All Chapters of One Partner เพื่อนรัก มาเป็นคู่นอนเถอะ: Chapter 131 - Chapter 140

243 Chapters

ตอนที่ 36 เกมทายคำ 3

ลานหน้าเต็นท์ที่เคยครึกครื้น จึงเหลือแค่พวกเขาทั้งสองคนที่ยังนั่งจ้องหน้ากันอยู่ท่ามกลางความเงียบ "พอ... ไม่เล่นแล้ว เหนื่อย!" เซียร่าโยนโทรศัพท์มือถือทิ้งลงบนโต๊ะพับอย่างไม่ไยดี หญิงสาวทิ้งแผ่นหลังพิงพนักเก้าอี้ หอบหายใจเบาๆ ใบหน้าสวยเฉี่ยวแดงระเรื่อลามไปถึงลำคอ นัยน์ตาคู่สวยที่เคยมองจิกบัดนี้เริ่มฉ่ำเยิ้มและปรือลงเล็กน้อยด้วยความมึนเมา แต่ถึงอย่างนั้นสติของเธอก็ยังอยู่ครบถ้วน เลออนเองก็มีสภาพไม่ต่างกัน ชายหนุ่มยกมือขึ้นเสยผมที่ปรกหน้าลวกๆ พลางพรูลมหายใจยาวเพื่อไล่ความร้อนรุ่ม นัยน์ตาคมกวาดมองไปรอบลานกางเต็นท์ ก่อนจะพบว่าความวุ่นวายเมื่อครู่เงียบสงบลงแล้ว... ไอ้พวกเพื่อนตัวดีมันชิงหนีไปนอนกันหมด ทิ้งเขากับ 'เพื่อนรัก' ให้อยู่กันแค่สองคน ความเงียบโรยตัวปกคลุมลานกางเต็นท์ เหลือเพียงเสียงแมลงกลางคืนกับเสียงฟืนที่แตกปะทุ เลออนนั่งเท้าคางจ้องผู้หญิงตรงหน้าที่เอาแต่หลับตาพิงพนักเก้าอี้ แสงตะเกียงที่สาดกระทบยิ่งขับให้ใบหน้าที่เริ่มแดงระเรื่อดูดึงดูดสายตา เสื้อยืดตัวโคร่งที่ร่นตกไหล่เผยให้เห็นผิวขาวเนียน และทุกครั้งที
Read more

ตอนที่ 37 เรื่องที่ไม่อยากพูด

พรึ่บ! เสียงสะบัดเสื่อปิกนิกผืนใหญ่ดังขึ้นทำลายความเงียบ ประโยคกำกวมชวนคิดลึกของเลออนเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ไม่ได้หมายถึงการลากเธอเข้าเต็นท์ไปทำเรื่องอย่างว่า... แต่คือการที่ร่างสูงเดินไปหยิบเสื่อจากท้ายรถสปอร์ตออกมาปูกลางลานหญ้า ห่างจากกองไฟออกมานิดหน่อยต่างหาก ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งพิงโขดหิน เหยียดขายาวออกไปอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะตบมือลงบนพื้นที่ว่างข้างตัวเบาๆ "มานี่มา" เลออนพยักพเยิดหน้าเรียกคนที่ยังยืนกอดอกหน้าตึงอยู่ไม่ไกล "ไม่" เซียร่าปฏิเสธทันควัน "ฉันจะไปนอนแล้ว ง่วง" "รีบไปไหน..." เลออนกระตุกยิ้ม นัยน์ตาคมกวาดมองร่างระหงตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างจาบจ้วงเปิดเผย ก่อนจะเอ่ยประโยคห่ามๆ หน้าตาเฉย "หรือว่าอยากโดนแล้ว?" "ทุเรศ!" เซียร่าด่าสวนแทบจะในเสี้ยววินาที ใบหน้าที่เห่อร้อนเพราะฤทธิ์เหล้าอยู่แล้วยิ่งแดงก่ำขึ้นไปอีก "ในหัวนายมันคิดเรื่องอื่นเป็นบ้างไหม" "เร็วๆ... อย่าให้ต้องเดินไปลากมานะเซียร่า" น้ำเสียงทุ้มกดต่ำลง แววตากวนประสาทเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นความเอาจริงจนคนถูกมองรู้สึกได้ หญิงสาวจิ๊ปากอ
Read more

