All Chapters of Tempting the Devil: Chapter 11 - Chapter 20

Soleia Eirlys Servania’s Point of View Maaga akong nagising kagaya ng usapan namin ni Vaughn. Kaya lang ay kahit alam ko naman na iisa lang ang kama niya, nagulat pa rin ako lalo na nang mapansin kong nasa tabi ko siya. Ginawa niyang unan ang bisig niya, at ‘yon ang dahilan kung bakit umaagaw ng atensyon ko ang kaniyang buhok sa kili-kili, at ang biceps niya. Talagang pagmulat ko ba naman kasi ng aking mga mata, nakaharap ako sa kaniya. Ang malala pa ay wala siyang suot na damit. Napalunok ako, at nailihis na lamang ang aking mg mata. Kahit sino, mag-aakala na may nangyari sa amin ngayon ni Vaughn kung maabutan man nila kami sa ganitong posisyon. Kaya naman bumangon na lamang ako, at kaagad nagpunta sa banyo, kahit na masakit ang katawan ko. Biglang sumagi sa akin ang ginawa namin ni Vaughn kahapon. Kaya wala sa sarili akong napatingin sa aking katawan nang makahubad ako. “Ang daming pulang marka,” wala sa sarili kong sambit, at napahawak na lamang sa aking leeg, habang tinitin

Soleia Eirlys Servania’s Point of View“Kaya mo namang mamasyal!”Wala sa plano ko ang ipasyal si Vaughn. Ang usapan lang naman namin ay ihahatid niya ako pauwi, at matapos no’n ay wala na.Panigurado naman akong narinig niya ang usapan namin ni Mama, eh.Inilihis ko ang aking mga mata, at napatikhim na lamang.Narinig ko pa nga ang pagtawa, hanggang sa pinili ko na lamang na umidlip.Pagkagising ko, nagtaka pa ako kung bakit iisa ko na lamang ngayon sa loob ng kaniyang sasakyan.Inilibot ko ang aking paningin, at napansin na nasa parking lot pala ako nang isang fast food chain.“Saan ‘yon? Hindi man lang ako ginising,” wala sa sarili kong sambit.Medyo inaantok pa nga ako. Kaya hinintay ko munang magising ang diwa ko, saka lumabas ng kaniyang sasakyan.Hindi pa nga lang ako nakalalayo nang makita ko siyang papalapit sa aking gawi. May bitbit siyang paper bag.Napakurap ako lalo na nang tumigil siya sa aking harapan, at nakatitig lamang sa akin.“Kagigising mo lang?” tanong nito sa ak

Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewNapahawak ako sa aking noo, habang nag-o-order si Vaughn ng para sa amin.Sa totoo lang, hindi ko maintindihan kung bakit ba kailangan na kasama niya ako kung gayon na kayang-kaya naman niyang mamasyal.I pursed my lips. Masamang tingin ang iginawad ko kay Vaughn nang lumingon siya sa aking gawi.Nakapamulsa siya, habang nakatitig sa akin nang mariin, pero kalaunan ay napatingin din naman sa cashier, dahil kinuha nito ang kaniyang atensyon.“Ano ba naman kasi ang problema ng lalaking ‘to?” inis kong sambit, at inilihis na lamang ang aking mga mata.Kinuha ko ang aking cellphone, at kaagad na nag-send ng message kay Papa, dahil baka hanapin niya ako.Humugot ako nang malalim na hininga, at tiningnan magandang tanawin. Nasa glass window kasi ang napili niyang table, eh. Pero hindi naman ibig sabihin no’n ay nagawa ko ng kalimutan kung bakit ako nandito.“After this, saan mo gustong magpunta?” tanong niya nang makaupo siya sa bakanteng upuan na nasa

Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewNapahawak na lamang ako sa aking noo, dahil nagising ako sa tunog ng aking cellphone. Ni hindi ko nga alam kung saan ba ‘yon nanggaling, eh. Ni hindi naman ako nag-alarm nang sobrang aga.Pagsulyap ko sa aking cellphone, bumungad ang pangalan ni Vaughn. Maging sa aking social media account, nagawa niyang tawagan. Ni hindi ko nga alam kung paano niya nalaman ang pangalan ko talaga sa social media account, eh.Sinagot ko kaagad ang tawag, pero hindi ko naman inaasahan na video call pala ‘yon. Huli na nang matanto ko, dahil nakatitig pala sa camera si Vaughn. Salubong ang kaniyang mga mata, at parang mukhang kagigising lamang din niya.“What took you so long?”Mabilis kong pinindot ang off camera, dahil kitang-kita ko kung gaano kagulo ang aking buhok! Hindi ko pa nga nagawang maghilamos, tapos gusto niyang mag-video call kami?“Bakit ka ba tumawag?” inis kong sambit, at kinusot ang aking mga mata. “Ano ba ang problema mo?”“Have you forgotten? Ipap

Soleia Eirlys Servania’s Point of ViewSaka lang ako ibinaba ni Vaughn nang makapasok na kami sa isang fast food restaurant.Sakto ring may mga bakanteng table. Kaya nang tumayo siya nang maayos, sinamaan ko siya nang tingin, dahil marami pa lang nagtatakang mga mata na nakatitig sa aming gawi.“Bakit kailangan mo akong buhatin?” singhal ko sa kaniya, pero natawa lamang siya nang pagak sa aking naging reaksyon.Basta na lamang siyang tumalikod, pero nang magtangka akong tumayo, lumingon muli siya sa akin.“Diyan ka lang,” mariing wika nito, at tinaliman pa ang kaniyang titig sa akin.Doon nalaglag nang tuluyan ang aking panga, dahil hindi ko inaasahan na magagalit siya.Balak ko lang naman sanang magpunta sa comfort room, pero bakit parang kasalanan pa ang tumayo, at umihi?Umigting ang aking panga, at napailing na lamang. Kagaya ng sinabi niya, nanatili ako sa table namin, hanggang sa bumalik siya.Masama pa nga ang timpla ng mukha niya, at hindi ko alam kung bakit.“Saan mo ba guston