All Chapters of แฝดอย่าร้าย(ไทม์): Chapter 101 - Chapter 110

127 Chapters

( ไทม์ ) EP:52/2 สอบปากคำ

“แล้วแม่จะมาเค้นผมทำไมล่ะครับ” “แต่หนูมารีนเขาไม่ควรมาเจอเรื่องแบบนี้” “.....” “ทำดีกับเขา ทำให้เขารู้สึกดีด้วย แล้วทำร้ายเขา แม่ไม่โอเคเลยนะไทม์ แม่ไม่เคยสอนให้เล่นกับความรู้สึกคนอื่นนะ” “......” “ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ ก็ควรให้มันเป็นแบบนั้น แต่ทำไมไปเล่นกับความรู้สึกคนอื่น ให้เขารู้สึกถึงอารมณ์ของคนที่ถูกหลอกเหรอ?” “แม่ครับ ผมไม่ได้หลอกให้เธอรักสักหน่อยนะครับ!” ไทม์รีบเถียงขึ้นมาทันที แต่แล้วมันต่างกันยังไงล่ะ เพราะในเมื่อเขาก็หวังไว้อย่างนั้นอยู่แล้ว ยื่นข้อเสนอให้เธอมาอยู่ข้างกายตัวเอง สุดท้ายก็เล่นกับหัวใจของเธอ จนเธอรู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาจริงๆ จากนั้นก็ทำให้เธอต้องเจ็บปวดเจียนตายเรื่องเล่นกับหัวใจของคน เขาถนัดอยู่แล้วล่ะ แต่กับเธอมันก็แค่แปลกไปอยู่บางอย่าง เพราะเขาเองก็ดันหวั่นไหวกับความใสซื่อไร้เดียงสานั่นเช่นกัน“ผมก็แค่..” “ก็แล้วมันเป็นยังไงล่ะ ไหนลองบอกกับแม่ตรงๆ หน่อยสิตาไทม์” “เอ่อคือ...” “อย่าโกหกเชียวนะ!” “เราทำข้อตกลงกันครับ ผมจะช่วยเธอหาพี่สาว ส่วนเธอก็จะยอมเป็นเซ็กซ์พาร์ทเนอร์ให้กับผม เราตกลงกัน ไม่ได้มีการหลอกให้รักนะครับ!” ถึงในใจจะคิดหลอกจริงๆ ก็เถอะ แต่ร
Read more

( ไทม์ ) EP:53/1 เพื่อนข้างห้อง

ณ วัดเล็กๆ ที่ต่างจังหวัดกลิ่นธูปจางๆ ลอยคลุ้งในอากาศ มารีนและพี่สาวกำลังยืนมองรูปถ่ายของยายที่ตั้งอยู่ตรงหน้า ใบหน้าของคนที่อบอุ่นและมอบความรักให้กับทั้งสองมาตั้งแต่เด็กๆ ตอนนี้แม้จะเหลือเพียงรูปถ่ายแต่ทั้งสองก็ยังเก็บไว้ในความทรงจำเสมอ“ยาย... หนูพาพี่นินกลับมาได้แล้วนะ ยายดีใจมั้ย” มารีนพูดเสียงแผ่วเบา เธอพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ร้องไห้ออกมา แต่ความจุกความอัดอั้นอยู่ในอกมันก็มากมายซะเหลือเกิน“นินขอโทษนะคะยาย ที่มาไม่ทันดูใจยาย ต่อจากนี้ยายไม่ต้องเป็นห่วงนะ นินจะดูแลน้องเอง”“ไม่ใช่แบบนั้นสิ ตอนนี้หนูดูแลตัวเองได้แล้ว ทำงานเองหาเงินใช้เองได้แล้ว พี่ต้องบอกกับยายอย่างนี้นะพี่นิน”มารีนหันไปพูดกับพี่สาว เพราะสิ่งที่ยายต้องการไม่ใช่เพียงแค่พี่สาวดูแลน้องสาวเท่านั้น แต่มันคือการที่มารีนสามารถดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องคอยรับความช่วยเหลือจากใคร ถึงแม้คนนั้นจะเป็นคนในครอบครัวก็ตาม“ใช่จ้ะยาย ตอนนี้น้องดูแลตัวเองได้แล้ว ทำงานก็เก่ง น้องโตขึ้นมากแล้วนะยาย ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงแล้วนะ”ลมเย็นพัดอ่อนมากระทบใบหน้าของทั้งสองคน ขณะที่กำลังยืนคุยอยู่กับกระดูกของคุณยายที่หลังจากเผาแล้วมารีนเอามาใส่
Read more