ตอนที่ 37 เรื่องที่ไม่อยากพูด 2

เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง... "เซียร่า" เสียงทุ้มเอ่ยเรียกทำลายความเงียบขึ้นมาเบาๆ "ว่า..." คนที่นอนหนุนแขนเขาอยู่ขยับริมฝีปากตอบรับทั้งที่ยังหลับตา "นึกว่าหลับไปแล้ว" "เรียกทำไม" เซียร่าถามกลับห้วนๆ อย่างติดรำคาญนิดๆ เลออนนิ่งไปอึดใจหนึ่ง นัยน์ตาคมทอดมองเสี้ยวหน้าของคนที่นอนนิ่งอยู่ข้างกาย แววตาขี้เล่นเมื่อครู่จางหายไปจนหมด ก่อนที่น้ำเสียงราบเรียบเจือความจริงจังจะเอ่ยถามในสิ่งที่เขาสงสัยและค้างคาใจมาตลอด "ทำไมตอนนั้น... เธอถึงออกจากโรงเรียน" เซียร่าลืมตาขึ้นช้าๆ นัยน์ตาคู่สวยสะท้อนภาพดวงดาวบนท้องฟ้ากว้าง ทว่าแววตากลับวูบไหวไปชั่วขณะ คำถามนั้นทำเอาความเงียบโรยตัวปกคลุมคนทั้งคู่อยู่เนิ่นนาน มันเป็นเรื่องที่เธอฝังกลบไว้ลึกที่สุด ไม่เคยปริปากเล่าให้ใครฟัง... หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือ ที่ผ่านมาเธอไม่เคยมี 'ใครสักคน' ให้ไว้ใจจนกล้าพูดคุยเรื่องนี้ด้วยต่างหาก อดีตเหล่านั้นเป็นสิ่งที่เซียร่าอยากจะเหยียบมันทิ้งและไม่อยากพูดถึงมากที่สุด ทว่าพอปรายตามองเสี้ยวหน้าคมคายของคนที่ยอมให้เธอนอนหนุนแขน ท่ามกลางความเงี
Read more

ตอนที่ 37 เรื่องที่ไม่อยากพูด 3

เสียงเล็กสั่นพร่าลงนิดหน่อย แต่เธอก็พยายามกลืนก้อนความรู้สึกแล้วบังคับน้ำเสียงให้เป็นปกติ "แต่ถึงทำขนาดนั้นพวกเขาก็ไม่แคร์หรอกนะ พอตกลงกันไม่ได้ว่าใครจะต้องรับภาระดูแลฉัน สุดท้ายก็เลยตัดปัญหาด้วยการโยนฉันไปอยู่เมืองนอก... ผลักไสให้พ้นทางไปซะ เรื่องมันจะได้จบๆ" "พอต้องไปอยู่คนเดียวที่นั่น ฉันก็เลยใช้ชีวิตเละเทะ... ปาร์ตี้หนัก มั่วสุม ทำตัวแหลกเหลวสารพัดเพื่อเรียกร้องความสนใจ หวังแค่ว่าพวกเขาจะหันมามอง หรืออย่างน้อยก็มาหาฉันบ้าง..." เซียร่าแค่นหัวเราะเย้ยหยันตัวเอง "จนวันนึงฉันเมาหนักแล้วเกิดอุบัติเหตุ... ตอนที่ลืมตาขึ้นมาในโรงพยาบาลพร้อมสายระโยงระยางเต็มตัว นายรู้มั้ยว่าสิ่งแรกที่ฉันเห็นคืออะไร" "..." "ความว่างเปล่า..." หญิงสาวเว้นจังหวะ กลืนก้อนสะอื้นที่เริ่มตีตื้นขึ้นมาในลำคอลงไป "พวกเพื่อนที่ต่างประเทศฉันคิดว่ามันจริงใจ... แม่งทิ้งฉันไว้ให้ตาย ส่วนพ่อแม่... สิ่งเดียวที่พวกเขาส่งมาให้ตอนที่ลูกสาวเกือบเอาชีวิตไม่รอด คือเงินค่ารักษา กับคำด่าทอว่าฉันมันเป็นตัวปัญหา" ท่อนแขนแกร่งที่เซียร่าหนุนอยู่ขยับเกร็งขึ้น
Read more

