登入ELIRA POVHalos hilahin ko si Zion pabalik sa loob ng mansyon. Ramdam ko ang pagtataka ng anak ko dahil bigla kong binawi ang mga laruan niya, pero wala akong magawa. Ang lamig ng kamay ko. Pakiramdam ko, kahit nandoon kami sa gitna ng sikat ng araw sa malawak na garden ng mga Monteverde, may mga mata pa ring nakatitig sa bawat galaw namin."Mommy, nasasaktan po ako," mahinang reklamo ni Zion habang paakyat kami sa may beranda.Napatigil ako. Agad kong niluwagan ang hawak ko sa maliit niyang pulso at lumuhod sa tapat niya. Bakas ang takot sa mga mata ng anak ko. "Sorry, love. Sorry. Naalala lang ni Mommy na may nakasalang pala kaming gatas ni Manang Melba sa kusina. Hindi ba napwersa 'yung kamay mo?"Umiling siya, pero nanatiling nakatitig sa akin. "Mommy, bakit po maputla ang face mo? May bad guys na naman po ba?"Napakagat-labi ako habang pilit na hinahaplos ang pisngi ng anak ko. Ang sakit-sakit isipin na sa murang edad niya, ang unang naiisip niya kapag nagpapanic ako ay ang mga '
ELIRA POVNanatili akong nakatayo sa may madilim na bahagi ng kusina. Tanging ang ilaw lang mula sa refrigerator at ang mahinang liwanag mula sa garden ang nagbibigay ng anino sa aming dalawa. Nakatitig lang ako kay Azriel habang dahan-dahan niyang ibinababa ang kaniyang sapatos sa sahig. Mukha siyang pagod na pagod. Ang kaniyang mga balikat na palaging tuwid at nagpapakita ng awtoridad ay tila bumagsak, at ang kaniyang buhok na palaging maayos ay magulo na, na parang kanina pa niya ito sinasabunutan sa tindi ng stress.Nang mag-tama ang mga mata namin, pakiramdam ko ay umurong lahat ng sasabihin ko. Walang bakas ng galit sa mukha niya mula sa pagtatalo namin kaninang hapon. Puro pagod lang. Isang malalim at mabigat na pagod.Dahan-dahan siyang naglakad palapit sa kitchen island. Ipinatong niya ang pareho niyang kamay sa marmol na counter at yumuko nang bahagya, humihinga nang malalim.Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko, pero kinuha ko ang isang malinis na baso mula sa lalagy
ELIRA POV"Hindi kami nag-aaway, Captain," mabilis na sabi ko habang pilit na pinapakalma ang boses ko. Binuhat ko si Zion at isinandig ang ulo niya sa balikat ko. Ramdam ko pa rin ang mabilis na tibok ng puso ko, hindi lang dahil sa biglaang pagpasok ng anak ko, kundi dahil sa huling tanong ni Azriel.Sumulyap ako kay Azriel. Nakaayos na siya ng tayo sa likod ng desk niya, pero ang dalawang kamay niya ay nakakuyom sa gilid ng kaniyang pantalon. Ang panga niya, mas lalong nag-igting, at ang kaniyang mga mata ay dahan-dahang lumambot nung tumingin siya kay Zion, pero bago pa man siya makapagsalita ay umiwas na ako ng tingin."Let's go sa living room, love. Manonood pa kayo ng cartoons ni Manang Melba, 'di ba?" yaya ko kay Zion habang dahan-dahan akong humahakbang palabas ng study room.Hindi ko na hinintay ang sagot ni Azriel. Dire-diretso akong naglakad palayo, ramdam ang bigat ng kaniyang titig na nakasubaybay sa amin hanggang sa magsara ang pinto.Pagkababa namin sa living room, ibi
ELIRA POVNanginginig ang mga daliri ko habang tinatapos ko ang huling pangungusap sa aking typing test. Eksaktong dalawang minuto bago maubos ang oras sa timer nang mapindot ko ang Submit button sa portal ng kliyente."I've submitted the sample, Ms. Katherine," hingal na pahayag ko sa earphones ko, pilit na itinatago ang kaba na dulot ng muntikang pagkahuli ni Azriel kanina."Perfect, Elira. I actually saw your live updates on the document tracker. Impressive turn-around time despite the minor distraction on your end," nakangiting sagot ng interviewer mula sa Singapore. "We will review this with the editorial team today. You can expect an update by Wednesday regarding the final contract offer and onboarding details.""Thank you so much. I appreciate your time," sagot ko bago tuluyang nagpaalam at pinindot ang *End Call*.Nang mag-black ang screen ng laptop, doon ko lang naramdaman ang matinding panghihina ng tuhod ko. Napasandal ako sa swivel chair at napapikit. Nagawa ko. Sa kabila
