Semua Bab My Billionaire Daddy Wants Mommy Back (SPG): Bab 1 - Bab 10

POV: KhendraIlang taon na ang nakalipas simula nung malaman kong may PCOS ako. Dahil doon, nasanay na akong hindi regular ang dalaw ko. Minsan buwan ang binibilang bago ako muling duguin. Kaya nung mapansin kong tatlong buwan na akong walang dalaw, hindi ako natakot. Sanay na ako.Ngunit sa pagkakataong ito, may iba sa katawan ko.Lagi akong pagod. Konting bagay lang, naiiyak na ako o kaya ay nagagalit. Akala ko dahil lang sa stress. Hindi na rin naman kasi maganda ang turingan namin ng asawa kong si Nathaniel nitong mga nakaraang buwan.Palagi siyang abala sa trabaho, habang ako naman ay laging naiiwan mag-isa sa bahay. Unti-unti kaming nagkakalayo. Hindi namin pinag-uusapan, pero nararamdaman ko ang lamig sa pagitan naming dalawa.Isang umaga, dahil hindi na ako mapakali sa kaba, bumili ako ng pregnancy test.Pagdating sa bahay, diretso ako sa banyo.Nanginginig ang mga kamay ko habang hinihintay ang resulta. Ilang segundo lang naman 'yon, pero pakiramdam ko, huminto ang mundo.At

“Tumawag kayo ng ambulansya! Ngayon na!”Ang pasigaw na utos ni Nathaniel ay umalingawngaw sa buong bahay. Rinig ko ang taranta at takot sa kanyang boses, pero parang napakalayo na nito sa pandinig ko. Parang may makapal na pader na biglang humarang sa akin at sa mundo. Ang tanging nararamdaman ko na lang ay ang malamig na sahig, ang mabilis na pagtibok ng puso ko, at ang walang tigil na pagdaloy ng mainit na dugo sa aking mga hita.“Khendra, makinig ka sa akin. Huwag kang pipikit... Please, huwag kang pipikit!” nanginginig ang mga kamay ni Nathaniel habang hinahawakan ang mukha ko. Bakas sa kanya ang matinding pagsisisi, pero wala na akong pakialam sa nararamdaman niya.Tumingin ako sa direksyon ni Allheyn. Nakatayo pa rin siya roon, pero wala na ang mapang-asar na ngiti sa mukha niya. Napalitan ito ng pamumutla at takot nang makita ang pulang mantsa na mabilis na kumakalat sa sahig. Napahakbang siya pabalik, tila doon lang niya narealize ang laki ng kasalanang ginawa niya.“Anong na

MALAMIG ang hangin sa London, kakaiba sa nakatutunaw na init ng Pilipinas na nakasanayan ko. Limang buwan na ang nakalilipas mula nang iwan ko ang lahat. Dito, sa maliit ngunit modernong apartment ko malapit sa Thames, pilit kong binuo ang isang buhay na ako lang ang may-ari. Pumasok ako sa isang malaking design company, abala sa trabaho mula umaga hanggang gabi upang tuluyang ibaon sa limot ang nakaraan. Sa paningin ng iba, okay ako. Nakangiti, naglalakad nang may kumpiyansa, malaya.Pero isang gabi, habang tinatapos ko ang isang proyekto sa aking sala, nakaramdam ako ng kakaibang bigat sa aking puson. Akala ko noong una ay dahil lamang ito sa pagod at pag-aadjust sa pabago-bagong panahon ng London. Ngunit bigla, isang matinding kirot ang gumuhit mula sa aking likod patungo sa aking tiyan.Napaupo ako sa sahig. Ang kirot ay hindi katulad ng ordinaryong sakit ng tiyan. Mas pamilyar ito. Mas mabagsik. Parang may kung anong pumipiga sa aking buong pagkatao. Napakapit ako sa dulo ng sofa

"Nais kong makausap ang boss ninyo." Malamig, matigas, at walang pakialam ang boses ni Nathaniel habang nakatayo sa tapat ng front desk ng aming kumpanya. "Dati ko siyang biyenan kaya alam kong may karapatan akong humarap sa kanya. Kailangan naming mag-usap tungkol sa negosyo. Kung ayaw niyang bitiwan ang bagong proyekto, pwede naman kaming magkasundo. Pwede kaming maging magkasosyo."Kausap niya ang isang natatarantang receptionist ng aming kumpanya na hindi malaman ang gagawin sa presensya ng isang kilala at sikat na negosyante."Naku, Mr. Remo, sa pagkakataon pong ito, wala po talaga rito sa opisina si Mr. Marcos," mabilis na iling ng babae, bakas ang matinding takot at kaba sa kanyang mukha. "Nasa ibang bansa po siya ngayon para sa kanyang pagpapagamot."Nagtaka si Nathaniel. Bahagyang tumaas ang kanyang kilay habang pinoproseso ang narinig. Kung nasa ibang bansa ang dati niyang biyenan at walang kakayahang mamuno sa ngayon, sino ang nagpapatakbo ng kumpanya? Sino ang nagtuloy ng

"Ate Khendra, sa totoo lang... wala talaga kaming meeting sa school ngayon," mahina at pabulong niyang sabi sa akin upang hindi marinig ng mga bata ang pinag-uusapan namin. "Alam mo ba kung bakit talaga ako nagmamadaling umalis doon sa school at hindi na umuwi sa bahay?"Nangunot ang aking noo sa kanyang sinabi. Hindi ko agad nakuha ang ibig niyang sabihin dahil sa dami ng aking iniisip. "Bakit? Ano ba ang nangyari?"Huminga nang malalim si Belle, tila nag-iipon ng lakas ng loob bago magsalita. "Inabangan ako ni Kuya Nathaniel sa mismong gate ng school kanina. Nakita ko siyang itinatanong sa guard kung lumabas na ba ako o kung nandoon pa ako sa loob. Alam ko ang ugali niya. Sigurado akong gagambalain at haharasin na naman niya ako katulad ng ginawa niya noong araw na maghiwalay sila ng impaktang babae na si Allheyn."Ramdam ko ang galit sa boses ni Belle nang banggitin niya ang mga pangalang iyon. Nagpatuloy siya sa pagsasalita, "Puspusan ang ginagawa niyang paghahanap sa iyo noon a