ตอนที่ 37 เรื่องที่ไม่อยากพูด 4

"ฉันนี่ไง... ที่ต้องการ" "หึ..." เซียร่าแค่นหัวเราะ ยกมือขึ้นปัดมือหนาที่เกลี่ยหางตาเธออยู่ออกอย่างไม่ไยดี หญิงสาวเบือนหน้าหนี สร้างกำแพงหนาเตอะขึ้นมาปกป้องตัวเองอีกครั้ง "นายก็แค่ต้องการมีเซ็กส์กับฉันเท่านั้นแหละ... ไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีเพราะสงสารฉันหรอก" เลออนนิ่งไปอึดใจ เขาไม่ได้หงุดหงิดที่ถูกผลักไส ชายหนุ่มยอมผละออกแล้วพลิกตัวกลับไปนอนหงาย ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาลอยๆ ท่ามกลางความเงียบ "ที่บ้านฉันมีพี่ชายอีกคน..." เลออนทอดมองดวงดาวเบื้องบน ด้วยสายตาที่ว่างเปล่า "เขาคือลูกชายคนโตที่สมบูรณ์แบบ เป็นความภูมิใจของตระกูลที่ทำตามคำสั่งพ่อได้ทุกอย่าง... ส่วนฉัน ก็เป็นแค่ 'ตัวสำรอง' ที่ไม่ได้ดั่งใจ เพราะฉันไม่เก่ง แล้วก็ไม่ฉลาดเท่าเขา" ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงราบเรียบ "พ่อพยายามจะบีบให้ฉันเป็นเหมือนพี่ชาย กะจะตีกรอบให้ฉันเป็นหุ่นเชิด... แต่พอฉันไม่ยอมเดินตามเส้นทางที่เขาขีดไว้ เขาก็ยื่นคำขาด ตัดหางปล่อยวัดฉันทันที" ความเงียบโรยตัวลงมา... เลออนหันกลับมาสบตากับดวงตาคู่สวยที่กำลังสั่นไหว "เห็นไ
Read more

ตอนที่ 38 Outdoor…

เลออนพูดจบก็ขยับตัวเตรียมจะลุกขึ้น พร้อมกับออกแรงรั้งแขนคนตัวเล็กให้ลุกตาม "ทำไม" เซียร่าขมวดคิ้วมุ่น ขืนตัวเอาไว้ไม่ยอมลุกไปกับเขาง่ายๆ "ก็ไปเอากันไง ถามได้" เลออนตอบหน้าตาย น้ำเสียงราบเรียบราวกับกำลังชวนไปหาข้าวกิน ทว่าแววตากลับหิวกระหายและสื่อความหมายชัดเจนจนคนฟังถึงกับหน้าร้อนผ่าว "ไม่!" หญิงสาวสวนกลับทันควันพร้อมกับส่ายหน้า สะบัดแขนออก "อ้าว..." คนตัวโตแกล้งจิ๊ปากขัดใจ ทิ้งตัวลงนั่งตามเดิมแล้วรวบเอวบางให้เบียดชิดเข้ามาหาตัว "นี่เธอ!... จะไม่คิดทำหน้าที่ 'พาร์ตเนอร์' ให้เลยหรือไง" "ก็ไม่ได้บอกว่าจะไม่ทำ..." ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์บวกกับความดื้อรั้นทำให้เธอตัดสินใจเอ่ยประโยคที่ทำเอาคนฟังถึงกับชะงัก "แต่ถ้าจะทำ... ก็ทำมันตรงนี้แหละ" เลออนเลิกคิ้วสูง นัยน์ตาสีดำสนิทวูบไหวไปด้วยความประหลาดใจ "เอาจริงดิ?" "เออ!" พอได้ยินคำตอบรับหนักแน่น เลออนก็แกล้งยกสองมือขึ้นมากอดตัวเองไขว้ไว้ที่อก ห่อไหล่ลงเล็กน้อยทำท่าทางกระมิดกระเมี้ยนราวกับสาวน้อยที่กำลังจะถูกล่วงละเมิด ทั้
Read more

