All Chapters of คู่หมั้นตัวร้ายของนายวิศวะฮอตเนิร์ด NC20+: Chapter 11 - Chapter 20

สักพักพอทานอาหารกันเสร็จ นฤนาถก็สอนน้ำชา เตรียมผัก เตรียมเนื้อเพื่อทำอาหาร หลายเมนูเลย น้ำชาตั้งใจเรียนรู้เป็นอย่างดี ถึงแม่ว่าจะเป็นครั้งแรก เธอก็ทำออกมาได้ดี จนนฤนาถแอบชื่นชมในใจ และนึกเอ็นดูคู่หมั้นของลูกชายมากขึ้นไปอีก นึกเอ็นดูด้วยที่คุณแม่น้ำชาได้จากไปนานแล้ว เธอมีแค่คุณพ่อแล้วก็พี่สาว แบบนี้ก็ไม่ต่างจากนิกโก้ที่มีแค่แม่ พอทำอาหารเสร็จสักพัก ก็เปลี่ยนมานั่งจัดดอกไม้ น้ำชาเพิ่งจะทราบจากคำบอกเล่าของคุณแม่ของเขาว่า ท่านเรียนจบคหกรรมศาสตร์ ถึงว่าทำไมถึงเก่งเรื่องพวกนี้ ก็ไม่แปลกที่พี่นิกโก้จะชื่นชมคุณแม่ของเขามาก น้ำชาคอยมองว่าท่านตัดแต่งกิ่งดอกไม้ยังไง และทำตามอย่างตั้งใจ แต่ทว่า… “โอ๊ย!” น้ำชาร้องออกมาเสียงดัง เมื่อไม่ทันได้ระวัง ใช้กรรไกรพลาดโดนบาดเข้าที่นิ้วเป็นแผลใหญ่ เลือดทะลักออกมามากมาย “หนูน้ำชาเป็นไงบ้าง” นฤนาถรีบหยิบทิชชูมากดห้ามเลือดให้ทันที “ไม่เป็นไรค่ะป้าเล็กชาไม่ระวังเองค่ะ แผลเล็กนิดเดียวเอง” น้ำชารีบพูดไม่อยากให้ท่านต้องกังวล “มาเถอะทำแผลก่อน วางก่อนไม่ต้องทำแล้ว” นฤนาถหยิบดอกไม่ออกจากมือสวย แล้วจัดการล้างแผลทำแผลให้เรียบร้อย “แผลใหญ่เหมือนกันนะ น้ำชาอย่า

“ชาจะทำให้พี่นั่นแหละเป็นฝ่ายถอนหมั้น คอยดูเถอะจะเป็นพี่ที่ต้องเสียใจ พี่สาวชาไม่ได้ทำอะไรผิด การที่ชาจะเอาคืนบ้างมันก็สมเหตุสมผลกันดีแล้วนี่“ “น้ำชาพี่ไทเลอร์ก็ไม่ได้ผิด คนเขามีความรัก ถ้าพี่น้ำขิงไปแยกเขาสองคนจากกันนะสิจะผิด เพราะพี่น้ำขิงไม่ได้รักพี่ไทเลอร์เลยน้ำชา” “พี่ก็พูดได้สิ เข้าข้างกันเอง เอาเป็นว่าลองพี่มีคนรักดูบ้างสิ ชาจะแยกให้ดู ว่าจะทำได้ไหม แล้วเป็นพี่รึเปล่าที่จะต้องเป็นคนผิด” “เรามันคนพาลหาเรื่อง ตกลงจะเอายังไง ถ้าถอนหมั้นวันนี้พี่ยังจะให้โอกาส ถือว่าเราทำไปเพราะยังเด็กคิดอะไรตามอารมณ์ รู้เท่าไม่ถึงการณ์” “ถ้าพี่บอกว่าพี่รู้มาตลอด แล้วทำไมพี่ถึงยอมหมั้นละคะ” “พี่รู้ตอนเราหมั้นกันไปแล้วน้ำชา รู้เพราะได้ยินเราพูดกับเพื่อน และวันนี้ จะเป็นอีกครั้งที่จะให้โอกาส ลงไปบอกคุณปู่กับคุณแม่พี่ตอนนี้ ว่าเราจะถอนหมั้น” “ไม่ค่ะ ชาจะไม่ถอนหมั้น และจะแต่งงานกับพี่ให้ได้” พูดจบน้ำชาก็เดิน ออกมาจากห้องเขา ด้วยความอยากเอาชนะเลยพูดแบบนั้นออกมา ไม่คิดจะคว้าโอกาสที่เขาหยิบยื่นให้แก้ตัว น้ำชาลงมาจากห้องของนิกโก้ เจอพี่แม่บ้าน สั่งความไว้ว่าฉันขอกลับก่อนเพราะมีธุระด่วน “รบกวนบอกคุณป้

