumubo ng malaking hiwa ng steak."Kirsi, ubusin mo muna ang gulay mo bago ka kumuha ng cake mamaya, okay?" baling naman niya sa aking anak na babae na ngayon ay bahagyang nakanguso ngunit sumusunod din naman."Fine... For the playground," bulong ni Kirsi na ikinatawa naming dalawa ni Drevin

Nanginginig ang buong katawan ko habang nakatitig sa sahig ng restaurant. Ramdam ko ang bawat tingin ng mga usisero sa paligid. Ang manager ay seryosong nag-aabang ng aking sagot, samantalang ang cashier naman ay hawak na ang telepono, handa nang tawagin ang security ng mall. Ang hirap ng naging sitawasyon ko, lalo pa at wala naman akong matatawagan sa office ngayon dahil linggo.Hindi ko malaman ang aking gagawin. Gusto ko nang maglaho na parang bula sa matinding kahihiyan. Kung magpupumilit akong tumakbo pataas sa playground para hanapin sina Drevin, siguradong hahabulin ako ng mga guwardiya at lalong lalaki ang gulo. Kung mananatili naman ako rito, bawat segundo ay isang malaking panganib dahil ilang hakbang lang ang layo ko sa kinaroroonan ng dati kong asawa.“Please, Lord, tulungan Niyo po ako,” bulong ko sa aking sarili habang mariing nakapikit ang aking mga mata.Subalit ang tinig ni Nathaniel ang tumapos ng lahat."Is there any problem here?"Isang baritono at napakamalamig na