ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้สู้ชีวิต ยุค 80 のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

เช้าวันต่อมาเช่นเคยคนที่งานยุ่งตลอดอย่างชางตงต้องลุกขึ้นและไปทำงานตั้งแต่เช้ามืด ช่วงนี้เขาไม่อาจปล่อยให้คนอื่นมาดูแลโรงงานให้เขาแทนไม่ได้สักคน ผู้รับเหมารายใหม่ก็ดูท่าทางไม่น่าไว้ใจเขาและเลขาต้องสลับกันดูงาน เขาจะให้เข่ออ้ายดูงานให้ทุกคืนก็คงไม่ไหว รอให้ผ่านพ้นช่วงนี้ไปก่อนชางตงวางแผนจัดการแต่งงานระหว่างเขากับเฟยห่วงลี่ ข่าวลือเมื่อหลายเดือนก่อนเรื่องของเขาและเฟยห่วงลี่ก็ซาลง ชาวบ้านก็เห็นเฟยห่วงลี่เดินไปไหนมากับเขาเป็นเรื่องปกติไปแล้ว ไม่แปลกใจอะไรในเมื่อเฟยห่วงลี่จดทะเบียนหย่าเจียงเฟยอวี่ไปแล้ว การมีสามีใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ข่าวลือมากมายของตระกูลเจียงเริ่มหนาหูขึ้น โชคดีที่เฟยห่วงลี่และเด็กแฝดไม่ได้ออกไปไหน นอกจากไปรับส่งลูกที่โรงเรียนแล้วเฟยห่วงลี่ก็รีบกลับบ้าน ช่วงนี้เขาเองก็ไม่ไว้วางใจตระกูลเจียงเอาเสียเลย คนคงหาว่าเขาบ้าถ้าเขาไม่ไว้ใจพ่อของเจ้าเด็กแฝดอย่างเจียงเฟยอวี่ เขาไม่ได้กลัวว่าเฟยห่วงลี่จะกลับไปรักมัน แต่เขากลัวว่ามันจะมาทำร้ายเธอและเด็ก ๆ ต่างหากล่ะ คนบ้าแบบนั้นเขาไม่อาจวางใจลงได้ คนของเขามีอยู่ทั่วเมืองค

“เอ๊ะ! ดื้อแบบนี้ฉันตีก้นเสียดีไหม” “เยว่ส่าง...” เฟยห่วงลี่วิ่งมาหน้าตาตื่น พร้อมกับเสียงหอบโหยเพราะมีเจ้าตัวอ้วนอีกคนในอ้อมกอด พอเด็กอ้วนเห็นมารดาเฟยเยว่ส่างก็ร้องไห้หาแม่ในอ้อมกอดของชายชรา เฟยห่วงลี่เองก็ตกใจไม่น้อยเช่นกันที่เห็นบุตรชายคนโตอยู่ในอ้อมกอดของชายชราผู้มีใบหน้าคล้ายชางตง อย่างบอกนะว่า นี่คือ ว่าที่พ่อสามีของเธอ ชางจินหู่ขมวดคิ้วเมื่อเห็นเด็กวัยเดียวกันผู้มีหน้าตาเหมือนกันกับเด็กชายในอ้อมกอดของเขา แต่ในอ้อมกอดของสตรีคนนั้นกลับเป็นผู้หญิง แฝดอย่างนั้นเหรอ เหมือนกันเสียจริงแถมอ้วนไม่แพ้กันอีก “แม่ครับ...” เฟยเยว่ส่างร้องเรียกแม่ มือไม้กวัดไกวในอากาศไปทางเฟยห่วงลี่ หญิงสาวรีบวิ่งเข้ามาใกล้ลูกชาย “เธอเองสิน่ะที่ชื่อ.....เฟยห่วงลี่” สุรเสียงเข้มเอ่ยทักทายหญิงสาวเป็นประโยคแรก เฟยห่วงลี่หยุดชะงักทันทีความทรงจำในอดีตพยายามคิดทบทวนกับบทละครเรื่องนี้ เธอนั้นแทบจำไม่ได้ว่าเนื้อหาเดิมได้มีการกล่าวถึงบิดาของชางตง “เออ......สวัสดีค่ะ ฉันเฟยห่วงลี่เป็น...”

ตระกูลเจียง ทุกสิ่งทุกอย่างคือความไม่แน่นอนอย่างแท้จริง..... เมื่อหลายเดือนก่อนครอบครัวเจียงยังนับว่าเป็นครอบครัวที่มีคนนับหน้าถือตาและมั่งคั่งไปด้วยเงินทอง ในยามนี้เงินทองในบ้านเหลือเพียงน้อยนิดมีเพียงเจียงชุน ฮุ่ยหนิง และเจียงเจียวเท่านั้นที่หาเงินเข้ามาในบ้าน ส่วนลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเจียงหงนะหรือ ตอนนี้นั้นเมาไม่เป็นท่า ฮุ่ยชิวไม่คิดเลยว่าชีวิตของตนเองต้องมาดูแลคนขี้เมา เงินทองที่เคยใช้ไม่ขาดมือตอนนี้ต้องมาประหยัด คนงานในบ้านถูกเลิกจ้างไปหมดแล้วเพราะเจียงชุนแจ้งว่าไม่มีเงินเพียงพอที่จะเลี้ยงคนงานอย่างเช่นเมื่อก่อน งานบ้านเล็กน้อย ๆ เธอก็ไหว้วานลี่ฉุนช่วยทำ กลายเป็นว่าเรื่องของงานบ้านเป็นงานของเธอและสะใภ้เล็กเป็นคนทำงาน ส่วนน้องสาวและสามีของน้องสาวก็ออกไปทำงานเพื่อเลี้ยงครอบครัว ฮุ่ยหนิงไปสมัครงานในโรงงานแห่งหนึ่งทางโรงงานก็ประกาศรับคนมากมาย ทว่าด้วยความมีทิฐิของฮุ่ยชิวใครจะยอมไปทำงานในโรงงานของคนรักใหม่ของเฟยห่วงลี่กันเล่า เจียงชุนยังคงทำไร่เช่นเดิมแต่เปลี่ยนจากทำในพื้นที่ที่เคยเป็นของตัวเองเมื่อเก่าก่อน มาทำในที่

