All Chapters of Tempting the Devil: Chapter 21 - Chapter 30

Soleia Eirlys Servania’s Point of View“Wala ka ba talagang girlfriend?” tanong ko sa kaniya nang makapasok siya sa loob ng tent.Nakahiga na ako, kahit pa katatapos ko lang kumain. Medyo malamig na rin kasi, dahil hapon na. Malamig na rin kasi ang simoy ng hangin.And since open space nga ‘to—tent lang ang tutulugan namin, mas ramdam ko ‘yong lamig.Nakabalot na rin ako ngayon ng kumot, pero nilalamig pa rin ako. Si Vaughn, parang hindi man lang siya nilalamig. Hindi pa siya naka-jacket.“Wala.”Napakurap ako sa kaniyang sinabi. Nakatitig lang ako sa kaniya, habang pumupuwesto siya ngayon sa aking tabi.Malawak naman ‘tong tent, pero parang sumikip lalo na nang tabihan ako ni Vaughn.Napalunok ako nang lumingon siya sa akin, at napansin ko din ang pagsulyap niya sa aking labi.“Bakit ba interesado ka?” tanong niya sa akin, at ibinalik ang kaniyang atensyon sa akin.“Kasi may kasama kang ibang babae. Kaya naninigurado ako na wala ka talagang girlfriend.”“May nakita ka ba sa timeline

Soleia Eirlys Servania’s Point of View Nanginginig ang aking mga hita, dahil patuloy pa rin siya ngayon sa kaniyang ginagawa.Hindi ko na alam kung saan ibabaling ang ulo ko, dahil sa tuwing gusto kong sagutin ang kaniyang tanong, hindi ko magawa. Tumitikom ang aking bibig, o hindi kaya ay napauungol na lang ako.“Vaughn!”“Hindi ka talaga sasagot?” tanong niya kasabay ng pagbaon niya sa kaniyang daliri sa akin.Napaliyad ako, at napasigaw na lamang, dahil sa sarap, at gulat. Ramdam ko ang namumuong pawis sa aking katawan, ngunit hindi tumigil si Vaughn sa kaniyang ginagawa.Mas lalo lamang niyang binilisan, at pilit akong binabalaw sa paraang alam niyang hindi ako makatatanggi.“Sa ‘yo lang!” pasigaw kong sagot, dahil kapag hindi ako sumagot, alam ko sa sarili kong hindi niya titigilan. “Oh my!”Kaya lang ay mali ako sa parteng ‘yon, dahil imbis na tumigil siya, mas lalo lamang niyang pinag-igihan. Mas lalo lang hindi napigilan ang hiyaw, at ungol ko.“That’s right, angel. Moan.”“O

Soleia Eirlys Servania’s Point of View“Anong hindi ko kailangan?” gulantang na sambit ko sa kaniya.Kaya lang ay imbis na sumagot, at sabihin sa akin kung saan ba ang mga gamit ko, tinaasan lang niya ako ng kilay, at nagpatuloy na naman siya sa pagluluto.Pinadasahan ko naman ang aking buhok, at tinaliman ang aking mga mata, habang nakatitig sa kaniya. Pero wala na kasi ang atensyon niya sa akin, eh. Nasa niluluto na niya.“Vaughn!” inis kong sambit sa kaniyang pangalan.Lumapit ako sa kaniya, pero kumunot lamang ang kaniyang noo lalo na nang mapagawi na sa akin ang kaniyang atensyon.“Don’t move!” sita nito sa akin, pero hindi ako tumigil sa paglalakad papunta sa kaniya.Mabagal man ang paglalakad ko, sinisikap ko pa ring hindi maglikha ng daing lalo pa’t mahapdi nga ‘yon. Masakit din ang aking katawan. Dinagdagan kasi ‘yon ng lamig, at ‘yon ang pinakaayaw ko kung minsan.“Hirap ka na ngang maglakad!”“Saan ba kasi ‘yong mga gamit ko? Maliligo ako!”Mayroong banyo rito sa puwesto na

Soleia Eirlys Servania’s Point of View“Bakit mo ginawa ‘yon?” hindi makapaniwala kong tanong sa kaniya.Nakalayo na kami sa kanila, pero ramdam ko ang tingin nila sa amin lalo na sa akin.Parang may bumara sa lalamunan ko, dahil doon. Alam ko naman na gusto lamang ni Vaughn na tulungan ako, dahil marami na talagang napatitingin sa amin.Kaya lang ay baka mas lalo lang nila akong puntiryahin. Baka hindi lang ganoon ang gawin nila.Mariin akong napapikit, at napahugot nang malalim na hininga.“What’s wrong? Tinulungan lang naman kita.”Kinagat ko nang mariin ang aking ibabang labi. Sa pangalawang pagkatataon, nagawa niya akong tulungan ulit. Kahit naman na hindi ako humingi ng tulong sa kaniya ngayon, ginawa niya ‘yon.“Pero mas lalong lalala ‘yon, Vaughn!” giit ko, at pinadasahan na lamang ang aking buhok gamit ang aking mga daliri. “Paano kung hindi nila ako tantanan?”“Gagawa ako ng paraan para patigilin sila,” saad niya na para bang ang dali-dali lang no’n. “I already made myself c

Soleia Eirlys Servania’s Point of View“Saan ka pupunta?” gulantang na tanong ni Mama, habang si Papa naman ay tinitingnan lang ako.Humugot ako nang malalim na hininga, at piniling tingnan ang aking kinakain.Bukas ang uwi ni Vaughn ngayon, at sasabay ako sa kaniya, dahil once raw na makauwi siya, kinabukasan no’n ay start na ng trabaho ko.“Sa Manila po. Magtatrabaho po ako roon, Ma. Ang hirap naman po kasi ritong maghanap,” paliwanag ko, at napahugot na lamang nang malalim na hininga. “Alam ko naman po na dapat ay nagsisimula muna sa mababa, pero kung halata naman po na hindi ganoon ang worth ko, bakit ko pa po pipilitin?”Gusto kong mag-ipon. Gusto ko ay malaki ang sahod. Alam kong maarte ako sa lagay na ‘to, pero masama bang iayon ang sahod ko sa pagod ko?Hindi kasi worth it kung hanggang ten thousand pesos lang ang sahod ko sa isang buwan. Imagine, ‘yong pagod ko? Kung gaano kataas ang cost of living ngayon sa Pilipinas?Sobrang hirap. Parang magtatrabaho ka na lang talaga para