All Chapters of Tiny Cupid: Helping Daddy Catch Mommy: Chapter 171 - Chapter 180

Venice’s POV“Ma’am please, hindi po kayo p’wede sa loob,” pakiusap sa akin ng isa sa mga nurse ng ilang beses na akong nagpipilit na tignan si Vyron.“Ven, kumalma ka. Ang sabi ng doctor ay ayos lang ang lagay ni Vyron,” pagpapakalma sa akin si Hana, ang asawa ni Yael. “Magiging maayos din ang lahat, kung guguluhin natin sila sa ginagawa nila baka lalo lang magkaproblema sa sitwasyon ni Vyron,” mahinahon pa niyang dagdag.“Paano kung kailangan ako ni Vyron sa loob, paano kung hinahanap niya ako?” Hinawakan ko siya sa braso at tinignan ng diretso sa mga mata. “Hana, natatakot ako sa p’wedeng mangyari. Hanggang ngayon wala pa rin usad, kung alam ko lang na mangyayari ang ganoon na bagay hindi ko siya hinayaan na mag-isa sa party—”“Ven, h’wag mong sisihin ang sarili mo. Wala namang may gusto sa nangyari. Hindi mo kailangan na isiping pinabayaan mo siya kaya nangyayari ngayon ang bagay na ‘to, alam ng lahat kung gaano mo kamahal si Vyron kahit isa sa amin walang nag-iisip na may kasalan

Venice’s POV“Magiging maayos ang operasyon, magtiwala lang tayo sa kanila at kay Vyron,” sambit ni mama Grace sa gilid ko at mahigpit na hiwakan ang kamay ko, kahit ang sa kaniya ay nanlalamig din at nanginginig simula pa kanina.Ilang oras na ang lumipas simula ng pumasok sila Troy sa operating room at simula noon ay wala kahit isa sa mga nurse ang lumabas doon, kaya hindi ko alam kung ano na ang nangyayari sa loob. Kahit si Troy na sinabi niyang lalabas siya pag hindi niya nakayanan ay hindi pa rin lumalabas ngayon, hindi ko alam kung dapat ko ba na ikagaan ng loob ‘yon o hindi.“Mama, ilang oras na pero hindi pa rin tapos. Kinakabahan ako, paano kung—”“Ven, anak… h’wag kang masyadong mag-isip ng kung ano-ano, magiging maayos ang lahat. Makikita ulit natin ang matamis na ngiti ni Vyron, magtiwala lang tayo,” marahan niyang saad at hinaplos ang likuran ko ng paulit-ulit.Napakagat ako ng ibabang labi at walang nagawa kundi ang tumango, kahit na ilang ulit na nilang sinabi na h’wag

Vyron’s POVHindi ko maipaliwanag ang sayang nararamdaman ko nitong mga nagdaang araw, simula ng mahospital ako ay hindi nawawala sila mommy at daddy sa tabi ko. Minsan ay gusto kong hilingin na sana ay tumagal pa ako rito sa hospital para makasama ko sila laging dalawa, pero tuwing naaalala ko si mama na malulungkot at mabilis na nagbabago ang isip ko.“Nagugutom ka ba, anak?” Malambing na tanong sa akin ni daddy.Agad na nag-init ang pisngi ko ngunit mabilis din na ngumiti sa kaniya, sobrang saya ko na may daddy na ako!“Gusto ko po ng friend chicken!” Sambit ko ngunit agad din na napanguso ng maalala na bawal pa ako. “Pero okay na rin po ako sa lugaw, masarap naman po ang luto si lola,” sambit ko ay lumingon kay Yohan na naupo sa tabi ko.Kagagaling lang niya sa school, ng magtama ang mga mata namin ay pareho naming hindi mapigilan ang mapahagikgik sa hindi malamang dahilan.“Alam mo ba, miss na miss ka na raw ng mga classmates natin sa school. Gustong-gusto nila ulit na dumalaw sa

Venice’s POVHindi maipinta ang mukha ko habang naglalakad kami papasok sa loob ng restaurant, gustuhin ko man na pilitin ang sarili kong ngumiti ay nagmumukha lang akong tanga na ngumungiwi kaya tinigilan ko na. Mas mainam kung tumahimik nalang ako kaysa may magawa o masabi pa akong hindi maganda, ayaw kong masira ang gustong dinner celebration nila Hana lalo na at para kay Vyron ‘to.“Ayos ka lang ba, Venice?” Nag-aalalang tanong ni Hana sa akin, mukhang kahit siya ay napansin na ang pananahimik ko.Agad naman akong lumingon sa kaniya at mabilis na tumango.“Medyo napagod lang siguro ako, hindi rin kasi talaga ako mahilig maglaro simula noon pa. Ngayon lang ulit ako nakagalaw-galaw ng ganoon, kaya siguro nabigla rin ang katawan ko,” paliwanag ko at tumingin kila Yohan at Vyron sa gilid na masayang namimili ng kakainin.Siguro ay ako lang ‘tong masyadong ginagawang big deal ang plano namin, kung masaya si Vyron ay siguro kailangan ko ng hayaan na hindi natuloy ang plano namin.“Aww,

Venice’s POV“Daddy, tayo na! Naiinip na si mommy sa labas, baka magalit na ‘yon sa atin!” Rinig kong sigaw ni Vyron sa daddy niya na nasa loob pa ng bahay, hindi ko rin alam kung bakit natatagalan siya.“I’m here!” Rinig ko naman na saad ni Troy, agad akong napalingon sa labas ng bintana ng sasakyan at nakita ko silang nag-uunahan na tumatakbo palapit sa akin.“Nauna ako, talo ka daddy!” Saad ni Vyron habang humahagikgik na yumakap sa akin, maaliwalas ang ekspresyon ng mukha niya.Higit isang na rin simula ng tumira kaming magkakasama nila Troy sa iisang bahay,Napatingin ako sa daliri ko, nakasuot doon ang singsing na galing kay Troy. Ang wedding ring namin, ang singsing na ilang taon na niyang pinagawa. Hindi ko mapigilan na mapangiti at malungkot, masaya akong malaman na noon palang ay totoo ang nararamdaman namin sa isa’t-isa ngunit malungkot dahil maraming taon din ang nasayang sa amin.“H’wag mong masyadong asarin ang daddy mo, tumatanda na siya kaya mabagal na rin kumilos. Hin