All Chapters of ภรรยาลับซุปตาร์ตัวท็อป: Chapter 51 - Chapter 60

แสงแดดยามเช้าสีอ่อนค่อย ๆ ลอดผ่านผ้าม่านสีเทาเข้ามาภายในห้องนอน ขณะที่เสียงเมืองด้านล่างยังไม่วุ่นวายนักในเวลาเช้าแบบนี้ซินอวี้ขยับตัวเล็กน้อยบนเตียงนุ่ม ก่อนขมวดคิ้วนิด ๆ ทันทีที่รู้สึกเหมือนมีอะไรหนัก ๆ กอดอยู่รอบเอวไม่สิ! ไม่ใช่เหมือน เพราะแขนของฉงไป๋เฮ่อยังพาดอยู่บนตัวเธอแน่นราวกับกลัวคนหายไปไหนทั้งที่เมื่อคืนก็นอนกอดกันทั้งคืนแล้วแท้ ๆ“อื้อ…” เสียงงัวเงียหลุดออกมาจากร่างสูงด้านหลัง ขณะที่ใบหน้าหล่อเหลาซุกอยู่ตรงต้นคอเธอแบบไม่คิดจะตื่นดี ๆ เลยแม้แต่น้อย“ไป๋เฮ่อ นายจะเกาะฉันไปถึงไหน”“ไม่ได้เกาะ…” เสียงทุ้มตอบอู้อี้ทั้งที่ยังไม่ลืมตา“ลูกนายหิวข้าวแล้วนะ รีบลุกเลย~”ร่างสูงที่นอนอยู่เงียบไปสองวินาทีเหมือนสมองยังทำงานไม่เต็มที่ ก่อนจะที่เขาจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น“หิวแล้วจริงเหรอ”“อือ เมื่อคืนลูกใช้พลังงานเยอะ” ซินอวี้ตอบทั้งที่ยังนอนอยู่เหมือนเดิม พร้อมเสริมน้ำเสียงอ่อยนิด ๆ ซึ่งแน่นอนว่าเมื่อจบประโยคนั้น ไป๋เฮ่อถึงกับหลุดหัวเราะแหบต่ำในลำคอด้วยความพอใจ“ลูกไม่น่าใช้ แม่ต่างหากที่ใช้” เขาพูดแซวพลางก้มลงหอมแก้มซินอวี้อีกทีอย่างคนอารมณ์ดี จนซินอวี้รีบหันไปตีแขนเขาเบา ๆ แต่ทว่าร่างสูง

@สตูดิโอซ้อมเสียงดนตรีดังสะท้อนอยู่ทั่วสตูดิโอขนาดใหญ่ ขณะที่ทีมแดนเซอร์กำลังซ้อมท่ากันอยู่หน้าเวทีจำลอง แสงไฟสีขาวสว่างจ้าเหนือศีรษะทำให้บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยความวุ่นวายตามแบบวันซ้อมใหญ่ ทั้งที่วันแสดงจริงจะเริ่มในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าเหล่านักแสดงและศิลปินในสังกัดทยอยเดินเข้าออกกันไม่ขาดสาย บ้างนั่งท่องเนื้อเพลง บ้างกำลังแต่งหน้า บ้างก็ยืนซ้อมคิวคู่กันอยู่มุมห้อง‘นี่คืองานมินิคอนเสิร์ตที่ต้นสังกัดจัดขึ้นทุกปี’“คู่จิ้นแห่งมาแล้วเว้ย!” เสียงใครบางคนแซวดังขึ้นทันที เมื่อหนิงเหนียงเดินเข้ามาพร้อมทีมงานส่วนตัว ขณะที่อีกฝั่ง ฉงไป๋เฮ่อเองก็เพิ่งเดินเข้าสตูดิโอมาเหมือนกันในชุดฮู้ดสีดำเรียบง่ายกับหมวกแก๊ป“โอ๊ย วันงานแฟนคลับคู่ ‘เฮ่อเหนียง’ น่าจะกรี๊ดตายแน่ ได้ข่าวว่าบัตรโซนหน้าขายหมดตั้งแต่ห้านาทีแรก” เสียงแซวดังขึ้นเรื่อย ๆ ตามประสาคนในสังกัดที่คุ้นกับกระแสคู่จิ้นของทั้งคู่มานานแต่แปลกตรงที่ วันนี้ไป๋เฮ่อกลับไม่ได้ตอบอะไรเหมือนทุกครั้ง เขาเพียงยกมือขึ้นทักทายลวก ๆ ก่อนเดินตรงไปนั่งอีกฝั่งของห้องแทน เหมือนตั้งใจเว้นระยะห่างชัดเจน จนทีมงานบางคนเริ่มหันมองหน้ากันเอง“กาแฟมึง” อี้เฉินเดิ