( ไทม์ ) EP:53/2 เพื่อนข้างห้อง

#เวลาผ่านไป หลังจากนั้นชีวิตของมารีนค่อยๆ ลงตัวตามกาลเวลาที่มันผ่านพ้นไป ชีวิตของเธอเรียบง่ายไม่ได้หรูหรา แต่ก็เป็นชีวิตที่มีความสุขที่เธอเลือกเอง สุขบ้างทุกข์บ้าง แต่นั่นก็เป็นชีวิตที่เธอจะต้องเผชิญต่อไปเธอมีงานประจำทำเป็นพนักงานกินเงินเดือน รายได้ก็เพียงพอที่จะเลี้ยงตัวเองและมีเงินเก็บ แต่ถึงอย่างนั้นช่วงวันหยุดเธอก็ยังออกไปทำงานอยู่ดีกุกๆ กักๆ กึกกัก แต่เช้าตรู่ของช่วงวันหยุดเธอได้ยินเสียงคล้ายคนกำลังขนของเข้ามาในห้อง ซึ่งเป็นห้องว่างที่อยู่ข้างๆ ห้องของเธอ ไม่มีคนอยู่มานานแล้ว จนกระทั่งวันนี้“พี่ชาย ย้ายเข้ามาอยู่ใหม่หรอคะ?” เธอเปิดประตูออกไป หวังจะทำความรู้จักเพื่อนบ้านคนใหม่ และก็บังเอิญได้เจอกับผู้ชายคนนึงที่กำลังขนของเข้ามาพอดี“ผมไม่ใช่คนย้ายมาอยู่หรอกครับ พอดีรับจ้างขนของย้ายมาครับ”“อ้าว... แล้วเจ้าของห้องเป็นใครหรอคะ?”“ผมเองก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ รับงานมาแค่ขนของเท่านั้น เสร็จแล้วก็กลับครับ”“......”มารีนได้แต่ยืนงงมองบรรดาคนงานที่กำลังขนของเข้ามาในห้องมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่รู้เลยว่าเป็นใครผู้หญิงหรือผู้ชาย แต่ดูแล้วน่าจะเป็นคนมีเงิน ถึงขั้นมีเงินจ้างคนมาขนของเข้าห้องได
Read more

( ไทม์ ) EP:54/1 ไม่คาดคิด

มารีน Talk หลายวันผ่านไปโดยที่ฉันยังไม่รู้เลยว่าเพื่อนบ้านห้องข้างๆ คือใคร เขาเงียบมากๆ มีการเข้าอยู่พัก แต่เหมือนจะไม่ต้องการให้ใครรู้ว่าเขาคือใคร ใช้ชีวิตแบบคนแปลก? ของที่เคยแขวนไว้หน้าห้องพร้อมโน๊ตก็หายไปเมื่อถึงเช้าวันต่อมา เขาน่าจะกลับเข้ามาช่วงตอนดึกๆ ซึ่งอาจจะทำงานตอนกลางคืนก็ได้ ในความคิดของฉันน่ะนะ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันสิ ฉันว่าเพื่อนบ้านคนนี้แปลกๆ เวลาผ่านไปจนเวียนกลับมาถึงวันหยุดอีกครั้ง ตอนนี้ฉันกำลังแต่งตัวเตรียมที่จะออกไปทำงานพาร์ทไทม์ของตัวเอง ถึงตอนนี้ทุกๆ อย่างมันจะลงตัวหมดแล้ว แต่ฉันก็ยังทำงานนี้ต่อ ไม่รู้สิ บอกไม่ถูกเหมือนกัน ทำแล้วมีเงินมันก็ดีแหละจะได้ไม่ต้องเหนื่อยเรื่องเงิน คลับxx “นี่มารีน เมื่อไหร่จะฟังพี่บ้าง” เสียงใสๆ ของพี่สาวคนสวยที่ทำงานเป็นเด็กนั่งดริ๊งเอ่ยพูดขึ้นมาขณะที่ฉันกำลังจะเดินไปทำงานหลังเปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้ว เธอทำให้ฉันต้องชะงัก ก่อนจะหันมองพี่สาวคนสวยที่ว่า “คะ??” “บอกให้มาทำงานกับพี่” เธอพูดย้ำอีกรอบ “......” ฉันได้แต่ยิ้มตอบเท่านั้น ถึงงานที่ว่าจะได้เงินดีแค่ไหน แต่ฉันก็ไม่ได้มีความเดือดร้อนเรื่องเงิน ถึงขั้นต้องไปน
Read more

