All Chapters of Tiny Cupid: Helping Daddy Catch Mommy: Chapter 151 - Chapter 160

Venice’s POV“Dito ka na maupo,” sabay nilang saad pagkatapos humila ng upuan, nagkatinginan tuloy kami ni Vyron at hinihintay niya kung saan ako mauupo. Ngunit bago pa ako makapili ay nauna ng magsalita si Troy at nilapitan si Vyron, binuhat niya ‘to ay pinaupo sa bangko na hinila niya.“Ako po?” Gulat na tanong ni Vyron at tinuro pa ang sarili ng siya ang kunin ni Troy.Tumango naman si Troy at ngumiti, inayos na niya ang tela sa dibdib niya Vyron para hindi marumihan ang uniform nito.“Diba gusto mo akong kasabay na kumain, kaya dito ka sa tabi ko para mas ramdam mo na sabay tayong kumakain. Nagpadagdag ako ng shrimp na paborito mo, ipagbabalat kita hanggang mabusog ka,” dagdag pa niya.“Wow! Thank you, Uncle Troy!” Masaya niyang sambit at napapalakpak pa.Napatingin naman ako kay Geo na humaba na ang nguso at salubong ang kilay na nakatingin sa kaniya, alam kong marami siyang gustong sabihin kay Troy pero pinipigilan lang niya ang sarili niya. Pinatong ko ang palad ko sa likuran n

Troy’s POVTahimik lang akong nakaupo ngayon sa driver’s seat, halos walang lakas ang mga katawan ko para mag drive paalis. Kung p’wede lang akong gumawa ng eksena at makipagtalo na ako na ang maghatid kila Venice at Vyron ay gagawin ko, ngunit wala.Napayuko na lang ako at mariin na pumikit, hindi lang sintido ko ang kumikirot ngayon dahil sa hangover kundi pati ang dibdib ko.Ang saya-saya nilang panoorin, wala akong laban doon.Ilang minuto yata ako sa ganoong p’westo ng maramdaman ko ang pag vibrate ng cellphone ko sa bulsa, agad ko ‘yon na kinuha. Umaasa akong baka may nakalimutang sabihin sa akin ni Venice o Vyron, o baka aayain din nila akong kumain ng hapunan sa bahay nila…Hindi naman maling umasa.Ngunit ganoon na lang ang pagkadismaya ko ng makita ang pangalan ni mama sa screen ng cellphone ko, tiyak na galit ‘to sa akin dahil hindi ako umuwi kahapon at wala pa akong paramdam ngayong araw.“Mama…” Mahina kong bulong ng sagutin ko ang tawag niya.“Aba’y mabuti naman at sumago

Venice’s POV“Hindi kita pipilitin, pero pag-isipan mong mabuti. P’wede tayong humanap ng iba pang doctor na mag aasikaso ng operasyon ni Vyron, hindi lang si Troy ang may kakayahan no’n. Kung para sa ikakatahimik ng isip at puso mo, p’wede kitang ilayo sa kaniya; kayo ni Vyron.” Marahan niyang sambit at sinapo ang magkabila kong pisngi at marahan ‘yon na hinaplos gamit ang hinlalaki niya.Nakatitig lang ako sa kaniya, hindi ‘to ang unang beses niya akong inalok. Noong una ay abroad talaga ang balak namin, ngunit sa huli ay sa probinsya ako nanganak. Ngayon na malaki na si Vyron at kaya ko ng mag byahe ng malayo.“Pag-iisipan ko muna, hindi lang naman ako ang p’wedeng magdesisyon ngayon lalo na at malaki na si Vyron. Kaya na niyang magdesisyon kung saan niya gusto, may mga naging kaibigan na siya rito. Hindi ko kakayanin kung bigla ko siyang ilalayo sa kanila, alam kong malulungkot siya ng sobra kapag ginawa ko ‘yon.” Yumuko ako at pinagsiklop ang aking mga kamay.Hindi ko kayang salu

Venice’s POV “Venice, wait… I think there is a huge misunderstanding here,” sambit niya habang hawak ang palapulsuhan ko para pigilan ako sa paghampas sa kaniya. “Misunderstanding?” Muli akong pagak na napatawa sa sinabi niya, anong hindi pagkakaintindihan ang tinutukoy niya. Rinig na rinig ng dalawa kong tainga kung paano siya tuksuhin ng mga kaibigan niya, habang siya ay hindi man lang tinatama ang sinasabi nila. “Sa tingin mo ba maniniwala ako sa’yo, Troy? Ako mismo ang nakarinig ng mga usapan ninyo!” Umiling-iling siya, muli akong hinawakan sa braso. “Ven, sabihin mo sa akin ano talaga ang narinig mo? Oo pinagusapan nila ang pustahan ng mga oras na ‘yon, pero dahil inaasar nila ako sa’yo. Alam na alam nila kung gaano kita kagusto pero alam din ng lahat kung gaano mo kailap pagdating sa mga lalaki,” sambit niya at umangat ang mga kamay niya sa pisngi ko. Mas lalo akong naguluhan sa sinabi niya, sinasabi ba niyang mali ang pagkakaintindi ko sa pustahang sinasabi ng mga kaibigan

Venice’s POV“Anak…” Gulat na bulong ko at lumuhod sa harap niya, maging si Troy ay napaupo na rin sa tabi niya sa gulat. “H-Hindi ko gustong itago ang lahat sa’yo, anak.” Kabado akong tumingin sa kaniya habang hawak ko ang dalawa niyang kamay.“Mommy, matagal ko na pong alam na siya ang daddy ko. Ilang beses ko lang na itinanong sa’yo dahil gusto ko na sa’yo ko marinig, ayaw ko rin po na pangunahan kita,” sambit niya gamit ang mahinahon na tono.“Kaya mo ba tinanong kung may kakambal ako?” Singgit ni Troy sa usapan namin. “Tinanong mo ba ‘yon dahil kamukha ko ang nasa picture frame na nakadisplay sa corner na sinasabi mo na tanging natitira tungkol sa daddy mo kaya alam ang mukha niya?”H-Huh?Gaano karami na ang napag-uusapan nila na hindi ko alam?“Laging sinasabi ni mommy na hindi ikaw ang daddy ko at kamukha mo lang siya, pero noong makita ka niya sa hospital ay nagsimula siyang umakto ng kakaiba. Pansin ko rin kung gaano niya kagusto na iwasan ka, kung p’wede nga lang na hindi