ELIRA POVNaramdaman ko ang malamig na hangin ng aircon mula sa likuran ko, pero ang totoo, pinagpapawisan na ako sa tindi ng kaba. Nakatayo si Azriel sa harap ko, hawak ang kaniyang leather folder, at ang kaniyang mga mata ay dahan-dahang bumaba mula sa mukha ko patungo sa earphones na nakasabit sa leeg ko."What's taking you so long, Elira? At bakit naka-lock ang pinto?" mababa ngunit mariin ang kaniyang boses. Nilakihan niya nang kaunti ang bukas ng pinto gamit ang kaniyang braso, dahilan para mapaatras ako ng isang hakbang."Ah, may... may pinakikinggan lang ako. At saka nagpapalit ako ng damit kanina, kaya ko nai-lock," mabilis na palusot ko, kahit alam kong medyo manipis ang dahilan ko dahil nakasuot pa rin ako ng parehong cardigan mula kaninang umaga.Sumulyap siya sa loob ng kwarto ko. Mula sa pwesto niya, kitang-kita ang liwanag ng screen ng laptop ko na nakapatong sa desk. Naka-mute ang Skype call, pero alam kong gumagalaw pa rin ang timer doon.Kinagat ko ang labi ko habang
ELIRA POVLumipas ang buong katapusan ng linggo na parang may nakatagong kuryente sa loob ng mansyon. Kahit anong gawin kong pag-iwas sa study room ni Azriel, pakiramdam ko ay sinusundan pa rin ako ng kaniyang mga paalala. Noong Linggo ng gabi, halos hindi ako nakatulog. Paulit-ulit kong nirebisa ang aking portfolio sa laptop, sinisigurong maayos ang mga sample articles ko para sa freelance gig.Ngayong Lunes ng umaga, eksaktong alas-nuwebe, narinig ko ang pag-andar ng SUV ni Azriel palabas ng main gate. Sumilip ako sa bintana at nakita ang huling sulyap ng itim na sasakyan habang nilalamon ng modernong kalsada ng Forbes Park. May board meeting siya sa main office at susunod siya sa opisina ni Atty. Ramos pagkatapos.Ito na ang pagkakataon ko.Bumaba ako sa kusina para matingnan si Zion. Kasalukuyan siyang pinapakain ni Manang Melba ng hiniwang saging at oatmeal sa may hapunan. Mukhang masigla ang anak ko, malayo sa matatakuting bata na binuhat ko palabas ng probinsya ilang linggo na
ELIRA POVNarinig ko ang marahang paglapat ng mabigat na pintong narra nung lumabas si Azriel para i-check ang mga bodyguard sa labas. Nanatili ako sa carpet, pinapanood si Zion na kasalukuyang pilit na ipinapasok ang isang maliit na laruang sundalo sa loob ng ginawa nilang Lego castle ni Azriel. A
ELIRA POV"Dahan-dahan sa pagnguya, Zion. Hindi ka naman tatakbuhan ng kastilyo mo," saway ko sa anak ko habang pinapanood siyang subuan ang sarili ng hash brown na may kasamang malaking patak ng ketchup."Opo, Mommy. Pero baka po kasi biglang gibain ng mga giant monsters 'yung gate kapag hindi ko
ELIRA POVAlas-sais pa lang ng umaga ng Sabado, gising na ako. Pagkababa ko sa kusina, sinalubong agad ako ng amoy ng bagong timplang kape at tsokolate. Nandoon na si Manang Melba, nagbabalat ng patatas para sa gagawing hash browns. May kung anong gaan sa pakiramdam na makitang maliwanag ang langit
ELIRA POV"Mommy... Tito Azriel..."Humahakbang pababa si Zion sa hagdanan habang hawak-hawak ang kaniyang maliit na kumot na may tatak na mga sasakyan. Namumula pa ang kaniyang pisngi dahil sa haba ng tulog niya buong hapon. Mabilis akong lumapit sa paanan ng hagdan para salubungin siya, binuhat k


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




