All Chapters of ภรรยาลับซุปตาร์ตัวท็อป: Chapter 131 - Chapter 140

ช่วงสายของวัน…แสงแดดยามสายส่องลอดผ่านผ้าม่านสีอ่อนเข้ามาภายในบ้านไม้ อากาศด้านนอกยังหนาวอยู่เล็กน้อย แต่ภายในกลับอบอุ่นกว่าที่คิดมากซินอวี้นั่งคุกเข่าอยู่ข้างกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ตรงปลายที่นอน มือเรียวค่อย ๆ จับเสื้อกันหนาวขึ้นสีหน้าของเธอยังดูเหม่อนิด ๆ ตั้งแต่ตื่นมาส่วนไป๋เฮ่อกำลังเปิดตู้ไม้ สำรวจของภายในบ้านดวงตาคมกวาดมองไปทั่วห้อง จากนั้นไป๋เฮ่อก็หยิบผ้าห่มอีกผืนออกมาวางไว้บนเตียง“กลางคืนคงหนาวน่าดู” เสียงทุ้มดังขึ้นราบเรียบทำให้ซินอวี้เงยหน้ามอง ก่อนพยักหน้าช้า ๆ“อืม คงจะหนาวน่าดูเลย”บ้านหลังนี้เงียบมาก เงียบจนได้ยินแม้แต่เสียงลมพัดผ่านหน้าต่างไม้เบา ๆ ต่างจากชีวิตในตัวเมืองปักกิ่งและเซี่ยงไฮ้ที่เต็มไปด้วยเสียงรถ เสียงคน และแสงไฟตลอดทั้งคืนซินอวี้ก้มหน้าจัดเสื้อผ้าต่อเงียบ ๆ อยู่พักหนึ่ง ก่อนมือเรียวจะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อหยิบเสื้อไหมพรมตัวเล็กสีชมพูขึ้นมา เป็นเสื้อของซินเยว่ดวงตาของเธอแดงขึ้นทันทีอย่างห้ามไม่ได้ ไป๋เฮ่อที่ยืนอยู่ไม่ไกลสังเกตเห็นเงียบ ๆ ก่อนเดินเข้ามานั่งยอง ๆ ข้างเธอ“คิดถึงลูกเหรอ” คำถามนั้นเบามาก เบาจนเหมือนรู้คำตอบอยู่แล้ว ด้านซินอวี้เมื่อได้ยินแบบนั้นเ

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา…อากาศช่วงเช้าของต่างจังหวัดยังคงหนาวเย็นเหมือนเดิม ลมหอบไอเย็นพัดผ่านยอดไม้เบา ๆ ขณะที่แสงแดดอ่อนยามเช้าค่อย ๆ ส่องลงมาบนบ้านไม้เงียบสงบกลางพื้นที่กว้างชีวิตของไป๋เฮ่อกับซินอวี้เริ่มเงียบลงอย่างเห็นได้แต่ถึงจะเงียบแค่ไหน ทั้งคู่ก็ยังคิดถึงซินเยว่ทุกวันอยู่ดีโดยเฉพาะช่วงกลางคืน ซินอวี้มักเผลอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูรูปของลูกสาวซ้ำ ๆ อยู่บนเตียง เนื่องจากที่นี่สัญญาณโทรศัพท์เข้าถึงได้ยากจึงลำบากในการติดต่อส่วนไป๋เฮ่อ แม้ปากจะไม่พูดมาก แต่ทุกคืนก่อนนอน เขามักเปิดวิดีโอที่หลินซูหนี่แม่ของซินอวี้ส่งมาให้เงียบ ๆ เช่นกันคลิปซินเยว่กำลังหัดเรียกปะป๊าเฮ่อ คลิปเด็กน้อยนั่งกอดตุ๊กตา หรือแม้แต่ตอนงอแงเพราะหามะม๊าซินอวี้ไม่เจอ ทุกคลิป เขาดูซ้ำหลายรอบมากกว่าที่ซินอวี้รู้แต่ถึงอย่างนั้น ชีวิตที่นี่กลับเริ่มอบอุ่นขึ้นเรื่อย ๆ อย่างประหลาด โดยเฉพาะบ่อตกปลา ของไป๋เฮ่อจากตอนแรกที่มีแค่รอยขีดบนพื้นดิน ตอนนี้มันเริ่มเป็นรูปร่างขึ้นมาแล้วริมบ่อถูกทำเป็นพื้นไม้เล็ก ๆ ยื่นออกไปเหนือน้ำ มีเก้าอี้พับวางอยู่สองตัว ใต้ต้นไม้ใหญ่ด้านข้างก็มีโต๊ะไม้ตัวเล็กสำหรับนั่งทานข้าวส่วนเต็นท์สีอ่อ

