All Chapters of เด็กหญิงใบ้กับระบบซุปเปอร์มาร์เก็ต : Chapter 51 - Chapter 60

หนิงหลวนเคอ หยางจือ หว่านอัน และฉีชิงอีช่วยเหลือเจ้าหน้าที่อำเภอทำการแจกจ่ายของบรรเทาทุกข์อย่างแข็งขันสมุห์บัญชีรู้สึกประหลาดใจที่ของบรรเทาทุกข์แจกจนครบตามที่มีในบัญชีแล้วแต่ก็ยังไม่หมด เขาจึงหันไปถามหนิงหลวนเคอ“คุณชาย ของพวกนี้เกินมาอีกมาก น่าแปลกใจเสียจริง”“เอ่อ! น่าจะเป็นคุณหนูฉีเอามาเพิ่มเติมน่ะ ก็ร้านของนางขนมาตั้งหลายเกวียน อาจจะเอามาเพิ่มตอนจะออกเดินทางแต่มิได้แจ้งพวกเรากระมัง”สมุห์บัญชีอำเภอนิ่งไปครู่หนึ่ง “คงเป็นเช่นนั้น ข้าเองก็มิได้สังเกตเสียด้วยว่าเกวียนที่คุณหนูฉีเอามามีของมากเพียงใด” การแจกของบรรเทาทุกข์ดำเนินไปทุกวัน หนิงหลวนเคอที่ได้รับคะแนนความซาบซึ้งเข้าสู่ระบบมาก ถึงกับตื่นเต้น เขาคอยกดสินค้าออกจากระบบซุปเปอร์มาร์เก็ตมาแจกคนอยู่เรื่อยๆ เพราะยิ่งกดออกมาแจก คะแนนของเขาก็เพิ่มพูนขึ้น “ชิงชิง ผมว่าเรามาช่วยคนครั้งนี้ คุ้มค่าจริงๆ คุณดูสิ คะแนนของผมแค่สี่วันก็เกินแสนคะแนนแล้ว” ฉีชิงอีพยักหน้ารับ นางใช้คะแนนไปถึงสองแสนคะแนน แต่ตอนนี้ได้กลับมาเป็นเท่าตัว “ดีจริงๆ แต่เราคงไม่เจอเหตุการณ์แบบนี้บ่อยนัก” “ใช่! คงเป็นเพราะพวกเขาลำบากมากก็

ฉีเต๋อมองฮูหยินผู้เฒ่าไฉด้วยความตกใจ ที่ผ่านมาเขาคิดเพียงว่ามารดาเลี้ยงผู้นี้ แม้ไม่รักเขาแต่ก็ไม่เคยใจร้ายถึงขนาดทำร้ายร่างกาย แต่เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่านางโลภมากถึงขนาดคิดจะมาขอแบ่งเอาร้านค้ากับภรรยาที่แยกบ้านของเขาหน้าตาเฉย “ท่านแม่ขอรับ ข้าได้ยินว่าท่านตกลงแยกบ้านกับอี้ซูไปแล้ว และเงินห้าร้อยตำลึงนั่นก็เป็นเงินชดเชยการตายของข้า ที่ท่านยินยอมให้เพื่อมิให้นางกลับไปพึ่งพาสกุลฉีอีกมิใช่หรือ” “เสี่ยวเต๋อ! เจ้าลูกอกตัญญู เพิ่งรอดชีวิตกลับมาก็เข้าข้างคนนอกเสียแล้ว เจ้าแน่ใจหรือว่านางซื่อสัตย์รอคอยเจ้า มิใช่ว่านางแอบอยู่กินกับเถ้าแก่เซียวไปแล้วหรอกรึ!” “ท่านแม่! เรื่องนั้นเป็นเรื่องระหว่างข้ากับอี้ซู ท่านกลับไปก่อนเถิดขอรับ” ฉีเต๋อหน้าตึงขึ้นมาทันใด ความลำบากของภรรยาและบุตรที่นายอำเภอหนิงเล่าให้ฟัง ทำให้เขารู้สึกขุ่นเคืองมารดาบุญธรรม ทว่าบุญคุณที่เลี้ยงดูมานั่นก็ส่วนหนึ่ง “ได้! ข้าจะกลับไปรอเจ้าที่จวน เจ้าก็รีบตามไปเล่า การรอดชีวิตของเจ้า สมควรที่ครอบครัวเราจะได้เฉลิมฉลอง” ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยแล้วสะบัดหน้าจากไป คนสกุลหว่านมองตามด้ว