ตอนที่ 38 Outdoor… 2

"คำว่าเซ็กซี่น่ะ... ฉันได้ยินจนเบื่อแล้วล่ะ" เลออนแค่นหัวเราะหึ มุมปากหยักกระตุกยิ้มหยันเมื่อได้ยินแบบนั้น "ก็แหงล่ะ... ผ่านผู้ชายมาเยอะแล้วนิ คงได้ยินจากปากไอ้พวกเหี้ยนั่นจนชิน" คำพูดกึ่งประชดประชันนั้นไม่ได้ทำให้เซียร่าสะทกสะท้าน หญิงสาวทำเพียงยักไหล่เบาๆ แววตาเย่อหยิ่งยังคงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบของคนใต้ร่าง "อืม... ก็เยอะนะ" เธอกลั้วเสียงหัวเราะในลำคอ "นิ้วของนายกับนิ้วของฉันนับรวมกัน... ยังเกินจำนวนคนที่ฉันเคยนอนด้วยเลยมั้ง" คำตอบนั้นทำเอาเลออนชะงัก นัยน์ตาสีดำสนิทเข้มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความหงุดหงิดที่ไม่รู้สาเหตุก่อตัวขึ้นมาดื้อๆ เพียงแค่นึกภาพว่าเคยมีไอ้หน้าไหนได้เห็นเรือนร่างงดงามนี้บ้าง "จะพูดทำห่าอะไรวะ" เสียงทุ้มสบถอย่างขัดใจ สองมือแกร่งคว้าหมับเข้าที่เอวคอด ออกแรงพลิกเกมเพียงตลบเดียว ร่างของเซียร่าก็ถูกจับเหวี่ยงลงไปนอนหงายแนบกับเสื่อ โดยมีคนตัวโตตามมาคร่อมทับ ค้ำยันแขนกักขังเธอเอาไว้ใต้ร่างอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ประท้วง ริมฝีปากหยักบดขยี้ลงมาหาอย่างดุดันและเอาแ
Read more

ตอนที่ 38 Outdoor… 3

ท่อนแขนแกร่งสอดเข้าใต้ข้อพับขาเรียว ออกแรงดันรั้งไปข้างหน้าจนสะโพกมนลอยเด่นขึ้นมารับกับใบหน้า เลออนไม่รอช้า ฝังจมูกและริมฝีปากลงกลางความอ่อนไหว เรียวลิ้นร้อนตวัดเลียและดูดเม้มอย่างหิวกระหาย ก่อนจะแทรกปลายลิ้นชำแรกเข้าไปด้านใน สลับกับการดันนิ้วยาวเข้าไปเบิกทาง "อ๊ะ... อ๊าา... เสียงครางสั่นพร่าหลุดออกจากริมฝีปากอิ่มทันทีที่ถูกรุกราน มือเรียวจิกขยุ้มลงบนกลุ่มผมสีเข้มของคนตรงหน้าเพื่อระบายความเสียวซ่าน ปลายนิ้วร้ายกาจขยับเข้าออกเป็นจังหวะรัวเร็วและหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่เรียวลิ้นก็ยังคงปรนเปรอตวัดวนตรงจุดกระสัน ลากไล้ซ้ำๆ ขยี้ความรู้สึกจนคนใต้ร่างบิดเร่า "อื้ออ... ซี๊ดด... ตรงนั้น... อ๊า!" เซียร่าเชิดหน้าขึ้น หอบหายใจสะท้านเมื่อถูกจู่โจมจุดอ่อนไหวอย่างเอาแต่ใจ เสียงครางหวานหูอย่างไม่อาจควบคุมได้ จู่ๆ คนตัวโตก็ผ่อนจังหวะเรียวลิ้นลง ริมฝีปากหยักจงใจขยับเอื้อนเอ่ยชิดติดกับความอ่อนไหว ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดก้อนเนื้อนุ่มทำเอาคนใต้ร่างสะดุ้ง "ขนาดตรงนี้... กลิ่นยังเซ็กซี่เลยอ่ะ" เสียงทุ้มพร่าดังอู้อี้อยู่หว่างขา
Read more