เวลา 20:50 น. ของวัน…ภายในเพนต์เฮาส์หรูที่เงียบสงบ มีเพียงเสียงทีวีคลอเบา ๆ อยู่กลางห้องนั่งเล่น ขณะแสงไฟสีส้มอุ่นก็สะท้อนลงบนร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาซินอวี้อยู่ในชุดนอนแขนยาวขายาวสีครีม ผ้านุ่มผืนบางคลุมถึงข้อเท้า เนื่องจากช่วงนี้อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อย ๆ จนเธอเริ่มขี้หนาวง่ายกว่าเดิมนิดหน่อยบนใบหน้าสวยมีแผ่นมาร์กหน้าสีขาวแปะอยู่เรียบร้อย ส่วนมือก็ถือถ้วยผลไม้เอาไว้พลางดูซีรีส์ไปเรื่อยแบบคนไม่มีอะไรทำเสียงพระนางในจอด้านหน้ากำลังทะเลาะกันงุ้งงิ้ง จนซินอวี้หลุดเบ๊ปาก“โอ๊ย จะเลิกก็เลิกกันไปเลยสิ รำคาญซะจริง”เธอบ่นพึมพำทั้งที่ตัวเองก็ดูต่อไม่หยุด แต่จู่ ๆ ซีรีส์ก็ถูกตัดเข้าโฆษณา เสียงดนตรีจังหวะเร้าใจดังขึ้นทันทีพร้อมภาพแสงไฟเวทีขนาดใหญ่ที่สว่างวาบเต็มหน้าจอ‘ONE NIGHT MINI CONCERT’ตัวอักษรสีเงินขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางจอ ก่อนภาพตัดสลับอย่างรวดเร็ว ทั้งแฟนคลับที่กำลังกรี๊ด แท่งไฟนับหมื่น และเหล่าศิลปินชื่อดังของค่ายซินอวี้ที่กำลังจะหยิบองุ่นเข้าปากชะงักไปนิดเมื่อภาพต่อมาปรากฏขึ้นฉงไป๋เฮ่อในชุดสูทสีดำกำลังยืนอยู่กลางเวทีภายใต้แสงไฟสีม่วงเข้ม รอยยิ้มบาง ๆ กับสายตาที่มองลงมาจากบนเ