( ไทม์ ) EP:54/2 ไม่คาดคิด

“เธอมีแฟนหรือเปล่า?”“ใครเขาให้ถามอะไรกันแบบนี้”“ก็อยากรู้เฉยๆ”เพิ่งจะแนะนำชื่อกันอยู่เมื่อกี้เอง ทำตัวสนิทกันเร็วจังนะ หรือว่าผู้ชายคนนี้เป็นพวกเฟรนลี่กันนะ ดูท่าทางการพูดแล้วดูชิวมากเลย“ไม่มี”“โหว... สวยๆ แบบนี้ไม่มีแฟนได้ไงเนี่ย”“......”“ว่าแต่ งานประจำที่ว่า ทำอะไรอยู่เหรอ”“เป็นพนักงานบริษัทน่ะ”“อ๋อ...”“ส่วนนายก็คงเรียนอยู่สินะ”“ช่ายเลย เรียนด้วยทำงานด้วย แต่ทำงานแค่ช่วงวันหยุดเหมือนกัน วันอื่นต้องไปเรียนหมดเลย ก็เลยไม่มีเวลามาทำพาร์ทไทม์”ชีวิตของฉันเนี่ยจะวนเวียนอยู่กับผู้ชายที่เรียนอยู่เลยทั้งนั้นเลยหรือไง ทั้งผู้ชายคนนี้ ไหนจะเฉินอีก รายนั้นก็ยังเรียนไม่จบเหมือนกัน ทั้งที่เราก็อายุเท่ากันแท้ๆไม่นานนักก็มาถึงตึกที่เป็นหอพักของตัวเอง ฉันร่ำลากับเด็กในร้านที่เพิ่งจะทำความรู้จักกันได้ไม่นาน ก่อนจะขึ้นตึกที่พักของตัวเองแกร๊ก ~เสียงประตูเปิด แต่ไม่ใช่เสียงประตูห้องของฉันหรอก เพราะฉันยังไม่ทันจะได้บิดลูกกุญแจเลย แต่เป็นเสียงเปิดประตูของห้องข้างๆ ต่างหากบานประตูถูกเปิดออกก่อนที่เจ้าของห้องจะค่อยๆ เดินออกมา ท่าทางดูใจเย็นมากๆ ตอนนั้นฉันเองก็ตกใจ ลึกๆ ก็แอบดีใจด้วยจะได้ทำค
Read more

( ไทม์ ) EP:55/1 หลบหน้า

หลังจากวันนั้น วันที่ได้รู้ความจริงว่าเพื่อนบ้านที่อยู่ข้างๆ ห้องคือใคร มารีนก็ตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาดทันทีเลยว่า เธอจะไม่มาเจอหน้ากับเขาอีก และถ้าจะต้องเจอเธอก็จะพยายามหลบเลี่ยงทุกทาง จะได้ไม่ต้องเผชิญหน้ากับเขา และเธอก็จะไม่ถามหาเหตุผลว่าทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ ทิ้งความสุขสบายมาอยู่ห้องแคบๆ และเธอจะทำให้เขาเห็นว่า เธอสามารถตัดใจจากคนอย่างเขาได้แล้วจริงๆ ปึก ! “ไอ้คนนิสัยไม่ดี คิดจะตบหัวแล้วลูบหลังงั้นเหรอ!” มารีนใช้มือทุบโต๊ะอย่างแรง ขณะที่กำลังนั่งกินก๋วยเตี๋ยวที่ซื้อมาตอนเลิกงาน เธอกำลังคิดถึงเรื่องที่ไทม์มาอยู่ที่นี่ เรื่องความบังเอิญน่ะ มันก็แค่เรื่องตอแหลเท่านั้นแหละ มันไม่เป็นความจริงหรอก เขาตั้งใจมาที่นี่ แค่เธอไม่รู้เหตุผลก็เท่านั้นเองว่าเขาทำไปเพื่ออะไร “หึ้ยย นิสัยเสียมาก ไอ้คุณไทม์!” เธอแค้นใจมากก็จริง โกรธมากก็จริง แต่ก็ไม่รู้ทำไมในใจลึกๆ ถึงยังหวั่นไหวอยู่เวลาที่ได้เจอหน้าของเขา ก๊อกๆๆ ~ ขณะเดียวกันเสียงเคาะประตูจากด้านนอกก็ดังขึ้นมา มารีนเหลียวหลังหันกลับไปมอง หรี่ตาจ้องที่หน้าประตู พร้อมกับคิดในใจว่าคงเป็นเขาอีกแน่ๆ ก๊อกๆๆๆ !! เสียงเคาะประตูดังขึ้นรัว
Read more

