All Chapters of เด็กหญิงใบ้กับระบบซุปเปอร์มาร์เก็ต : Chapter 71 - Chapter 80

“ที่หนึ่ง! เก่งจริงลูกพ่อ” มู่เต๋อยิ้มด้วยความปลาบปลื้มใจ เมื่อก่อนตอนเขายังอยู่สกุลฉี มีอาจารย์ที่ถูกเชิญจากภายนอกให้เข้าไปสอนหนังสือ ตัวเขา ฉีหนิงจิน และฉีเฉิงถูกสอนให้อ่านเขียน แม้มู่เต๋อจะอ่านเขียนได้เก่งจนอาจารย์ชมเชยครั้งแล้วครั้งเล่า แต่มารดาอย่างฮูหยินผู้เฒ่าไฉก็ยังคงพูดกรอกหูเขาเสมอว่าเขาไม่เหมาะกับการเรียน นางไม่ให้เขาไปสำนักศึกษา อ้างว่าร่างกายของเขาเหมาะกับการฝึกวิชาการต่อสู้ จึงได้หาคนมาสอนและส่งเขาไปยังสำนักคุ้มภัย ฉีกุ้ยหลินหน้าเสีย นางเดินเข้าไปที่กระดาน ครั้นเห็นผลสอบของตนที่ได้ลำดับสองก็กระเง้ากระงอดกลับไปหาบิดาที่นั่งรออยู่ในรถม้า “ท่านพ่อ! ไหนท่านว่าข้อสอบนั่น ไม่มีผู้ใดรู้ เหตุใดมู่ชิงอีจึงได้ที่หนึ่งเล่า” “หลินเอ๋อร์! เจ้าดูผิดหรือไม่ มู่ชิงอีเด็กบ้านนอกนั่นน่ะหรือ จะได้ที่หนึ่ง” “จริงเจ้าค่ะ ไม่เชื่อ ท่านพ่อก็ลงมาดูเองเถิด” มู่เต๋อยืนอยู่ข้างรถม้า มือซ้ายและขวาแตะอยู่ที่บ่าของลูกทั้งสอง ยิ้มรับคำชมจากผู้ปกครองของเด็กๆ ร่วมชั้นของบุตรด้วยความชื่นมื่น ครั้นเหลือบไปเห็นอดีตพี่ชายบุญธรรมลงจากรถม้าก็ชะงัก

“ไม่ต้องพูดมาก! จะบอกหรือไม่บอก!” คนผู้นั้นควงดาบสองครั้งแล้วใช้ปลายแตะไปที่พื้นตรงหน้าคล้ายจะข่มขู่ “ข้าถามจริงๆ เถอะ ท่านรับเงินคนแซ่ฉีมาทำเรื่องนี้หรือไม่” เด็กหญิงร้องถามเสียงดัง ฉีหนิงจินที่แอบฟังอยู่หลังผนังถึงกับสะดุ้ง คาดไม่ถึงว่ามู่ชิงอีจะเดาถูก เขาโมโหจนเผลอสะบัดมือไปถูกท่อนไม้ใกล้ๆ ล้ม มู่ชิงอีรู้สึกว่านอกจากคนร้ายที่ยืนอยู่ตรงหน้า ด้านหลังผนังยังมีคนซ่อนอยู่ “ข้าทายถูกใช่หรือไม่! ท่านลุงใหญ่ออกมาเถอะ!” “ไม่มีผู้ใดว่าจ้าง! เป็นข้าทำเพียงคนเดียว” คนร้ายร้องตวาดขึ้น เด็กหญิงอมยิ้ม “ข้าว่าหลังผนังนั้นมีคนนะ ไหน ขอข้าดูหน่อย” “ไม่ได้!” คนชุดดำร้องลั่น “ระบบ! ขอเข้าห้องมิติ!” มู่ชิงอีร้องขึ้นจบประโยคนั้น ร่างของมู่ชิงอีก็หายไปต่อหน้าต่อหน้า “นาง! นางหายไปแล้ว!” ฉีหนิงจินได้ยินสหายร้องบอกเช่นนั้นก็รีบวิ่งออกมาจากหลังผนัง “นางหายไปได้อย่างไร” คนทั้งสองหันรีหันขวาง ในขณะที่มู่ชิงอีที่ซ่อนอยู่ในห้องมิติ มองเห็นฉีหนิงจินอย่างชัดเจน “เป็นท่านลุงจอมโลภนี่เอง ฉันทายแม่นซะจริง”