หมับ! นิกโก้กอดเอวเล็กไว้แน่น “จูบก่อนเดี๋ยวคืนให้” “ไม่” “งั้นก็ไปเปิดIGใหม่ได้เลย” “ไปจูบคนอื่นสิ จะมาอยากจูบชาทำไม” น้ำชาสะบัดหน้าหนีไปทางอื่น “เปล่า พี่หมายถึงให้เราจูบพี่” นิกโก้ตั้งใจพูดแบบนั้นอยากแกล้ง “ไม่ ชาไม่ได้อยากจูบพี่ ชาไม่อยากจูบคนที่ชาไม่ชอบ” “หึ! ก็แล้วแต่นะ ถ้าไม่อยากได้โทรศัพท์คืนก็แล้วแต่” “พี่จะมาจูบกับผู้หญิงที่ตัวเองไม่ชอบทำไม”“แล้วจะให้ไปจูบกับผู้ชายรึไง” นิกโก้ตอบยิ้มๆ อย่างนึกสนุก “เร็วสิจูบหน่อย” นิกโก้ทำปากจู๋รอ “ไม่ ทะเลาะกันจะเป็นจะตาย แล้วจะให้จูบ พี่เป็นบ้ารึไง ปล่อยนะ” น้ำชาออกแรงดิ้นอยู่บนตัวเขา “หึ! ไม่กล้านะสิ เรามันหน้าใหญ่แต่ใจป๊อด กลัวใช่ไหมล่ะ กลัวว่าจะตกหลุมรักก่อนมากกว่า ใช่ไหม” เขาพูดจี้ใจเธอ จุ๊บ! น้ำชาจุ๊บปากเขาอย่างรวดเร็ว “นี่ไงชาจูบแล้วจบไหม เอาโทรศัพท์ชาคืนมาสักที แล้วก็ปล่อยชาได้แล้ว” นิกโก้หัวเราะ “เด็กน้อยมากเลยนะ เมื่อกี้เรียกจูบเหรอ จูบใหม่ จูบน่ะไม่ใช่จุ๊บ” “โอ๊ย! พอเลยอย่ามากวนกันนะ ใครจะไปจูบเป็น” “เคยสอนไปแล้วนี่ทำไมไม่จำ คงต้องทบทวนอีกรอบสินะ” น้ำชาพยายามดิ้นอยู่ในอ้อมกอดเขา เพราะไม่อยากให้เขาจูบ แต่ก็สู