( ไทม์ ) EP:55/2 หลบหน้า

มารีนใช้โอกาสที่เขาไม่ทันได้ระวังตัว ผลักตัวของเขาออกไปอย่างแรง ก่อนจะรีบปิดประตูลง และไม่สนใจเสียงเคาะประตูดังๆ นั่นอีกเลยอุตส่าห์หนีมาอยู่ในพื้นที่สงบๆ ได้แล้วแท้ๆ ยังต้องมาเจอกับเขาอีกหรือไงเนี่ย ทำไมเขาต้องทำเป็นเหมือนหวงเธอด้วย ลืมไปหมดแล้วหรือไงว่าทำอะไรเอาไว้บ้างก็แค่ความสัมพันธ์ลับๆ แค่นั้นไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันแล้ว เจ้านายก็ไม่ใช่ เรื่องบุญคุณเธอก็ชดใช้ให้แล้วนั่นไง ไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว“ถ้ายังหลบหน้าฉันอีก เธอเจอดีแน่มารีน!”เสียงตะโกนของไทม์ดังมาจากประตูด้านนอก แต่มารีนไม่ได้สนใจ เขาอยากจะพูดอะไร อยากจะเป็นบ้าอะไรก็ปล่อยเขาไปเถอะ สำหรับเธอมันไม่ได้มีความสำคัญอะไรอยู่แล้วล่ะ“เหอะ! ไอ้คนเฮงซวย นิสัยไม่ดี”ตอนแรกก็คิดว่าอยู่แบบนี้มันดีแล้วแต่พอเจอเรื่องแบบนี้ ความคิดที่อยากจะย้ายมันก็ปะทุแรงขึ้นมาอีกซะแล้วสิ เสียดายตรงที่เธอต้องอยู่ให้ครบตามกำหนดสัญญาสามเดือน จะออกก็เสียดายเงินมัดจำ ไหนจะของที่เธอเพิ่งจะปรับเปลี่ยนภายในห้องไปอีก คิดว่าจะอยู่ยาวๆ อยู่นานๆ ไปเลยใครจะไปคิดล่ะว่า จะได้มาเจอแจ๊คพอตอะไรแบบนี้! มันไม่ได้โชคดีเลย สำหรับเธอมันคือเรื่องที่
Read more

( ไทม์ ) EP:56/1 คุยส่วนตัว

#หลังเลิกงาน‘คงเข้านอนไปแล้วมั้ง หรือไม่ก็อาจจะออกไปอยู่ที่อื่นแล้ว’มารีนพึมพำอยู่ในใจขณะที่กำลังเดินเข้ามาตามโถงทางเดินแคบๆ อย่างช้าๆ และสายตาก็เพ่งเล็งไปยังหน้าประตูห้องของไทม์ด้วย จนกระทั่งมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องพักของตัวเอง แลซ้ายมองขวาจนมั่นใจว่า เขาไม่อยู่แล้ว เธอเลยเอากุญแจไขประตูห้องของตัวเองเพื่อที่จะเข้าไปพักแกร๊ก ~นั่นไม่ใช่เสียงบิดประตูของห้องเธอ เพราะเธอแค่เสียบยังไม่ทันที่จะได้บิดเลย แต่กลับมีเสียงลูกบิดประตูดังขึ้นมาซะก่อน ตามด้วยประตูห้องถูกเปิดออกอย่างรวดเร็วหมับ! แขนเรียวเล็กถูกคว้าหมับอย่างแรงก่อนที่แรงกระชากนั้นจะดึงตัวของเธอให้เข้าไปข้างในห้องพักข้างๆ แทนที่จะเป็นห้องนอนของตัวเอง“คุณไทม์!”“หลบหน้าหลบตาเก่งจริงนะ” เขาพูดเบาๆ พร้อมกับเท้าเอวขึ้นมองเธอนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้ามาเห็นทุกๆ อย่างภายในห้อง เห็นขนข้าวของมามากมายนึกว่าจะจัดจนน่าอยู่แล้วซะอีก สภาพนี้ไม่ต่างอะไรจากห้องเก็บของเลยนะ“ฉันไม่ได้หลบ ฉันแค่ไปทำงาน”“เหรอ? ใครที่ไหนเขาจะบ้าไปทำงานตั้งแต่หกโมงเช้า?”“มันไม่ได้บ้าหรอก ฉันก็แค่รีบเข้าไปเคลียร์งานที่ทำค้างเอาไว้”โกหกไปงั้นแหละ ดูท่าเขาจะเช
Read more

