All Chapters of Married to My Fiancé's Tattooed Billionaire Uncle: Chapter 231 - Chapter 240

Jane POV“Baby?” mahinang tawag sa akin ni Aviv.“Hmm?” nakapikit ko namang sagot.“Sobrang init,” aniya, na siyang ikinamulat ng aking mga mata. “Kailan ba babalik yung kuryente rito? Simula kaninang umaga hanggang sumapit na lang ang gabi, wala pa rin. Kahapon naman, patay-sindi ang ilaw. Ganito ba talaga rito?”Kahit ako, naiinis na rin sa patay-sinding ilaw. Nayayamot ako dahil kung kailan sobrang init ng panahon, saka pa panay ang brownout. Pareho na kaming pinagpapawisan ni Aviv kahit nasa balkonahe na kami ng kubo.“Gumamit ka na lang ng pamaypay,” sabay bigay ko sa kanya ng abaniko. “Lakasan mo. Paypayan mo rin ako.”“Nangangalay na ang kamay ko kakapaypay. Sana pala bumili na lang tayo ng generator. Parang Christmas light ang ilaw dito sa probinsya, patay-sindi.”“Shhh. Gabi na. Magpaypay ka na lang riyan at subukan nating matulog,” saway ko.Mahina siyang napatawa bago inabala ang kamay sa pagpapaypay gamit ang abaniko ni Lola Alicia. Ramdam ko ang manipis na hangin na dumad

Jane POVMaaga kaming gumising ni Aviv para ihanda ang mga papeles na kakailanganin ni Mama. Kahit malamig at tipid pa rin ang bawat kilos at salita ng aking ina, hindi na siya pumalag nang alalayan siya ni Aviv papasok sa luxury SUV.Pagkarating namin sa pinakamalaking pribadong ospital sa lalawigan, diretso kami sa VIP wing. Hindi na kami naghintay sa pila o naupo sa waiting area dahil nauna nang tumawag si Aviv para ipaalam ang pagdating namin. Pagbaba pa lang namin ng sasakyan, sinalubong na agad kami ng medical director at isang personal nurse na siyang umalalay kay Mama papunta sa private lounge.Habang nakaupo si Mama sa malambot na leather couch at inaalok ng inumin ng mga staff, ako naman ang nilapitan ng billing at registration officer para asikasuhin ang mga kailangang papeles. Si Aviv naman ay nanatiling nasa tabi ni Mama, tahimik na umaalalay sa kanya.Habang pumipirma ako sa mga admission at test forms, napasulyap ako sa kanila. Tahimik lang na nakatingin si Mama kay Avi

Aviv POV“Pasensya na, hindi ko agad sinabi ang panganib sa lugar na ito. Maraming gumagala-galang rebelde rito,” paumanhin sa akin ni Mama. Maingat niyang inilapag ang basong may lamang tubig sa mesa. “Kung sinabi ko lang sana iyon nang mas maaga, hindi sana siya dinukot.”Saglit akong napatitig sa baso bago ko ito inabot at ininom ang laman.“Nag-alala ba kayo sa kanya?” tanong ko gamit ang mababa at malamig na tono ng boses. Tiningnan ko siya nang diretso sa mga mata. “O wala lang sa inyo na dinukot ang sarili ninyong anak?”Marahan siyang napaupo sa upuan sa tapat ko.“Anak ko siya, Aviv. Normal lang na mag-alala ako.”Nanatili siyang kalmado at malamig ang mga mata, kaya hindi ko maramdaman ang tunay na pag-aalala sa boses niya.“Hindi ko maramdaman na nag-aalala kayo para sa kanya,” malamig kong pambara sa kanya habang nakatingin sa mga mata niya. “Sa palagay ko nga ay natuwa pa kayo nang madukot siya—”“Hindi! Hindi ako kailanman matutuwa na mapahamak ang anak ko!” masidhi niya

Jane POVMabigat ang talukap ng mga mata ko nang dahan-dahan ko itong idilat. Unang sumalubong sa akin ang matinding kirot sa likod ng ulo ko, kasunod ang weird at amoy-amag na hangin ng silid.Madilim ang paligid. Ang tanging nagbibigay ng kaunting liwanag ay ang aninag ng ilaw mula sa bahagyang nakabukas na pinto. Inilibot ko ang paningin ko, pilit na inaalala kung paano ako napadpad dito at kung sino ang mga lalaking dumukot sa akin mula sa banyo.Sinubukan kong igalaw ang mga kamay ko, pero agad na bumaon sa balat ko ang makapal na lubid. Nakatali ang dalawa kong kamay sa likod ng kinauupuan kong upuan, at maging ang mga binti ko ay mahigpit ding nakagapos.Pabilis nang pabilis ang paghinga ko. Umaakyat ang matinding takot sa buong katawan ko nang marinig ko ang nagtatawanang mga boses ng lalaki na papalapit sa kinaroroonan ko.“Papatayin na ba natin ’ang babaeng iyon ’pag ’di pa dumating si Boss?” tanong ng isa.“Huwag naman

Jane POVNang unti-unti nang ibaba ni Scarlet ang kamay niya habang nakatingin kay Aviv, nagpigil ako ng hininga. Pero bago pa man ito tuluyang bumagsak, nagsalita si Aviv sa gitna ng mabigat at mapanganib na tensiyon.“What do you want from me? You want me to beg? Get down on my knees and plead with you? Cry and beg you to spare my wife’s life?” malamig at walang kahit anong takot na tanong ni Aviv sa lahat.Napangiti si Scarlet at pinigilan ang pagbaba ng kamay niya. “Yes. Beg for her life, Aviv. Go ahead. Let’s see just how pathetic you’ll look on your knees, begging for that worthless wife of yours!”Saglit na natahimik si Aviv. Sa harap ng napakaraming baril na nakatutok sa kanya, bago niya sinunod ang utos ni Scarlet, unti-unti siyang napaluhod sa gitna ng bulwagan.“Donato, kinagagalak kitang makita ulit,” nakangising saad ng asawa ko habang nakaluhod na sa malamig na semento. “At kayo rin,” tukoy niya sa grupo ni Bryce. “Napadpad