และนั่นเองที่ทำให้เธอคิดวิธีบางอย่างออก ขาเรียวเล็กยกขึ้นและแทงเข่าไปตรงเป้าของผู้ชายตรงหน้าอย่างแรง จนอีกฝ่ายนั้นยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ แล้วเอามือกุมตรงกลางเป้าของตัวเองเอาไว้ด้วยความเจ็บปวด“อึก... อีเวรเอ้ย! กูอุตส่าห์จะไม่ทำร้ายผู้หญิงแล้วแท้ๆ!”โครม!! “โอ๊ยยย!! ช่วยด้วยค่ะช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย ฮึก... มีโจรอยู่บนตึกค่ะ กรี๊ดด!!!”มารีนร้องเสียงดังลั่นและพยายามสะบัดตัวเองให้หลุดพ้นไปจากตรงนี้ให้ได้ จนกระทั่งถูกผู้ชายคนนั้นจับขาของตัวเองอย่างแรงจนเธอล้มลงไปและหลังจากนั้นก็ตามมาด้วยการทำร้ายร่างกาย ทั้งตบทั้งตี จนเธอรู้สึกเจ็บไปหมด ศีรษะกระแทกกับพื้นจนเธอรู้สึกมึนหัว ทุกอย่างมันพร่ามัวเหมือนเธอกำลังฝันอยู่เลย“อึก...”“เหี้ยเอ้ย! มึงทำเธอทำไม!?”เสียงหนึ่งดังขึ้นมามารีนพยายามมองอีกฝ่ายผ่านแสงไฟสลัวด้านบน แต่เพราะแรงกระแทกก่อนหน้านี้มันทำให้เธอรู้สึกมึนหัวไปหมดเลยเสียงหลังจากนั้นมันเหมือนเสียงคนที่กำลังต่อสู้กัน เสียงเตะและต่อยอย่างรุนแรง แต่ก็มองไม่เห็นว่าใครถูกจัดการกันแน่จนกระทั่ง...“ลุกไหวไหม เป็นอะไรมากหรือเปล่า เจ็บตรงไหนบ้าง” ร่างของไทม์ปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมกับเอ่
더 보기
