All Chapters of ภรรยาลับซุปตาร์ตัวท็อป: Chapter 41 - Chapter 50

“ไป๋เฮ่อ ฉันไม่ได้หงุดหงิดแล้ว ไอ้บ้า!” ซินอวี้ดิ้นพลางตีไหล่เขาเบา ๆ หนึ่งที แต่เพราะถูกอุ้มอยู่จึงทำอะไรได้ไม่มากนัก“อือ” ไป๋เฮ่อตอบสั้น ๆ ราวกับไม่ได้ฟัง“อืออะไรของนาย ปล่อยฉันลงเลย”“ไม่ปล่อย”“ฉงไป๋เฮ่อ!” ร่างสูงเดินผ่านกองถุงช้อปปิ้งที่วางเกลื่อนห้องอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะอุ้มซินอวี้ไปขึ้นไปชั้นสอง แล้ววางเธอลงบนเตียงใหญ่กลางห้องนอนซินอวี้รีบขยับตัวจะลุกขึ้นทันที แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร ไป๋เฮ่อก็ยื่นมือมากอดเธอเอาไว้เสียก่อน“จะไปไหน”“ก็จะลงไปจัดของข้างล่างสิ” ซินอวี้ตอบทันที พลางพยายามแกะแขนของเขาออกจากเอวตัวเอง ทว่าพยายามแกะมากแค่ไหน คนตัวสูงยิ่งเกาะแน่นมากขึ้น“ปล่อย” เธอตีแขนเขาแรง ๆ หนึ่งที คนอะไรชอบเจ้าเล่ห์จริง ๆ “เดี๋ยวดิ”“นายเป็นเจ้าของชีวิตฉันหรือไง”“ตอนนี้ใช่”“ฉงไป๋เฮ่อ!” ซินอวี้หันกลับไปถลึงตาใส่ทันที แต่คนถูกมองกลับไม่มีท่าทีสะทกสะท้านแม้แต่น้อย แล้วอยู่ ๆ ฝ่ามือใหญ่ของไป๋เฮ่อก็เลื่อนขึ้นมากอบกุมใบหน้าซินอวี้ด้วยความรวดเร็ว โดยที่เธอไม่ได้ตั้งตัวใด ๆ“ไป๋เฮ่อ!” ยังไม่ทันจะพูดจบ ไป๋เฮ่อก็จับใบหน้าซินอวี้เชิดขึ้นแล้วบดจูบลงริมฝีปากเธออย่างดูดดื่มซินอวี้คิ้วขมวด

“อื้อ~ เสียวอ่า~” ” ซินอวี้ผละริมฝีปากออกพร้อมเสียงครางแผ่วเบา แต่ไป๋เฮ่อกลับยื่นใบหน้าเข้ามาอีกเพื่อบดจูบเธออย่างเอาแต่ใจร่างบางหลับตาแน่น ลมหายใจร้อนผ่าวประสานกันไม่ขาดห้วง ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ สอดปลายลิ้นแสนซนเข้าไปในโพรงปากเล็กอย่างอ่อนโยนซินอวี้เผยอริมฝีปากรับการรุกล้ำนั้นโดยไม่รู้ตัว ปล่อยให้จูบแสนหวานยืดเยื้อภายในห้องนอนกว้างตอนนี้มีเพียงเสียงลมหายใจที่เริ่มถี่กระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ แม้เครื่องปรับอากาศยังคงทำงาน แต่ทั้งคู่กลับรู้สึกร้อนผ่าวจนเหงื่อบาง ๆ ซึมตามกรอบหน้าซินอวี้ครางกระเส่าในลำคอ เมื่อไป๋เฮ่อใช้นิ้วแกร่งสอดเข้ารูร่องของเธอ“ไป๋เฮ่อ~” เสียงหวานเอ่ยขึ้น คนตัวบางผละจูบออกอีกครั้งแล้วก้มต่ำมองการกระทำนั้นซินอวี้ไม่ได้รู้สึกเจ็บ แต่เธอกลับรู้สึกชอบความรู้สึกนี้ หรืออาจจะเพราะฮอร์โมนคนท้องอีกนะ!ไป๋เฮ่อไม่ตอบอะไร เขาเพียงมองร่างอรชรนั้นราวกับหลงใหล จากนั้นนิ้วแกร่งจึงถอยออกจากรูร่องนั้น ก่อนจะเลื่อนมือใหญ่ขึ้นมาถกถอดเสื้อของซินอวี้ทิ้งลงพื้น และตามด้วยกางเกงของเธอเหลือไว้เพียงกางเกงชั้นในตัวจิ๋วลายลูกไม้ดวงตาคู่สวยมองเขานิ่งงัน ริมฝีปากร้อนจัดบดจูบลงซอกคอขาวเนียนของเธอทั

