All Chapters of One Partner เพื่อนรัก มาเป็นคู่นอนเถอะ: Chapter 141 - Chapter 150

กว่าพายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าจะสงบลง ทิ้งไว้เพียงเสียงหอบหายใจหนักหน่วงและสภาพยับเยินของคนทั้งคู่ บนผืนเสื่อเต็มไปด้วยคราบเหนียวเหนอะหนะเปรอะเปื้อนไปทั่ว เป็นหลักฐานชั้นดีว่าพวกเขาเพิ่งผ่านสมรภูมิเร่าร้อนมาหลายต่อหลายรอบจนแทบหมดสภาพ เลออนทิ้งตัวลงนอนหงายหอบหายใจ พลางรั้งร่างบางที่อ่อนปวกเปียกเข้ามากอดเกยไว้บนอกกว้าง นิ้วหนาเกลี่ยปอยผมชื้นเหงื่อของเซียร่าเล่นเบาๆ "ทำไมวันนี้เธอยอมง่ายจังเซียร่า..." เสียงทุ้มเอ่ยถามทำลายความเงียบ "เมาเหรอ?" เซียร่าแค่นหัวเราะในลำคอ ปลายนิ้วเรียวกรีดลากไปตามแผงอกเปลือยเปล่าของคนใต้ร่างอย่างอ้อยอิ่ง "เปล่า... ฉันก็แค่อยาก" เธอเว้นจังหวะไปนิด ก่อนจะยักไหล่เบาๆ อย่างไม่ยี่หระ "ก็ถือซะว่าวิน-วิน... ไม่ใช่หรือไง?" "นี่เธอเห็นฉันเป็นดิลโด้ส่วนตัวของเธอหรือไง" แทนที่จะปฏิเสธ เซียร่ายกมุมปากขึ้นนิดๆ ปลายนิ้วเรียวเปลี่ยนมาจิ้มลงบนแผงอกแกร่งเบาๆ แววตาเย่อหยิ่งช้อนขึ้นสบตาเขาอย่างท้าทาย “อืม... ก็อาจจะใช่นะ” คำตอบสุดแสนจะเอาแต่ใจนั่นทำเอาเลออนถึง

หญิงสาวขยับตัวหาองศาที่สบายบนผืนเสื่อ แล้วหลับตาพริ้มหนีหน้าเขาไปดื้อๆ ปล่อยให้ฤทธิ์แอลกอฮอล์และความอ่อนเพลียเข้าครอบงำจนสติดับวูบไปอย่างรวดเร็ว เลออนถึงกับชะงักไปชั่วขณะ เมื่อคนที่เพิ่งพ่นคำด่าฉอดๆ ใส่เขาเมื่อกี้ ชิงตัดบทหนีไปเข้าเฝ้าพระอินทร์เอาเสียดื้อๆ "เฮ้ย! เซียร่า... ตื่นก่อนดิ" เขายื่นมือไปเขย่าไหล่บางที่เปลือยเปล่าเบาๆ ทว่ากลับไร้เสียงตอบรับ มีเพียงเสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอเป็นเครื่องยืนยันว่าเธอหลับลึกไปแล้วจริงๆ ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ ปรายตามองเรือนร่างอวบอิ่มที่นอนเปลือยท้าลมหนาวอย่างไม่แคร์โลก ก่อนจะสบถออกมาอย่างเหลือเชื่อ "หลับจริงดิ? แม่ง... ไม่คิดจะลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้าหน่อยหรือไงวะ!" เมื่อเห็นว่ายัยตัวแสบไม่มีทีท่าจะตื่นขึ้นมารับผิดชอบตัวเอง ชายหนุ่มก็จำใจเอื้อมมือไปคว้าเสื้อผ้าที่ถูกเหวี่ยงทิ้งกระจัดกระจายขึ้นมา สอดแขนสอดขาจัดการสวมใส่ให้คนหลับอย่างทุลักทุเล พลางสบถงึมงำในลำคอ "ผู้หญิงอะไรวะ... น่าไม่อายเลยจริงๆ ให้ตายเถอะ" ทว่าพอจัดการดึงเสื้อยืดตัวโคร่งลงมาคลุมเรือนร่างอวบอิ่มเสร็จสรร

