Taming the Ruthless CEO のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 64

Ang mga araw bago ang pagdating ng aking ina ay tila humahaba sa bawat paglipas ng oras. Ang buong nayon ay nabalot ng kakaibang katahimikan na hindi puno ng takot kundi ng pag-aabang. Ang aking ama ay gumising nang maaga at natulog nang huli sa bawat araw. Siya ay nagtungo sa mga bukid at nagtulungan sa mga magsasaka, nag-ayos ng mga sirang bakod, at nakipagkwentuhan sa sinumang lumalapit sa kanya. Hindi siya naghahanap ng paghanga. Ang bawat kilos niya ay tila paghingi ng tawad sa pamamagitan ng gawa. Si Lino naman ay inilipat ang lahat ng talaan sa bagong silid na gagamitin ng lahat, tinitiyak na walang iisang tao ang magkakaroon ng eksklusibong hawak sa mga kasulatan. Si Xavier ay laging nasa aking tabi. Hindi siya nagsasalita nang labis, ngunit ang kanyang presensya ang nagbibigay sa akin ng lakas sa tuwing ang aking isipan ay nagiging magulo.Sa ikatlong araw bago sumikat ang araw, narinig namin ang pagtunog ng kampana sa hangganan ng nayon. Hindi ito hudyat ng panganib

Ang paglalakad pauwi ay tila ibang-iba na mula sa pagtakas namin noong nakaraan. Ang hangin ay humahampas nang magaan sa aming mga mukha, ang liwanag ng araw ay tumatagos sa mga dahon nang mainit at mapagpatuloy, at ang bawat hakbang ay may kasiguruhan na hindi na kami tumatakas sa anuman. Gayunpaman, mayroong kakaibang katahimikan sa pagitan namin ni Xavier, hindi dahil sa pagdududa kundi dahil sa dami ng bagay na kailangang ayusin sa aming sariling buhay matapos ang mahabang panahon ng panganib.Hinawakan niya ang aking kamay nang mahigpit nang huminto kami sandali sa isang burol kung saan tanaw ang buong nayon. Ang mga bahay ay nakatayo nang payapa, ang usok ay lumalabas sa mga tsimenea nang dahan-dahan, at ang mga tao ay nakikita sa malayo na nagtutulungan sa pag-aayos ng mga bakod at daanan.“Tingnan mo,” sabi niya nang mahina. “Ito ang ipinaglaban natin. Ngunit ngayong wala nang banta mula sa labas, kailangan nating harapin ang buhay na karaniwa