“ฟังแล้วฉันอาจเป็นนายพลวัยใกล้เกษียณที่เห็นแก่ตัว ที่อยากให้ลูกสาวแต่งงานกับบ้านที่มีฐานะมั่นคง แม้เงินและสมบัติที่ฉันมีซินอวี้จะมีกินมีใช้ไปจนตาย แต่มันก็ไม่มั่นคงเท่า…” เสียงทุ้มเข้มดังขึ้นช้า ๆ จนประโยคสุดท้าย จื่นหานจึงถอนหายใจออกมาเหมือนคนหนักใจ จากนั้นเขาจึงฝ่ามือใหญ่ที่ตบบ่าลูกเขยหนักแน่นด้านไป๋เฮ่อ เมื่อโดนทำเช่นนั้น ดวงตาคมของเขาจึงเหลือบมองคนข้างตัวแวบเดียวอย่างระวัง ทว่าในใจยังแอบระแวงอยู่ลึก ๆ ว่านี่ท่านนายพลมาไม้ไหนอีก แต่คิดไปคิดมาก็คงไม่ได้มาฆ่าเขาทิ้งริมบ่อหรอก ไป๋เฮ่อไม่ทันจะได้พูดอะไรขึ้น นายพลหลินจื่อหานก็พูดต่อ“ซินอวี้ไม่มีญาติที่ไหนฉันหวังว่าแกจะไม่ทิ้งลูกฉันนะ” ไป๋เฮ่อชะงักไปทันทีเหมือนกับพยายามทำความเข้าใจกับประโยคนั้นที่จื่อหานพูด สายลมเย็นพัดผ่านผิวน้ำจนเกิดระลอกเบา ๆ รอบตัวเงียบลงอย่างประหลาด เหลือเพียงเสียงใบไม้ไหวแผ่ว ๆ เท่านั้น“ฉันฝากลูกสาวไว้กับแกด้วย ไอ้ลูกเขย” เขาเงียบอยู่พักหนึ่ง เหมือนกำลังประมวลคำพูดเมื่อครู่ช้า ๆ กับคำว่า ‘ลูกเขย’ เป็นครั้งแรกที่นายพลหลินจื่นหานเรียกเขาแบบนั้นตรง ๆ ไม่ใช่ดาราวงการบันเทิง ไม่ใช่ไอ้เด็กนั่น“ฉันฝากดูแลซินอวี้ด้วย

