All Chapters of Tiny Cupid: Helping Daddy Catch Mommy: Chapter 161 - Chapter 170

Venice’s POVPara akong binuhusan ng nagyeyelong tubig dahil sa narinig, nawala sa isip ko ang dahilan kung bakit nasa ganitong sitwasyon kami ngayon at kung sino ang dahilan bakit naging malinaw ang lahat kay Troy. Ang kabang nawala ay unti-unti muling nabuo sa dibdib ko, nakaligtas nga ako kay Vyron ay may kailangan pa pala akong harapin.“K-Kailan natin sila haharapin?” Alangan kong tanong, marami pa akong gustong itanong at marinig na sagot kay Troy pero sa pagkakataon na ‘to ay wala ng ibang pumapasok sa isip ko kundi ang mukha ng magulang niya.Makakaya ko bang harapin sila?Isipin ko pa lang na nakaharap ko sila at nakatitig sa akin, parang hindi na agad ako makakapagsalita ng maayos. Paano kung kunin nila sa akin si Vyron, wala akong laban pagdating sa yaman nila.“Kung kailan ka na handa,” sambit ni Troy na nakaputol sa malalim na pag-iisip ko. “Kung hindi ka pa handang harapin sila at kausapin ngayon, hindi mo sila kailangan na harapin. Isa pa, sila ang may kasalanan sa’yo.”

Venice’s POV“Pumasok na tayo sa loob,” saad ng papa ni Troy habang seryosong nakatingin sa aming dalawa. “May mahalaga na dapat pa tayong pagusapan.” Dagdag pa niya at diretso akong tinitigan sa mga mata.Mahigpit kong pinagsiklop ang mga palad ko sa isa’t-isa, hindi ko maiwasan na mapahakbang palapit kay Troy na para bang maipagtatanggol niya ako sa ama niya kung magalit man ‘to. Hindi ko naman talaga inaasahan na magsasalita si Troy, sa aming dalawa ay ako ang maraming dapat na ipaliwanag sa kanila.Tahimik kaming tatlo na pumasok habang abala ang mama niya at si Vyron na mag k’wentuhan ng kung ano-ano, hindi ko na maintindihan kung ano ang topic niya, tanging tunog na lang ng sarili kong puso ang naririnig ko sa sobrang kaba.“Sit down,” nanatili ang awtoridad na tono ni Mr. Theo kaya walang kibo kaming napasundo sa utos niya, walang gustong maunang magsalita sa amin ni Troy. “Gusto kong malaman kung kailan kayo unang nagkakilala at paanong nangyari… I mean, kung kailan pa ang rel

Venice’s POV~Birthday banquet~Nasa labas pa lang kami ng mansyon ng mga Luis ay kitang-kita ko na kung gaano karami at kalaki ang selebrasyon ng kaarawan ni Mrs. Luis. Ito ba ang sinasabi niyang simpleng handaan?Napahilot ako ng sintido, bakit nga naman ako naniwala na simpleng selebrasyon lang ang mangyayari lalo na at alam kong mayaman ang pamilya nila ay isa sa mga kilalang business tycoon ang asawa niya. Idagdag pa na kilala rin na doctor si Troy kaya hindi malabong may mga doctor din na imbitado sa araw na ‘to, baka nga hindi lang mga katrabaho at business partners nila ang andito kundi may mga politician at celebrity.“Vyron, Ven!” Naputol lang ang iniisip ko ng makita ko si Troy na tumatakbo palapit sa amin, nakasuot siya ng navy blue na formal suits. Kasama niya si Yohan na nakasuot din ng formal na damit, agad ‘tong dumiretso kay Vyron. “Kanina pa ba kayo andito, bakit hindi mo ako sinabihan agad?” Nag-aalala niyang tanong kaya agad akong umiling.“Kararating-rating lang d

Venice’s POVRinig ko ang singhapan ng mga tao sa paligid, kita ang gulat sa mga mata nila. Kahit ako na nasa tabi niya ay hindi ko akalain na maririnig ko ‘yon mula sa kaniya.Anong iniisip niya, bakit niya sinabi ang bagay na ‘yon sa harapan ng lahat? Ano nalang ang sasabihin nila, isang babaeng katulad ko ang gusto niyang makasama habangbuhay? Paano ang opinyon ng mga magulang niya?“Anong nangyayari rito?”Mas lalong nanigas ang katawan ko, para akong tinulos sa kinatatayuan ko ng marinig ko ang pamilyar na boses ni Mrs. Luis. Andito na sila, alam na nilang nagkaroon ng gulo sa birthday party niya dahil sa akin.Sana talaga ay hindi na ako pumunta rito, hinayaan ko nalang sana si Vyron na pumunta mag-isa. Hindi naman siya hahayaan ni Troy, lalo na at anak niya rin ‘to.“Mrs. Luis!” Nauna ng pumunta ang babae sa harap niya, tumutulo ang luha. “Pinapaalis ako ni Troy dahil lang nagreklamo ako na nabasa ang dress ko, gusto ko lang naman ng maayos na paguusap pero gusto nila akong paa

Troy’s POV“I can do it, Ven…” Hinawakan ko ang dalawa niyang balikat ngunit umiling-iling lang si Ven sa akin, kahit alam niyang doctor ako at may kakayahan akong operahan ang anak namin. “Ven naman, wala ka bang tiwala sa akin?” Tinignan ko siya sa mata ngunit umiwas siya ng tingin sa akin.“Hindi kita hahayaan na operahan si Vyron, Troy.” Huminga siya ng malalim at naupo nalang sa mga nakahalerang bangko sa gilid ng hallway, sinapo niya ang magkabilang parte ng ulo at yumuko. “Kakaalam mo lang na anak mo siya, alam kong gustong-gusto mo siyang operahan pero ayaw kong maramdaman mo ang pressure bilang daddy niya sa loob ng operating room, Troy.”Tiningala niya ako, may kung anong emosyon sa mga mata niya habang nakatingin sa akin ng diretso.“Hayaan mo na ang ibang doctor na mag opera kay Vyron, maniwala ka sa kakayahan ng mga katrabaho mo. Hindi kita hahayaan na makaramdam ng panic o ano man na pakiramdam, walang pumipilit sa’yo na gawin ‘yon.” Hinawakan niya ang nanginginig kong m