พรึ่บ!กายหนายืดตัวขึ้นพร้อมกับดึงตัวซินอวี้ลงแนบชิดขาแข็งแรง มือใหญ่จับเรียวขาคนตัวบางอ้าออกจนเห็นกลีบกุหลาบชัด“ไป๋เฮ่อ เป็นเอามานะนายอ่ะ เบา ๆ” ซินอวี้ทำสีหน้าดุแบบไม่จริงจังมากนัก แต่คนที่อยู่ด้านบนกลับยกยิ้มมุมเหมือนคิดจะทำอะไรไม่ดีไม่ร้ายกับเธอ“เธอกัดปากฉันแตก โดนฉันเย็บทั้งคืนแน่!” พูดจบไป๋เฮ่อก็จ้องลงมากลีบกุหลาบสีสวยไร้ขนที่เต็มไปด้วยน้ำหวานมันวาวเคลือบอยู่สายตาเขาที่จ้องมองนั้น ราวกับคนที่หิวกระหายบวกกับต้องการเอาคืน“ไป๋เฮ่อ อย่ามาทะลึ่งนะ”“ทะลึ่งตรงไหน ก็เธอกัดปากฉัน ฉันก็ต้องคิดบัญชีคืนสิ” เขาพูดเหมือนเคือง แค่ทว่าใบหน้าหล่อยังคงยกยิ้มอย่างพึงใจ ก่อนสุดท้าย มือใหญ่จึงเลื่อนเข้ามาปลดเข็มขัดออกแล้วตามด้วยรูดซิบลงจับงัดท่อนเนื้อร้อนลำใหญ่ออกมา“อื้อ~” ซินอวี้ครางหวาน เมื่อโดนท่อนเนื้อลำใหญ่ถูไถกลางแคม หัวบานหยักสีชมพูวาวสัมผัสลงอย่างจงใจ ราวกับแกล้งให้เธอร้องโหยหวน เธอรู้สึกได้ว่าตอนนี้ปากรูของเธอเริ่มหน่วง ๆ ตึง ๆ เหมือนต้องการแรงกดร่างบางเสียวจนแทบจะขาดใจ อันที่จริงเธอก็อยากจะโดนเย็บไปซะให้เจ็บเรื่อง เพียงแค่เธอโดนท่อนเนื้อร้อนลำใหญ่สัมผัสแค่นั้น แค่นิดเดียว ร่างทั้งร่