รุ่งเช้า…“ท้องไหม มะม๊า” เสียงทุ้มต่ำดังลอดเข้ามาจากด้านนอกห้องน้ำตั้งแต่เช้าตรู่ พร้อมเสียงเคาะประตูเบา ๆ สองทีอย่างคนเริ่มนั่งไม่ติดแล้วจริง ๆด้านในห้องน้ำ ซินอวี้ที่ยืนถือที่ตรวจอยู่ถึงกับหลับตาปี๋“ปะป๊าใจเย็นก่อนได้ไหมคะ”“ก็มะม๊าเข้าไปนาน”“มันต้องรอ!”“แล้วขึ้นรึยัง”“ยังค่ะ!” จบประโยค ไป๋เฮ่อจึงเงียบไปพักหนึ่ง เหมือนที่พยายามอดทนเต็มที่ ก่อนสุดท้ายจะถามอีกครั้งแบบเดิม“มะม๊า แล้วตอนนี้ขึ้นรึยัง” น้ำเสียงอ่อนลงชัดเจน ขณะที่ซินอวี้ เธอจ้องผลตรวจที่ยังไม่แสดงผล“นี่ปะป๊าตื่นเต้นกว่าคนตรวจอีกนะรู้ตัวไหม”“อือ”ภายในห้องน้ำเงียบลงอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงหัวใจเธอเองที่เต้นดังขึ้นเรื่อย ๆ ซินอวี้ค่อย ๆ ก้มมองที่ตรวจในมือ ก่อนดวงตาสวยจะค่อย ๆ เบิกขึ้นช้า ๆ“…” เธอนิ่งค้างไปทันที ด้านนอก คนที่ยืนรออยู่เริ่มขมวดคิ้วนิด ๆ เพราะภรรยารักเงียบเกินไป“ซินอวี้?”“…”“มะม๊า?”คราวนี้ไป๋เฮ่อยกมือเปิดประตูห้องน้ำแทบจะทันที ก่อนชะงักไปเมื่อเห็นร่างบางยืนค้างอยู่หน้าอ่างล้างหน้า ดวงตายังคงมองอะไรบางอย่างในมือไม่ขยับ“เป็นอะไร” ซินอวี้เงยหน้ามองเขา สีหน้าดูมึน ๆ เหมือนยังตั้งสติไม่ทัน จนสุดท้าย เ

“แบบนี้พอได้ไหม ปะป๊าชอบรึเปล่า? หรือต้องให้มะม๊าเร่งจังหวะเร็วกว่านี้” ร่างบางร่อนสะโพกไปมา กลีบกุหลาบสีสวยเต็มไปด้วยน้ำหวานสีใสเยิ้มเบียดเสียดกับท่อนเนื้อลำใหญ่ของคนเป็นสามีจนมันวาว“ยั่วป๊าเกิ๊น!” ไป๋เฮ่อพ่นลมหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ก่อนจะกัดกรามแน่น พลางมองภรรยาที่กำลังร่อนเอวไปมาอยู่เหนือกายเมียคนนี้รู้ดีเหลือเกินว่าจะแกล้งเขายังไง… แต่ถึงแม้ว่าจะรู้แบบนั้น ไป๋เฮ่อก็ยังนอนให้คนเป็นภรรยาแกล้งให้หนำใจอย่างคนจำยอม“ซี๊ด~ มะม๊า เสียวสุด อื้อ~ ไม่บดแบบนั้น”“บดแบบไหนอ่าปะป๊า แบบนี้เหรอ หรือแบบไหน อื้อ~” ซินอวี้เอ่ยถามน้ำเสียงยั่วยวน เธอกดร่างให้กลีบกุหลาบใต้ร่างบดลงท่อนเนื้อลำใหญ่ของไป๋เฮ่อแรง ๆ อย่างจงใจ และในจังหวะนั้นหัวบานสีชมหูมันวาวก็กระตุก“ซี๊ด~ อ่าส์ ยั่วค… สุดมะม๊า” ร่างสูงสูดปากความเสียวซ่านที่ภรรยามอบให้มันซาบซ่านจนแทบจะทันไม่ไหว“อ๊าส์ จับค… ยัดเลยได้ไหมมะม๊า เร้ามาก” สะโพกเล็กขยับเพื่อเร่าเร้าคนใต้ร่างไป๋เฮ่อสูดปากเฮือกหนึ่ง ความรู้สึกที่ภรรยามอบให้เล่นเอาเขาแทบควบคุมสีหน้าไม่อยู่ น้ำเสียงแหบพร่าหลุดออกมาจากลำคอ ขณะที่ดวงตาคู่คมยังคงจับจ้องคนบนร่างไม่วางใบหน้าหล่อเหล่าที