Semua Bab Tempting the Devil: Bab 51 - Bab 60

Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewPatuloy lang sa pagsasalita ang secretary niya, habang ako naman ay nanatiling nakatitig sa laptop ko. Hindi man niya ibinaling ang kaniyang atensyon sa kaniyang secretary, at talagang nanatili sa akin.Mabilis akong nag-angat ng aking ulo, at sinalubong ang mga mata ni Vaughn na ngayon ay nanatiling nakatitig sa akin.Tinaasan ko siya ng kilay, at sinulyapan ang secretary niya na ngayon ay patuloy pa rin sa pagre-report. May hawak na ring document si Vaughn ngayon, pero hanggang ngayon ay hindi niya ‘to binabasa.“I’ll let you know my decision about this once I’m done reading it,” pahayag ni Vaughn, habang nanatiling nakatitig sa akin.“Noted, sir. Thank you so much po,” saad naman ng secretary niya.“You can leave now,” mababang boses na wika ni Vaughn, at sumandal sa kaniyang swivel chair.Napasulyap naman ako sa kaniyang secretary na ngayon ay tumayo na. I pursed my lips. Hinintay kong makalabas ang secretary niya, at maisara ang p***o.“Bakit

Soleia Eirlys Servania’s Point of View“Huh?” naguguluhan kong sambit, at napalingon sa kaniya.Hindi ko alam kung paano niya nabasa na may iniisip ako. Kaya napalunok ako, at napatitig na lang sa kaniyang asul na mga mata.“Wala akong iniisip,” bulong ko.Sinubukan kong pakalmahin ang puso ko, dahil baka maramdaman niya ang pulso ko. Ngunit kahit yata ano ang gawin ko, sinusuri na ni Vaughn ang aking reaksyon. Kaya nailihis ko kaagad ang aking mga mata, dahil sa takot na baka makita niyang nagsisinungaling ako.“Bakit hindi ka makatingin sa akin nang diretso kung wala ka talagang iniisip?” tanong niya, at halatang hinahamon ako.Kinagat ko ang aking ibabang labi, at natawa nang bahagya. Nang salubungin kong muli ang kaniyang mga mata, nakita ko kung paano umangat ang kaniyang kilay.Humugot ako nang malalim na hininga, habang ang kaniyang kamay naman ay inabot ang aking pisngi para haplusin.Nagawa niya ring hawiin ang mga hibla ng aking buhok na humaharang sa aking noo.“Vaughn, wal

Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewNapamura ako nang malutong nang patuloy lamang siya sa pagkagat sa aking nipple. Mas lalo pa niyang idiniin ang kaniyang labi sa aking dibdib, hanggang sinabayan na niya ‘to ng pagsipsip doon.“Vaughn…” daing ko, at ipinikit nang mariin ang aking mga mata.Wala sa sarili kong hinawakan ang likod ng kaniyang ulo, at hinila ang kaniyang buhok. Kinagat ko ang aking ibabang labi para pigilan ang sariling mapaungol.Ngunit kahit ano ang aking gawin, kusang lumalabas talaga ‘yon sa aking bibig. Wala na akong ibang magawa kung hindi ay hayaan na lang ang sariling mapaungol, habang patuloy sa pagsipsip ni Vaughn sa aking nipple.Ang isang kamay naman niya ay nasa aking dibdib, at patuloy na pinipisil ang isang dibdib ko. Kung minsan ay ikinikiskis din niya ang kaniyang hinlalaki sa aking dibdib, habang patuloy siya sa pagsipsip sa kabila.“Gusto mo ba ‘tong ginagawa ko, angel?” tanong niya.Bahagya niyang inilayo ang kaniyang labi sa aking nipple para ma

Damien Vaughn Vittori’s Point of ViewHindi ko talaga alam kung bakit niya iniisip na magmamahal ako ng iba—na maghahanap ako ng iba kung gayon na nandito naman na siya.Alam kong wala siyang ideya tungkol sa nararamdaman ko. Akala ko, sapat na kasi ‘yong naipaparamdam ko sa kaniya ang lahat. But then, naalala ko na hindi lahat ay mahahalata ‘yon.Kinagat niya ang kaniyang ibabang labi, habang nakatitig sa akin. Sa kabila ng pamumungay ng kaniyang mga mata, sinusubukan pa rin niyang salubungin ang aking mga mata, kahit na minsan ay tumitirik ang mga mata niya.“Angel…” daing ko, at ibinaon ang aking sarili sa kaniya.Nang maabot ko na ulit ang cervix niya, umarko ang kaniyang likod. Kaagad na napukaw ng atensyon ko ang kaniyang dibdib. Kaya mabilis akong yumuko, at kaagad na hinalikan ang cleavage niya.“Shit… yes… Vaughn, please…”Lumipad naman ang kaniyang mga kamay sa likod ng aking ulo, at hinila ang aking buhok, habang patuloy ako sa paghalik. Dinilaan ko ang kaniyang cleavage sag

Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewKagaya nga ng sinabi ni Vaughn, sabay kaming kumain. Wala naman akong magawa, dahil pareho nga naman kaming nasanay na kumain nang sabay.Inilagay naman ni Vaughn ang shrimp na binalatan niya para sa akin. Hindi ko maiwasang mapatitig na lamang dito, at makaramdam nang kung anong kiliti sa aking puso.“Thank you,” mahina kong sambit, sapat na para marinig niya ang aking sinabi.Hindi naman siya nagsalita, pero nahagip ng aking mga mata ang kaniyang pagsulyap sa akin.Habang kumakain kami, wala ni isa sa amin ang nagsasalita. Hindi ko alam kung dapat ba akong mahiya lalo pa’t siya palagi ang nagbabalat ng shrimp kung gayon na kaya ko naman.Wala sa sarili kong kinagat ang aking ibabang labi, dahil hindi na siya kumakainKaya naman inilapit ko sa kaniyang labi ang tinuhog kong shrimp, at hinintay na ibuka niya ang kaniyang bibig.“Angel, you don’t have to feed me,” saad niya na para bang big deal talaga sa kaniya.Tinitigan ko lamang siya, at hindi