“น้ำชาพี่ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ เราไปรู้จักสนิทสนมกับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมถึงตกลงหมั้นหมายเร็วขนาดนี้” “ก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลยค่ะพี่กัปตัน แค่หมั้นกันไว้” “น้ำชาพี่หมายถึงเราเต็มใจใช่ไหม รึเพราะที่บ้าน แล้วน้ำขิงล่ะเห็นด้วยรึเปล่า” กัปตันรีบถาม “ชาเต็มใจค่ะพี่กัปตัน พี่น้ำขิงก็ไม่ได้อะไร” น้ำชาตอบเสียงเบา ก้มหลบสายตาเขา “ทานอาหารดีกว่านะคะ อาหารมาพอดี” รีบชวนเขาพูดเรื่องอื่น กัปตันสังเกตอาการที่ไม่ปกติของน้ำชา อย่างนึกใคร่ครวญ เรื่องนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ แต่เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ เพราะไม่อยากให้น้ำชาอึดอัด “อร่อยไหมคะ” น้ำชาถามอย่างใส่ใจ ตั้งใจชวนเขาคุยไม่อยากให้เขาถามเรื่องหมั้นอีก พี่กัปตันคงจะเป็นห่วงถ้ารู้ว่าการหมั้นของฉันไม่ใช่การหมั้นปกติเหมือนคนทั่วไป และฉันก็ไม่อยากให้เขาลำบากใจด้วย เลยเลือกที่จะเลี่ยงตอบ “อืม! อร่อยมาก” “ไว้พี่มาหาชาบ่อยๆ สิคะ ชาจะพาไปทานร้านอร่อยแถวนี้ทุกร้านเลยค่ะ” “ถ้าน้ำชาอยากให้พี่มา ก็จะมาครับ” น้ำชายิ้มให้เขา “พี่เรียนจบแล้วจะอยู่ที่นี่ต่อ รึกลับไทยคะ” “ขอคิดดูก่อน แต่ถ้าคุณพ่อเรียกตัวกลับ ก็คงต้องกลับนั่นแหละ” น้ำชาหัวเราะ “มีงานรออยู่ค่ะ พี่จ

“ดีใจที่จำพี่ได้นะครับ น้องน้ำชา ไอ้นิกโก้กว่าจะแนะนำอย่างเป็นทางการเนอะ ว่าเป็นคู่หมั้น ไม่ใกล้แต่งกันแล้วเหรอครับ” ปุญญ์พูดแซวติดตลกตามประสา น้ำชายิ้มให้เขา “ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะคะ คุณน้ำชา” ใบหม่อนฝืนยิ้มให้น้ำชา “เช่นกันค่ะคุณใบบอน” น้ำชาเรียกชื่อเธอผิดอย่างตั้งใจ เพราะอยากให้เธอรู้ว่าเธอไม่ได้สำคัญ ฉันไม่จำเป็นต้องใส่ใจ ที่จริงฉันได้ยินชื่อเธอมาหลายครั้งจากยิปโซ ว่าใบหม่อนทำตัวสนิทสนมกับพี่นิกโก้เกินไปจนคนพูดถึงที่มหาลัย พอมีโอกาสก็อยากแสดงให้เธอรู้บ้าง และได้ผลใบหม่อนถึงกับหน้าเสีย “น้ำชาเพื่อนพี่ชื่อใบหม่อน” นิกโก้เอ่ยเตือนเสียงเบา “ขอโทษด้วยค่ะ คุณใบหม่อน เมื่อกี้ชาได้ยินไม่ถนัด” ใบหม่อนยิ้มตอบอย่างฝืนๆ “ถ้าน้องน้ำชาไม่รีบ ไปหาอะไรทานนั่งคุยกันดีไหมครับ พวกเราตั้งใจแบบนั้นกันอยู่แล้วจองร้านไว้แล้วครับ ไปด้วยกันนะครับน้องน้ำชา” ปุญญ์เอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงสุภาพและยิ้มให้อย่างเป็นมิตร น้ำชายิ้มให้ปุญญ์ที่มีน้ำใจเอ่ยชวน และมองใบหม่อนที่ปั้นหน้าลำบากอยู่ตอนนี้ เห็นแบบนั้นก็เลยอยากแกล้งขึ้นมา ก็เลยรีบตกลง และหันไปควงแขนนิกโก้ยิ้มให้ “ชาไปนั่งด้วยได้ใช่ไหมคะพี่นิกโก้”