“คุณแม่ครับสองอาทิตย์ก่อนผมเพิ่งไปหาน้ำชาที่ภูเก็ตมาครับ ที่โน่นยังไม่ลงตัวเท่าไหร่ น้ำชาก็เลยต้องอยู่ก่อน งานผมก็ยังยุ่งอยู่มาก ไม่มีอะไรหรอกครับ คุณแม่ไม่ต้องกังวลมากไป” “งั้นเหรอ ถ้าไงแม่ขอเคลียร์งานอีกสักสามวัน แล้วแม่จะไปถามหนูน้ำชาเอง ว่านิกโก้ทำอะไรให้ลูกสะใภ้แม่โกรธรึเปล่า แค่นี้นะ” นฤนาถวางสายจากลูกชาย และคิดว่าทั้งคู่ต้องมีปัญหาอะไรกันแน่ๆ น้ำชาคงไม่สบายใจไม่งั้นคงไม่หายเงียบไปตั้งแต่แต่งงานได้วันเดียวแบบนี้ นิกโก้นั่งคิดอยู่คนเดียวว่าเขาจะบอกคุณแม่กับคุณปู่ว่ายังไงดี เพราะยังไงก็ต้องบอก จะปิดไปแบบนี้คงไม่ได้ ครืดดด ครืดดด ครืดดด เสียงเรียกสายเข้าโทรศัพท์เขา นิกโก้รีบกดรับสายทันที เมื่อเห็นว่าเป็นชื่อคนของเขาที่ส่งไปเฝ้าน้ำชาโทรเข้ามา “ฮัลโหล” “พี่นิกโก้ พี่ทำแบบนี้ทำไม” น้ำชาสะอื้นร้องไห้ “น้ำชาพี่แค่…” “พี่ต้องการอะไรพี่รู้ไหมชาตกใจแค่ไหนที่รู้ตัวว่ามีคนตาม พี่อยากได้รูปชางั้นเหรอ พี่จะฟ้องชู้งั้นเหรอ พี่ไม่เชื่อใจชาเลยใช่ไหม” “น้ำชาไม่ใช่” นิกโก้พูดอะไรไม่ถูกเลยตอนนี้ ยิ่งได้ยินเสียงเธอสะอื้นด้วยแล้วเขายิ่งใจไม่ดี น้ำชากดตัดสายเขาทิ้ง แล้วก็ส่งโทรศั
Read more