หนึ่งเดือนต่อมา…@โรงพยาบาลภายในห้องตรวจสูตินรีเวช กลิ่นยาฆ่าเชื้อจาง ๆ ยังคงลอยอยู่ในอากาศ ขณะที่ซินอวี้นั่งอยู่บนเตียงรอตรวจ มือหนึ่งจับชายเสื้อคลุมไว้หลวม ๆ ส่วนอีกมือกลับถูกร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างเตียงกุมเอาไว้แน่นกว่าเจ้าตัวเสียอีก“ตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น”ซินอวี้หันไปมองคนข้าง ๆ อย่างเอือม ๆ เมื่อเห็นฉงไป๋เฮ่อเอาแต่จ้องหน้าจอมอนิเตอร์ตั้งแต่ยังไม่เริ่มตรวจจริงด้วยซ้ำวันนี้ไป๋เฮ่อมาในชุดเรียบ ๆ เสื้อสีเข้มหมวกแก๊ปและแมสปิดแทบทั้งหน้าเหมือนทุกครั้งเวลาแอบออกมาข้างนอก แต่ต่อให้ปิดแค่ไหน ความสูงกับบรรยากาศรอบตัวก็ยังเด่นจนพยาบาลหลายคนแอบมองอยู่ดี“ก็จะได้รู้แล้วนี่”“รู้ว่าอะไร”“ว่าลูกสาวหรือลูกชาย”“หึ! เดี๋ยวนี้นับวันยิ่งชอบพูดเว่อร์ อีกสองวันนายก็จะมีงานค่ายแล้ว แทนทีจะไปซ้อม ฉันมาตรวจคนเดียวยังได้” จบประโยคนั้น เสียงทุ้มก็ตอบทันทีแบบแทบไม่ต้องคิด จนซินอวี้เลิกคิ้วมอง“ไม่ได้”“แค่ตรวจครรภ์ตามนัดเองนะ ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย”“แต่ลูกฉันอยู่ในนั้น”“…”“แล้วอีกอย่าง” ร่างสูงขยับเข้าใกล้นิดหนึ่ง ก่อนพูดเสียงต่ำผ่านแมส“ใครบอกว่าซ้อมสำคัญกว่ามะม๊ากับลูก”“เลิกเรียกมะม๊าได้แล้ว ฟังแล้วข

ช่วงเที่ยงวัน…@ฮอลจัดงานคอนเสิร์ตภายในฮอลขนาดใหญ่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย เสียงทีมงานตะโกนคิวดังสลับกับเสียงเพลงจากบนเวที แสงไฟสีขาวสว่างจ้าสาดไปทั่วพื้นที่ ขณะที่แฟนคลับจำนวนไม่น้อยเริ่มทยอยเข้ามารอด้านหน้าแล้ว แม้งานจะยังไม่เริ่มจริงก็ตามด้านหลังเวที ดาราศิลปินหลายคนกำลังแต่งหน้าเปลี่ยนชุดกันวุ่น บรรยากาศเต็มไปด้วยความเร่งรีบจนแทบไม่มีใครได้นั่งพัก ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีฉงไป๋เฮ่ออีกคนหนึ่งคน“อี้เฉิน” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นทั้งที่สายตายังมองกระจกตรงหน้า ขณะที่ช่างแต่งหน้ากำลังรีบเซ็ตผมสีเข้มของเขาให้เข้าที่“อะไรอีก” อี้เฉินที่ยืนเช็กคิวงานอยู่ไม่ไกลเงยหน้าขึ้นตอบแบบคนเริ่มชิน“มานี่ดิ๊” ไป๋เฮ่อกวักมือเรียกทันทีแบบไม่อยากพูดเสียงดัง อี้เฉินขมวดคิ้วนิด ๆ ก่อนเดินเข้ามาใกล้โต๊ะแต่งหน้า“…” ร่างสูงเหลือบมองช่างแต่งหน้ากับทีมงานรอบ ๆ แวบหนึ่ง ก่อนจะเอียงตัวเข้าไปใกล้เพื่อนแล้วลดเสียงลง“ซินอวี้ถึงยัง”“…”อี้เฉินถอนหายใจก่อนมองหน้าเพื่อนตัวเองแบบเอือมสุดชีวิต“นี่มึงเรียกกูมากระซิบเรื่องนี้เนี่ยนะ”“เออ! ตอบก่อน”“ถึงแล้ว กำลังเข้าทางด้านใน” พอได้ยินแบบนั้น สีหน้าของไป๋เฮ่อก็ดูผ่อนลงทันทีอย่างเ