ชายหนุ่มออกแรงปั่นจักรยานคันเล็ก มุ่งหน้าฝ่าสายหมอกจางๆ ยามเช้าตรู่ไปตามเส้นทางดินลูกรัง ทิ้งลานกางเต็นท์เอาไว้เบื้องหลัง ท่ามกลางอากาศที่เย็นจัดและความงัวเงียของคนที่นั่งซ้อนท้าย ใช้เวลาปั่นมาตามทางไม่นานนัก จักรยานพับคันเล็กก็ค่อยๆ ชะลอความเร็วลง ก่อนจะจอดสนิทลงบนเนินหญ้ากว้างที่ยื่นออกไปรับลมเหนือคุ้งน้ำ เลออนแตะขาตั้งลงกับพื้น ก่อนจะหันไปสะกิดก้อนผ้าห่มที่ยังคงซุกหน้าหลับพิงแผ่นหลังของเขาอยู่ "เซียร่า... ถึงแล้ว ตื่นมาดูนี่ดิ" "อื้อ..." คนถูกปลุกครางอู้อี้ ขยับตัวยุกยิกอย่างขัดใจ หญิงสาวค่อยๆ โผล่ใบหน้าที่ยังคงงัวเงียและผมเผ้ายุ่งเหยิงออกมาจากผ้าห่มผืนหนา นัยน์ตาคู่สวยกะพริบถี่ๆ ปรับโฟกัสสู้กับไอหมอกยามเช้า ก่อนที่อาการงัวเงียจะค่อยๆ มลายหายไปจนหมดสิ้น เมื่อภาพเบื้องหน้าปรากฏชัดเจนเต็มสองตา... แสงสีส้มทองของดวงอาทิตย์ดวงกลมโตกำลังค่อยๆ โผล่พ้นทิวเขา สาดส่องทะลุสายหมอกสีขาวจัดที่ลอยเรี่ยอยู่เหนือผิวน้ำ สะท้อนเป็นประกายระยิบระยับ ทิวทัศน์ที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตาประกอบกับอากาศบริสุทธิ์ยามเช้าตรู่ มันสวยงามราวกับภาพวาดจนเซียร่าเผลอจ้อง

ใช้เวลาปั่นจักรยานลัดเลาะมาตามทางดินลูกรังได้ไม่นาน จักรยานก็มาจอดหน้าตลาดเช้าของหมู่บ้าน บรรยากาศรอบตัวคึกคักไปด้วยชาวบ้านที่ออกมาจับจ่ายซื้อของ ผสมกับกลิ่นอาหารคาวหวานที่ลอยหอมฉุยไปทั่วบริเวณ เลออนแตะขาตั้งจักรยานลงกับพื้น ยังไม่ทันได้เอ่ยปากบอก คนที่นั่งซ้อนท้ายมาตลอดทางก็ขยับตัวก้าวลงจากเบาะเองอย่างรู้หน้าที่ ทว่าสภาพของเซียร่าในตอนนี้กลับทำเอาคนมองถึงกับหลุดขำ หญิงสาวยังคงรวบผ้าห่มผืนหนาพันรอบตัวไว้มิดชิด โผล่มาแค่ใบหน้าสวยๆ กับมือสองข้างที่กำขอบผ้าห่มไว้แน่น สภาพไม่ต่างอะไรกับ 'ดักแด้' ที่กำลังเดินเตาะแตะเข้าหาของกิน ความหิวที่สะสมมาตั้งแต่เมื่อคืนบวกกับการต้องนั่งโต้ลมหนาว ทำให้เซียร่าหิวจนตาลาย หญิงสาวเดินดุ่มๆ ไปหยุดหน้าแผงหมูปิ้งที่ส่งกลิ่นยั่วน้ำลายที่สุด "ป้าคะ เอาหมูปิ้งสิบห้าไม้ ข้าวเหนียวสี่ห่อค่ะ" เธอสั่งออเดอร์ฉับไว ก่อนจะหันขวับไปมองร้านข้างๆ "แล้วก็เอาปาท่องโก๋ถุงนึง น้ำเต้าหู้สองถุงด้วยค่ะ" สั่งเสร็จสรรพ แม่ค้าก็จัดการห่อของยื่นส่งให้ เซียร่ารับถุงของกินพะรุงพะรังมากอดไว้ ก่อนจะหันขวับกลับมามอ

เมื่อกลับมาถึงลานกางเต็นท์ บรรยากาศช่วงสายก็เริ่มคึกคักขึ้นมาแล้ว เพราะพวกเพื่อนอย่าง ราม เจย์ และมังกร พากันตื่นมานั่งสุมหัวจิบกาแฟกันอยู่ที่โต๊ะพับหน้าเต็นท์อย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ทันทีที่ล้อจักรยานจอดสนิท เซียร่าก็รีบก้าวลง แล้วกระชากถุงของกินจากมือเลออน เดินดุ่มๆ เอาไปวางแหมะบนโต๊ะกลางวงโดยไม่พูดไม่จา ทำเอาพวกที่นั่งอยู่ถึงกับเลิกคิ้วมองหน้ากันอย่างงงๆ เลออนเพิ่งจะเตะขาตั้งจักรยานลงกับพื้น ยังไม่ทันได้เดินตามพาร์ตเนอร์ตัวแสบเข้าไป มังกรที่นั่งอยู่ก็ผุดลุกขึ้นแล้วเดินตรงดิ่งเข้ามาหาเขาทันที "ไอ้เลออน..." มังกรกดเสียงต่ำ นัยน์ตาคมจ้องเขม็ง "เมื่อคืนมึงทำเหี้ยอะไรข้างนอก" "เอากันไง... พวกมึงไม่ได้ยินเสียงหรอ?" พรวด! เจย์ที่กำลังยกแก้วกาแฟขึ้นจิบถึงกับสำลักพ่นพรวดออกมาจนไอคอกแคก ส่วนเซียร่าถึงกับอ้าปากค้างทึ่งในความหน้าด้านไร้ขีดจำกัดของผู้ชายคนนี้ หญิงสาวเบิกตากว้าง ใบหน้าเห่อร้อนและแดงจัดจนลามไปถึงใบหู "มึงนี่มันเหี้ยจริงๆ!" มังกรสบถด่าอย่างเหลืออด ยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองแรงๆ "แม่ง... เมียกูจะออก