เถ้าแก่เซียวไม่ยอมพลาด เขารีบมาขอทำสัญญาการค้ากับฉีชิงอีเป็นคนแรก “ได้เลยเถ้าแก่เซียว ข้าย่อมคิดถึงท่านก่อนผู้อื่นอยู่แล้ว” ฉีเต๋อเห็นบุตรสาวให้ความเคารพเถ้าแก่เซียวมากจึงสอบถามนาง “ท่านพ่อ ในยามที่ข้ายากลำบาก อาหารการกินในจวนฝืดเคือง ก็ได้เถ้าแก่เซียวนี่ล่ะที่ยอมจ้างเด็กอย่างข้าให้ทำงาน ทั้งให้อาหารและให้ค่าแรง ทำให้ข้าดูแลท่านแม่กับเสี่ยวเป่ามาได้ ดังนั้นข้าจึงอยากตอบแทนเขาให้สมกับที่เขาเคยเมตตาข้า” “เจ้าไม่คิดจะให้คนในบ้านออกไปขายของพวกนี้ที่ต่างถิ่นเองหรือ เจ้าน่าจะได้เงินทองมากกว่าทำสัญญากับเถ้าแก่เซียว” “ท่านพ่อ ท่านเคยทำงานเช่นนั้นแล้วต้องประสบภัย ทำให้ท่านแม่ต้องทนทุกข์ ครอบครัวเราอยู่ด้วยกันเช่นนี้ก็ดีแล้ว ข้าวของเงินทองในตอนนี้ก็มากพอที่จะทำให้พวกเราอยู่สุขสบายไปทั้งชีวิต การทำสัญญาการค้านี้ ข้ากับเถ้าแก่เซียวล้วนได้ประโยชน์ก็ดีแล้วมิใช่หรือเจ้าคะ” ฉีเต๋อชะงักเพราะเขาคิดจะทำงานหาเลี้ยงครอบครัวทำให้ต้องไปทำงานเสี่ยงภัย หากสวรรค์ไม่เมตตาก็คงไม่ได้กลับมาพบภรรยาและลูกอีกครั้ง เห็นทีบุตรสาวคงจะกังวลไม่อยากให้คนในครอบค

“ท่านพ่อของข้า เอาตัวบังรถม้าให้ท่านพ่อบุญธรรม ทำให้บาดเจ็บจนเสียชีวิต ภายหลังท่านแม่ก็ทิ้งให้ข้าอยู่สกุลฉี” ชายผู้นั้นส่ายหน้าช้าๆ “บางทีสิ่งที่ท่านทราบจากปากของคนสกุลฉีอาจมิใช่เรื่องจริงก็ได้ ข้าทำคดีมาไม่น้อย รู้สึกว่าเรื่องนี้มีลับลมคมใน คงต้องใช้เวลาสืบอีกสักระยะ อันที่จริงใต้เท้าถานที่เป็นท่านอาแท้ๆ ของท่านอยากจะมาพบท่านด้วยตนเอง แต่เกรงจะแหวกหญ้าให้งูตื่น ดังนั้นจึงให้ข้ามาแจ้งพวกท่านให้รู้ตัวก่อน” ฉีเต๋อถึงกับตกตะลึง คาดไม่ถึงว่าบิดามารดาของตนจะมีที่มาไม่ธรรมดาเช่นนี้ “ถ้าอย่างนั้น ข้ายังไม่เคลื่อนไหว รอให้ใต้เท้าถานสืบเรื่องนี้ให้ชัดเจนก่อนก็แล้วกัน” “ขอรับ ใต้เท้าถานก็ต้องการเช่นนั้น” “หากว่าพบมารดาของท่านเมื่อใด ความจริงย่อมปรากฏเอง” “ข้าตามหาท่านแม่มาตลอด แต่กลับไม่เคยพบร่องรอยเลย หวังว่าใต้เท้าถานจะหาท่านพบ” ฉีชิงอีตื่นเต้นกับเรื่องที่ได้ยินจึงนำเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาหารือกับหนิงหลวนเคอที่สำนักศึกษา “คิดไม่ถึงเลยว่า ครอบครัวของคุณจะมีเรื่องซับซ้อนเหมือนกับละครในทีวี” “นั่นสิ! ทีแรกฉันก

หลังเลิกเรียนเย็นวันนั้น มู่เต๋อจึงแจ้งให้ลูกทั้งสองรู้ว่าพวกเขาได้เปลี่ยนแซ่ไปใช้แซ่มู่แล้ว “ดีขอรับ ต่อไปข้าก็เป็น มู่เป่า” ฉีชิงอียิ้มน้อยๆ คิดไม่ถึงว่าทะลุมิติมาแล้วกลับต้องเปลี่ยนแซ่ “ข้าก็เป็น มู่ชิงอีสิ่งเจ้าคะ” “ถูกต้อง พรุ่งนี้พ่อจะไปสำนักศึกษา เปลี่ยนชื่อให้พวกเจ้าเสีย วันหน้าเรามิเกี่ยวข้องกับคนสกุลฉีอีก” “ท่านพ่อรวดเร็วมากจริงๆ วันเดียวก็เปลี่ยนแซ่แล้ว”ฉีชิงอีขอตัวไปดูแลโรงขนมพันอย่างที่อยู่ใกล้ๆ ลูกค้าเดินเข้าออกกันขวักไขว่ นับวันจะยิ่งขายดี‘ขายดีแบบนี้ เปิดสาขาสองก็น่าจะดี เสียดายเงินยุคโบราณ ฉันเอากลับไปด้วยไม่ได้ ได้แต่สร้างความร่ำรวยเอาไว้ให้คนสกุลมู่กับสกุลหว่าน’“พี่ชิงชิง ข้าปวดเบาขอรับ”“เจ้าก็วิ่งไปห้องส้วมสิ ไปเองได้ไม่ใช่หรือ”“ขอรับ ข้าไปครู่หนึ่งนะ” เด็กชายพูดจบก็วิ่งตื๋อไปด้านหลังร้านผ่านไปเพียงอึดใจฉีเป่าก็วิ่งกลับมา สีหน้าของเขาแตกตื่น “พี่ชิงชิง ข้าเห็นคนแอบเข้าไปในห้องเก็บวัตถุดิบขอรับ”“หืม เสี่ยวเป่าเห็นคนเข้าไปจริงหรือ”“ขอรับ ข้าจำได้ว่านางเป็นลูกจ้างของท่านอา”“จุ๊ๆ เจ้าอย่าเสียงดัง เราแอบไปดูกันดีกว่า