( ไทม์ ) EP:56/2 คุยส่วนตัว

ไทม์หน้าเหวอทันทีเมื่อเห็นน้ำตาบนใบหน้าของมารีน เธอกำลังร้องไห้ออกมาพร้อมกับพูดสิ่งที่มันอัดอั้นอยู่ในอก ถึงเขาจะไม่รู้สึกอะไร และลืมมันไปได้แล้ว แต่มันไม่ใช่กับเธอ เพราะเธอมีหัวใจเธอรู้สึก ถึงจะลืมได้บ้างแล้วแต่มันก็ไม่ทั้งหมดนั่นมันรักแรก!“ฉันขอ...”“เลิกยุ่งกับฉันสักทีเถอะนะ ต่างคนต่างอยู่สักทีเถอะ อย่าทำเหมือนมีเยื่อใยเลย ฉันก็แค่ผู้หญิงคนนึง ไม่ได้ทนทานต่อการรังแกหรือแก้แค้นของใครหรอกนะ ถ้าไม่คิดจะหยุดก็ฆ่าฉันให้ตายไปเลย!”“มารีน...”“ฉันพูดจริงๆ นะ ถ้าคุณยังไม่หยุดฉันจะให้คุณฆ่าฉันให้ตายไปเลย จะได้ไม่ต้องตามวุ่นวายกับฉันแบบนี้อีก!”มารีนผลักเขาออกไปอย่างแรงก่อนที่เธอจะรีบเดินออกมาจากห้องที่เต็มไปด้วยกล่องลังต่างๆ นานา แล้วรีบเข้าห้องพักของตัวเองปิดประตูล็อคกลอนแน่น นั่งร้องไห้อยู่ข้างประตูอยู่อย่างนั้นเสียงสะอื้นของเธอมันดังเล็ดลอดออกมาจากห้อง ทำเอาคนตัวสูงที่ยืนฟังอยู่ถึงกับใจกระตุกวูบครืด ครืด ครืด ~ แต่แล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาแทรกความรู้สึกที่มันกำลังเป็นอยู่ตอนนี้ ไทม์รีบปรับอารมณ์ในทันที ก่อนจะรับสายและพูดกับคนปลายสายด้วยน้ำเสียงเข้มๆ“เออ!”( ไอ้ไทม์ ลูกน้องกูบอกว
Read more

( ไทม์ ) EP:57/1 หน้าบูด

#หลายวันต่อมาหลังเลิกงานที่บริษัท มารีนกำลังจะเดินออกไปรอรถประจำทางที่หน้าบริษัทตามปกติของเธอ แต่ทว่า...“มารีน” เสียงดังขึ้นจากด้านหลัง ก่อนที่เธอจะหันกลับไปมองเจ้าของเสียงดังกล่าว“คะ?”“ให้ผมไปส่งนะ จะได้ไม่ต้องเสียค่ารถประจำทางไง”“เอ่อ... ฉันกลับเองได้นะคะ”“แต่ผมอยากไปส่ง ขึ้นรถเถอะครับ”“......” มารีนยืนนิ่งพร้อมกับสีหน้าที่หนักใจ ไม่ใช่ว่าเธอรังเกียจอะไรเขาหรอกนะ แต่เป็นเพราะเธอเกรงใจต่างหาก แต่จะปฏิเสธในตอนนี้มันก็จะดูทำให้เขาเสียหน้าเกินไป เพราะตอนนี้คนในบริษัทกำลังมองอยู่ด้วย“เชิญครับ” เขาเปิดประตูรถให้“ขอบคุณค่ะ”สุดท้ายเธอก็ต้องเข้าไปนั่งในรถกับเขา ด้วยความที่ตัวเองไม่กล้าปฏิเสธ ก่อนที่เพื่อนร่วมแผนกจะขับรถพาเธอออกไป“ที่พักก็อยู่ไกลเหมือนกันนะ ทำไมถึงไม่หาห้องพักที่อยู่ใกล้ๆ ล่ะ”“มันก็ไม่ได้ไกลขนาดนั้นนะคะ”สำหรับเธอมันก็ไม่ได้ไกลขนาดนั้นจริงๆ แหละ พอไปกลับเองได้ไม่ต้องเดือดร้อนใคร ค่ารถประจำทางก็หลักสิบ ไม่ได้แพงขนาดนั้นด้วย ดีกว่ากลับรถแท็กซี่เป็นไหนๆ“แต่ผมว่าไกลนะครับ เดินทางประมาณครึ่งชั่วโมงได้เลย”“ไกลของคุณ กับไกลของฉัน มันน่าจะไม่เหมือนกันนะคะ” เธอตอบกลับพร้
Read more
PREV
1
...
8910111213
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status