“อาาาา ไม่ไหว ปวดค… ไม่ไหว เธอกำลังฆ่าฉันทางอ้อม เธอรู้ไหม อา~”สะโพกเลื่อนเข้า มือใหญ่ลูบคลำเต้าไม่หยุด เธอไม่ได้แกล้งเขา เพราะเธอเองก็เสียวซ่านไม่แพ้กันเลย“นมก็ใหญ่ชิบ ไมมันใหญ่ขึ้นกว่าเดิมวะ เธอไปทำอะไรมา” เขาอดไม่ได้เลยที่จะทักท้วงเต้านั้นอีกครั้ง อกอวบอิ่มของซินอวี้ขยับตามแรงกระแทกจนดูเซ็กซี่และยิ่งไป๋เฮ่อเห็นแบบนั้น เขายิ่งทนไม่ไหว…“ขอฟัดอีกสักทีเถอะ!” เขาโน้มใบหน้าลงทั้งที่ยังขยับสะโพกเข้าหารูร่อง ริมฝีปากขบเม้มเนินอกด้วยความหมั่นเขี้ยวไป๋เฮ่อกดแช่ท่อนเนื้อร้อนไว้ภายใน สองมือใหญ่คว้าเต้าอวบเกยเข้าใบหน้าอย่างบ้ากาม“อ๊า ไป๋เฮ่อ~ เจ็บหัวนมนะ” ซินอวี้กรีดร้อง เธอมองเข้าใช้เรียวลิ้นจัดการเม็ดไตของเธอด้วยความประหม่าเขาลากลิ้นเลียสลับกับขมเม้ม และมันก็เจ็บจริง ๆ อย่างที่เธอว่า!“เจ็บหรือเสียว เลือกสักทาง อื้ม~” เขาพูดพลางใช้ลิ้นเลียแต่มันก็ทั้งสองอย่างนั้นแหละ แต่ถ้าจะให้เลือก ก็คงไปทางเสียวซะมากกว่า วอนจริง ๆ ทั้งนมทั้งหอย ตอนนี้โดนไป๋เฮ่อละเลิงยับ! เขาแทบไม่เหลือพื้นที่ไหนให้เธอได้พักหายใจได้เลย“อื้อ นายบ้าไปแล้ว นายทำให้ฉันเสียวทั้งนมทั้งหอยแบบนี้เหรอ ไป๋เฮ่อ~ อ๊ะ อาา อื้อ~

สองเดือนต่อมา…สายลมเย็นของปลายฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านระเบียงเพนต์เฮาส์เบา ๆ ท้องฟ้ายามเช้าของเซี่ยงไฮ้สวยราวกับถูกแต่งแต้มด้วยเฉดสีอ่อนเวลาสองเดือนผ่านไปเร็วกว่าที่คิดมาก และตอนนี้ซินอวี้ก็เข้าสู่เดือนที่สี่ของการตั้งครรภ์เรียบร้อย หน้าท้องที่เคยนูนเพียงเล็กน้อย ตอนนี้เริ่มเห็นชัดขึ้นจนปิดไม่ค่อยอยู่ แม้เธอจะยังชอบใส่เสื้อผ้าตัวหลวมพรางหุ่นเหมือนเดิมก็ตามโดยเฉพาะเวลานั่งหรือเผลอลูบท้องตัวเองเล่นมันยิ่งทำให้ภาพตรงหน้าดูนุ่มนวลขึ้นอย่างประหลาดช่วงแพ้ท้องหนัก ๆ ผ่านไปแล้ว โชคดีที่เด็กในท้องค่อนข้างเลี้ยงง่ายกว่าที่คิด ซินอวี้ก็ยังทานเก่ง นอนเก่งเหมือนเคย และอารมณ์เธอก็ดีขึ้นเยอะจนคนรอบตัวเริ่มหลง โดยเฉพาะฉงไป๋เฮ่อทั้งคู่ยังคงใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันในเพนต์เฮาส์แห่งนี้แทบทุกวัน ตื่นพร้อมกัน ทานข้าวด้วยกัน ทะเลาะกันเรื่องอาหาร เรื่องชานม หรือแม้แต่เรื่องเวลานอนเหมือนคู่สามีภรรยาทั่วไปแต่แปลกตรงที่ ไม่เคยมีใครพูดถึง ‘ความสัมพันธ์’ ของพวกเขาอย่างจริงจังเลยสักครั้งไม่มีคำว่าแฟน ไม่มีคำว่ารัก ไม่มีแม้แต่คำสัญญาอะไรทั้งนั้น เหมือนทั้งคู่ต่างกำลังปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปเงียบ ๆ โดยไม่กล้าเป็นฝ่ายถ