ฮูหยินผู้เฒ่าล้มแปะลงกับพื้น หันไปจ้องหน้าเสิ่นชิวเยว่เขม็ง “เจ้า! เจ้าไม่ควรรอดตาย ข้าอุตส่าห์ให้คนถึงสองคนบีบคอเจ้าให้ตายแล้วแท้ๆ พวกเขาบอกข้าว่าเจ้าตายแล้ว ฝังเจ้าไว้ชานเมือง แต่เจ้า! เจ้ากลับรอดมาได้” เสิ่นชิวเยว่พุ่งเข้าไปใช้เท้าถีบเข้าที่อกของไฉเอินจนแหงนหงาย “คนเลว!” ใต้เท้าถานและนายอำเภอหนิงออกมาจากข้างในเรือนพร้อมกับเจ้าหน้าที่ในอำเภอและมือปราบร่วมห้าสิบคน “พวกเจ้าได้ยินเต็มสองหูแล้วนะ ฮูหยินผู้เฒ่าสกุลฉีสารภาพแล้วว่าเป็นคนสั่งฆ่าฮูหยินเสิ่น ข้าจะลากนางกลับไปสอบสวนต่อเดี๋ยวนี้” หนิงเฉิงกวางประกาศ ใต้เท้าถานตรงเข้าไปหามู่เต๋อและเสิ่นชิวเยว่ “พวกท่าน ไม่เป็นอันใดนะ” เสินชิวเยว่ยืนตัวสั่น ดวงตาเลื่อนลอย “ท่านพี่! ท่านไม่ควรถูกคนเลวทำร้าย!” การสอบสวนความผิดแต่หนหลังของฉีจ้าวหลิงและไฉเอินทำให้นายอำเภอหนิงพบเรื่องชวนตะลึง ฉีจ้าวหลิงบิดาของฉีหนิงจินที่เสียชีวิตไปแล้ว ที่แท้ซุกซ่อนความผิดฐานฆาตกรรมเอาไว้ และคาดว่าฮูหยินผู้เฒ่าไฉเอินก็รู้เรื่องนี้ด้วย “ฉีจ้าวหลิงกับไฉเอิน หลบหนีความผิดได้ แต่ไม่พ้นบ่วงกรรม หลังจาก

“คราวนี้ฉันตั้งใจจะไปทำการค้าในเมืองหลวง อยากให้ครอบครัวมู่กับหว่านมีกิจการใหญ่จะได้ไม่ต้องห่วงพวกเขาหลังจากฉันกลับไปแล้ว” “อืม...ผมเองก็ควรทำเอาไว้เหมือนกัน เพราะท่านนายอำเภอต้องดูแลชาวบ้าน เขาเสียสละและอุทิศตน ทว่าเบี้ยหวัดที่ทางการให้ น้อยเหลือเกิน หากผมทำให้เขามีเงินทองมากๆ วันหน้ามีเหตุใดเกิดกับชาวบ้าน เขาก็จะมีเงินทองคอยช่วยเหลือคน” “อืม จริงของคุณ” “อันที่จริง ผมยังไม่ได้เล่าให้คุณฟังว่า ในเมืองต้าซานผมแอบทำกิจการเอาไว้แล้ว” “กิจการอะไรเหรอ” มู่ชิงอีเอียงคอด้วยความสงสัย “โรงเตี๊ยมสี่ฤดู” “เอ๋! ฉันได้ยินว่าโรงเตี๊ยมนั่นมีถึงสองแห่งแล้วไม่ใช่เหรอ คุณไปเอาเงินที่ไหนมาทำ” หนิงหลวนเคอยิ้มน้อยๆ “ผมสารภาพก็ได้ ผมกดเอาวิตามินออกไปขายให้พวกเศรษฐีสูงวัยในอำเภอ ได้ราคาดีมากเลยล่ะ เก็บเงินไม่นานก็พอจะซื้อโรงเตี๊ยมเก่ามาได้ จากนั้นก็ใช้ความรู้ที่ร่ำเรียนมารีโนเวท[1]ที่นั่นใหม่ กลายเป็นโรงเตี๊ยมสี่ฤดูสาขาแรก จากนั้นก็สะสมเงินอีกครั้งและเปิดสาขาสอง ผมเข้าเมืองหลวงครั้งนี้ก็วางแผนจะเปิดสาขาสามและสาขาสี่” มู่ชิงอีฟ

“ตอนบ่ายก็พักซะ พรุ่งนี้ค่อยส่งรายงานการทดลองระบบส่งมาให้ฉันก็แล้วกันนะ” หัวหน้าแผนกของหล่อนยิ้มน้อยๆ ก็กลับออกไป ฉีชิงอีคิดถึงเมื่อเช้าที่ตนเข้าไปในแคปซูลนี้ ทั้งๆ ที่เพิ่งเกิดขึ้นเพียงสองชั่วโมงแท้ๆ เหมือนยาวไกลเพราะทำให้หล่อนเข้าไปในอยู่ในยุคโบราณเกือบปี แคปซูลของผู้ที่ชนะเกมแล้วและแสดงเจตจำนงของออกจากระบบจะไหลลงมาจากคอนโดแคปซูลที่อยู่ซ้อนด้านหลังนับร้อยแคปซูล ในระหว่างที่ฉีชิงเข้าไปอยู่ในระบบซุปเปอร์มาร์เก็ตก็มีคนอีกมากมายที่เข้าไปทะลุมิติด้วยการใช้ระบบที่แตกต่างกัน และเข้าสู่คนละยุคกัน คงมีเพียงความบังเอิญเท่านั้นที่ทำให้หล่อนกับ หนิงหลวนเคอเข้าไปในยุคเดียวกัน พอฉีชิงกำลังจะเดินออกจากประตูบริษัท หญิงสาวสองคนก็วิ่งเข้ามาหา “เธอกลับมาแล้วเหรอ ชิงชิง เป็นไงบ้าง” เฉินลี่น่า[1]ร้องทัก ฉีชิงหันไปเห็นเพื่อนโปรแกรมเมอร์ก็ยิ้มให้ “ยังมึนอยู่นิดหน่อย แต่ดีที่แคปซูลนอนสบาย” เฉินลี่น่าคล้องแขนข้างหนึ่งของฉีชิง ส่วนอีกข้างเป็นฉินเสี่ยวโหรว[2] โปรแกรมเมอร์หญิงผู้ดูแลระบบล้านตำลึงที่เคยทะลุมิติไปก่อน