All Chapters of Married to My Fiancé's Tattooed Billionaire Uncle: Chapter 251 - Chapter 260

Jane POV “Simula noong may nangyari sa kanila sa birthday celebration mo noon sa hotel, ayon, nabaliw na si Kian sa ex-fiancée mo. Noong nasa Singapore ka, nagkausap kami ni Kian. Ilang araw siyang walang tulog kakaisip kay Madison. Para siyang zombie sa itsura niya. Akala ko nga naka-drugs siya pero si Madison lang pala ang dahilan. Kahit paulit-ulit niyang sinasabi sa akin na ako ang mahal niya, pero si Madison ang laman ng puso niya. He is too in denial about his feelings for Madison. Gusto niya pa ring itulak na ako ang gusto niya—na ako ang mahal niya, kahit si Madison naman talaga ang dahilan kung bakit nababaliw siya,” kuwento ko. Agad namang sinang-ayunan ni Nicole. “Tama po si Ma’am, Sir. Masyado siyang in denial sa nararamdaman niya para kay Miss Maddie.” Hindi na umimik si Aviv. Bumaba ang balikat niya, nawala ang bahagyang inis sa mukha niya, at walang salitang nauna na siyang lumabas ng kuwarto. Mabilis naman kaming sumunod ni Nicole sa kanya. Magkakasama kaming mabil

Pagkatapos ng almusal, handa na kaming umalis ni Aviv. Pero bago pa kami tuluyang makaalis, naalala kong may naiwan akong gamit sa kwarto namin, kaya nagmamadali akong umakyat para kunin iyon. Pagkapulot ko sa folder na nakapatong sa study table, agad akong lumabas ng kwarto at nagmamadaling naglakad sa hallway. Ngunit ilang hakbang pa lang ang nagagawa ko nang bigla akong mapahinto. Nandoon si Kian. Nakasandal siya sa pader, tahimik na naghihintay. Sa paraan ng pagkakatayo niya, halatang may hinihintay siyang tao, at pakiramdam ko, ako iyon. Nang makita niya ako, agad siyang napaayos ng tayo at dahan-dahang napahugot ng hangin. “Birthday mo na next month, ’di ba?” tanong niya sa maamong mukha. Tanging isang maikling “Mm” lang ang naisagot ko bago tumango. “Puwede mo bang imbitahin si Madison sa birthday celebration mo?” hiling niya sa akin. “Kinabukasan pagkatapos ng birthday mo, iyon na ang flight ko patungong New York City. Gusto ko lang siyang makausap kahit sa huling sanda

Agad na nag-flash sa mga mata ni Madison ang bahagyang pagkabigla, pero mabilis niya ring binawi iyon at napataas ang isang kilay. “Hindi naman siya ang hinahanap ko, Jane,” agad niyang tanggi. Kunwari pa siya, pero halata naman. “I am searching for your husband,” dugtong niya sabay ngisi sa akin, na para bang sinusubukan niya akong pagselosin o asarin. Napangiti na lang ako sa kaniya nang walang anumang bahid ng takot o insecurities. “Ayon siya,” turo ko sa asawa ko na kakalabas pa lamang ng hallway at kasalukuyang nakikipag-usap sa ilang mga bisita. “If you want to talk to him, puwede mo siyang kausapin.” Muli siyang napatingin sa akin, tila tinatansya kung seryoso ba ako o kung ayos lang talaga sa akin na magkaroon sila ng oras ni Aviv na mag-usap. “I married a secure man, Madison. I know you know it. Kaya ayos lang sa akin kahit lapitan mo siya. Past is past. What is in the past remains in the past.” Doon ay matamis niya akong nginitian, tila humahanga sa katatagan ng lo

Kian POV Humarap sa akin si Madison. Dahan-dahan siyang humakbang palapit hanggang isang metro na lamang ang pagitan namin. Diretso niyang sinalubong ang mga mata ko, at sa ilang segundong iyon, parang wala akong magawa kundi salubungin ang titig niya. “Iyon nga. Tama ka. Hindi ka nagkakamali sa sinabi mo,” malamig niyang wika. Napatingin ako sa sahig ng deck. Hindi ko napigilan ang pait na sumilay sa mga mata ko. “Kasi kapag tinitingnan kita, Kian... hindi ko makita ang lalaking kayang humawak sa akin nang walang pag-aalinlangan,” patuloy niya sa mababa at mahinahon niyang boses. “Ang nakikita ko lang ay isang lalaking sobrang balot ng sarili niyang insecurities at pride. Bakit mo ba palaging inihahambing ang sarili mo sa sa ibang lalaki?” Unti-unti kong itinaas ang tingin ko sa kaniya, nananatiling nakakuyom ang mga kamay ko sa loob ng bulsa. “Dahil iyon ang mundo mo, Madison! Bakit hindi ako magkakaroon ng insecurities? Napapaligiran ka ng mga lalaking mas higit sa isang tulad

Jane POV“Jane,” boses ni Aviv ang tumawag sa akin kaya napalingon ako, at ganoon din ang mga kaibigan ko.Inayos niya muna ang suot niyang suit jacket bago lumapit sa amin.“Ayos na sila,” nakangiti niyang saad.Napakunot ang noo ko. “Sino?”Napakindat siya sa akin, at doon ko lang naintindihan ang ibig niyang sabihin. “Oh, really?”Napatango-tango siya bago dahan-dahang ilagay ang isang kamay sa baywang ko. “I heard them doon sa last cabin.” Inilapit niya ang bibig niya sa tainga ko saka bumulong, “They are fucking.”Napakagat-labi ako at kinilig nang husto sa ibinalita niya. Hinila ko ang batok ng asawa ko pababa at mabilis siyang hinalikan sa pisngi sa harap mismo nina Rochelle at Inna.Tagumpay ang misyon namin. Sa wakas, mukhang nagkabati at nagkaunawaan na ang dalawa bago pa man makaalis si Kian bukas.Nagyakapan kami ni Aviv, hindi alintana ang mga tingin ng ibang tao sa amin.“Ahem!” Napatikhim naman si Rochelle habang itinataas pa ang hawak niyang cocktail glass. “Sana pala