“พ่อมาที่นี่ทำไมไม่บอกผมก่อนครับ” หลังจากกลับมาจากบ้านชางตงก็เอ่ยทักบิดาทันทีที่เห็นชายชรายืนสง่ามือไขว่หลัง ผมยังหงอกขาวริมฝีปากยกยิ้ม เมื่อเห็นเจ้าแฝดสุดแสบวิ่งออกมาต้อนรับเขา “ถ้าบอกก่อนแกฉันก็คงไม่ตื่นเต้นว่าบ้านเรามีเด็กน้อยสองคน” ชางจินหู่ยกยิ้มก่อนอุ้มเฟยเยว่ส่างขึ้นมาในอ้อมกอด ส่วนชางตงก็ก้มอุ้มเจ้าหญิงน้อยเฟยเยว่เล่อ “ตงตง ลุงคนนี้บอกว่าเป็นเจ้าของบ้านไม่ใช่ลุงตงตงแล้ว” มาถึงเจ้าตัวแสบก็เอ่ยขึ้นเสียงเจื้อยแจ้วนิ้วน้อย ๆ ของเจ้าหนูจิ้มลงที่อกของชางจินหู่ ชางตงระเบิดเสียงหัวเราะเมื่อเจ้าตัวอ้วนบอก ท่าทางของเจ้าเฟยเยว่ส่างดูไม่ชอบบิดาเขาสักเท่าไหร่แต่กลับยอมให้ตาแก่ชางจินหู่อุ้มเสียอย่างนั้น ก็แน่ล่ะใคร ๆ เห็นก็ต้องหลงรักเด็กแฝดทั้งสอง “พ่อไม่เปลี่ยนเลยจริง ๆ นะครับ ขู่แม้กระทั่งเด็ก” “ช่วยไม่ได้ เด็กพวกนี้มันน่าแกล้งใช่ไหมเจ้าอ้อน” ชางจินหู่หัวเราะเสียงดัง ก่อนเอื้อมมือไปจับแก้มนุ่มนวลของเฟยเยว่ส่าง “อือ ไม่เอา” เฟยเยว่ส่างส่ายหน้าไปมา “แล้วพ่อพอใจลูกสะใภ้และลูก ๆ

พอตกเย็นชายหนุ่มก็แยกห้องกับเธอนอน เพราะเขาบอกตัวเองให้อดทนเพื่อรอวันคืนที่แสนหอมหวานระหว่างเขาและเธอ ชางตงจัดการให้เด็กแฝดนอนอีกห้อง เพราะเด็กน้อยทั้งสองนั้นโตพอที่จะต้องแยกห้องนอนจากมารดาแล้ว คืนแรกอาจจะงอแงบ้าง พอหลายคืนผ่านมาเข้าเด็ก ๆ ก็เริ่มชิน จนตอนนี้ทั้งเธอและเขาต้องไปแอบดูว่าลูก ๆ นั้นนอนหรือยัง หรือบางคืนที่เจ้าแสบทั้งสองก็ติดเล่นจนไม่ยอมนอน เดือดร้อนคุณแม่คนสวยเข้าไปกล่อมเด็กน้อยถึงยอมนอน วิถีของคนเป็นพ่อเป็นแม่ไม่ง่ายเอาเสียเลย ชางตงเองก็คอยดูเด็กทั้งสองไม่ห่างเช่นกัน ยิ่งอยู่บ้านด้วยกันนานเท่าไหร่ ชายหนุ่มก็รู้สึกว่าตนเองนั้นผูกพันกับเด็กน้อยทั้งสองมากขึ้นทุกวัน เขาอยากเห็นเด็ก ๆ เติบโตมาเป็นคนดี เขาก็ไม่คาดหวังหรอกนะว่าเจ้าสองแสบจะเห็นเขาเป็นพ่อ เขารู้ข้อนั้นดี แล้วเขาก็ไม่ได้ปฏิเสธถ้าโตขึ้นทั้งเฟยเยว่ส่างและเฟยเยว่เล่ออยากไปพบเจียงเฟยอวี่ผู้เป็นพ่อแท้ ๆ ทั้งหมดมันก็เป็นเพียงความคิดของเขาเท่านั้น เรื่องราวในอนาคตไม่มีใครล่วงรู้ได้ รู้แค่ว่าตอนนี้เขาสามารถอยู่ดูแลเฟยห่วงลี่และลูกทั้งสองของเธอเขาก็สุขใจแล้ว วันนี้เป็น