ตอนที่ 38 Outdoor… 4

สิ้นคำพูด มือแกร่งก็คว้าหมับเข้าที่สะโพกมน ออกแรงรั้งร่างบางให้ถลำเข้ามาหา พร้อมกับสวนสะโพกตอกอัดท่อนลำร้อนจัดกระแทกพรวดเข้าไปรวดเดียวจนมิดโคน! สวบ!! ปึก!! การสอดใส่ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ผนวกกับผิวสัมผัสของเม็ดมุกที่ครูดขยี้ไปตามผนังเนื้ออ่อนนุ่มด้านในอย่างหนักหน่วง ทำเอาเซียร่าเบิกตากว้าง ร่างบางแอ่นโค้งขึ้นจากพื้นเสื่อพร้อมกับเสียงหวีดร้องลั่น "อ๊าา! อ๊ะ!!" "ซี๊ดดด... แม่งเอ๊ย..." เลออนสบถเสียงพร่า สันกรามแกร่งขบเข้าหากันแน่นเมื่อฝังตัวเข้ามาจนสุด สัมผัสได้ถึงแรงตอดรัดตุบๆ ที่บีบเค้นรุนแรงเสียจนเขาเองก็เสียวแทบคลั่งไม่แพ้กัน เซียร่าหอบสะท้าน ความจุกเสียดผสมปนเปกับความเสียวซ่านจนต้องหาทางระบายออก หญิงสาวยกมือขึ้นจิกขยุ้มกลุ่มผมสีเข้มของคนบนร่าง ออกแรงรั้งใบหน้าหล่อเหลาให้โน้มลงมาหาหน้าอกที่ชูชันท้าทายสายตา "ดูดสิ..." เสียงหวานเอ่ยสั่งพร่าพร่าอย่างเอาแต่ใจ มุมปากหยักกระตุกยิ้มอย่างชอบใจที่ยัยตัวแสบยังคงความเย่อหยิ่งเอาไว้ได้ เลออนอ้าปากครอบครองยอดอกสีสวย ดูดดึงและขบเม้มอย่างตะกละตะกลาม สลับกับตวัดปลายลิ้นร
Read more

ตอนที่ 38 Outdoor… 5

เลออนสัมผัสได้ถึงแรงตอดรัดที่ตอดตุบๆ ถี่รัว ชายหนุ่มโน้มตัวลงมา มือหนาข้างหนึ่งละจากการจับเรียวขา เลื่อนต่ำลงไปหาจุดกึ่งกลาง ปลายนิ้วโป้งกดลงบนจุดกระสันที่กำลังฉ่ำเยิ้ม บดคลึงและขยี้มันรัวเร็ว สอดประสานไปกับจังหวะสะโพกที่กระแทกกระทั้นเข้าออกอย่างหนักหน่วง การถูกจู่โจมพร้อมกันทั้งข้างนอกและข้างในทำเอาเซียร่าสติแตกกระเจิง หญิงสาวจิกเล็บลงบนลาดไหล่กว้างเพื่อระบายความเสียวซ่าน พลางสบถด่าคนบนร่างเสียงสั่น "ไอ้เวรเลออน!... แม่งเอ๊ย... นิ้วนาย... อ๊ะ!" เลออนกลับหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ เอวสอบยิ่งจงใจควงกระแทกเน้นๆ บดขยี้ความขรุขระเข้ากับผนังเนื้อนุ่ม สลับกับปลายนิ้วร้ายกาจที่ขยี้จุดอ่อนไหวให้หนักมือขึ้นไปอีก "ที่รักของผม... ด่าเก่งซะด้วย" เสียงทุ้มเอ่ยเย้าแหย่ชิดใบหู "อย่ามาเรียกที่รักนะ ไอ้... อ๊า!" คำด่าทอถูกกลืนหายไป เปลี่ยนเป็นเสียงหวีดร้องเมื่อคนตัวโตจงใจสวนสะโพกอัดกระแทกเข้ามาจนมิดโคน พร้อมกับปลายนิ้วที่ขยี้รัวจนร่างบางแอ่นโค้งขึ้นจากพื้นเสื่อ สมองขาวโพลนไปหมดเพราะความเสียวซ่านที่พุ่งทะลุขีดจำกัด ทว่าในเสี้ยววินาที
Read more
PREV
1
...
1213141516
...
25
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status